good morning!!!

adik much?! di naman. nag-offline naman ako kanina no ... tapos humiga din naman ako sa kama .... tapos nakinig ako ng radyo hanggang 2 am. tapos ... yun .. di na ko nakatulog.

kaya eto, nag online na lang ako kesa naman pinipilit ko ang sarili ko na

matulog e wala ayaw naman...

by the way, hinihika ako kaya di ako nakatulog .. dahil to sa kasipagan ko kahapon maglinis ng kwarto ( na di ko naman natapos. )

may plano sana akong gawin kanina kaya rin talaga ako bumangon .. kaso .. wala akong baby oil (hehehe...).

haizt. :)

kagabi nga pala, napag-tripan ko si Wendy. Comment ako ng comment sa mga pictures niya .. ayun tuloy binlock na ko sa kakacomment (pero friends pa din naman kami sa fb). Tapos eto .. gumanti .. nag comment din sa mga pictures ko sa fb ng kapatid ko .. akala naman niya affected ako. hahahaha.!!! :D

o eto na lang para inspired tayo ngayong umaga ....

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\/

:(

ewan ko ba .. pero nade-depress talaga ako. ikaw ba naman manatili sa bahay mag isa, walang kasama. tapos buong araw ka lang nasa loob, wala ka man lang makausap.

marami naman akong gustong gawin .. actually, marami akong dapat gawin. pero di ko magawa kasi alam mo yun .. kapag depressed ka, di ka makakilos .. di ka rin makapag-isip ng maayos.

akala ko nasanay na kong mag-isa. kasi naman, kahit nung pasukan ako pa rin naman ang mag-isa lagi dito sa bahay. pero mahirap pa rin talaga.

no man is an island.

masarap mag-isa, magagawa mo ang gusto mo .. lahat pwede. pero di mo rin magagawa. mawawalan ka ng gana.

malungkot mag-isa.

nakakabuang.

para akong nakakulong kahit na nakabukas naman ang pinto. alam mo yun...

tapos ang malupit pa dun, mag-isa ka na nga lang, sumabay pa ang mga problema.

tapos alam mo kung ano pa yung problema?

emotional.

ang hirap. ang hirap ng feeling na lahat ng tao galit sayo, lahat ng tao plastik. ayoko ng mag-isip ng ganito pero .. yun ang lagi kong nae-encounter e. lalo ko lang napapatunayan sa sarili ko. ewan ko ba.

minsan nga gusto ko nanaman maglaslas. pero nangako na ko kay Lord kasi na di ko na gagawin. ang katawan ko ay di ko pag-aari.

minsan gusto ko rin uminom at magyosi... pero naiisip ko, gastos lang yun at isa pa, di yun tama. at nangako na rin ako kay Lord na iiwasan ko na ang mga bagay na yun.

hai. nakakahiya. naniniwala naman akong kasama ko ang Diyos pero nalulungkot pa rin ako. iba pa rin kasi talaga yung may nakakausap ka. sana nga nagsasalita na lang Siya. para sana naman may kakwentuhan ako.

sabi Niya makikinig Siya ng walang sawa. maganda yun! yun ang hinahanap kong kaibigan. kailangan ko ng someone na mapagsasabihan ko ng mga nararamdaman ko .. at mababahagian ko ng mga pinagdadaanan ko ngayon. hay.

sa prayer na nga lang ako kumakapit e. sana kayanin ko pa. sana di na uli ako mahulog sa bitag ng kasalanan.

------------------------

pero Lord, nalulungkot po talaga ako. :(

Great Is The Lord

Great is the Lord and most worthy
Of praise
The city of our God,
The holy place
The joy of the whole earth.

Great is the Lord with whom
We have the victory
He aids us against the enemy
We bow down on our knees.

And Lord we want to
Lift your name up high
And Lord we want to thank You
For the work You've
Done in our lives

And Lord we trust
In Your unfailing love
For You alone are God eternal
Throughout earth

And heaven above.


---------------------------------------------------------------

Very inspiring. I love this song. I have heard of it a lot of times but I've only appreciated it a while ago.
God is really great. My parents didn't allow me to attend the prayer meetings for 3 days ... and now, look. God made a way for me to attend that's why I've heard of this song again and I was really blessed.

Thank you Lord. You are great.


:)

laugh trip!!!

Hindi dahil "laugh trip" ang title e natatawa talaga ako ... hmmm.. siguro .. ako e ... more on .. natutuwa. magkaiba yon.

yung title, yan ang pangalan ng album sa facebook ni Wendy, ang laman niyan ay ang mga litratong kanyang kinuha noong Tuesday (sayang talaga. sana talaga nakapunta ako.)

Ok ... so ... anong interesting dito sa album na to??

well...

haha.

(kanina iiyak-iyak e no... )


para lang maging masaya naman ang post ko diba ,,..


naalala ko la ng bigla at ayokong makaligtaang i-post...


kanina, habang tinitingnan ko ang album na to ... nagulat ako sa isang litrato.





sa ilalim ng litratong yan, nag comment si Wendy ng ganito ...

tapos yung "waaaaa !!!!!!" tsaka yung ":D kyot." .. akin yun.

Bakit ganun ang comment ko?? Simple lang...


Ang lalaking yan kasi ay si ...



CRUSH!!!!


oo .. siya nga. siya si ♥34 ..


si Bro. Jun!!


naaalala ko pa ang bracelet niyang orange (my favorite color) .. at ang kumikinang niyang ... wedding ring (tingnan ang litrato sa ibaba). :( hahhaha!




ayan. ang cute nya no?? kahit tulog siya .. kahit stolen ... cute pa rin. Loko talaga yun si Wendy .. pati ba naman to pinag-tripan. Grabe a. At ito nakakatawa .. di niya alam na ito ang crush ko. haha. Di man lang nagtaka kung bat ako nag-comment.

Hai...kung nakapunta lang sana ako .. edi sana ... nakita ko sya ng malapitan .. haizt.


at sana .. isa ako sa ka-laugh trip ni Wendy ... haizt.


pero ayos lang .. marami pa namang pagkakataon .. please Lord!

mulat pa.

Mukhang di ako makakatulog ngayon... mag-iisip nanaman ako nito .. haizt. Ayoko na. Parang sasabog na ang utak ko. Parang sasabog na rin ang puso ko .... hindi ko na kaya. Iniisip ko pa lang na ganito ... parang ..hai. Ayoko ng ganito. Gusto ko ng mabalik ang lahat sa dati. Yung masaya kami. Noong magkaibigan pa kami. Pero .. mukhang ayaw na niya talaga sakin. Siguro kailangan ko na talagang turuan ang sarili kong kalimutan ang lahat. Antanga ko kasi hindi naman talaga ako naka-move on .. nagpakamanhid lang ako. Tapos eto ngayon, ako din binabalikan ng emosyon ko ... mas doble tuloy ang sakit ... :(

Siya na lang e. Siya na lang talaga ... siya na lang..... :'(

"I don't have to explain more..."

Di ko maalala kung yan nga (yung title) yung eksaktong nakalagay kanina sa email niya (ni MP). Pero ganyan yung pinaparating.

Di na niya kailangang mag-explain.

Ah...ok.

Di ko alam pero kanina ko pa naiisip buksan ang email ko. Pero ayun, nakapagsimba na ko't lahat di ko pa rin nabuksan. Tapos kani-kanina lang ... naalala ko nanaman. Binuksan ko na, pero di ako umaasa nun ng kahit na anong email mula sa kanya (dahil alam kong ayaw na niya ng kahit na anong uri ng koneksyon sakin).

Tapos laking gulat ko .. sa inbox ko .. nakita ko ang pangalan niya. Nag-email siya. Sinend niya yung sa devotion. Di ko maalala kung kailan ko siya sinendan ng email (basta mga last week na yun ng March)...

Tapos pag-scroll ko pababa (na sana di ko na ginawa), nakita ko ang maiksi niyang message. 'Sis' pa ang tawag niya sakin na napansin ko lang nung buburahin ko na ang message niya. Katulad ng mga nauna niyang sulat, walang kahit na anong kakaiba .. walang halong kaartehan (di tulad ko). Sinabi niya lang na nahuli ang devotion dahil hmm.. (inaalala ang nakasulat na kanina ko pa pilit na binubura sa isipan .. tanga ko talaga no?!) ayun .. nahuli daw kasi di niya mabuksan ang file. tapos kasunod nun, yung title nitong post ko na to. Tapos pangalan niya (may Bro.).

Ewan ko pero ayun, .. hindi ko alam kung ano bang impact sakin nung sulat na yun .. ang ibig kong sabihin ... hindi ko maintindihan kung bakit ako nasaktan. As in ayun... after ko mabasa parang natulala ako ng 5 seconds, walang laman ang utak ko as in na-blangko. Tapos nung nahimasmasan ako, dina-download ko ang devotion (na nakakatawa kasi di ko ma-download .. nananadya talaga). Tapos ayun, after ko mawalan ng gana at pinabayaan na lang, saka nagbukas ang ms word ... at ayun, nabura ko na yung message niya. Ayoko ng bakas. Ayoko na ng alaala.

So ayun na nga. After nun .. pinilit kong pigilan ang sarili ko (promise) pero wala e, naging emosyonal ako .. at .. nakakahiya mang aminin .. naiyak ako. Actually kakatapos ko lang umiyak .. mga isang oras din a.. (kasi 12:33 na e, kanina mga 11 pa lang).

Anong iniyakan ko?

Ewan ko. Siguro yung title nitong post ko. Ito kasi yung una kong conclusion ....

- wala na siyang iba pang sasabihin kundi yun lang ... ang dating, parang nag-email lang siya para sa devotion, wala ng iba.

Naintindihan mo ba ko? Ang nasa isip ko kanina, hindi na niya kailangan pang ipaliwanag kung bakit siya nag-email (kasi nga putol na ang lahat ng means of communication namin) dahil dapat alam ko na tungkol lang yun sa devotion at wala ng iba.

Pero sa kalagitnaan ng aking pagluha (naks. na pinagsisisihan kong gawin. haizt.), naisip ko naman ito:

- di niya na kailangan i-explain ang tungkol sa libro ko.

Naalala ko kasi na sa email ko sa kanya, yung libro ko nabanggit ko pero sa email niya di niya binanggit.

Tapos kanina nung nahimasmasan na ko sa pag-iyak (salamat sa mga Tests na sinagutan ko sa internet .. nakatulong sila sobra.), ito naman ang naisip ko:

- hindi na niya kailangang i-explain pa kung bakit nahuli ang devotion.

Ang ibig sabihin, nasabi na niya ang dahilan .. na di niya mabuksan. Wala ng ibang dahilan pa bukod dun (na baka kasi iniisip ko na dinadamay niya pati devotion sa nangyari samin .. na totoo namang naisip ko).

Tapos ngayon-ngayon lang, ito naman ang naisip ko:

- hindi na niya kailangan mag-explain dahil ... (shit, wala na, nakalimutan ko na., haizt... the best pa naman yung naisip ko. kainis.).

---------------------------

Ayun, pero ang ano dito ... ah .. kaya ako naiyak kasi .. feeling ko may something dun sa statement niyang yun. Oo, sige .. pwedeng ako lang nagpapahirap sa sarili ko dahil sa mga iniisip ko .. pero kasi .. di ko naman maiiwasang mag-isip ng ganito e ....

Hay, hindi ko talaga siya maintindihan. Isang statement niya, andami kong conclusion. Tapos kadalasan ang napipili kong conclusion mali. Haizt. Buti pa siya. Alam niya agad kung ano ang takbo ng isip ko .. pero nitong huli nagkamali siya .. kaya eto .. ganito kami ngayon. haizt. haizt talaga.

Wala na .. wala ng kwenta mga sinasabi ko. Mas may kwenta siguro to kung kanina ako nag-post nung kasagsagan ng pag-iyak ko. Pero hindi e, ni di ko kayang pindutin ang keyboard... hirap na hirap din akong hawakan ang mouse kanina. Nanghina ako.

Nakakapanghina isiping ....

ganito na lang kami ngayon ....

" It's funny how two strangers become friends ... then into more than friends .. and then suddenly .. back to being practically strangers again... "

Right Brain/ Left Brain Quiz The higher of these two numbers below indicates which side of your brain has dominance in your life. Realising your right brain/left brain tendancy will help you interact with and to understand others. Left Brain Dominance: (8) Right Brain Dominance: (5) Right Brain/ Left Brain Quiz

The Right Brain

According to the left-brain, right-brain dominance theory, the right side of the brain is best at expressive and creative tasks. Some of the abilities that are popularly associated with the right side of the brain include:

• Recognizing faces
• Expressing emotions
• Music
• Reading emotions
• Color
• Images
• Intuition
• Creativity

The Left Brain

The left-side of the brain is considered to be adept at tasks that involve logic, language and analytical thinking. The left-brain is often described as being better at:

• Language
• Logic
• Critical thinking
• Numbers
• Reasoning

goodbye girl by david gates

All your life you've waited for love to
come and stay
And now that I have found you, you must
not slip away
I know it's hard believin' the words you've
heard before
But darlin' you must trust them just once
more... 'cause baby
Goodbye doesn't mean forever
Let me tell you goodbye doesn't mean
we'll never be together again
If you wake up and I'm not there, I won't
be long away
'Cause the things you do my Goodbye Girl
Will bring me back to you.

I know you've been taken, afraid to hurt
again
You fight the love you feel for me instead
of givin' in
But I can wait forever, for helpin' you to see
That I was meant for you and you for me
...so remember

Goodbye doesn't mean forever
Let me tell you goodbye doesn't mean
we'll never be together again
Though we may be so far apart you still
will have my heart
So forget your past my Goodbye Girl
'Cause now you're home at last.

parang tanga talaga. grabe. kakagigil.

ayun.. tumawag siya. humabol pa talaga. nagulat ako kasi 2am na ... dapat nakauwi na siya ng bahay. no choice... dapat kong sagutin.

tinanong niya ko kung asan na yung devotion ko, hindi kasi ako nagsend sa kanya. puro .. 'ah...' 'oh...' lang ang sagot ko. tapos tinanong niya ko kung nakita ko si Abby. sabi ko hindi kasi walang pasok, pero nung Sunday nakita ko. tapos tinanong niya kung bat gising pa ko. sabi ko 'ano naman?'. haha. tapos sabi niya kanina pa daw nakapatay phone ko ngayon lang daw niya nakontak. di ko sinagot. kunwari wala akong narinig.

tinanong ko siya kung bakit di pa siya nakakauwi. tumambay pa daw kasi siya sa office niya, naglaro. pauwi na siya nung kausap ko siya sa phone. hindi naman sa tinatamad pero wala ako sa mood kausapin siya. nagtanong siya kung anong ginawa namin (kasi ganito format ng mga tanong niya e, "anong ginawa niyo?") so sabi ko, wala.. natulog buong araw. sabi niya bat di daw ako nakipag-date ... with friends. sabi ko di pwede. sabi niya may date daw kasi sila. no, he's wrong .. grounded kasi sila. kung pwede lang edi sana group date kaming lahat. pero ayun na nga. tinatanong niya kung bakit at paano. hello, grabe a .. ikukwento ko pa ba sa kanya? ano namang pakialam niya dun diba?? sinabi ko sa kanya na masyado syang pakialamero (yeah, hindi ko talaga siya kinausap ng matino.. pinamukha ko sa kanya na wala ako sa mood kausap siya.). sabi niya nagtatanong lang naman .. sabi ko, wala ako sa mood magkwento. ayun, napikon din siya .. nagbabye na. akala naman niya magpapatagal pa ko, nagpaalam na rin ako at pinatay ko na.

grabe. para siyang tanga. akala niya di ko alam kung bat 2am na pauwi pa lang siya .. kaya siya tumambay sa office niya .. kasi .. takot siyang umuwi ng bahay nila ... feeling niya ng kasi galit sa kanya ang mahal niyang asawa .. hainako .. kaasar talaga. ang arte. feeling bata. kung kailan tumanda saka nagkaganyan. badtrip talaga.

scenario

Valentine's day, wala akong ka-date. Meron akong mahal pero hindi ko naman siya pwedeng makasama ngayong araw. Ang mga kaibigan ko, lahat may kasintahan at kasama nila ang kani-kanilang mga mahal. Ako, meron din naman .. ang kaiba nga lang, di ko siya pwedeng makasama kahit anong oras ko gusto .. scheduled girlfriend niya ako.

Wala akong kasama sa bahay, kaya naman napagpasyahan kong maglakad-lakad sa park pampalipas ng oras at ng araw. Daming lovers sa side. Hindi naman ako naiinggit dahil alam kong one day after Valentines pwede rin naming gawin yun .. yun nga lang, kailan yun? kailan kaya pwede? at ang malupit pa dun, bakit hindi pwedeng ngayong araw na ito mangyari yun?

Habang naglalakad ako, may isang batang sumalubong sa akin at nakabangga ko. Natumba siya kaya itinayo ko. Napaka-cute niyang bata. Napangiti ako ng tumingala siya para tingnan ang mukha ko.

Bata: Malungkot ka no?
Ako: Ha? Malungkot? Ako?
Bata: Oo, ikaw. Sino pa bang kausap ko.
Ako: Paano mo naman nasabi?
Bata: Nakikita ko sa mata mo. Naiiyak ka na nga e.
Ako: (punas ng mata) O e ano naman?!
Bata: Kung may gusto kang makasama ngayong araw na ito, sino yun?
Ako: Hmm... bakit?
Bata: Basta sagutin mo na lang.
Ako: Ok sige .. a .. syempre si ------- -. hehe.
Bata: Gusto mo talaga siyang makasama?
Ako: Oo naman. Sobra. Kung pwede lang e. kung pwede lang talaga.
Bata: E bakit ba hindi kayo magkasama?
Ako: Kasi .. pag-aari na siya ng iba .. isa pa, magkasama sila ngayon.
Bata: Ah, kawawa ka naman pala.
Ako: Di naman...
Bata: Ako nga pala si Cupid.
Ako: Wow ang cute naman ng name mo.
Bata: Yeah right. May pana ako dito, gusto mo panain ko yung mahal mo?
Ako: hahahaha!
Bata: Di ka naniniwala? Totoo to.
Ako: Haha .. talaga lang a.. sige nga panain mo siya.
Bata: O sige .. kaso yung epekto ng pana ko may expiry. 24 hours lang to.
Ako: Sige ayos lang basta nandito siya. (nakiki-ride lang sa bata.)

Umalis na ang bata.........

After 5 mins......

(------- -. Calling ...)

Ako: Hello?
------- -. : Hello. Happy Valentine's. San ka?
Ako: Dito samin.
------- -. : Ah, may kasama ka?
Ako: Wala.
------- -. : Ah.. pwede ba tayong magkita?
Ako: Ha?
------- -. : Kita tayo ... kung ok lang sayo ..
Ako: Ok lang.

After 30 mins. nagkita.... whole day, whole night magkasama (walang di magandang ginawa. hahaha.)

the next day ...

------- -. : May gusto kong sabihin sayo matagal na .. alam ko alam mo to .. di ko lang masabi sayo kasi hindi pwede.
Ako: Ano yun?
------- -. : I .....

Nawalan na ng bisa ang pana ni kupido.

Ako: ? (T.T shet .. wala ng bisa ..)
------- -. : I love you...
Ako: Ha?
------- -. : Mahal kita ..
Ako: ???
------- -. : Kaso ... nauna na siya. Mahal kita pero ... mas mahal ko siya. kung alam ko lang na darating ka pa .. gusto kita ... sobra .. pero siya ang binigay sakin ng Diyos .. dahil siya ang kailangan ko ... pero sana ganito pa rin tayo ..di ko kayang mawala ka...
Ako: Ok .....



Anong ginawa ng pana ni cupid kay ------- -. ? Hindi nito binago ang nararamdaman at nasa puso niya, hindi nito pinilit ma-inlove si ------- -. sa akin for 24 hours. Kung ano ang nararamdaman ni ------- -., yun talaga yun. Ang binago lang ng pana ay ang pagkakataon at panahon. Sa totoo kasi, wala kaming pagkakataon ni ------- -. na magkasama dahil hindi pwede, maraming hadlang. at ang mga hadlang na iyon ang tinanggal ng pana. Ngayon, nasabi na ni ------- -. sa akin ang tunay niyang nararamdaman, pero wala na ring kwenta. wala na rin akong magagawa. ang realidad ay ito: kailan man ay di kami maaaring magsama. pero at least, kahit 24 hours lang natupad ang pangarap ko. Ang 24 hours na yun ang pinakamasayang bahagi ng buhay ko. Climax kumbaga. Pinakamaiksi pero pinakamasaya.

a day well spent. :)

Valentine's day kahapon! (Feb. 15 na eh. hahaha.)

kahit na wala akong boyfriend at wala akong date, matiwasay at masaya ko pa rin namang nai-celebrate ang araw ng mga puso.

buong araw akong tulog. may tumawag, may nagtext, pero wala .. di ko inentertain lahat ... natulog lang talaga ako. gumising ako nung tanghali para samahan si Papa bumili ng trono (upuan) ni Mama at ng ice cream, kumain saglit tapos natulog ulit. nagising ako hapon .. naligo, bumili sa cake at roasted chicken .. pati na rin ng bag.. haha.

tapos ayun, uwi .. gumawa ng devotion (maaga ko siyang ginawa mga 7pm na nun para kasi magawa ko ang assignment ko ng diretso) then ayun kain ulit, gawa assignment.

ang sarap talaga kumain kasama ang pamilya. bagamat kanina medyo malungkot ako kasi noong nakaraang Valentines kasama namin sina kuya at ngayon hindi ...pero ayos lang yun .... masaya pa rin over-all.

naisip ko nga kanina, buti na lang wala pa kong boyfriend ulit .. kasi kung meron, sa araw na ito, gagastos ako, mapapagod. e ngayong wala, relax ako buong araw, di pa ko gumastos, nakain ko pa lahat ng gusto ko. hahahahaha.

nakakabwisit.!!!!!!!!!!!!!!!!!

kani-kanina lang, ngtext si MP. ayun, tamang good eve. ayoko na sanang replyan kaso parang ambastos naman. so ayun tamang good eve lang din ako. tapos tanong tanong ... maya-maya sabi niya galit daw asawa niya sa kanya. syempre ako di naniwala, pero tinanong ko siya kung bakit. ewan niya daw (gago). tapos tanong ko, bakit niya naman nasabing galit sa kanya. sabi niya, kasi daw di natawag at natetext. tapos may naiisip daw siya pero baka mali lang daw iniisip niya. sa sabi ko, mali nga ang iniisip niya, nagpapamiss lang yun para pag-uwi niya excited sila sa isa't isa. aba sabi niya, alam ko daw ba kung anong naiisip niya. sabi ko, hindi ko alam dahil di naman ako nakakabasa ng isip (pero ito talaga ang ibig sabihin non sa utak ko: wala akong pakialam. hindi ako interesado. pwede ba tumigil ka na??) tapos sabi niya, ang iniisip niya, baka kaya hindi siya nagtetext o natawag dahil wala siyang load. reply ko, 'edi ikaw tumawag. para kang tanga.'

yun lang naman. bakit ako naiinis?? e para kasi siyang tanga .. alam mo yun ... para siyang bata. antanda na niya ganun pa siya. napaka-childish .. jusko naman ... alam naman pala niyang walang load tapos ganun iisipin niya. parang gago. nakakabwisit talaga. naaasar talaga ko. tapos alam naman pala niyang walang load bakit hindi siya ang tumawag .. kailangan ba lagi na ang asawa niya ang tatawag sa kanya??? nakU!!!! bwisit talaga!!!!!!!!!!!!! nakakaasar!!!! grrrr!!!!

ayun, pinalitan ko ang sim ko. ayoko ng makabasa ng text niyang hayop siya. pero alam ko di na magtetext yun. ganun naman yun e. magtetext lang siya kapag wala siyang magawa at walang makausap. user friendly talaga. bwisit!!!!!!!!!!!!!!

ang lahat ng nangyayari ng may dahilan

sa fb .. habang tinitingnan ko yung news feed, nakita ko ang link ng isang friend ko .. video siya galing sa youtube .. ang title is, "MU (magulong usapan)".

hindi ko na kinuha yung link niya. search na lang sa youtube. haha.

so ayun na nga. tungkol sa MU. hindi naman ako nakarelate sa story kasi hindi naman ganun yung nangyari sakin pero naluha ako (ang korni ko talaga. kainis.) kasi alam ko kung gaano kahirap yung MU lang kayo. alam mo yun. haizt.

yung tipong mahal niyo nga ang isa't isa, hindi naman pwedeng maging kayo dahil sa napakaraming rason na nakakainis dahil nag-exist pa. kung wala yung mga rason na yun edi sana masaya kayong dalawa.

grabe .. infairness a .. nagustuhan ko yung format niya .. yung pagkakadeliver .. gawa nga din ako ng ganun pero hindi ko na siya i-youtube .. ipopost ko lang dito taos di rin siya video format. sulat lang talaga. tapos kwento ko. astig. :)

tapos meron pa kong isang vid niya na pinanood. yung sa facebook. wala cute lang kasi tamang assume si girl. di naman ako tinamaan kasi wala naman akong crush na ka-chat ko sa fb lagi ..

ayun lang. share lang. hahaha.

"Kahit tayong dalawa na lang ang matira sa mundo di kita papatulan..."

"Kahit tayong dalawa na lang ang matira sa mundo di kita papatulan..."

Common. Oo. Maraming tao na ang nakapagsabi niyan (malamang isa ka na dun).

Paano nga kaya kung isang araw, magising ka na wala ng ibang tao sa mundo kundi ikaw na lang at yung pinili ng Diyos na makasama mo (as in kayong dalawa na lang sa mundo)?

Yan ang naisip namin ni Geh kanina. Paano, gusto nya daw manuod ng sine. Sabi ko, "Bulong ba talaga ang gusto mong panuorin?" Sabi niya, "Ok lang. Pero gusto ko rin yung My Valentine Girls". So ayun, dun kami nagkasundo. Sa Wednesday na nga ang plano e. Sana matuloy.

So ayun nga .. paano nga ba?

Sabi ko kay Geh nung nasa jeep na kami pauwi, paano kung si Ardee ang makasama niya tapos silang dalawa na lang. Sabi niya, kahit sino na lang daw, kahit pangit ..wag lang si Ardee . o kaya magpapaka-zombie na lang daw siya. hahaha. Ayaw niya talaga kay Ardee. Asar na asar talaga siya dun.

Pagbaba ni Geh ng jeep, naisip ko, paano kaya kung kami ng crush ko (crush nanaman ang term! euphemism! hahahaha!) na lang ang matira sa daigdig (daigdig talaga a.)?

Naisip ko sana siyang tanungin (yung crush ko) kaso nga ... prang ayaw na niya kong kausapin ngayon ng tungkol sa mga ganitong mga bagay ... feeling ko nga yung ano na lang yung dahilan niya kaya siya nakikipag usap sakin e. kaya ayun. :(

so balik tayo sa tanong .. paano nga kaya kung kami ni crush ang matira sa mundo?

iniisip ko, ano kayang gagawin namin? magtititigan? magkukwentuhan? haizt. magustuhan niya kaya yung idea? sana sabihin niya sakin na gusto nya kong makasama ...kahit isang araw lang .. yung kaming dalawa lang .. tulad ng sabi niya noon na kung may choice lang siya .. gusto niyang makasama ako kahit sa magdamag lang .. (eklat! hahahaha!)

hahaha .. so yung last line joke la ng yon. aa .. ayun. paano nga kaya no? ansaya siguro. hindi .. masaya talaga! kaming dalawa lang .. ialis muna natin dito ang usapin tungkol sa 'moral na obligasyon ng pagpaparami' a ... ang gusto ko dito .. yung .. magkasama kami. kaming dalawa lang. alam mo yun. yun lang naman kasi ang gusto kong mangyari. ang makasama siya. ang makausap siya ng hindi kinakabahan kung may nakatingin na iba. ang maipakita sa kanya at maiparamdam ko sa kanya kung gaano ako kasaya dahil nakilala ko siya at naging kaibigan. yun lang naman e. kasya na yun sa isang araw diba?? bat kaya di mangyari?? kailangan pa bang mawala ang lahat at kami na lang ang matira? kailangan ko pa bang mag-isip ng mga ganito ka-imposibleng bagay kung pwede namang mangyari ang sa totoong buhay? kailangan ko pa bang mangarap, mag-imagine at managinip para lang makasama siya?

haizt. buti pa siya. kasama niya siya. malamang sa mga oras na to .. ginagawa nila ang 'moral na obligasyon ng pagpaparami'. hai. hai talaga. hai. hai. hai.

Men are from Mars, Women are from Venus

yan ang title ng librong pinahiram sakin ni Ate Grace at pinahiram ko din kay Clay. Kanina, sabi sakin ni Clay, nasa page 131 na siya .. adik. Nagustuhan niya yung book. Tungkol kasi siya sa difference ng babae at lalaki at kapag nabasa mo siya, makakarelate ka talaga sa mga nakalagay dun. Tungkol din siya sa kung paanong ang mga difference na iyon ay magagamit mo para mas maging maayos ang pagsasama niyong magsing-irog (wow heavy!).

So ayun ,... sabi ko kay Clay nung kinukwento ko pa lang sa kanya yung tungkol sa book, pinahiram lang yun sakin ng isang kaibigan. Nung araw kasi na yun, nung galing ako kina Allen para magpakuha ng picture kasama niya, may problema ako. Sabi ko kay Ate Grace, may itatanong ako sa kanya pero next time na lang pag kaming dalawa lang .. tungkol sa problema ko. Tapos biglang inabot niya sakin ang librong yun tapos sabi niya, "Ayan, basahin mo yan para maintindihan mo ang mga lalaki." Natatawa ako kasi astig .. alam niya agad (o siguro chamba lang) yung ugat ng problema ko. hahaha.

So ayun nga, shinare ko rin siya kay Clay kasi nitong mga nakaraang araw, yung mga naririnig kong problema nila ni Mark niya ay nakasulat dun sa libro. Kaya tingin ko talaga makakarelate siya. Buti na lang game na game din siya basahin ang libro pagkatapos kong i-describe sa kanya yung content nun. Tapos kinabukasan, dinala ko agad yung book. Tapos kanina, sabi niya, aliw na aliw siya sa book .. at halatang halata na nakarelate siya ng bonggang bongga (parang ako) dahil dami nyang kinukwento sakin kanina.

Wala astig lang. Nakakatuwa.

You are the air I need to breathe

the river of life inside of me

you are the half that made me whole

you are the anchor of my soul

and you are strong when I am weak

you are the words when I can't speak

you never fail to see me through

that's the love I found in you

you are my shelter from the storm

you are the road that leads me home

and baby with you here face to face

Oh I know I've found my place

and you are strong when I am weak

you are the words when I can't speak

you never fail to see me through

that's the love I found in you

and once in every life

you find the one that's right

and when you say forever it's true

That's the love I found in you

You are strong when I am weak

you are the words when I can't speak

you never fail to see me through

That's the love I found in you

That's the love, love I found in you.

----------------------------------------

ayan ang kantang The Love I Found In You ni Jim Brickman.

wala, kasi nagtext siya ngayon ngayon lang. favor daw send ko daw sa kanya.

sinend ko naman.

grabe di man lang nagpasalamat.

User-friendly talaga.

Grabe.

Habang tumatagal lumalala pag-uugali niya sakin.

Nakakainis.

Pag ako lalong nainis .. hainako.

pero habang tinatype ko yan sa cellphone ko ..

ewan ko parang hurt na hurt ako.

parang tanga lang.

feeling ko kasi .........

tinatamad talaga ako ..

ewan ko ba kung bakit pero parang tinatamad akong kausapin si MP nitong mga nakaraang araw. wala akong pakialam kung magtext man siya o hindi .. at hindi ko na rin nirereplyan ang lahat ng text niya. kung pwede nga lang wag ko ng itext e kung di lang dahil sa devotion. pag tumatawag siya wala na rin akong lalong masabi. as in.

feeling ko naman tinatamad na rin siyang kausapin ako. pag kasi nagtatanong ako hindi na niya sinasagot. hindi na rin siya madalas magtext .. at kung magtext man siya tipid na tipid. tamad na tamad. minsan tumatawag siya, pero pag naputol ang linya, hindi na siya tatawag ulit di tulad dati, plus, hindi na rin siya magtetext.. as in wala ng paramdam. tingin ko nga napipilitan na lang siyang kausapin ako dahil din dun sa devotion.

siguro kaya nawalan ako ng gana dahil nga dun sa hindi niya sinasagot ang mga tanong ko. akala ko kasi, bukod kay Ate Grace e siya ang maaasahan ko sa mga bagay na gusto kong malaman. pero hindi pala. pero ayos lang. hindi naman ako nalulungkot. wala lang. ang naging epekto lang sakin .. ayun nga .. tinamad na kong kausapin siya.

tsaka ..basta .. ewan ko ba .. iba ugali niya. ansama niya sakin (di naman masyado.. haha .. mabait pa rin siya .. pero .. mabait na masama). lagi niya kong binabara at pinapahiya (kaya bilang ganti, ginagawa ko rin sa kanya.) tapos basta. bat siya ganun.

totoo ngang wala ka ng tunay na kaibigan na makikita sa college. pero syempre umaasa pa rin ako sa ganun. siguro sadyang masama lang talaga ang ugali ko kaya ganito sakin ang mga tao. hai.

hirap nga akong tumanggi ,. tsk.!

kanina .. niyaya ako ni Clay na mag-alay lakad .. gusto daw nila ni Geh ... tapos sabi ko, "Clay, alam mo naman .. di ako tumatanggi.."

ewan ko ba kung bakit pero napakahirap talaga para sa akin ang tumanggi. Buti nga ngayon medyo marunong na kong magsabi ng "hindi" e .. di tulad dati .. as in parang napaka-forbidden ng word na yun.

katulad na lang yung sa cell phone ko .. personal kong gamit yun. tapos syempre kaya ako nag-cellphone dahil ginagamit ko. pero sa school, dati nung nag-aaral pa ko sa Muntinlupa, ginagawang camera ng mga kaklase ko ang cellphone ko. Buong araw di ko yun mahahawakan .. tapos pag uwian na babalik na sakin tapos full memory na. Nung sa CDW na ko, ayun mas lumawak ang naging pakinabang ng cellphone ko para sa ibang tao. Sabi nga ng isa kong kaklase .. pwede na raw ako magpa-"pay cellphone" sa classroom. Paano, ganito ang scenario...

Si Ariane, gagamitin yung pantext ko tsaka yung pang-call ko para kontakin ang boyfriend niya na sabi nya ay di niya daw boyfriend (pero naga-i love you-han sila). E dati di naman ako nag-a-unli call kasi di ko naman nagagamit .. iniipon ko lang yung tig-20 mins. call na nakukuha ko sa two days kong unlitext. e dahil di nga ako masyadong natawag, pinapagamit ko na lang sa kanya ang pantawag.

Tapos si Rodolf din .. noong di pa nawawala yung phone ni Beth (ang kanyang girlfriend) e lagi din niyang tinatawagan ito gamit ang aking cellphone. Naalala ko nga minsan e .. meron akong natirang 90mins. na pang call .. takte grabe ... naubos niya yun ... astig talaga ... pero ayos lang .. hindi naman ako nagalit .. nagulat lang ako kasi .. grabe wala lang. wala lang. hahaha.

Tapos here comes Sai. Yung cellphone niya kasi hindi nag-cha-charge kaya one time humingi siya ng favor sakin na kung pwede yung cellphone ko gagamitin niya para i-charge yung battery nya. Buti kasya yung battery. Ayun pumayag naman ako.

Tapos ito pa .. si MP ..hindi niya alam .. isa rin sya. Hindi naman niya direktang hiniram ang aking cellphone .. pero ganito naman ang style niya. Tatawag siya sakin (dahil ako lang daw ang may contact sa kanya kahit alam ko namang di totoo yun) tapos ayun kakausapin nya ang ilan sa mga kaklase namin (na tuwing iaabot ko yung cellphone ko, nagtatanong kung sino yun, hindi na lang diretsong kausapin .. e ako naman nahihiya akong sabihin na si MP nga dahil katulad ng inaasahan, nagtataka sila kung bakit natawag sakin yung ano na yun. haizt.) So ayun. Medyo minsan naiinis ako kasi yun nga .. nahihiya nga kong ganun .. kasi nga iisipin nila .. bat ganun. Pero hindi naman ako pwedeng tumanggi kasi simpleng bagay lang naman yun diba.

So ayan ang kwento ng aking cellphone. Isa lang yan sa mga bagay na hindi ko kayang ipagkait sa ibang tao. Ilan pa sa mga bagay na hindi ko pinagdadamot ay ang aking oras at effort (kahit gusto ko ng umuwi minsan ng maaga pero pag may nagpapasama sinasamahan ko.. ), pera (mahilig din akong magpautang lalo na sa mga kaawa awang mga nilalang .. pero noon yun ..hahaha.), baon (ang baon ko, kadalasan ibang tao chumichibog. tapos minsan ibinibigay ko ulam ko kahit kulang na .. tipong ganun.), mga libro (dati hindi ako nagpapahiram ng libro dahil nasisira .. pero ngayon .. kulang na lang magpa-book rental ako .. ), at kung anu-ano pa.

Ok. Hindi ko ito sinabi para ipangalandakan na mabuti akong tao (pero kung iyon ang nasa isip mo, wala na akong magagawa pa). Hmm.. sinabi ko to para sana matulungan ang sarili ko na kahit minsan naman ay matutong tumanggi. Kasi katulad kanina.. sabi ko nga kina Clay at Bro. Jerry, pagka ako niyayang mag-ano .. di rin ako makakatanggi .. pero syempre joke lang yun.

Sabi nga nina Clay at Geh .. masarap daw akong kasama .. kasi isang yaya lang di daw ako nagdadalawang isip. Tulad na lang pag nagyayaya sila mag-SM. tapos tulad na lang din dati nung biglaan kaming pumunta kina Clay sa Makati. cute. hahaha.

Pero kasi . .. dito ako masaya e. Masaya ako kapag nagagawa ko yung pabor na hinihingi ng iba. At sobrang lungkot ko naman kapag hinihindian ko sila. Kaya ganun.

ayun o .. sa Lunes Valentines Day na .. ang pinaka-aabangang araw ng mga taong matagumpay na nakuha at nakakasama ang taong minamahal nila at ito rin ang araw na pinakasusumpa ng mga taong bitter, bigo, umaasa, naghihintay at mga tanga.

Valentines nanaman .. at ako? syempre .. walang date! hahahaha! grabe .. pansin ko talaga tuwing Valentines wala akong boyfriend o kaya wala ako kahit ka-fling man lang. astig.

Hindi naman ako nalulungkot .. hindi naman kasi big deal masyado sakin ang araw ng mga puso .. masaya ko pa rin naman siyang nase-celebrate taon-taon. Pero iba ngayon. Ibang iba.

May mahal kasi ako .. echos! Hindi .. meron akong crush .. hahaha .. crush daw o .. crush na lang para masaya diba .. ayun nga may crush ako .. tapos .. may crush siyang iba .. at crush din siya ng crush niya (takte parang elementary lang a.) .. so ayun .. crush nila ang isa't isa .. at ngayong Valentines .. magkasama sila (lagi naman e, kahit di Valentines) .. tapos .. mas lalong sweet sila kasi araw ng mga puso nila .. tapos .. maglalaro sila .. (ok cut.)

..habang ako .... iniisip ko kung anong ginagawa niya ,. nila pala. tapos sa isang sulok ini-imagine ko na sana ako na lang ang kapiling niya sa araw na iyon. kaso hindi naman pwede yun.

natatakot nga ko mag-Lunes e, baka kasi ikwento niya sakin ang ireregalo niya sa crush niya ... shet .. shet talaga .. masasaktan ako .. sobra. hahaha. syempre sana ako na lang yun diba .. e ano ba namang magagawa ko .. ako lang naman ang may crush sa kanya .. anlaki ko naman kasing tanga e .. sa kanya pa ko nagkacrush .. ayun .. disaster tuloy.

hai .. grabe naman .. pero kahit na ganito .. dapat pa rin akong maging masaya .. sa araw ng mga puso .. dapat di ko masyadong i-stress ang puso ko .. dapat ko siyang i-relax. Kay Lord na lang ako makikipag date sa araw na yun .. hehe..

pero sana managinip ako mamaya ... at sa panaginip ko, Valentines na .. tapos .. kasama ko siya .. ngayong gabi lang talaga .. tapos panaginip lang .. masaya na ko. :)

nagpatotoo ako. hehehe.

yeah, you've read it right. nagpatotoo ako. bale, 2nd time na to. same place, sa OMPH sa Springville Heights sa Cavite.

umattend kami ni Sam. ayun. dumating kami kumakanta sila ng joyful song. tapos after ng ilang song .. umupo kami .. sharing portion na. may unang nag-share. tapos next .. naghahanap yung coordinator... todo yuko ako para di ako mapansin .. pero grabe .. minention talaga ang pangalan ko .. at ano pa nga ba edi dapat na kong tumayo .. yun kasi ang tipo ng mga bagay na di dapat tinatanggihan. so ayun na nga.

buong tapang at confidence akong tumayo at kinuha ang mic (grabe .. san ko kaya nahugot ang confidence na yun .. hahaha. syempre kay God.) so ayun na nga .. wala akong maisip na i-share pero nung nakatayo na ko sa harap .. wala .. dire-diretso at parang may sariling buhay na ang mga labi ko ..nagsalita lang ako. grabe.

maiksi lang ang nagingpatotoo ko. hindi na ko nagdrama pa sa gitna. tamang kwento lang.

bale ito yung sinabi ko.

------------

"good evening po sa ating lahat at good evening din po kay Lord. Sobrang thankful po ako kay God dahil nandito ako ngayon. Gusto ko lang pong i-share yung kabutihan ni God sa akin. So bago po ako pumasok sa CDW, ako po muna ay nag-aral sa Muntinlupa. Noong nag-aaral pa po ako dun, napalayo po ang loob ko kay God, hindi na ako nakakapagsimba at nawawalan na po talaga ako ng time para sa Kanya. So nagpray po ako kay God na sana magkaroon ng way para mapalapit ulit ako sa Kanya. So ayun na nga, nakapag-aral ako sa CDW na sobrang pinagpapasalamat ko talaga kay God kasi malapit na ulit ako sa Kanya. Totoo nga po na kapag wala siya ay di magiging masaya ang buhay, at ang kaligayahang iyon ay natagpuan ko po sa CDW. At pinagpapasalamat ko rin po kay God ang mga tao sa CDW na nakilala ko na tumulong para ilapit ako kay God. Tulad po nung isang brother na kilala ko dun, last week po, bale this week po siya nag-start pero last week, inencourage niya po ako na mag-devotion. so every day and every night po e nagdedevote po kami sa Bible, at nagkaroon po ako ng pagkakataong mabasa ang Bible at grabe, ganun pala kaganda ang mgamessage ni God. Kaya thank you po talaga kay God. Napakabuti Niya."

-------------

ayun lang yung sinabi ko. haha. tanda ko pa e no. ayoko makalimutan para mai-post ko dito. wala lang. di ko naisip yan pero yan ang lumabas sa bibig ko .. at feel ko na galing siya sa puso ko. so ayun, sabi ng coordinator, before daw pag nakikita niya ko sa bahay iniisip niya na napakamahiyain kong bata dahil di ako nalabas ng bahay .. pero ngayon daw .. ayun nakakapag-share na nga ako.

haha.

so ayan .. yang shinare ko na yan .. totoo yan. as in. naalala ko nga, last Tuesday, diba nga nagkadramahan sina Clay, Geh, Wendy, Arjay at ako sa damuhan sa tapat ng school. natanong ako ni Clay nun kung gusto ko bang lumipat. sabi ko, gusto na ni mama pero ako ayoko. tapos tinanong niya kung bakit kasi silang lahat kung may choice lang e lilipat na. ako naman, sabi ko, hindi naman kasi yung school mismo yung habol ko dun .. kung may choice lang din ako gusto ko din naman lumipat. pero iba kasi yung natagpuan ko sa lugar na yun. sbai niya, "friends?" sabi ko, hindi yun. kung friends lang naman, mas marami ako nun lalo na nung nasa muntinlupa pa ako nag-aaral. pero yung peace and happiness. yun ang nakita ko dun.

iba kasi talaga ang naging buhay ko simula ng lumipat ako sa CDW. simple, wala ng masyadong adventure ang buhay ko ngayon .. pero msa masaya ako kesa dati. ngayon bihira o hindi na ko umiiyak palagi. di ako laging takot. di ako laging malungkot. malungkot man minsan at tinatamaan ako ng pagka-emo pero minsan lang .. hindi araw-araw di tulad dati na wala talaga akong kasiyahan sa buhay. noon, lagi akong galit .. puro galit ang nasa isip at puso ko .. puro paghihiganti ang gusto ko .. ayoko ng may nang-aaway sakin. pero ngayon, kahit na may nang-aaway sakin ... di na ko nagagalit sa taong yun. minsan nagagalit .. syempre tao din naman ako ... pero hindi tumatagal at isang pray ko lang ok na ang pakiramdam ko. di tulad noon na buong year ata akong badtrip. tapos ngayon kahit na may nawawala sakin hindi ko masyadong dinadamdam.. kasi naka-focus ang atensyon ko sa kung anong natira at kung ano pa ang dumadating. di tulad noon na may mawala lang e wasak na wasak na ang buhay at mundo ko. yung mga nawala, hindi lang ibig sabihin na materyal na bagay, meron ding tao at feelings .. mga ganun.

so ayun nga, masaya talaga ako sa buhay ko ngayon. di man ganun ka-exciting ang mga nangyayari, wala mang kakaibang twist (dahil di na ko masyadong nakakagawa ng kalokohan .. as in konti na lang.) ayun .. ok naman. masaya pa rin ako. at mas masaya. hindi fake na saya. masaya talaga.

:)

Exodus 33:1 - 34:17 (day); Exodus 34:18 - 35:35

Feb. 10 (day)
Chapter: Exodus 33:1-34:17
Today's Memory Verse/s: Exodus 33:14

Title of Devotion: God is my intimate friend
Command/s: If I wish to consult the Lord, I could go and meet Him
Warning/s: I must find favor with God
Promise/s: 'I myself will go along, to give you rest'; 'I will carry out your request'
Application:
-Spiritual - I will consult everything to God
-Intellectual - I will free myself from worry and know that God will go along with me.
-Emotional - I will be grateful because God is with me.
-Physical - I will be confident.
-Social - I will be a good friend to other people.

Feb. 10 (night)

Chapter: Exodus 34:18 - 35:35
Today's Memory Verse/s: Exodus 34:20

Title of Devotion: An offering is a must

Command/s: Always bring an offering to God

Warning/s: 'No one shall appear before me empty-handed'

Promise/s: Ex. 34:24

Testimony: Every decision I made today, I prayed first to God and asked Him if I should do it. A while ago, I went to OMPH in Springville Heights to attend an El Shaddai prayer group meeting there. I was invited to share God's goodness and I accepted it without thinking twice which is really great because I didn't worry about what will I say 'coz God is with me. I am very confident and i successfully delivered my speech. About being a good friend, I forwarded my devotion to a friend and then he replied, "thank you good friend" ... so, is it enough proof that I've been a good friend today? :)