basag ang pride ko nanaman grabe talaga.

Bakit kaya ko ganito?? parang di ak nauubusan ng kaaway kada linggo. Ginagawa ko na naman ang lahat ng makakaya ko para maiwasan ... kahit magkabasag-basag na ang pride ko ok lang ... kahit mukha na kong tanga kaka-sorry kahit di naman kailangan ... kahit ang korni korni ko na ... wag lang magkaroon ng di magandang relasyon sa aking mga tinuturing na kaibigan. Pero at the end of the day, same old phrase ang naririnig ko ..

"ANSAMA MO ..."

Ganun na ba talaga ko kalala? As in wala ng lunas??

Noong Tuesday, nabasa ko sa papel ni Tralala na one week na kaming war. Oo nga. Di ko namalayan. Saktong one week nung Tuesday. Ni di ko naramdaman kasi di ko naman dinamdam yung nangyari at isa pa hindi ko naman kasi maintindihan kung bakit nga ba kami hindi nag-uusap.

Kanina sabi naman nina Sapak at Plastic Earth na sabi naman daw ni Tralala di siya galit sakin .. ang alam daw niya ako ang galit sa kanya. Parang gusto kong mainis kasi bakit ganun .. binabaliktad niya. Kaya naman pala ganun na lang kung makatingin sakin si Nabera ... kasi ang labas pala ako nanaman ang galit ... ako ang nag-iinarte. Pero di naman talaga. Pero di ko naman gustong mabadtrip kaya di na lang ako naiinis .. natatawa na lang ako. Natatawa na lang akong makita si Tralala na kung ituring ako ay parang isang untouchable ... e kung tutuusin mukha pa lang niya untouchable na untouchable na datingan.

Paano ko nasabing parang untouchable kung ituring niya ko??

Kasi naman .. katulad nung mga nagdaang araw ... parang lagi niyang kailangan mag-maintain ng 1 meter distance mula sakin ,.. yung tipong anlapit lang ng pupuntahan niya pero dahil andun ako ... hindi na siya lalapit or kung kailangang kailangan na niya talaga .. as in iikot pa siya ng pagkalayo-layo wag lang mapalapit sakin. Tapos may insidente pa na tipong .. nakaupo ako. Yung upuan niya katabi ko. E uupo siya dun. Ayun hahatakin niya yun palayo bago umupo. Grabe. Parang meron akong sobrang nakakahawang sakit kung pandirian niya. Tapos tulad kanina ... todo react siya ... yun pala ... nakaupo kasi ako sa upuan niya at ang bag niya at bag ko ay magkatabi sa isang upuan. Grabe talaga. Tapos kanina din ... edi kinuha ko yung ID niya ... kasi nga ako na gumagawa ng paraan para maging ok na kami ... so kaya ko kinuha ID niya para siya kumuha sakin mismo hindi yung inuutos niya kay Sapak tapos para yun nga ok na kami. Ayun edi binibigay ko na. Ayaw akong lapitan. Nag-iinarte. Ewan ko ba pero di ko na makuhang magalit sa kanya. Naaawa na lang ako ,... nababaliw na kasi talaga siya .. tingin ko. Tapos ayun .. nung pauwi na... pasakay na ko ng jeep ... inabot ko na ang ID niya .. ayoko naman kasing iuwi pa yun no ... grabe halos ayaw hawakan yung ID kasi ayaw niyang madikit yung dulo ng mga daliri ko sa kanya. Grabe talaga.

Diba ... para kong may ketong ... mas malala pa nga ata e ... di ko maintindihan kung pinandidirian niya ko o ano ... kasi sabi naman ng mga nakakausap ko (kusa silang nag-oopen kahit di naman ako nagtatanong ... gusto ko nga sanang sabihin na hindi naman ako interesado pero mukhang interesado silang malaman ko ang sinasabi sa kanila ni Tralala.) Ayun nga ... sabi ng mga nakakausap ko katulad ni Plastic Earth kanina ... sabi nga daw ni Tralala AKO ANG GALIT AT HINDI SIYA. Ewan. Ako pa ngayon. Ako pa talaga. Ako nanaman ang lumalabas na echosera.

Dahil napag-uusapan si Tralala, malamang kakabit niyan si Sapak. Isa pa yun. Di ko din maintindihan ang utak nung ano na yun. Ok naman kami .. d ko naman siya inaaway .. di rin naman niya ko inaaway. Pero maya-maya biglang badtrip na siya. Katulad kanina. Nasa Bamboo Organ kami. Grabe good mood pa naman ako kanina a ... tapos siya ...grabe. Di ko ma-explain ang ugali. Gusto kong ikwento dito pero kasi para yun sa isa pang isuue sa ibang post. So ayun ,... dahil ayoko na lang na may masabi pa ko na makakalala ng sitwasyon .. umalis na lang ako kanina at napilitang umuwi kahit na hindi pa dapat.

Sabi ko nga kanina .. sana pala di na lang ako sumama sa kanilang dalawa. Di na ko natuto. Nasira nanaman ang araw ko for the nth time around. Laging ganun pero lagi pa rin akong umaasa na magiging maayos ang lahat. At .. lagi din akong bigo. Grabe. Pag nasira pa naman araw ko .. wala na .. kabit-kabit na yun ... kaya yung mga trip ko sanang gawin wala na .. kaya ayun panibagong problema nanaman.

So yun nga. Plano ko kasi talaga ngayong araw e umattend ng gawain kung saan si MP ang magpipreach. Kasi nag-invite siya na pumunta ako ... isa pa yun nga yung trip ko ngayon .. ang umattend at magpunta sa iba't ibang simbahan. Pero di ko ito nagawa ngayong araw (hala kahapon pala ... Jan. 22 na ...). Kung kelan naman nagpaalam ako ng maayos kay Mama. Kaya gulat si Papa nung tumawag ako at sinabi kong nakauwi na ko .. mga 6:30pm siguro yun. Alam ko di valid reason ang sabihin kong nabadtrip ako kaya di ako nakapunta. Di naman din kasi yun yung rason ko. Gusto ko mang ikwento dito yung rason ... wag na lang .. sa susunod na post ko na lang kasi isa pa siyang panibagong topic. So ayun. Di nga ako nakapunta. Ayoko talagang di makapunta kasi una, yun ang gusto kong gawin (ang umattend). Pangalawa, si MP alam ko magtatampo yun sa di ko pagpunta .. parang nun kay Crush .. e matampuhin din kasi yung matandang yun. Pero kahit alam kong magiging ganun nga di pa rin ako pumunta ... tinulog ko na lang ... kaya nga eto mulat ako ngayon e kasi nakatulog na ko saglit kanina.

So yun nga. Nagtampo siya. Hindi ko alam kung tama. Hindi ko naman kasi siya nakausap o nakatext ngayong gabi. Diba natulog nga ko. Nagising ako sa text niya mga bandang 10 pasado na ... sabi nya "Daya mo". Ang interpretasyon ko dun, ang daya ko kasi di ako pumunta sa gawain nga. Pero nagtanong pa rin ako ng, "bkt?". Di siya nagreply. Ako ayun pinipilit ang sarili kong wag mawindang. Mga after 30 mins nagtext ulit siya ... paidlip na sana ako nun .. sabi niya, "wag ka ng magtext". Grabe nagising talaga ko. Wag daw magtext. Pwedeng ibig sabihin nun, "wag ka ng magtext, andito na ko sa bahay" o "wag ka ng magtext, kasama ko o kausap ko asawa ko" pero ang naisip ko, "wag ka na magtext ... ever! I hate you! rawr!".

So di nga ko nagtext. Mga 1 hour siguro o mga 45 mins lang. pinipilit kong matulog ulit at wag na lang dibdibin ang mga sinabi niya... pero wala e .. gising na gising na talaga ako at wala akong ibang naiisip kundi yun. Naisip ko nga tawagan ko kaya kasi sabi niya lang naman 'wag magtext' hindi 'wag tumawag'. Kaso naduwag ako kasi baka di nya sagutin o kaya naman baka sigawan lang ako sa phone o kaya sabihin ang echosera ko masyado. So nagtext na lang ako. Sabi ko muna.. "bro .. . " tapos "ui, sori na .. .". Grabe. Habang naaalala ko ngayon to naaawa ako sa sarili ko ... ganito na talaga ko ngayon .. grabe talaga. Ang korni ko na. Tapos ako pa nagpapakagaga. Grabe talaga. Ngayon ko lang ginawa to.

Tapos di na sya nagtext. Di sya nagreply. Wala.

Naalala ko tuloy kaninang umaga .. medyo may away din kami kanina. Kasi tinanong ko siya kung lasing ba siya kagabi. Sabi niya hindi naman siya tomador at lasinggero at galing siya sa gawain .. kesyo wala naman daw okasyon ... at antok lang daw talaga siya kagabi. Tapos tinatanong niya ko kung bakit ko nasabi o natanong. Sabi ko, wala lang kasi kakaiba lang sya kagabi. E ayun .. diba nga di siya nakukuntento sa sagot na 'wala lang' .. yung mga ganun ... kaya sabi niya after ng pagpipilit sakin.. "bahala ka na nga". Tapos reply ko ... "bahala talaga ko".

Pero san ka, nagtext ako ...grabe talaga. Sabi ko bati na kami ... sorry na... ganyan ganyan. Sabi niya bati naman daw niya ko lagi kahit ginaganyan ko siya. Hindi ko alam kung ano yung 'ginaganyan' pero halata naman na negative. Tapos ayun. Sabi ko ''sobrang sama ko na ba talaga sayo?? sorry na.." tapos reply niya, "Iba ka talaga". So ano pa nga ba ang ibig sabihin nito?? malamang ....

"IBA KA TALAGA KASI ANG SAMA-SAMA NG UGALI MO."

Yeah right.

Ano ba talagang problema ko?? Bakit ba ganito? Sa kanilang tatlo wala na kong pakialam kina Sapak at Tralala kasi din naman ako tinuring na kaibigan nun .. at si MP .. siya lang ang kaibigan ko ngayon ... pero kahit na ganun pare-pareho ko silang ayokong maging kagalit ko. Ayoko talaga. Ayoko na nga ng kaaway. Pero bakit ganun?? Lagi na lang. Lagi na lang talaga. Kaya di na ko magtataka kung bakit ganun na lang ang tingin sakin ni Nabera e ... yung tingin na tipong nagsasabi na ako na talaga ang pinakamasamang tao sa mundo .. at pati yung favorite line ni Sapak na ... "ansama mo talaga. masama ka. wala kang kasing sama."

Ako naman e di na masyadong apektado nun kasi tinanggap ko na yun na ganun nga ako .. pero bat ganon?? Pinipilit ko namang magbago .... binababa ko na ang pride ko ... iniiwasan ko na nga lagi na sumagot kahit gusto ko e ... nananahimik na lang ako para wala na lang gulo at di na lumala pa ang sitwasyon. Pero wala, ganun pa rin.

Ako talaga .. alam ko ... ang may problema dito. Kasi .. lahat na lang kaaway ko. Tapos ... dahil lahat kaaway ko wala na akong kaibigang natitira ,.. kasi lahat sila magkakakampi. Syempre san ba papanig ang mga tao kundi dun sa naagrabyado.

Hindi ko alam kung anong mangyayari mamaya. Parang ayokong umattend pero syempre ang pinunta ko naman dun si God. Kaso ayokong makita si MP. Buti na lang di na talaga ko pumayag sumama sa lakad nila Sapak at Tralala mamaya .... yun na ata ang pinakamagandang desisyon na ginawa ko. haiz.

Ano ba ... Ano ba ... bakit ba ko ganito ... ?? !!!

Self-pity? Hindi no.

Pero ito talaga .. di ko alam kung matatawa ako o maiinis. So yun nga di na nga nagtext o nagreply si MP. Mga siguro past 12 na rin ...biglang nagtext si gago. Sabi niya andun na siya sa kanila. Bigla ko tuloy naisip, "so?". Hai. Di ko malaman tuloy kung galit ba talaga o sadyang o.a. lang talaga ako.

nakakalungkot naman. nakaka disappoint.

Sa lahat ng taong akala ko hindi mag-iisip ng ganun ... isa rin pala siya.

Si Fr. Dedmaks. Akala ko sa lahat ng tao siya ang makakaintindi. Akala ko di niya iisipin ang ganung bagay kahit kailan. Pero hindi. Hindi pala. At ang nakakatawa don, sa hindi kaduda-dudang pangyayari pa siya naghinala.

Hindi ko pinansin masyado noong Christmas party ... nung magpapapicture kaming dalawa ... yung sinabi niya na napa-ismid na lang ako. Akala ko wala lang. Akala ko lang pala.

Ngayon lang kasi sinabi ni MP. Pero grabe nalungkot talaga ako. Alam mo yun. Bigla kong nanghina. Parang wala na ... guho na lahat ... kasi yung taong inaasahan kong makakaintindi wala rin pala ... at yun ... feeling ko na tuloy lahat na ng tao ganun ang iniisip.

Alam kong kaartehan tong mga sinasabi ko ... pero kasi ... hay. Hindi ko mapigilang mag-react. Naiinis ako ... naiinis na talaga ako.

Tungkol dun sa kinwento ni MP kani-kanina lang ... a ... matagal na yun ... last year pa. Tungkol sa sulat na pinaabot ko sa kanya. Ang sulat na yun .. ang laman non ay pasasalamat dahil binalik niya ang aking mga libro ... at kalakip non ay tanong kung bakit yung isang libro ay di kasama. Sa dulo ng sulat nakalagay dun na ok lang kahit di pa niya ibalik yung libro .. tapusin niya. Yun lang. Tapos siguro Monday ko yun binigay kay Fr. Dedmaks e .... Wednesday ... binigay niya sakin yung mismong papel na may reply ni MP. Naaalala ko pa nung araw na yun ... pauwi na ko kasama sina Sister, Mahal ni Peter Pan at Prinsesa. War kami ni MP pa non. Yun yung time na di na siya nagtetext .. kesyo di niya daw alam ang number ko. Tapos habang naglalakad kami nun sa may tulay nasa likod pala namin sila MP at Fr. Dedmaks. Tapos yun binigay na nga niya sakin yung reply. Sabi niya, "bat naman kasi may ganito pa para namang di kayo nagkikita dito." Wala namang nag-react sa amin.

So yun. Yun pala yun. Grabe. Pahamak yung sulat na yun. Naiinis talaga ko. Sana pala di ko na lang ginawa yun. Sana di na ko nagpasalamat. Grabe.

Sabi ni MP, sabi daw ni Fr. Dedmaks ano daw bang meron ... parang 'i smell something fishy..' parang ganun tapos nung nireplyan niya parang 'labas na ko dito' parang ganun. Hay ewan. Nakakainis talaga.

Ang gulo ko magkwento ano??? Ganito ko mainis e. Isa pa wala ako sa mood talagang isalaysay siya ng maayos. Naiinis kasi akong isipin. Grabe.

Bat ganun? Di ba talaga normal ang pagkakaibigan namin??? Tingin mo kailangan ko ng umiwas?? Ayoko namang tumulad kina Naghahabol at Iwasya. Ayoko ng ganun. Promise.

SORE EYES ... ano nga ba'ng lunas nito???

Nag-umpisa lang naman to sa tanong niya (ni MP) na ... "What causes sore eyes ba?".

Sagot ko naman ...

"-Allergies
-Irritants"

Tapos ... as expected ... ang tanong niya ... "Anong cure?"

Sabi ko naman ... "breast milk. dapat direct from the breast. hahaha."

Aba ang baliw pinatulan ... nagtanong na kung paano at saan siya makakakuha. Syempre sabi ko malamang sa inang may gatas. humagilap siya at sabihin niya na kailangan lang talaga. Tapos nun nag text ako ulit ng panibago .. yung seryoso. Sabi ko ointment ang gamot dun pero minsan kapag di naman masyadong malala nakakatulong na rin ang mga eye drops. Pero san ka pa ... ang tinutukan niya e yung breast milk.

nagtext ako sabi ko, "at talagang gustong gusto mo ang breastmilk a ..."

tapos sabi niya, "syempre libre yun e."

tapos reply ko naman ... "libre na, enjoy pa no ..."

tapos yun.

text niya .,... "tulungan mo ko ..."

So reply ko naman ... "di kita matutulungan kasi una, wala akong gatas. isa pa, nakakahiyang humingi ng pabor sa mga inang may gatas."

Tapos reply niya .. "meron ka. sa labi. ano ang kasabihan? may gatas pa sa labi. pwede kaya replacement?"

Syempre ... tamang pandidiri naman ako. yuck. isipin mo na lang .. labi .. so ikikiss ko ang sore eyes niya?! eeewwwwwwwwwwwwww!!!!

tapos sabi ko sa kanya di yun totoo ... bumili na lang siya ng eye drops para sure. Aba, ayaw talagang tantanan ang usaping breast milk.

sabi niya, "ok lang kung totoo. bakit enjoy?"

Aba, ok lang daw kung totoo. gustong gusto naman! tapos tinatanong pa kung bakit enjoy??? slow ba talaga siya??? haizt!

so ayun sabi ko .. "ewan ko."

(hay nako feeling slow. as if naman di niya na gets kung bakit ko sinabing enjoy. kaasar.)

tapos sabi ko rin, "joke lang yun. sabi ng DOH di pwedeng cure ang breast milk"

aba defensive ... sabi niya, "mawawalan kasi sila ng kita."

then, nagtext ako ng panibago .. sabi ko ... "di naman kasi yung milk ang mahalaga dun."

malamang ang ewan curious. tanong siya kung ano mahalaga. sabi ko, "ewan ko."

tapos reply niya, "o tingnan mo ito ikaw nagsasabi di naman gatas ang mahalaga. eh ano nga?"

edi di na ko nagpaligoy-ligoy pa .. sinabi ko na ... "ung breast ang mahalaga. breast is good for the eyes. hahaha. joke lang. mag eye drops ka na lang. tapos."

ang eklat di pinansin ang eye drops! halatang halata na breast ang gusto. sabi niya, "good for the eyes lang ba?"

ayoko na sanang replyan pero sinabi ko na lang.. "sus ... marami pa pero usapang eyes tayo ngayon diba."

Ayun. So tapos na. Maya-maya tumawag siya. Binasa ko ang na-search kong remedy para sa sore eyes. Una, ung warm at cold compress. aba nagreklamo. mapapasma daw ang kanyang mata. tapos yung sa cucumber ... pang eyebags lang daw yun at isa pa wala daw siyang makukuhanan non. Medyo nainis ako. halatang halatang halatang halata talaga na trip niya yung breast ... at milk. kaasar.

Tapos nagtext siya sabi niya yung kumare niya daw nagbebreastfeed. Sabi ko, "sige punta ka sa kanya." tapos sabi niya, "papapatak lang naman e..." tapos dagdag pa niya.. "pano kung mahuli ni pare??" sabi ko.. "edi wag mong paalam. magtago kayo."

-----------------------------------------------------------------------------------------

tapos na ang usapang breast .... at milk. hai. ano nga bang gamot sa sore eyes?? nung huli akong nagka-sore eyes ointment ang gamit. mahal. pero effective. d ko pa nasusubukan tong breast milk at ayokong subukan.

hindi ito ang issue. ang issue dito ...yung reaksyon niya tungkol sa breast milk. grabe.

ok lang. siguro nga sinasakyan niya lang yung biro ko. pero naman ... tumigil na ko e ... eye drops na nga e... tapos sa huli may kumare pa siyang lalapitan. parang tanga lang. hainako talaga.

hindi ko alam kung totoo yung sa kumare niya (na feeling ko hindi totoo. at alam kong di nya gagawin. kung gagawin man niya ... good luck sa kanya.)

ayun lang. walang kwentang storya ng araw ko. gusto ko lang i-share ... haizt.

ang hirap ng ganito ...

Pagkatapos kong maligo kani-kanina lang at kumain ng Pancit Canton (meryenda) e naisipan kong umayat at eto .. mag computer. Wala naman akong inaasahang text o tawag ngayong araw na ito dahil linggo ... walang gaanong nagpaparamdam .. at lalong di siya magpaparamdam ... pero ayun ... sinilip ko pa rin ang cellphone ko .. at laking gulat ko ng makakita ako ng 2 missed calls at 2 text messages. Ano pa nga ba .. edi galing sa kanya.

Ang huling missed call ay sa oras na 4:57 pm ... halos kasabay ng unang text message na ang sabi ay, "Kamusta?". Tapos yung 2nd text ay nagsasabing "d2 na ko sa bahay" at sa oras na 6:05 pm.

Nung nabasa ko yun ... di ko alam kung matatawa ba ko o malulungkot. Pero napangiti naman ako. Hmm...

Hindi ko alam .. pero wala naman kasi akong karapatang mahirapan sa set-up na ganito. Una sa lahat e wala naman kaming relasyon na dapat itago. Nakakatawang isipin na kung umarte kami e parang may dapat talaga kaming itago kahit na wala naman. Nakakalungkot namang isipin na kailangan pa naming gawin to para lang iwasan ang mga makikitid na pag iisip ng mga tao.

Wala lang .. at least alam kong naalala niya ko sa araw na to. Sayang at tulog ako nung tumawag siya ... pero ayos lang .. di naman ako ganun na nanghihinayang.


Iniisip ko nga kanina kung alam kaya ng asawa niya na may communication pa rin kami. What if one time magkita kami tapos kausapin niya ko tapos itanong, "tumatawag pa ba sayo ang asawa ko?".



Paano kaya kung isang araw mangyari na kailangan na niyang gumawa ng paraan para magkalayo kami dahil di na talaga pwedeng lagi kaming magkausap ... tulad ng ginawa niya dati sa kaibigan niya ... wala akong ibang maisip na gawin kundi ang tanungin siya (kung mangyari man yun na sana wag naman), "kailangan ba talaga? hindi ba talaga pwedeng ipagpatuloy na lang natin tutal wala naman tayong ginagawang masama?".


Ayoko. Ayokong mangyari to. Ayokong mawalan ng kaibigan dahil lang sa mga mabababaw na dahilan.

Ang mahalaga naman dito e wala kaming anumang ginagawang masama.

hmm ...,,,,

alam mo tingin ko naman mahal pa rin kita ...

hindi naman kasi ganun kadali talaga na makapag move on at kalimutan ang lahat ...

sinungaling ako pag sinabi kong wala na akong kahit kaunting nararamdaman para sayo ...

pero tingin ko rin naman ...

kung anuman ang nararamdaman ko ngayon ay di na sapat para masaktan uli ako ng todo todo ...

maraming salamat sayo ...

dahil sayo naging normal akong tao ...

nagmahal ako ng higit pa sa inaakala ko ...

mahal kita ...

unReQuitEd LoVe....

1

Accept the fact that he doesn't feel the same way about you. If you continue to believe that there is a chance he will eventually love you, you will never move on.

2

Understand the reasons why she doesn't feel the same way. Understanding the reasons for the unrequited love will help you to move past the situation and get over her.

3

Stay positive. Don't let this situation cause you to have bitter feelings toward finding someone who loves you. It will lead you toward becoming a bitter and unhappy person.

4

Get your mind off of him. Spend more time with friends and family, and surround yourself with those who love and care about you.

5

Keep busy. Throw yourself into your work or hobbies. If you don't have any hobbies there are plenty to choose from so it won't be difficult finding one.

6

Focus on your future. Nobody has ever moved forward by constantly looking back. Focusing on your future will make you take your focus off her.

7

Remind yourself of your good qualities. Just because one person does not love you does not mean you are not a good person. Remind yourself of that as often as necessary.

8

Go out on dates. It may be difficult at first because your heart may still belong to him but the worst that could happen is that you meet someone you like to hang out with. You never know, you may meet someone you really like that feels the same way about you.

9

Appreciate yourself. Realize that you don't need anyone to validate you and that you are still the wonderful person you were before the breakup. Remind yourself that most relationships don't work out and that your breakup isn't unusual. Work on gaining independence so that you can be just as happy alone as when you're in a relationship. That will make you more attractive.

10

If you've been left before, think of how you overcame that pain. You did it once, you can do it again.

11

Don't feed the monster. After a week or two of grief, stop yourself from indulging conversations about your lost love or from obtaining information about them. In time, your grief will fade on its own, provided you let it.

12

Ask yourself, "Why would I want to be with anyone who doesn't love me back?" You deserve better. You may discover you are repeating a pathology from your childhood, clinging to someone who doesn't appreciate you in an effort to win the approval you could not get from your parents. Seek professional help to dig deeper if you suspect this is true.

wala nabigyan lang ako ng ilusyong pag-asa..pero at least diba.. :)

Like most things, how you respond to another person’s anger is probably different depending upon your relationship with them and the circumstance. At the same time, you’ll probably recognize some patterns in how you deal with anger

Do you shut down, clam up, and hope they’ll go away? Do you puff up and try to out-bluster them? Do you start explaining, apologizing, or simply flee the scene?

If any of this sound like you, then you’re probably missing the two most important parts of dealing effectively with someone else’s anger, whether it’s a minor upset or full-blown rage.

First, you’ve probably heard someone say, “They are angry at me.” or “I made them angry.” This is the first fundamental mistake most people make when dealing with anger. They falsely believe that someone else can be angry “with them” or that they “can cause” another person’s anger.

The truth is, another person’s upset, anger, or even rage is never ever about you. It is always about how scared the other person is about whether or not they’re going to get something they value, keep something they value, or lose something they value. In other words, it’s always about them and what they value. Always.

Stop Taking It Personally!

When you realize this you can begin to stop taking other people’s anger personally. And this gives you the freedom to really get underneath their anger and create practical, effective solutions that get to the heart of the matter.

Beth and I co-authored an article about this topic that appeared in this month’s issue (Sept. ’08) of the NonviolentCommunication.com eNewsletter. You can read more about this idea of “not taking it personally” there. But I wanted to expand a little bit on one of the points that we made in that article.

And that’s the second most important thing to keep in mind when dealing with anger. And that’s to apply your sharply focused attention on separating the “stimulus” for anger from the “clause” of anger. I say “sharply focused attention” because this is no simple task to separate stimulus from cause, a specially given most people’s lack of experience or training in distinguishing between the two.

Separating Stimulus from Cause

Take the two statements I used as examples above. Both of these statements imply that the stimulus and cause of the other person’s anger is the person making the statement. In fact, it must’ve been something the person said or did, didn’t say, or didn’t do that stimulated this anger reaction in the other person.

But even if you plug in these facts, the statements still do not get to the root of the anger. “Bill is angry because I didn’t return his phone call” “Mary is angry because I didn’t pick her up at the airport on time.” Again, these actions or inactions are only the stimulus for Bill’s and Mary’s anger.

At the root of the anger is their belief that they’re not getting something they value. In this case it might be something like consideration, predictability, or caring. So if you can apply your sharply focused attention to determining what it is that Bill and Mary might value that’s missing for them, you’re much more likely to begin to have a conversation with them about how important those things are to them and how they might be able to get them in the future.

Not Getting What You Want Never Makes You Angry

But even given all that, it’s important to realize that the bills and Mary’s anger is not caused by the fact they are not getting something that is important to them.

So what is the cause? Both Bill and Mary are afflicted with “should” thinking and have adopted the strategy of “being angry” as the best way to get other people to do what they “should” do.

What is “Should Thinking” you ask? Well, that’s the subject of another post.

Until then, I am committed to your success,
Neill Gibson

Hanggang kailan nga ba??

Tinanong niya kung hanggang kailan kaya ang komunikasyon naming dalawa. Hindi kasi kami makapaniwala pareho na mangyayari tong ganito...na magiging (hindi naman malapit...iwasang saktan ang sarili!haha!) aa...naging magka-usap kami (para di masyadong masakit diba?! haha!). Ayun. Sabi ko ngayon pa lang. haha. Parang tanga e no?? Feeling ko naman kaya ko. hahahaha!

Pero alam mo yun...may mga bagay nga talagang sadyang di na magiging sayo kahit na gaano mo pa kagusto. May mga bagay na kahit segu-segundo mong ipanalangin e sadyang hindi mangyayari. Hindi ko alam kung bakit. Ang alam ko lang...masaya ko...kasi kahit na hindi na mangyayari kailan man ang nais ko...at least may ibang paraan na ginamit si God...at yun ang komunikasyon namin.

Hanggan kailan nga ba???

Hindi ko rin alam.

Sabi ko sa kanya hangga't may load.

Pero tama siya.

HINDI RIN.

Alam ko (masakit mang aminin) na ang lahat ng bagay ay may wakas.

(shet naiiyak na ko..amp!)

Hindi habambuhay mananatili ang mga bagay bagay sa atin. Kaya nga ganun na lang kahalaga sakin ang mga ala ala. Ayoko silang mawala. Ayokong kalimutan. Sabi nila dapat iwanan na ang nakaraan dahil di tayo makaka-move on. Pero di rin. Minsan may mga panahon na kailangan mo talagang sariwain ang mga nangyari sayo...at timabangin kung ano ba ang mga naging epekto nito satin...sa kinikilos natin sa kasalukuyan.

Hanggang kailan nga ba??

Sana...sana...sana magtagal pa.

Kung pwede nga lang sana hindi na matapos pa.

Pinaalala ko sa kanya na nasa kanya pa ang libro ko...sabi niya hndi pa niya tapos yun kaya hangga't di pa tuloy pa rin ang komunikasyon.

Sana...sana...sana di na niya matapos ang libro (over na yan ah!hahaha!)

Alam mo yun...hindi ko sinasabi to dahil lang sa gusto ko nga siya or what. Sinasabi ko ito dahil ayoko sa lahat yung time na kailangan ng umalis ng mga taong naging parte ng buhay ko...yung time na kailangan na nilang lumayo...yung time na kailangan na nilang magpaalam....

AYOKO NUN.

Yun na ang pinakamasakit na pwedeng mangyari sa akin. Pero hindi ko kontrolado ang mundo. Patuloy itong umiikot. Ang mga bagay ay patuloy na nagbabago. At ako...patuloy na makakatagpo ng mga mabubuting tao...at patuloy rin nila akong iiwan.

Sabi niya dati may dahilan kung bakit kami humantong sa ganito (nagkaka usap kami. yun lang yon.). Hindi ko alam kung ano ang rason o dahilan na yun. Ang mahalaga masaya ko dahil kung anuman ang rason na yun...ng dahil dun...naging masaya nanaman ako.

HANGGANG KAILAN NGA BA?????????

In love ako. Sabi ko nga e.

ngayon na lang ulit ako nakaramdam ng ganito....

yung....

-kahit malayo pa siya alam kong siya na yun kasi kakaiba na nararamdaman ko..parang magkakabit kami sa isa't isa.

-lalo akong naaadik sa kanya pag naaamoy ko ang pabango niya...

-pag tumitingin siya hindi ko alam gagawin ko...kaya titingnan ko na lang din siya sa pangit niyang mata.

-pag hinawakan na niya ko para kong nakukuryente...as in buong katawan ko....

-nagsa-shutdown ng kusa ang utak ko...nabe-brain freeze ako..najo-jaw lock ako..lahat na.

-wala na kong ibang naiisip kundi siya lang. nakakainis.

-hindi na ko makakain ng maayos...feeling ko lagi akong busog kakaisip sa kanya.

-namimiss ko na siya agad kahit kakahiwalay lang namin.

-pag kasama ko siya feeling ko wala ng bukas.

-pag aalis na siya nalulungkot na ko ng bonggang bongga.

-pag naririnig ko ang boses niya feeling ko nawawala lahat ng problema ko.




hay nako....

pero san ka pa....

suntok sa buwan kung magiging kami..


basta tulad ng sinabi ko....


i love you lang.,..

at maging kami lang kahit isang araw...........


MASAYA NA KO.......................................................................

11

Remember, remember, the 11th of September.


Weird Coincidences:
...
1) New York City has 11 letters


2) Afghanistan has 11 letters.


3) Ramsin Yuseb (The terrorist who threatened todestroy the Twin Towers in 1993) has 11 letters.


4) George W Bush has 11 letters.


5) The two twin towers make an “11″


This could be a mere coincidence, but this gets more interesting:


1) New York is the 11th state.


2) The first plane crashing against the Twin Towers was flight number 11.

3) Flight 11 was carrying 92 passengers. 9 + 2 = 11


4) Flight 77 which also hit Twin Towers, was carrying 65 passengers.
6+5 = 11


5) The tragedy was on September 11, or 9/11 as it is now known. 9 + 1+ 1 = 11


6) The date is equal to the US emergency services telephone number 911.
9 + 1 + 1 = 11.


Sheer coincidence. .?!

Read on and make up your own mind:


1) The total number of victims inside all the hi-jacked planes was 254. 2 + 5 + 4 = 11.


2) September 11 is day number 254 of the calendar year.
Again 2 + 5 + 4 = 11.


3) The Madrid bombing took place on 3/11/2004. 3 + 1 + 1 + 2 + 4 = 11.


4) The tragedy of Madrid happened 911 days after the Twin Towers incident.


Sheer coincidence. .?! Read on and make up your own mind: Now this is where things get totally eerie:
The most recognized symbol for the US,after the Stars & Stripes, is the Eagle. The following verse is taken from the Koran, the Islamic holy book:
“For it is written that a son of Arabia would awaken a fearsome Eagle. The wrath of the Eagle would be felt throughout the lands of Allah and lo, while some of the people trembled in despair still more rejoiced: for the wrath of the Eagle cleansed the lands of Allah and there was peace.”


That verse is number 9.11 of the Koran.
Still unconvinced about all of this..?!

Try this
Open Microsoft Word and do the following (TRY THIS FOR REAL)


1. Type in capitals Q33 NY. This is the flight number of the first plane to hit one of the Twin Towers.


2. Highlight the Q33 NY


3. Change the font size to 48.


4. Change the actual font to the WINGDINGS 1.

Friday...nanakawan ako ng digicam. Nakakalungkot talaga pero di ko na lang masyadong inisip....gamit lang naman kasi yun,..napapalitan. Sabi nga nung manong na nasa jeep din,

"Ok nang gamit ang nawala kesa naman buhay mo diba...."

Nanghihinayang ako sa picture dun..oo pinagtatawanan ako nung classmate ko kasi nga yung pictures yung pinanghihinayangan ko..pero kasi yung camera kaya kong palitan pa ulit...kahit kaparehong kapareho pa nun...pero yung mga memories na nandun...buti na lang kaunti lang kaso yung mga pictures yun ng kapatid ko sa GSP niya pati yung mga pictures namin sa MOA. Napaka-careless ko talaga. Nakakainis. Haizt. Hindi ko na kasi mauulit ang mga nakunan dun. Sabi nung mga classmate ko pwede ko naman daw ulitin...pero hindi na. Hindi ko na mauulit na naging GSP ang kapatid ko nung Gr. 5. Di ko na maibabalik na nag-MOA kami. Maaaring may GSP pa next year ang kapatid ko...maaari ring makapag-MOA pa kami..pero di na mauulit yung time na yun...yung mga ngiti...yung lokasyon...magbabago lahat. Di na kami babalik sa original na place. Bumalik man kami maaaring naurong na ng one inch yung paa namin. Alam niyo yun? Di na maibabalik pa muli ang mga iyon....

Kahapon, Sabado. Naging tanga nanaman ako. Nawala ang cell phone ko. Ayoko sanang isipin,..binalewala ko na nga lang kahapon kasi maloloka lang ako pag inisip ko pa. Kaso...nasasaktan talaga ko. Di ko na maitago. Lalo na ngayong nakabili na ko ng bago. Namimiss ko siya. Parang tanga no? Kala mo tao. Para kong nawalan ng syota. Para kong iniwan ng bestfriend. Nawalan na ko ng gana. Hindi naman sa ayaw ko sa bago kong phone. Syempre gusto ko yun ako pumili nun e. Pero kasi...iba pa rin yung dati.

Naalala ko last month ata yun sabi ni Mama palitan ko na daw yung cell phone ko. Sabi ko wag na muna kasi nagagamit ko pa naman siya at isa pa napakahalaga niya talaga sakin. Yung kasi yung unang cell phone na nabili ko sa ipon ko...as in ako ang nag ipon. Yun din ang lagi kong kasama (andrama a!). Yun din ang aking phone diary. Kapag wala akong kasama siya ang sumasalba sakin. Hindi ako nagmumukang tanga kahit na wala akong load. Lahat ng nararamdaman ko nasasabi ko sa kanya...hindi naman niya napalitan ang diary ko pero kasi siya kahit nasaan ako, basta may naisip ako bigla handa siya. Tapos kahit na naihhagis ko siya kapag galit ako ok lang sa kanya...malakas pa rin siya. Andami ko pang pictures dun...gaganda pa naman ng kuha ko.Andun din ang mga messages sakin ng mga dati kong kakilala.

Grabe napaka walang konsensya naman nung nakapulot nun. Hindi man lang binalik sakin. Taga doon lang samin sa Cavite ang nakakuha kaya malamang alam niyang sa tindahan namin niya dapat yun ibalik. Umaasa pa rin akong maibabalik yun. Kahit bilhin ko na lang ulit dun sa nakapulot. Basta makuha ko ulit yung cell phone. Kahit di na yung sim.

Ngayon lang (as in ngayon lang) sinubukan kong tawagan ulit yung phone ko. Ayun nag-ring kaso pinatay nung nakakuha. Hindi pa rin naman ako nawawalan ng pag asa. Alam ko at naniniwala akong makukuha at maibabalik uli sakin yun. Alam kong pinapaasa ko na lang ang sarili ko ngayon..pero as in talaga...aasa ako hangga't nabubuhay ako...

Ayun...nalulungkot pa rin ako..haizt. Nawa'y makuha ko siyang muli. God please! Help me..! Touch the heart of whosoever have my cell phone....

sana di na bumalik.

Kanina in-edit ko ang mga picture namin at ayun gagawin ko na sana ang plano kong i-crop ang picture naming dalawa...kaso parang bigla na lang akong nagsawa sa mukha niya. hahaha. ayos yun...kasi nitong mga nakaraang araw namomroblema talaga ko kung paanong gagawin ko pag na-fall nanaman ako. Syempre ako nanaman ang kawawa kung nagkataon...sasaktan ko nanaman ang sarili ko. Imposible kasing may mangyaring something special saming dalawa e. Kaya dapat talaga hangga't maaga pa matutunan kong kontrolin ang nararamdaman ko at isa pa, sa tingin ko talaga natutuwa lang ako sa atensyong binibigay niya sa akin. Yun lang yun. Haizt! Kaya buti na lang din talaga ayun nawalan ako ng gana kanina...pero tingin ko tuloy pa rin ang plano. hahaha.

Sa Tuesday...sana pag nakita ko siya wala na nga talaga. may isang araw pa ko para kalimutan at itapon ang lahat.

Kaya ko to! :D

ako nanaman ang talo....

for the nth time...ito nanaman ako...nai-in love nanaman sa isang taong suntok sa buwan kung maangkin ko.

bokalista. artista. taga ibang section. taga ibang bansa. kapitbahay. classmate. teacher.

ngayon classmate nanaman.

grabe. ayoko sa lahat yung ganito. yung AKO NANAMAN ANG TALO.

minsan naisip ko bakit hindi na lang kaya binigay ni God agad sa mga tao ang mga nararapat sa kanila para sana wala na lang nasasaktan.

(alam ko sasabihin niyo sagot ni God, "epal ka, ikaw na diyos.")

kaso kung ganun nga ang nangyari,..wala ng thrill. syempre kung binigay na niya agad,,..hindi natin mararanasan ang ibang tao...di natin sila matitikman (o wag green.!) at di tayo makakaranas ng pananabik.

tapos naisip ko rin na bakit hindi na lang yung mahal mo ang ibigay niya.

(yes i know epal nanaman ako...)

pero naisip ko ulit, kung ganito ang nangyari, ang makakatuluyan ko ngayon ay yung una kong minahal...at kung iisipin nakakadiri yun...eeww....ayoko sa kanya.

ayun. so ok na lang din na ganito. no choice e. si God ang may gusto nito.

eto, nag-e-enjoy ako. masaya ako s atensyon at kalandian ng lalaking nagugustuhan ko ngayon. kaso syempre nahihirapan ako kapag naaalala ko kung hanggang saan ko lang dapat ilugar ang sarili ko.

mahirap kapag nalulunod ka na sa emosyon mo. mahirap kapag nalulugmok ka sa pagkakamali sa interpritasyon mo sa pakikitungo niya sayo. mahirap kapag nababaon ka sa pag-asang wala namang patutunguhan. mahirap kapag naiipit ka sa sitwasyong mamimili ka kung bibigay ka o hindi. mahirap kapag nahuhulog ka kahit ayaw mo kasi masasaktan ka.

ewan ko ba. sa tuwing nakikita ko siya masaya ko talaga. sa tuwing lumalapit siya sa akin parang bumabaliktad ang takbo ng buhay ko. sa tuwng hinahawakan niya ko lalo akong nagkakagusto sa kanya.

kailangan habang maaga pa pigilan ko na ang sarili ko. habang kontrolado ko pa ang nararamdaman ko dapat aksyunan ko na to. ayokong masaktan ng dahil din sa katangahan ko. ayokong umiyak sa taong hindi naman nagsabing iyakan ko siya. ayokong masira nanaman ang buhay ko dahil lang sa pagmamahal ko sa isang taong tulad niya.

kaya nga hangga't maaga...iiwasan ko na...pero kaya ko kaya?

sana...sa Martes...pagkakita ko sa kanya...natural na lang ang lahat.

at kung hindi man, sana....nawa....ibigay na lang siya sa akin ng Diyos.

kahit sandali lang..mga 1 year ok na....

:)

kaso imposible yun.

kasi gwapo siya, pangit ako.

haizt.

paanomagingboyfriendsiyen

1. SUPER SWEET. Hindi super sweet si Yen. Kahit kailan di kami nagkaroon ng public display of affection. Sinasabihan naman niya ko ng "I love you" sa harap ng mga kaibigan namin tsaka inaakbayan niya rin naman ako. Pero kahit minsan di ako umasa sa words niya...kasi mas ok siyang magpakita ng love kesa magsalita.

2. CUTE MAGSELOS. Sa lahat ng naging boyfriend ko siya na ang pinaka-cute magselos. Hindi siya mabilis magselos sa tao...kundi sa cartoon character. Para mas specific, yung main character ng Prince of Tennis pinagseselosan niya. Ang babaw. Hindi siya iimik pag tuwang tuwa ako sa character...tapos maya maya papatayin niya bigla ang TV tapos sasabihin, "Wala ka pa rin namang mapapala sa kanya kasi di mo siya nahahawakan...e ako eto katabi mo pa..."

3. EXCLUSIVELY MINE. Hindi rin naman siya mahilig mag-entertain ng iba lalo na pag kasama ako. Masungit siyang lalaki. Pero hindi siya exclusively mine. Yun nga yung naging main issue e. Kasi kung ganun edi sana kami pa.

4. MAKIKITEXT PA SA IBA. Oo gawain niya to. It's what we call "effort". Kahit na walang kwenta ang text ko sa kanya tulad ng, "Good morning" sasagutin niya talaga ako ng "Good morning, I love you" gamit ang kinuha niyang cell phone ng kapatid niya. Minsan nga nag away pa sila dahil last extra load na lang pala ang ginamit niya.

5. RESPECTS ME. Hindi naman siya mahigpit tsaka di nga siya seloso sa tao kaya ok lang sa kanya kahit inuuna ko friends. Nagtatanong siya at nakikinig sa mga opinyon at desisyon ko pero di niya ko kinokontra at dinidiktahan. Hindi niya rin ako binabastos.

6. HINDI MASYADONG MA-PRIDE. Laging siya ang nagso-sorry. Ma-pride ako e.

7. FULL OF SURPRISES. Hindi ako binigyan ng matinong bulaklak nun. Improvised na isang piraso pa. Hindi ako nasu-surprise sa mga ginagawa niya kasi nalalaman ko agad dahil sa kapatid niya na best friend ko. Katulad na lang nung picnic date namin under the tree...nagkunwari lang akong nasorpresa nun.

8. ADDICTED TO ME. Ayoko ng addicted saken kasi mahirap na. Pero pag magkasama kami lagi siyang nakatingin sakin tapos ayun expert yung magnakaw ng halik. Pero ok lang.

9. HONEST AND TRUSTWORTHY. Nag cheat siya saken pero inamin niya rin naman agad. Ang kasalanan niya lang naman di niya agad sinabing hindi na pala pwede. Pero yung ginawa niya bago nabunyag ang katotohanan alam ko yun. Ito gusto ko sa kanya e. Sinasabi niya. At kahit nasasaktan ako ok lang at least naging honest siya.

10. GENTLEMAN. Kalahating gentleman kalahating hindi. Gentleman talaga siya...sweet pa. Kaso pag umuulan lagi niyang tinitiklop ang payong at nakikipaghabulan sakin...at....kinikiss ako pag nahuli ko na siya. :)

11. CAN PROTECT ME. Wala naman akong naging kaaway kaya wala rin siya. Mababait kaming mga bata kaya malayo kami sa gulo. Pero sabi niya pag may nag-attempt na gaguhin ako mas gagaguhin niya.

12. WILL CRY TO ME. Nadevelop nga kami sa isa't isa nung naabutan ko siyang umiiyak sa tennis court at kinomfort ko siya. Iyakin siya. Pag may problema kaming dalawa umiiyak lagi yun.

13. LOVES ME THE WAY I AM. Tinanggap niya ang pagkatao ko. Tsaka kahit minsan di yun nagkwento tungkol sa ex niya. Nagalit nga siya nung nabanggit ko yung ex niya at kinumpara ko sarili ko. Sabi niya iba ako dun. Sabi niya past na yung mga yun, di nag work dahil hindi yun ang hinahanap niya. Sa present niya daw nakita yung mga wala sa mga past niya. E kaso past niya na rin ako ngayon. Tsk.

Ganyanan na ngayon aa.!

Birthday ko nga nung Tuesday. Masayang masaya talaga ako nung araw na yun. Pero medyo nakakalungkot lang kasi hindi man lang ako binati nung ILAN sa mga tinuturing at ipinagmamalaki kong 'kaibigan'. haizt. Buti pa yung iba kahit plastic lang naalala ako. Kakalungkot. Pero masaya pa rin ako kasi maraming bumati sakin...puro unexpected na tao. Na-appreciate ko rin yung efforts nung iba kong friends na magload at itext at tawagan ako kahit iba ang network ko. Hay...astig. Walang dahilan para ikalugmok ko ang di pagbati sakin nung mga taong yun...bagkus, dapat ko pa itong ipagdiwang. Kasi dahil sa birthday ko, nalaman ko kung sino ang mga nakakaalala pa rin sakin at kayang magsayang ng effort nila para batiin ako.

Kaya...

• Zafirah (ok lang sana kaso nakapag message ka sakin nung araw na yun...kaya walang dahilan para di mo ko batiin.haha.)
  
• Cenaimy (ewan ko sayo.)
  
• Utangera (ampness! nakakaalala ka lang pag mangungutang ka!)
  
• Toxic (di ko naman talaga siya ine-expect kaya medyo ok lang sakin)
• 'agent espie' (di ko naman talaga siya ine-expect kaya medyo ok lang sakin)

...ok lang...ganyanan na ngayon e!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


*bitter ba? wala lang...nakakatampo lang. Kasi sila yung ine-expect ko talaga. Haizt. Pero ok na. Ok na talaga. Ok na.

I'm really weak when any family is the subject....

Last Friday was our NSTP day. I really expected that after 2 consecutive meetings, Sir Lee (it) would be on our class. So there he was.

Ah...of course, he's not in his usual look. I have only known him for weeks as my professor, but his aura that day is really different. He's happy, yeah...he's a really jolly person. He can still throw jokes...but it's obvious...he's longing for something or...FOR SOMEONE.

It's been...ah...I'm sorry I can't remember how long it was since her loving mother died. But I tell you, the wound is still very fresh.

He dropped his class before us early so some of us (including me) jumped in the room early. We are only few. He looks sick. After a couple of minutes, a classmate of mine, who just arrived that time (she's the mole of asia...as she says...because she have this huge mole just below her nose.) asked Sir Lee (it) if they could photocopy the NSTP book authored by Sir Lee (it)'s dad...(he's Sir Lee (ki)). Then, an explanation from Sir Lee (it) followed...and I was a bit annoyed by the reaction of "mole of asia". She said, "what's the connection of his mother's death with my question??"...and then she laughed.

I can understand why she tells so, but she must have understood too what Sir Lee (it) was going through. And in fact, the answer delivered by Sir Lee (it) was the answer she needs...but she didn't expect.

Well, enough of it, the class started with his apology...for not attending the class 2 times. Then he tolds us about his mother, how much he loved her and how was it without her now. It was sad. Some of my classmates even cried while Sir Lee (it) express himself in tears. Yes, he's right. He's now 32 years old, but still he's like a little kid longing for is mother. I am emotional when it comes to these things...I admit I nearly cried...but only A DROP came out of my eyes. I don't want to add on the emotions inside our room.

One statement that I won't forget is... "when it hits you, it hits you like shit...!". Yeah, it really hits like shit. If it would happen to me, I don't know what I'm going to do.

But the best thing that he repeatedly told us is the common lesson...show your loved ones how much you care for them before it's too late.

He dismised us early and as soon as I walked out the camp, I opened my bag, got my sandwich my mom made for me, and eat it with so much happiness and love while heading my way to SM Sucat.

I wish I could tell my parents how much I love them.....

may sapak nanaman!

kani-kanina lang...

(si bunso umakyat ng hagdan...)

Bunso : Te, kain na...

Ako : Sige...hindi na ko kakain...kumain na ko kanina...

(si bunso bumaba na...)

Ako : (sa isip...) bibig pa lang ng nanay mo busog na ko eh....


-.-

there's this guy....I REALLY LOVE..... (grrrrrrrrrr!!!!!!)

While I was busy on FB...biglang nag-pop up ang isang chat message na galing sa taong ito:

-Jhason ≧◡≦ : eow

Me : hi

-Jhason ≧◡≦ : hu u?

Me : haha..inna.

-Jhason ≧◡≦ : lam ko

nababasa ko

i mean sino ka?

Me : aa...good.

-Jhason ≧◡≦ : annalyze nlng pho ung question

Me : aa...ganon...

so slow ako....hmmm...

-Jhason ≧◡≦ : ahh

ganun ba?

kaya pla

ahaha

joke lng love u

Me : sus...alam mo wag ka na magtanong kasi di rin kita kilala...kung ayaw mo edi burahin mo ko sa friends mo ok.

-Jhason ≧◡≦ : hala

Me : at paki analyze din yung sarili mong question next time.

love u din. (^^)V

-Jhason ≧◡≦ : ok pho sowi huh

^_^,v

Me : o bat ka nagsosori??

-Jhason ≧◡≦ : wala lng

ayaw mo ba?

Me : aa...ok.

-Jhason ≧◡≦ : geu

Me : ayoko.haha.

-Jhason ≧◡≦ : bkt

?

Me : close?

-Jhason ≧◡≦ : mj]

mj

Me : ?

then.,....

-Jhason ≧◡≦ : + eloow po s0wee po knina, xP aheheh fwend ko lang po un ng 33p lng s0wee letz :) -

Me : ha?????????????????????????????????

-Jhason ≧◡≦ : + uhmMmm wala po ^_^ -

Me : wala pala e....

-Jhason ≧◡≦ : + ^_^ -

...grabe ang kapal din naman ng pagmumukha niyang hayop siya. Nakakainis. Para siyang tanga. Asar na asar talaga ko sa kanya. Hayop siya. Mali pa spelling ng analyze! Bwist!

haven't posted for like ages....

...it's obvious, I'm so not in the mood. But really...there are a lot of things that happened in the past weeks like...

1.) First day of school as a first year student...again!
2.) 2nd day of school which really knocked me down..err!!!
3.) Being alone eating...aa...I felt sorry for myself.
4.) My newest and cooooolest tambayan...the adoration chapel of our school.
5.) My new school, professors and classmates.
6.) The attire!haha!
7.) The unusual feeling of happiness even if I wasn't supposed to? am I right?
8.) The first crush? na a,,,..!
9.) The book finding...a huge expense!
10.) The happy P.E activity...where my team lose. haha.
11.) My first 10 meter sight with Bro. Mike. :)
12.) The "supposed to be humble" registrar officer.
13.) The seatmate and the first talk.
14.) Concentration.
15.) The 1 meter sight of Bro. Mike. :)
16.) The grocery galore.
17.) JAMLI :)
18.) The McDonald's Fries addiction
19.) Letter of Application story
20.) The death of a bird was blamed to my father.
21.) Inaug and the promises...
22.) Everything's meaningless...I hope one day I'll understand.
23.) The note of encouragement.
24.) My mom and dad's family.
25.) Nice rain experience with Hakuni. :)
26.) The return of the come back at PLMun.
27.) The dirty puppy.
28.) Ang pangarap kong maging isang aktibong mamamayang Pilipino.

29.) And a lot more...... hehehe. :)

I wish I could post everything that's going on my mind...haha. well... I'll try...

Eclipse is now showing...but still I can't watch...a waste of everything.haha.

Well for now...good night.!:)

No JamLi na... :(

Ann was already evicted... :( ... it's really obvious that votes are being manipulated...aa...how sad...

then what's next?? DEVON who is a PRETENDER would win for the big night?
OR
FRETZIE who's flirt and selfish would?

NO WAY!!

I HATE THEM BOTH!!!

I'D RATHER HAVE ALL THE BOYS WIN THAN THE TWO OF THEM!!!

SEE???

BOTH FLIRTS AND SELFISH GIRLS ARE LEFT IN THE HOUSE WITH THE BOYS...

PBB IS SUCH A BULLSHIT!!!

IT'S NOT REALLY A "TELESERYE NG TOTOONG BUHAY"

IT'S A BIG JOKE!!!


WELL I'M STILL HAPPY 'COZ I SAW HOW JAMES KISSED ANN...YEAH..IT'S SO SWEET!!!

AA...THERE'S ONLY RYAN AND JAMES LEFT...

You can't have everything all at the same time....

I remembered talking to Ate Shell about something before. It's about what God gives you. As we can see, we can't have everything all at the same time. Like that time, Ate Shell realized that after having her break up with her long time boyfriend, she had much time with her family...that she doesn't have when she had her boyfriend. I am into something different right now...different because I haven't experienced it pa before. I am thinking why am I being a loner when I am in college? Why do I have no boyfriend since I disintegrated with my last guy. I talked to myself and this is my conclusion:

Elementary-First Year High School :

I have lots of friends, money, committed, good grades
No time for Family, broken family as well (we don't have my brother with us), no time to stay at home

2nd Year-3rd Year High School :

I have lots of friends, committed, good grades, I am starting to have time with my family, have a little time to stay at home
I had a little (very, very little) problem with money, I still don't have my brother fully with us

College :

Good grades, I have my full time and strong attachment to my family (I am happy to be with them), my brother finally is with us (thanks LORD!), I had much time to stay at home, I have money again
Single, have friends but not with me, I'm a loner

See the difference? So even though things are just not fair and imbalance, still I thank God for being so good to me. I may fail to have satisfaction on some things but at least I have time for the things and I have the things I wish I had before. At least I've experienced it all....:)

pasok nanaman...thank God Friday ngayon..last day of class for the week.!!

Grabe,..title pa lang post na. Ayun na yun e. Friday. May pasok nanaman. Pero ok lang kasi last day for the week. Hapon ang pasok. Mainit. Maaga akong aalis kasi gagala pa muna ako. Buti na lang isa lang ang subject...walang lunch break...di ako magiging loner. ampness. I didn't expect anything like this talaga. Pero kahit na ganun naiisip ko..fortunate pa rin ako. Kasi basta. And one thing...dati sa PLMUN kahit na may mga kasama ako pag nagiging loner ako as in loner talaga...ambigat sa loob and everything...ngayon..kahit na loner ako..of course nasasaktan ako pero at the end of the day...hindi ko pinagsisisihan ang pagpasok ko sa school...masaya pa rin ako..no hatred. Kaya nga naisip ko, before ako mag exam dito, I asked God na if He would pass me and give me the scholarship, I will use this opportunity to change. And then siguro ito na yung change na hinihintay ko. Trials and tests for change. Change na naumpisahan ko sa PLMUN na dapat kong ipagpatuloy dito at mas pagbutihin pa. Kaya I really thank GOD for everything that happens to me.

AGREE AGREE!!!!!!!

How stupid can that Big Brother get?

I didn’t watch last night’s episode because I was too fed up with my life but I am completely aware of what happened. Oh well, again. Read my rant.

So kanina, nandun ako sa bahay ng pinsan ko.. dun ako nanunuod ng PBB kasi ang boring manuod mag-isa. So yun, uminom pa kami ng konti habang iniintay yung PBB.. Bongga pa rin ang katarayan ni Rubi =))

PBB na, pinakita yung mga nangyari kahapon so nalaman ko na kung ano yung mga violations nila and !@#$ like that. But then, I don’t get the point of having a forced eviction lalo na kung yung nangyari eh TEST lang para sa mga housemates. Test lang yun, hindi task. Yes, they didn’t obey some of the house rules but did Big brother even realize that if that happened to his own friends, he would most probably do the same thing.. RISK EVERYTHING TO SAVE YOUR FRIENDS. Ginagago lang ni Big brother yung mga kabataan sa loob ng bahay niya.. Look, he has all the power to control things inside the house diba? Natural lang na maniniwala ang mga housemates na siya yung nag-uutos ng kung anu-ano nung una like yung sa phone call since siya lang naman yung pwedeng tao sa likod kung bakit may cellphone sa loob ng bahay niya. Siya rin naman yung may control sa mga pinto ng bahay kaya pwede ba, wag niyang sabihin na hindi dapat pagkatiwalaan ang mga housemate. Siya ang dapat hindi pagkatiwalaan, he plays trick very well.. he plays with those people’s feelings. Plus the fact na yung mga sinabi niya sa housemates are really emotional torture/abusive.. How he told everybody how much he regret that he trusted them and !@#$ like that. I couldn’t remember what he told to each of them but I know for myself that if someone WHO IS NOT EVEN MY FATHER OR MOTHER OR EVEN RELATED to me told me something like that, I swear to tell how bad I feel and everything I wanna tell him with respect. Just because you’re older and you’re the watchumacallit GOD inside that house doesn’t mean that you can hurt those people’s feelings. You don’t know how much that can affect them.. Maybe those kids are still blinded because they think you know all that.

If I were in that situation, hindi ko pipigilan sarili ko magsalita. IDK who the hell he is.. I obeyed everything inside the house but I only happened to disobey one of the rules and he treated me like I killed a dozen of people. Tutal may violation na rin naman ako, baka kung anu-ano lang masabi ko. Pinoy Big Brother isn’t a reality show anymore because there is one person or a group of people who are manipulating everything that is happening inside the house. Nakakagago lang eh. Nag-eemo pa siya na akala mo he was betrayed eh pakana niya naman yun.

That whole BUZZER thing is just stupid, I could not stress it more ‘cause it is really stupid. It only showed how selfish Pinoy housemates are, how desperate they are to get to the Big Night. Srsly, why does it have to be Jenny? Why not Fretzie since she was the one who answered the call when everyone tried to stop her? I’ve got something to tell y’all.. Have you watched the DEBATE? someone on the side of the teenternationals stressed out that Pinoy housemates had 3 violations while the Teenternationals don’t have any. So, since Big Brother want things to be FAIR, he did something para magkaron din ng Forced eviction sa Teenternationals.. He chose Jenny and Fretzie to kidnapped because Jenny is kind and she thinks of others first while Fretzie just plays safe. You heard it when the kidnapper asked the housemates to choose between Jenny and Fretzie, they chose Jenny but Jenny told them to choose Fretzie.. the one who started it all. Have you seen her felt happy and forget about Jenny when she got back inside the house? Oh Goddamnit. Plus, they only have a few days left.. kaya nira-rush na nila ang pagtanggal sa teenternationals since yung 3 slot eh para na sa Pinoy.. that means, isa na lang matatanggal sa teenternationals para gora na sa big night.

and about that buzzer thing, Fretzie was really a disappointment and I like how Ivan argue with her. Imbes na mag-isip ng maayos, sarili pa inisip. Actually, nagbilang pa sila ng mga nagawa ng mga teenternationals at kung sino lang yung mga tumutulong sa loob ng bahay.. THATS NOT THE POINT KIDS. You saw how the teenternationals take the whole buzzer thing? They prepared themselves but did not talk about behind Pinoy housemates’. I pity Jenny for she deserve the slot for the big night more than Fretzie/Devon. Pinoy made it to the BIG 6 but I really hope that Fretzie and Devon will not win, none of them deserve it.

Teenternationals FTW. Ryan Bang FTW!

PS. I DON’T !@#$ KNOW WHY I AM STILL WATCHING THIS STUPID REALITY SHOW.

http://www.facebook.com/pages/JENNY-KIM-Kim-Jin-Sol/113539132018424?ref=ts&v=wall#!/note.php?note_id=131801533506494

las cosas más baratas en tierra

(left:"FTK" http://www.facebook.com/pages/Las-Pinas-City-Philippines/Funny-Talaga-Kami-FTK/110933745589152?ref=search right: "FT4" http://www.facebook.com/search/?post_form_id=da782731d8ee949b30eb139a62c50b0c&q=ft4&init=quick&ref=search_loaded#!/pages/EFTIFOR-FT4-/111772355501304?ref=search)

dreadful, terrible, abominable, bad, poor, unpleasant

Foul Filthy Squalid Soiled Unclean Sordid Impure

Sleepy...

I still have lots of something on my mind that keeps me up this late but I think I really have to jump up on my bed 'coz I'm really very sleepy. Good night guys. And good night Lord. Thank you for giving me this feeling of sleepiness... :) I love you God!

Ganun???????????!!!!!!!!!!!!!

Kanina, habang nasa Cavite pa kami, dumaan yung Tita ko kasama yung asawa niya tsaka ewan ko kung anak ba nila yun kasi ngayon ko lang nakita. Madilim na sa labas kaya parang ang ganda nung babae...tapos pinapasok siya ng nanay at tatay niya nga ata sa amin para mag-bless sa Papa ko.. (anak nga nila...haha...). So yun, pumasok..sus...maganda nga...ang ganda sobra...ng legs...yun lang! Wala naman pala siyang pinagkaiba saken sa mukha...pareho kaming maraming pimples. So yun. Umalis na sila after mag-bless ng napilitang nagmamagandang babae...ng biglang nagpahabol pa ang Papa niya nung sinabi ng Papa kong ang ganda niya. Sabi ba naman... "Kaya may syota na e maganda kasi..kung pangit to malamang wala." Aba, narindi ako! Isa iyong kalapastanganan! Alam ko nakakatawa kasi apektado ako...oo naman! Syempre, pangit ako...tapos ganun? Kahit pangit ako nagkasyota naman ako noh...(so dahil nagka-syota ako, hindi ako pangit.,..maganda ako..hmmm...asa!!wahahaha!!nasusuka ako sa mga sinasabi ko....!!) so yun na nga, diba nakakainis...(ako lang naiinis alam ko.) Ang yabang kasi...akala mo naman maganda nga talaga ang anak niya. At isa pa, naniniwala akong hindi totoo ang sinabi niya dahil kung sa pangit ay walang pumapatol, bakit siya nagka-asawa?? (yung Tito kong pangit ang tinutukoy ko ha...) Kainis. Badtrip. Ako pa naman, alam nila NBSB ako...syempre kung pinaalam ko edi patay na ko ngayon diba...hay nako..nakakainis talaga...lalo tuloy akong pinanghinaan ng loob....feeling ko hindi na ako magkaka-asawa...at parang tinanggalan ako ng karapatang mangarap na magkaroon ng boyfriend na ka-level ni James...ampness!!!hahaha!! nag-drama??!! Hmp! Hai...

Joe and Patrick..finally evicted!

This is the best eviction night ever!!! Joe and Patrick are finally out of the house! Now I still have this desire of mine to watch PBB every night. And well, I'm so happy too that James and Jenny are safe. I also like Angelo to be out but he's not nominated...aa...

Now the nominees are Devon, Tricia, Jenny and Bret...and only one will be evicted on Saturday. I'm a bit disappointed 'coz Fretzie is not one of the nominees...I really hate her...she's a bitch. Hmm...I also hate Devon..yeah...she's pretty,...that's all. I hate them both because they nominated Jenny for eviction just because of the "slot thing". Their attitude are disgusting. And, I hate Devon and Angelo because they are both "paawa effect". Not because they're poor, they deserve to win. If that's the case, Kuya should welcome only poor people in His house instead of having poor and rich mixed. arrggghH!!!

Oh well, let's first forget about the nomination. What's important now is that Patrick and Joe are out of the house. That's all. :)

I'll post it!!!!!!!!!!!!! I'll post it!!!!!!!!!!!!!!

I'll post the songs that was sang in the Pssion Manila 2010 but not now 'coz I'm hungry and I'm so tired...:)But I'll really post it...and by the way....

I wanna tell you that I'm gonna buy cds of Chris Tomlin, Kristian Stanfill and the Awakening one-by-one...and of course Louie Giglio's books. I really want it and i told you this because I really want to buy it...and this post would be my driving force for it...

na-miss ko agad..

Tama na'ng kaka-english...hmm..ayun..na-miss oo agad ang Passion Manila...hindi na ko makapaghintay para sa susunod pa..kaso sa 2012 pa yun...ahh!!!!!!

Hay...ampogi talaga ni Kristian Stanfill...grabe..pero mas crush ko pa din si Chris Tomlin. Ganda talaga astig ang experience. Nakakadala lang ang Araneta e sobrang layo kasi. Pero astig talaga sobra..parang gusto ko araw araw na lang yun..........

PASSION TOUR MANILA may25, 2010 overture or opening , video by jewpeter ...

Passion Manila opening

If you're not going to read this,...something might happen...! xD

I really hate chain letters, mails or texts. Those are messages forwarded to as-many-as-you-can people. Those are not personal messages, but as said on the letters, once you've read the whole message, you'll be hooked up with it.

So here's the thing. Most of these chain letters are telling that if you pass it to anyone you know, your wish (mostly) will probably happen. Some tells you to follow their instructions before passing it...doing something kind of a ritual or anything. Then some of it just tells a story.

What I hate most about it is that it creates sudden fear to anyone who reads it. it mostly tells you that if you failed to pass it or if you just ignored it, one of your loved once will surely die or you'll be having bad lucks for the rest of your life. It sucks. I believe it is a demonic message, How come people believe in it? And how true the story in it are? And, above all, how dare the other people pass these messages to the ones "they love" if it carries bad luck.

It's a curse. Yes it is. I actually don't pass any of it. I believe that if I pass it to anyone, I'm passing bad luck to them and it's not good. How can you wish someone bad??

Oh my, I just receive another chain letter in my Facebook account this morning and I get really angry about it.

But I know God won't let those stories of bad luck happen to me.

I don't care if my crush won't love me back or I won't receive electronic gadgets from my loved ones in just one day... I'm not that desperate and I can wait. And besides, if I actually passed the letter, how can my crush love me back if he's none other than James Reid of PBB??? And how will I receive electronic gadgets from my loved ones if for now we have to work hard to have money...??

I don't believe in this,,,I won't let Lucifer to fool me. I only trust God...I know he has plans for me...

PBB Teen Clash of 2010, May 21, 2010 Teenternational Housemates Birit Si...

Oh, I really love the Teenternational Housemates over the Pinoy Housemates. Aside from being so cute all of them are of good attitude as compared to the Pinoys especially Joe...he's someone with a very unlikable attitude. Same with Yen...she's some kind of a flirty and so plastic. I also hate Fretzie...I could call her as "simpleng pokpok"...Patrick who thinks he's good but it's not...and uhmm...they are the only once I hate in the Pinoy Housemates.

With regards to the Teenternational Housemates, I love all of them especially Jenny, soooooooooooo cute with the piano and everything...Ryan's very funny...Richard so cute....Others are so cute also but most of all...the mysterious and metallic James!!! I love him!!! :)

Go Teenternationals!!!!!!!!!!! You all are deserving to win...!!!!!!!!!! Hai...how I wish all the slots are for you guys....!

what if one of them asks for freedom?? would you let them go even if it would hurt you that much???

When your dog asks you to untie him and let him go for a play...

-you'll let him go, then get him back when the time's up.

What if your dog asks you to let him go and it will never go back again??

-There are still other dogs out there.

When your friends asks you to let them go..

-I'll let them if they want...but with the best reason...I don't own them...but I admit it would hurt me..

When you loved one asks for freedom??

-I'll let him go if that's what he wanted...and I'll be thankful for the days I had him...it would hurt me but not for too long.

When one of your family members asks you to let them go...

-I will allow them if that's what will make them happy...but it would affect me for a lifetime...

I am now at peace... ( ^ ,^ ) V

A while ago, I was still very upset about what's happening in our family. I was starting to breakdown. I cried a lot. I don't know what to do...I really can't handle things like that especially when it comes to our family.

Despite all of these, I am still looking forward to attend the Thursday Meeting of El Shaddai Chapter in our parish. I know it's the best idea to unwind.

Before going to the church, I prayed to God that whatever message he has for me, as much as possible, He won't tell me things that are straight forward because I don't want to be emotional in front of many people. As I've said to myself, "There are certain things wherein the reactions are meant only for yourself."

I went with my father, my younger sister and my younger cousin. My father was a little bit hesitant because we thought at first that it was already through. But I was very determined to attend and listen to God's words.

I entered the church with a very heavy heart.

The lesson is about Peace. Yeah, I've learned a lot.

After the whole session, we walked towards the door and the first thing I saw is the wonderful art of God..the bright lights and stars...in the dark sky.

And with that scenario, I found peace. :)

Kahit Maputi Na Ang Buhok Ko

Soapdish

Kung tayo’y matanda na
Sana’y di tayo magbago
At kailan ma’y, nasaan ma’y
Ito ang pangarap ko

Makuha mo pa kayang
Ako’y hagkan at yakapin ooh
Hanggang pagtanda natin
Nagtatanong lang sa `yo
Ako pa kaya’y ibigin mo
Kung maputi na ang buhok ko

Pagdating ng araw
Ang `yong buhok
Ay puputi na rin (puputi na rin)
Sabay tayong mangangarap
Ng nakaraan sa `tin

[chorus]
Ang nakalipas ay ibabalik natin ooh
Ipapaalala ko sa `yo
Ang aking pangako
Na ang pag-ibig ko’y laging sa ‘yo
Kahit maputi na ang buhok ko

[repeat chorus]

Kahit maputi o wala na ang
Buhok ko

pinapaalis nanaman ako...

Hay nako nandito nanaman ang ipis pinapaalis nanaman ako...infairness late siya ngayon aa...alas dos na saka pa lang nagparamdam...hay..dami ko pang gustong gawin aa....tsk!