De Moi
- LadY kYu
- Love usually ends in pain and hurt…but that doesn't mean that it’s not worth it.~~
15 June 2011
14 June 2011
Isang mabilisang re-cap
ayun .. so di na ko magtatagal sa pag kwento kasi:
1. PAGOD na ko.
2. Dami ko pang kailangan gawin.
3. ANTOK na ko.
4. Wala na kong pera pambayad sa internet dito sa bahay namin. hahaha!
yeah, you've read it right. may bayad ang net dito sa bahay. ako pasimuno... ako rin nag suffer. tae naman o.
so ayun nga ... isang mabilisang re-cap sa mga nangyari nitong unang dalawang araw ng pasukan.
June 13, Monday
kasama ko si mama na pumunta ng school dahil umattend siya ng orientation. buti andun ang mama ni wendy kaya may classmate din siya. hahaha. nagkita kami ni geralyn sa first gate ng amvel .. tapos nakita din namin si sister (na birthday girl at di ko man lang nabati nung una kong nakita .. di ko maaalalang bday niya kung di pa siya binati ng nanay ni wendy. hahaha!) so yun. kasabay din namin si sai at si cristel, bago kong classmate. by the way, block 2 na ako ... bali 8 kaming galing sa b3 na andun .. sina Ellaine, Joyce, Ardee, Leah, Geralyn, Wendy, Jodi at ako syempre. sa likod kami umupo ni geh. katabi niya si wendy, bali gitna namin siya tapos si trix katabi ni wendy sa isang side. ayun. orientation. baduy. tae prof namin sa math yung hayop na nag demo sa lit dati na sinita yung cp kong wala namang kasalanan. kainis. ayun. boring. nag klase kami hapon na .. gen psyche at ang prof ay ang magandang asawa ni sir arevalo.. si mam arevalo. tapos niya, si sir arevalo naman ... sociology. tapos uwian. alis agad. ai, nung lunch pala, dumalaw sa room at nakipag chikahan sina sjane, bro jerry, rodolf at clay. nakakamiss sila nakakainis. ayoko maging emotional pero wala e .. namiss ko talaga. bago na pala cp ni bro dahil nanakawan daw siya ... aba .. at binigay ang number kahit di ko hinihingi. i love it. ah .. ano pa ba? nag groupings sa sociology .. echusera yung isa kong groupmate. ayun uwi na ... kasabay naming naglakad ni geh sina jodi, wendy at ardee. naiwan si ardee na nag iisa .. pano si geh sakay agad sa jeep. wawa naman. sina jodi naman at wendy sa sm nagpunta. dapat bibili kami ng gift para kay sjane ni wendy kaso nakakainis di niya ko kinausap the whole day so .. umuwi na ko. bahala siya. gabi na ko nakauwi. wagas ang traffic sa lpc. bumili nga pala ako ng libro ... ni Philip Yancey ,., yung 'where is God when it hurts'. tapos .. nabadtrip lang naman ako sa mg babae sa mr. quickie kasi sinira ang bag ko. amp. unforgettable moment ko pala .. syempre nakipagkwentuhan kina rodolf at clay .. at ... niyakap ako ni bro jerry. walang malisya. namiss ko lang talaga siya. nagbiro ba naman na di na niya kami kilala dahil di na kami classmate. hahaha.
Tuesday, June 14
sabay sana kami ni geh kaso nakasabay niya si mam sa jeep so nauna na siya .. ok naman yun for me kasi grabe wagas na wagas ang traffic sa lpc ... akala ko nga malelate ako e. buti na lang nag pray ako. haha. so yun ... pagdating ko may humawak sa hair ko .. si bro pala. tapos sabi ni rodolf suplada na ko. hahaha. first subj, english. nagkayayaan kaming mag cr nila geh .. aba pagbukas namin ng pinto nung palabas na kami .. si mam bumungad... takbuhan pabalik ng upuan! pero nag cr pa rin kami kasi ihing ihi na kami. sa boys cr pa nga e. grabe talaga. taz yun .. ako pa nga ang unang natawag sa recitation. panget ng english ko .. natatakot kasi ako kay mam e. lahat ng sinabi ko di ko gustong sabihin .. for the sake lang na may masabi sa kanya. yun lang. daming pinapagawa. may groupings nga pala. tulad kahapon, di ako kumportable sa groupmates ko. next .. rizal. si mam chona. ayun. dami ding pinapagawa. gawa ng essay. kaloka. puro sina leah at mam ang topic namin ni geh. nung hapon di na pumasok si leah .. mukhang warlock talaga sila ni mam. chika chika .. mini reunion nung lunch. dumayo sina clay, arjay (ngayon lang siya pumasok at sa b1 siya .. at nga pala .. s.a siya sa library.), karen, joan, ayun ... kwentuhan kaming mga b3 dati ... astig. wala lang sila bro... mga echusero pumunta ng sm e. saya ko hyper nung lunch. yun ang climax ng araw na to. the rest .. boring. nung hapon, educ subj namin .. si tandang lee. di ako nakatulog! woohoo!! hahaha! pero ginutom ako sobra. na touch ako sa sinabi ni karen na sabi ni rodolf malungkot siya kasi wala na nga si ardee pati ako di rin niya classmate. hahaha! ayun. uwi na agad. di na ko naka attend kahit gusto ko ... kasi naman daming assignment. parang gusto ko nga bumalik e. nakabili nga pala ako ng 55 pesos na bag. la lang. grabe gabi na ko nakauwi. nakatulog pa sa jeep. daming pagod. si wendy sumabay kay jodi sa baclaran din sumakay .. pano wala na siyang kasabay maglakad pa kabihasnan .. iniwan na rin siya ni sjane kasi maaga umuwi. hahaha. wawa naman.
ayun lang. super summary na yan a. dami ko pang gustong ikwento pero saka na pag di na busy. :D
1. PAGOD na ko.
2. Dami ko pang kailangan gawin.
3. ANTOK na ko.
4. Wala na kong pera pambayad sa internet dito sa bahay namin. hahaha!
yeah, you've read it right. may bayad ang net dito sa bahay. ako pasimuno... ako rin nag suffer. tae naman o.
so ayun nga ... isang mabilisang re-cap sa mga nangyari nitong unang dalawang araw ng pasukan.
June 13, Monday
kasama ko si mama na pumunta ng school dahil umattend siya ng orientation. buti andun ang mama ni wendy kaya may classmate din siya. hahaha. nagkita kami ni geralyn sa first gate ng amvel .. tapos nakita din namin si sister (na birthday girl at di ko man lang nabati nung una kong nakita .. di ko maaalalang bday niya kung di pa siya binati ng nanay ni wendy. hahaha!) so yun. kasabay din namin si sai at si cristel, bago kong classmate. by the way, block 2 na ako ... bali 8 kaming galing sa b3 na andun .. sina Ellaine, Joyce, Ardee, Leah, Geralyn, Wendy, Jodi at ako syempre. sa likod kami umupo ni geh. katabi niya si wendy, bali gitna namin siya tapos si trix katabi ni wendy sa isang side. ayun. orientation. baduy. tae prof namin sa math yung hayop na nag demo sa lit dati na sinita yung cp kong wala namang kasalanan. kainis. ayun. boring. nag klase kami hapon na .. gen psyche at ang prof ay ang magandang asawa ni sir arevalo.. si mam arevalo. tapos niya, si sir arevalo naman ... sociology. tapos uwian. alis agad. ai, nung lunch pala, dumalaw sa room at nakipag chikahan sina sjane, bro jerry, rodolf at clay. nakakamiss sila nakakainis. ayoko maging emotional pero wala e .. namiss ko talaga. bago na pala cp ni bro dahil nanakawan daw siya ... aba .. at binigay ang number kahit di ko hinihingi. i love it. ah .. ano pa ba? nag groupings sa sociology .. echusera yung isa kong groupmate. ayun uwi na ... kasabay naming naglakad ni geh sina jodi, wendy at ardee. naiwan si ardee na nag iisa .. pano si geh sakay agad sa jeep. wawa naman. sina jodi naman at wendy sa sm nagpunta. dapat bibili kami ng gift para kay sjane ni wendy kaso nakakainis di niya ko kinausap the whole day so .. umuwi na ko. bahala siya. gabi na ko nakauwi. wagas ang traffic sa lpc. bumili nga pala ako ng libro ... ni Philip Yancey ,., yung 'where is God when it hurts'. tapos .. nabadtrip lang naman ako sa mg babae sa mr. quickie kasi sinira ang bag ko. amp. unforgettable moment ko pala .. syempre nakipagkwentuhan kina rodolf at clay .. at ... niyakap ako ni bro jerry. walang malisya. namiss ko lang talaga siya. nagbiro ba naman na di na niya kami kilala dahil di na kami classmate. hahaha.
Tuesday, June 14
sabay sana kami ni geh kaso nakasabay niya si mam sa jeep so nauna na siya .. ok naman yun for me kasi grabe wagas na wagas ang traffic sa lpc ... akala ko nga malelate ako e. buti na lang nag pray ako. haha. so yun ... pagdating ko may humawak sa hair ko .. si bro pala. tapos sabi ni rodolf suplada na ko. hahaha. first subj, english. nagkayayaan kaming mag cr nila geh .. aba pagbukas namin ng pinto nung palabas na kami .. si mam bumungad... takbuhan pabalik ng upuan! pero nag cr pa rin kami kasi ihing ihi na kami. sa boys cr pa nga e. grabe talaga. taz yun .. ako pa nga ang unang natawag sa recitation. panget ng english ko .. natatakot kasi ako kay mam e. lahat ng sinabi ko di ko gustong sabihin .. for the sake lang na may masabi sa kanya. yun lang. daming pinapagawa. may groupings nga pala. tulad kahapon, di ako kumportable sa groupmates ko. next .. rizal. si mam chona. ayun. dami ding pinapagawa. gawa ng essay. kaloka. puro sina leah at mam ang topic namin ni geh. nung hapon di na pumasok si leah .. mukhang warlock talaga sila ni mam. chika chika .. mini reunion nung lunch. dumayo sina clay, arjay (ngayon lang siya pumasok at sa b1 siya .. at nga pala .. s.a siya sa library.), karen, joan, ayun ... kwentuhan kaming mga b3 dati ... astig. wala lang sila bro... mga echusero pumunta ng sm e. saya ko hyper nung lunch. yun ang climax ng araw na to. the rest .. boring. nung hapon, educ subj namin .. si tandang lee. di ako nakatulog! woohoo!! hahaha! pero ginutom ako sobra. na touch ako sa sinabi ni karen na sabi ni rodolf malungkot siya kasi wala na nga si ardee pati ako di rin niya classmate. hahaha! ayun. uwi na agad. di na ko naka attend kahit gusto ko ... kasi naman daming assignment. parang gusto ko nga bumalik e. nakabili nga pala ako ng 55 pesos na bag. la lang. grabe gabi na ko nakauwi. nakatulog pa sa jeep. daming pagod. si wendy sumabay kay jodi sa baclaran din sumakay .. pano wala na siyang kasabay maglakad pa kabihasnan .. iniwan na rin siya ni sjane kasi maaga umuwi. hahaha. wawa naman.
ayun lang. super summary na yan a. dami ko pang gustong ikwento pero saka na pag di na busy. :D
Dasal dasal din.
Lord, I know this is not right but i feel that i just can't do anything and I am such a worthless girl ever created. God, I envy those people whom You've blessed with a lot of skills. I sometimes wish that I was like them or at least have the confidence they have but I don't feel I could. Being depressed brings me to the lowest level of my faith, which I don't want to happen. I even think that if You will be here on earth, You will ignore me. I know that I'm not right, but I really don't have the courage to tell myself that I am here for something. God, I don't want to think about this, but each time I face the whole world, I end up hating myself. Help me please Lord. I don't know what I should do.
Lord, I am happy that You blessed me with a nice section this semester... but I can't still keep myself from feeling depressed. I am sad because I miss my former classmates and someone who used to be close to me doesn't talk to me. Yes, I'm being so emotional but You know God, I told myself not to worry about what other people do to me and I want to be ok with everyone, or at least not have any enemies for the coming days. Lord, teach me to be strong emotionally. Help me please and be with me always. Amen.
--------------------------------------
pinost ko yan sa Jesus Daily. Yung una kong dasal umani ng napakaraming likes. So far siya ang winner. :D Yung ikalawa, hmm .. binura ko agad kasi medyo di maganda ang nakasulat. Pero sana naiintindihan ni Lord kung bat ganyan ang mga sinabi ko.
Lord, I am happy that You blessed me with a nice section this semester... but I can't still keep myself from feeling depressed. I am sad because I miss my former classmates and someone who used to be close to me doesn't talk to me. Yes, I'm being so emotional but You know God, I told myself not to worry about what other people do to me and I want to be ok with everyone, or at least not have any enemies for the coming days. Lord, teach me to be strong emotionally. Help me please and be with me always. Amen.
--------------------------------------
pinost ko yan sa Jesus Daily. Yung una kong dasal umani ng napakaraming likes. So far siya ang winner. :D Yung ikalawa, hmm .. binura ko agad kasi medyo di maganda ang nakasulat. Pero sana naiintindihan ni Lord kung bat ganyan ang mga sinabi ko.
Mi Ultimo Adios
Adios, Patria adorada, region del sol querida,
Perla del Mar de Oriente, nuestro perdido eden,
A darte voy alegre, la triste, mustia vida;
Y fuera mas brillante, mas fresca mas florida,
Tambien por ti la diera, la diera por tu bien.
En campos de batalla, luchado, con delirio,
Otros te dan sus vidas, sin dudas, sin pesar.
El sitio nada importa: cipres, laurel o lirio,
Cadalso o campo abierto combate o cruel martirio,
Lo mismo es si lo piden la Patria y el hogar.
Yo muero, cuando veo que el cielo se colora
Y al fin anuncia el dia, tras lobrero capuz;
Si grana necesitas, para tenir tu aurora,
Vierte la sangre mia, derrama laen buen hora,
Y dorela un reflejo de su naciente luz!
Mis suenos, cuando apenas muchado adolescente,
Mis suenos cuando joven, ya lleno de vigor,
Fueron el verte un dia, joya del mar de Oriente,
Secos los negros ojos, alta la tersa frente,
Sin ceno, sin arrugas, sin manches de rubor.
Ensueno de mi vida, mi ardiente vivo anhelo,
Salud! te grita el alma, que pronto va a partir;
Salud! ah, que es hermoso caer por darte vuelo,
Morir por darte vida, morir bajo tu cielo,
Y en tu encantada tierra la eternidad dormir!
Si sobre mi sepulcro vieres brotar, un dia,
Entre la espesa yerba sencilla humilde flor,
Acercala a tus labios y besa al alma mia,
Y sienta yo en mi frente, bajo la tumba fria,
De tu ternura el soplo, de tu halito el calor.
Deja a la luna verme, con luz tranquila y suave,
Deja que el elba envie su resplandor fugas;
Deja gemir al viento, con su murmullo grave;
Y si desciende y posa sobre mi cruz un ave,
Deja que el ave entone su cantico de paz.
Deja que el sol, ardiendo, las lluvias evapore,
Y al cielo tornen puras, con mi clamor en pos;
Deja que un ser amigo mi fin temprano llore;
Y en las serenas tardes, cunado por mi alguien ore,
Ora tambien, oh Patria, por mi descanso a Dios.
Ora por todos cuantos murieron sin ventura;
Por cuantos padecieron tormentos sin igual;
Por nuestras pobres madres, que gimen su amargura;
Por huerfanos y viudas, por presos entortura;
Y ora por ti, que veas tu redencion final.
Y cunado, en noche oscura, se envuela el cementerio,
Y solos solo muertos queden velando alli,
No turbes su reposo, no turbes el misterio;
Tal ves acordes oigas de citara o salterio;
Soy yo, querida Patria, yo que te canto a ti.
Y cuando ya mi tumba, de todas olvidada,
No tenga cruz ni piedra que marquen su lugar,
Deja que la are el hombre, la esparza con la azada,
Y mis cenizas, antes que vuelvan a la nada,
El polvo de tu alfombra que vayan a formar.
Entonces nada importa me pongas en olvido,
Tu atmosfera, tu espacio, tus valles cruzare;
Vibrante y limpia nota sere para tu oido;
Aroma, luz, colores, rumor, canto, gemido,
Constante repitiendo la esencia de mi fe.
Mi Patria idolatrada, dolor de mis dolores,
Querida Filipinas, oye el postrer adois.
Ahi, te dejo todo: mis padres, mis amores.
Voy donde no hay esclavos, verdugos ni opresores;
Donde la fe no mata, donde el que reina es Dios.
Adios, padres y hermanos, trozos del alma mia,
Amigos de la infrancia, en el perdido hogar;
Dal gracias, que descanso del fatigoso dia;
Adios, dulce extranjera, mi aliga, mi alegria;
Adios, queridos seres. Morir es descansar.
Perla del Mar de Oriente, nuestro perdido eden,
A darte voy alegre, la triste, mustia vida;
Y fuera mas brillante, mas fresca mas florida,
Tambien por ti la diera, la diera por tu bien.
En campos de batalla, luchado, con delirio,
Otros te dan sus vidas, sin dudas, sin pesar.
El sitio nada importa: cipres, laurel o lirio,
Cadalso o campo abierto combate o cruel martirio,
Lo mismo es si lo piden la Patria y el hogar.
Yo muero, cuando veo que el cielo se colora
Y al fin anuncia el dia, tras lobrero capuz;
Si grana necesitas, para tenir tu aurora,
Vierte la sangre mia, derrama laen buen hora,
Y dorela un reflejo de su naciente luz!
Mis suenos, cuando apenas muchado adolescente,
Mis suenos cuando joven, ya lleno de vigor,
Fueron el verte un dia, joya del mar de Oriente,
Secos los negros ojos, alta la tersa frente,
Sin ceno, sin arrugas, sin manches de rubor.
Ensueno de mi vida, mi ardiente vivo anhelo,
Salud! te grita el alma, que pronto va a partir;
Salud! ah, que es hermoso caer por darte vuelo,
Morir por darte vida, morir bajo tu cielo,
Y en tu encantada tierra la eternidad dormir!
Si sobre mi sepulcro vieres brotar, un dia,
Entre la espesa yerba sencilla humilde flor,
Acercala a tus labios y besa al alma mia,
Y sienta yo en mi frente, bajo la tumba fria,
De tu ternura el soplo, de tu halito el calor.
Deja a la luna verme, con luz tranquila y suave,
Deja que el elba envie su resplandor fugas;
Deja gemir al viento, con su murmullo grave;
Y si desciende y posa sobre mi cruz un ave,
Deja que el ave entone su cantico de paz.
Deja que el sol, ardiendo, las lluvias evapore,
Y al cielo tornen puras, con mi clamor en pos;
Deja que un ser amigo mi fin temprano llore;
Y en las serenas tardes, cunado por mi alguien ore,
Ora tambien, oh Patria, por mi descanso a Dios.
Ora por todos cuantos murieron sin ventura;
Por cuantos padecieron tormentos sin igual;
Por nuestras pobres madres, que gimen su amargura;
Por huerfanos y viudas, por presos entortura;
Y ora por ti, que veas tu redencion final.
Y cunado, en noche oscura, se envuela el cementerio,
Y solos solo muertos queden velando alli,
No turbes su reposo, no turbes el misterio;
Tal ves acordes oigas de citara o salterio;
Soy yo, querida Patria, yo que te canto a ti.
Y cuando ya mi tumba, de todas olvidada,
No tenga cruz ni piedra que marquen su lugar,
Deja que la are el hombre, la esparza con la azada,
Y mis cenizas, antes que vuelvan a la nada,
El polvo de tu alfombra que vayan a formar.
Entonces nada importa me pongas en olvido,
Tu atmosfera, tu espacio, tus valles cruzare;
Vibrante y limpia nota sere para tu oido;
Aroma, luz, colores, rumor, canto, gemido,
Constante repitiendo la esencia de mi fe.
Mi Patria idolatrada, dolor de mis dolores,
Querida Filipinas, oye el postrer adois.
Ahi, te dejo todo: mis padres, mis amores.
Voy donde no hay esclavos, verdugos ni opresores;
Donde la fe no mata, donde el que reina es Dios.
Adios, padres y hermanos, trozos del alma mia,
Amigos de la infrancia, en el perdido hogar;
Dal gracias, que descanso del fatigoso dia;
Adios, dulce extranjera, mi aliga, mi alegria;
Adios, queridos seres. Morir es descansar.
----- ===== -----
oo totoo yan .. san ka imememorize ko pa yan. haizt. daming gagawin. di ko na alam nanaman ang uunahin ko. kaya ko ba to??? kaya?? arrgggghhhh!!!!
09 June 2011
I am worthless ... no more?
I find this very interesting. A question I often ask myself. A statement I always utter. I am worthless. I feel I am. But after reading the comments here, I can really tell myself that being positive and looking beyond what others see is the key to show myself my worth. And well, i was created by God so I believe He has a purpose for me. :D
I Love You So Much It Makes Me Sick ....
Why it makes me sick? Simply because ...
-In the morning, when I wake up, you're all I think about.
-I can't eat because thinking about you makes me feel that I'm already full.
-I can't breath normally because I feel like every moment I spend with you and without you would be the climax of my life.
-I can't sleep because even in my dreams all I can see is you ...
Now, you know how crazy I became because of ...
LOVING YOU .........................
01 June 2011
highschool lofe, oh highschool life! :D
1. Anong section(s) mo nung High School ka?
1st yr: St. Anthony
2nd yr: St. Andrew
3rd yr: St. Thomas
4th yr: St. Paul
2. Advisers?
I- Ms. Liezel
II- Sir Rommell
III- Sir Joy
IV- Ms. Nora
3. Anong club/org mo?
LG
SMC
CAT
4. Pinakamahirap mong Subject?
Math : Algebra
5. Pinakagusto mong teacher?
Sir Cromy at Obing
7. Class Number mo?
8. Pinakahuli mong ginawang katarantaduhan:
nagrebelde. haha.
9. Eh magbisyo sa CR?
syempre.
10. Naghihilamos ka ba sa CR?
never.
11. Anong paborito mong tambayan?
walang matambayan dun. pulube mipss.
12. Maganda ba Grad Song ninyo?
hindi.
13. May nakaaway / nakapagsapakan ka na ba?
nakaaway. sapak? wala naman.
14. Sino?
marami.
15. Nag-vandal ka na ba? Anong ginawa mo?
yeah. nagsulat sa desk.
16. Ilang taon ka nag-aral sa HS?
4 years
17. Sa canteen ka ba naglulunch o sa classroom?
kung san san.
18. Anong kulay ng uniform ng teachers mo kapag Friday?
ewan di ko maalala.
19. How was the Prom
walang prom.
20. Sino last dance mo nung prom?
wala.
21. What do you do after school?
lakad lakad anywhere. hanap ng mapagtitripan at pwedeng sirain.
22. Ever cried in front of class?
yes.
23. Did you bring your cellphone to school?
yes.
24. Did you login sa Friendster kapag nasa Comp Lab?
nope.
25. May mga experiment papers ba kayo dun?
meron din naman.
26. Sino palaging nagdadala ng food sa inyo?
ako. hahaha.
27. Anu-ano naman mga dinadala mo?
sarili ko tapos bag ko.
28. Kanino ka humihiram ng notes?
hmm .. sa masipag magsulat.
29. Eh Calcu?
i have my own.
30. Sino ultimate crush mo noon? ........ :)
si anno.
28 May 2011
15 May 2011
wala talaga .. puro salita.
Wala namang saktong nangyari para sabihin ko to .. naisip ko lang ... ah .. lagi ko palang naiisip ... na hindi talaga dapat i-attach masyado ang sarili sa mga bagay-bagay lalo na sa mga tao-tao. ganito yun e... ako, naka-ilang ulit na ako ng lipat ng paaralan, sa bawat paaralang yun may mga naging kaibigan ako. nung magkakahiwa-hiwalay na kami para bang wala ng bukas .. todo emote kami ng friends ko tapos magbibitiw ng pangako na. "ui, walang limutan a .. text text pa rin tayo kahit malayo na .. magkita kita pa rin tayo ha .. ". pero san ka, ilang weeks pa lang limot ka na.
ito pa masaya dun e, una, di na magtetext kesyo busy. tapos di na makikipagkita sayo. tapos hanggang sa wala na talaga. when you try to reach out wala pa rin. halatang ayaw na sayo. asan na ang pangako?
kaya ako .. pag may nakakasama .. hindi ko masyadong dinidibdib. habang magkasama kami, kasabay kong sinasanay ang sarili ko na wala siya. alam mo yun. ayoko kasi ng may hahanap hanapin ako. hindi ko pinaiikot ang mundo ko sa kanya o sa kanila. oo, tingin ko ito ang naging dahilan ng pagiging makasarili ko. pero kasi nakakasawa ng masaktan dahil sa mga pangakong di naman natutupad. nakakalungkot. sabi ko nga kay wendy nung nakaraang nakapagchat kami, mas emotional pa ko sa friendship kesa sa lovelife. kaya malaking bagay talaga sa kin ang pangako ng isang kaibigan.
so far, meron akong tatlong magigiting na kaibigan na kahit na magkakalayo kami ngayon e di pa rin nakakalimot sa isa. ramdam ko naman sila. kahit walang communication minsan, bawing bawi naman pag nagkikita kami. tapos meron din akong isang kaibigang matanda na na ayun .. lahat ng pangako nya di niya natupad .. maliban sa isang bagay .. ang manatiling kaibigan ko. tapos ang greatest of all, syempre .. ang nag-iisang tumupad sa pangakog di ako iiwan .. si JESUS.
ito pa masaya dun e, una, di na magtetext kesyo busy. tapos di na makikipagkita sayo. tapos hanggang sa wala na talaga. when you try to reach out wala pa rin. halatang ayaw na sayo. asan na ang pangako?
kaya ako .. pag may nakakasama .. hindi ko masyadong dinidibdib. habang magkasama kami, kasabay kong sinasanay ang sarili ko na wala siya. alam mo yun. ayoko kasi ng may hahanap hanapin ako. hindi ko pinaiikot ang mundo ko sa kanya o sa kanila. oo, tingin ko ito ang naging dahilan ng pagiging makasarili ko. pero kasi nakakasawa ng masaktan dahil sa mga pangakong di naman natutupad. nakakalungkot. sabi ko nga kay wendy nung nakaraang nakapagchat kami, mas emotional pa ko sa friendship kesa sa lovelife. kaya malaking bagay talaga sa kin ang pangako ng isang kaibigan.
so far, meron akong tatlong magigiting na kaibigan na kahit na magkakalayo kami ngayon e di pa rin nakakalimot sa isa. ramdam ko naman sila. kahit walang communication minsan, bawing bawi naman pag nagkikita kami. tapos meron din akong isang kaibigang matanda na na ayun .. lahat ng pangako nya di niya natupad .. maliban sa isang bagay .. ang manatiling kaibigan ko. tapos ang greatest of all, syempre .. ang nag-iisang tumupad sa pangakog di ako iiwan .. si JESUS.
hindi na nga ako bata ...
After I've read an unexpectedly expected email, I've remembered something.
I can't exactly remember who that guy is but thanks to him because he was used by God to make me realize this thing.
Once, that preacher talked about how essential it is to be like children. One in his list is in terms of forgiveness. He said, grown-up people must be like the little children who easily forgives. He said, when children have misunderstandings about something, it won't last overnight. They forgive each other and become friends again .. and what's wonderful about them is that they forget what had happened. Unlike the adult people. When clash strikes them, it could last for days, months and even for years! Grown-ups are so used to holding grudges against their enemies. And what so funny about them is that there would be one day wherein they will tell themselves that they forgive that person already but when they saw them, the anger strikes back and the conflict between them just gets worse.
It's like me and the sender of the email. I thought I've already forgiven him, but as soon as I read the mail, the pain is all over my heart again. I don't even know if I could reply on his email. That's when I know, i don't really have forgiven him .. I've just tried to forget.
So .. the big realization??
Hindi na nga ako bata...
I can't exactly remember who that guy is but thanks to him because he was used by God to make me realize this thing.
Once, that preacher talked about how essential it is to be like children. One in his list is in terms of forgiveness. He said, grown-up people must be like the little children who easily forgives. He said, when children have misunderstandings about something, it won't last overnight. They forgive each other and become friends again .. and what's wonderful about them is that they forget what had happened. Unlike the adult people. When clash strikes them, it could last for days, months and even for years! Grown-ups are so used to holding grudges against their enemies. And what so funny about them is that there would be one day wherein they will tell themselves that they forgive that person already but when they saw them, the anger strikes back and the conflict between them just gets worse.
It's like me and the sender of the email. I thought I've already forgiven him, but as soon as I read the mail, the pain is all over my heart again. I don't even know if I could reply on his email. That's when I know, i don't really have forgiven him .. I've just tried to forget.
So .. the big realization??
Hindi na nga ako bata...
01 May 2011
the first one to say goodbye....
I'm crying right now. Papatayin ko na sana tong computer ng maisipan kong once more, buksan ang fb ko. I saw a former classmate's post to my high school katukayo's wall, "condolence". So in-open ko yung profile nung katukayo ko.
So there. ang tumambad sa akin, mga posts ng iba't ibang tao na nagpapaabot ng pakikiramay sa kanya at sa kanyang pamilya. And her profile photo? It's she and her father.
Naiyak ako bigla .. natakot .. nalungkot. May isang post kasi dun na naka-catch ng attention ko. Sabi dun, "kaya mo yan..."
Kaya ko kaya? Kahit kailan ayoko, kahit na sa imagination ko lang mangyari na ganun. Hindi ko kakayanin. Masagi lang sa isip ko yung death of a loved one, parang nagigimbal na ang buong mundo ko. Ayoko. Hindi ko kaya.
I'm not an expressive person, and that's one thing I regret most. I want to change, pero feeling ko it's too late na. Ewan ko ba. i want to tell everyone how much I loved them, esp. my parents and my siblings but .. I just can't. Pero deep inside my heart, I really, really love them.
I still wish I would be the first one to say goodbye.
So there. ang tumambad sa akin, mga posts ng iba't ibang tao na nagpapaabot ng pakikiramay sa kanya at sa kanyang pamilya. And her profile photo? It's she and her father.
Naiyak ako bigla .. natakot .. nalungkot. May isang post kasi dun na naka-catch ng attention ko. Sabi dun, "kaya mo yan..."
Kaya ko kaya? Kahit kailan ayoko, kahit na sa imagination ko lang mangyari na ganun. Hindi ko kakayanin. Masagi lang sa isip ko yung death of a loved one, parang nagigimbal na ang buong mundo ko. Ayoko. Hindi ko kaya.
I'm not an expressive person, and that's one thing I regret most. I want to change, pero feeling ko it's too late na. Ewan ko ba. i want to tell everyone how much I loved them, esp. my parents and my siblings but .. I just can't. Pero deep inside my heart, I really, really love them.
I still wish I would be the first one to say goodbye.
28 April 2011
Strangers, again
"I think that if life separates us, and we end up in totally different places, I’ll always remember when our paths aligned at this period of time, and I’ll be thankful for that… and I hope that where ever you are, you’d be thankful too. And I think that’s the best we could wish for”
27 April 2011
remembered the days ...
ito trip kong panoorin bukas. walang aangal.
3D??? hahaha!!
wala may naalala lang .. naalala ko lang ang nakaraang katangahan ... hai.
nakakamiss maging tanga. XD
There Be Dragons - Official Trailer [HD]
there is no greater sorrow than regret...
no greater power than love ..
and no greater gift than forgiveness...
23 April 2011
assuming na kung assuming.
Kanina .. naghahanap ako ng pictures .. tapos yung isang source ng nakita kong pic, blog din siya. nabasa ko sa isa sa mga post ng author ang ganito ..
hai. sa nabasa ko sa blog nia ... parang wala namang ka-assume-assume no. pero alam ko na may pinaghuhugutan siya kaya niya naitanong iyon. sana kinwento pa niya para mas maintindihan pa siya ng ibang tao. ako, nagegets ko siya. minsan na rin akong nagkaroon ng kaibigang ganyan.
wala naman akong balak na ilahad ang buong nangyari dito sa post na ito no .. pero .. kasi... ayun nga, nagkaroon ako ng ganyang kaibigan ... super sweet, super caring. as in. may time pa nga na sinasabi niya na di kumpleto araw niya pag di niya naririnig ang boses ko .. miss na niya ko .. then he always checks on me .. asan ako, ano ginagawa ko .. kumain na ba ko .. pag di pa ko natutulog he'll wait or me to sleep. ok lang naman yung mga ganyan eh .. nung tumagal kasi .. may mga instances na na parang umaamin na siya .. one time he told me na kung may choice lang daw siya .. he'd choose to be with me at that very moment that we're talking. he'd choose to eat with me, have fun with me... but he can't. then may time na he insist na makita ako ... nagtatampo pa siya pag ayaw ko ... eh akala mo naman pwede. at marami pang time na parang aamin na siya sa feelings niya but he just can't. kasi alam niya (matalino e) na kapag nakapagbitaw na siya ng word, he can't have it back.
pero kasi .. guys are really good with words and actions and women are very foolish pagdating sa ganyan. i mean, ewan ko ba kung bakit pero ambilis mahulog ng mga babae sa patibong. or, is it just na mas showy lang talaga sila? kasi ang mga lalaki ... they try to hide what they feel. pero ang babae malakas ang pakiramdam. kaso, most of the time, she's tagged as "assuming" kahit na may basis. kesyo ganun lang daw talaga yung lalaking yun sa friends niya. which is, i think is unfair. nakakainis kasi. alam mo yun? sabi nung lalaking yun sakin, bakit di ko na lang diretsuhin .. dami ko pang loopholes. gusto ko din sabihin sa kanya yun .. na bakit di pa niya ko diretsuhin kung ano bang meron kami .. edi sana di ako nagtitiwala sa nafifeel ko diba. eh sa feeling ko gusto niya ko e .. na mahal niya ko. ewan. pero noon lang to ah. wala na ngayon .. move on. tapos na. hahaha. shinare ko lang.
sana .. kung di mo mahal, wag kang maging ultramega super caring. tamang care lang. care ng isang kaibigan lang. kahit nga bestfriend ko di ganun ka-openly concern sakin e .. tapos siya tinalo pa niya nanay ko sa sobrang pag-aaruga sakin. diba? san ka pa?! tsaka kasi .. ang lalaki naman .. di naman caring sa lahat diba .. caring lang yan sa nililigawan, gf, bff o kadugo nila. pero yung simpleng friend lang tapos over caring? di rin.
kaya iba pa rin yung actions with words. wag puro actions, wag puro words. ... kasi .. jan nauuso ang "it's complicated" at jan maraming nasisiraan ang ulo kasi di nila malaman kung san ilulugar ang mga sarili at paano haharapin ang rejection mula sa mga taong fake na walang ginawa kundi dayain ang kanilang mga sarili. mahal ka na nga, idedeny pa. sus.
"How can you say that you don't love someone but you still care a lot for her?"
hai. sa nabasa ko sa blog nia ... parang wala namang ka-assume-assume no. pero alam ko na may pinaghuhugutan siya kaya niya naitanong iyon. sana kinwento pa niya para mas maintindihan pa siya ng ibang tao. ako, nagegets ko siya. minsan na rin akong nagkaroon ng kaibigang ganyan.
wala naman akong balak na ilahad ang buong nangyari dito sa post na ito no .. pero .. kasi... ayun nga, nagkaroon ako ng ganyang kaibigan ... super sweet, super caring. as in. may time pa nga na sinasabi niya na di kumpleto araw niya pag di niya naririnig ang boses ko .. miss na niya ko .. then he always checks on me .. asan ako, ano ginagawa ko .. kumain na ba ko .. pag di pa ko natutulog he'll wait or me to sleep. ok lang naman yung mga ganyan eh .. nung tumagal kasi .. may mga instances na na parang umaamin na siya .. one time he told me na kung may choice lang daw siya .. he'd choose to be with me at that very moment that we're talking. he'd choose to eat with me, have fun with me... but he can't. then may time na he insist na makita ako ... nagtatampo pa siya pag ayaw ko ... eh akala mo naman pwede. at marami pang time na parang aamin na siya sa feelings niya but he just can't. kasi alam niya (matalino e) na kapag nakapagbitaw na siya ng word, he can't have it back.
pero kasi .. guys are really good with words and actions and women are very foolish pagdating sa ganyan. i mean, ewan ko ba kung bakit pero ambilis mahulog ng mga babae sa patibong. or, is it just na mas showy lang talaga sila? kasi ang mga lalaki ... they try to hide what they feel. pero ang babae malakas ang pakiramdam. kaso, most of the time, she's tagged as "assuming" kahit na may basis. kesyo ganun lang daw talaga yung lalaking yun sa friends niya. which is, i think is unfair. nakakainis kasi. alam mo yun? sabi nung lalaking yun sakin, bakit di ko na lang diretsuhin .. dami ko pang loopholes. gusto ko din sabihin sa kanya yun .. na bakit di pa niya ko diretsuhin kung ano bang meron kami .. edi sana di ako nagtitiwala sa nafifeel ko diba. eh sa feeling ko gusto niya ko e .. na mahal niya ko. ewan. pero noon lang to ah. wala na ngayon .. move on. tapos na. hahaha. shinare ko lang.
sana .. kung di mo mahal, wag kang maging ultramega super caring. tamang care lang. care ng isang kaibigan lang. kahit nga bestfriend ko di ganun ka-openly concern sakin e .. tapos siya tinalo pa niya nanay ko sa sobrang pag-aaruga sakin. diba? san ka pa?! tsaka kasi .. ang lalaki naman .. di naman caring sa lahat diba .. caring lang yan sa nililigawan, gf, bff o kadugo nila. pero yung simpleng friend lang tapos over caring? di rin.
kaya iba pa rin yung actions with words. wag puro actions, wag puro words. ... kasi .. jan nauuso ang "it's complicated" at jan maraming nasisiraan ang ulo kasi di nila malaman kung san ilulugar ang mga sarili at paano haharapin ang rejection mula sa mga taong fake na walang ginawa kundi dayain ang kanilang mga sarili. mahal ka na nga, idedeny pa. sus.
ikaw na maganda. XD
ano kayang feeling ng pinag-aagawan ng dalawang lalaki? as in yung literal ha .. yung ganyan ... hahaha.
hindi. yung gusto ka ng dalawang lalaki. battle of the toots sila para sayo. hahaha.!!
hmmm.. syempre ang haba ng hair mo niyan diba .. pero mahirap kasi ... syempre sa dalawa merong mas matimbang sayo .. pero aminado ka rin sa sarili mo na kahit papano may feelings ka rin sa isa. kaso ... yung tipong .. feel na feel mo na at enjoy na enjoy mo na na pinag-aagawan ka ... pag ganun ayaw mo ng bitawan pareho e. gusto mo sayo sila pareho. ang hirap ng ganun. tapos syempre darating din naman yung time na magiging mabait ka at kailangan mo ng mamili kasi nakokonsensya ka na .. kaso maiisip mo ayaw mong saktan yung isa. pero kailangan. so go go go ka naman. tapos biglang .. pag nakapili ka na ... eemo emo ka .. pero mag eenjoy ka na rin sa natira .. mamimiss mo nung dalawa pa sila .. tapos one day nagkatampuhan kayo ng pinili mo sabay makikita mo naka-move on na yung di mo napili .. tapos .....tapos ..........tapos ............... marerealize mo bigla na dapat pala yung isa yung pinili mo kasi siya pala yung gusto mo talaga. eemo emo ka nanaman ..... mag-iisip, mag-iinarte .. hanggang sa iiwan ka na nung pinili mo dahil aaminin mong di talaga siya taz sasabihin mo naawa ka lang .........tapos ................. wala na. wala na sila pareho. iwiwish mo na sana magbalik ang dati .. na pinag-aagawan ka pa nila ... na di ka na lang mamimili at pahahabain mo pa ang panahon na parehong sayo pa sila.
parang tanga no? based on exeperience? OO. XD
22 April 2011
dati ito ang greatest fear ko. yung mag-isa. ayokong ayoko nun na maglakad mag isa .. maiwan sa bahay mag isa .. lumabas lang kahit sa gate mag isa .. mag bike mag isa .. basta ayoko mag isa ... natatakot talaga ako. feeling ko lahat ng tao nakatingin sa akin. feeling ko lahat sila may comment sa itsura ko .. sa kilos ko .. sa lahat sa akin. feeling ko pinag uusapan ako at puro negatibo ang sinasabi.
pero ngayon ..
ito naman ang ayaw ko. yung may mga kaibigan at kasama nga ako pero ..FAKE naman.
>>noong nag-aral ako sa PLMun, dun ako sinanay ni Lord para i-overcome ang fear na maging mag-isa. tapos, na-enhance pa yun lalo ... parang nag-masteral ako nung napunta ako sa CDW ... mga first 2 terms ng first sem yun. grabe. sobrang hell. ang hirap maging mag-isa. katakot-takot na depression ang inabot ko to the point na parang gusto ko ng mamatay. pero awa ng Diyos .. eventually minahal ko na rin ang maging mag-isa.
>>eto naman ang problema ngayon. sa dahil sobra ko ng na-enjoy ang pag-iisa .. ayan .. minahal ko na siya ng sobra na dumating na din sa puntong ayoko na ng kasama. totoo yan.
>>last time, nitong kelan lang .. naisipang bumisita ni Antonette sa bahay. tamang tama naman kasi ako lang mag-isa .. yun yung kasagsagan ng depression days ko e (dahil sa.... ah wag na.) tapos ilang araw ako na mag-isa lang nun sa bahay .,. as in walang labas-labas .. wala man lang akong nakikitang tao. so ayun .. bumisita nga siya .. at pasensya na talaga .. hindi ko ito sinabi sa kanya pero ... parang iritable ako nung time na yun .. nung asa bahay siya. parang gusto ko na siyang itaboy (hahaha! ang sama ko talaga!). di na talaga ako at ease. as in ayoko na andito siya sa bahay. ayun.
>>pero di lang yan ang naging epekto sakin ng pagmamahal ko sa katahimikan at pag-iisa. ngayon, parang ayoko na .. di naman sa ayoko ng makipagkaibigan pero .. parang ganun na nga. feeling ko kasi ... fake lahat ng tao na nakapaligid sakin. feeling ko .. yung mga kasama ko.. kausap ko ..pinaplastik lang ako .. feeling ko pag kaharap ko sila ok sila sakin pero pagtalikod ko lahat na pinagkakalat. alam mo yun? wala na kong pinagkakatiwalaan. kahit sino. kahit ang sarili ko. plastik na rin ako pati sa sarili ko.
>>ewan ko ba kung bakit ako dumating sa ganitong punto. hindi naman to dahil lang sa mag-isa ako lagi. kasi .. meron akong mapait na karanasan sa sa paaralang pinapasukan ko sa kasalukuyan. doon ko na-encounter ang mga taong kakaiba ,... hindi naman sa ngayon lang ako nakakita ng plastik .. pero ngayon lang ako nakakita ng mga sobra na talaga .. di lang basta plastik .. FAKE talaga! grabe.
>> kaso yung ganito kong mentalidad .. masama talaga ang naging epekto sakin. hindi ko na alam kung pano ko isosort out kung sino pa ang totoo sakin at hindi. kasi lahat talaga tingin ko hindi. yung nagsasabing totoo daw .. naku .. ayun .. di ko pinaniwalaan .. kaya eto ..iniwan na ko. haiz.
ano bang gagawin ko?? hai. ayoko na sana ng ganito ... ang hirap .. baka wala na kong matirang kaibigan nito. tsaka ang hirap kaya ng lagi mo na lang iniisip na plastik lahat sau .. ang hirap nung wala kang mapagkatiwalaan .. feeling mo laging nasa peligro buhay mo ...
Lord, tulungan mo naman ako o ..
20 April 2011
wiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!! naka-attend ako!!!!!!!!!!! woohoooo!!!
kanina .. ang saya .. naka-attend na rin ako sa wakas ng Tuesday! pinayagan na ko nila Mama at Papa ... di nila ako pinigilan!! tapos .. san ka pa . ... FIRST TIME KONG UMATTEND NG TUESDAY MAG ISA!!! ang saya!! bagong experience. di naman ako natakot. medyo kinakabahan lang ako nung nasa bahay pa ko .. muntik pa nga akong di makapunta e .. kasi parang tinatamad nanaman ako tapos 6 na di pa ko nakakaalis ng bahay kasi dami ko pang ginawa tapos nanood pa ko ng My Princess. tapos wala akong masakyang jeep. ang kulit nga e .. 30 mins akong naghintay ng jeep na paputang Puregold. mga 6:25 pm, sabi ko, pag 6:30 sakto wala pang Puregold na jeep, sasakay na lang ako ng iba. in 30 mins puro SM at Moonwalk ang biyahe ng mga jeep na nadaan. mga siguro 6:28pm, dahil wala na akong pag-asa, sumakay na ko ng Moonwalk. tapos san ka .. saktong 6:30 pm nga, kasi di pa nakakalayo masyado ang jeep na sinakyan ko (kasi naghihintay pa ng pasahero so slowmo) .. ayun .. may jeep na Puregold. grabe. isn't it ironic?? haha. bababa pa sana ako .. kaso nakakahiya na sa driver tsaka kakaunti lang kaming sakay niya .. kaya ayun. pero di naman ako nabadtrip at nanlumo. actually, maganda pala ang nangyari ... kasi kung puregold ang nasakyan ko .. di ako maglalakad mula palengke .. at di ko masasalubong si Tine! yeah, you've read it right. si Christine Amisola .. ang aking mahal na kaibigan. ang totoo niyan, nakita ko na talaga siya mga 5 meters away sakin. sa tapat yun ng PLDT e. pero di ko kunwari siya napansin .. tiningnan ko lang kung papansinin niya ko. at ayun .. pinansin nga ako. grabe na-miss ko siya ng sobra. ampayat na niya ngayon. kasama niya si Jobelyn na nung binati ko .. ayun tinarayan lang ako. ahaha. kaso sandali lang kami nakapagchikahan .. di ko man lang siya na-hug. hay. tapos ayun .. bumili pa ko sa puregold ng suklay at headband kasi super gulo na ng buhok ko at feeling ko haggard na haggard ako nung nakita ako ni Tine .. pero nung nakita ko sa salamin sa c.r ng Puregold .. hmm.. di naman pala. hahaha. tapos bumili ako ng inumin ko na pepsi .. ayoko sana ng softdrink kaso wala na kong ibang choice kasi wala silang ibang inumin na gusto ko. tapos lipstick na regalo ko kay Mama kasi birthday niya today!! :D tapos ayun .. gabi na .. diretso na ko sa Amvel. kabado pa ko sa daan. sa House of Prayer kasi ang gawain .. pero good thing pwedeng pumasok kahit di naka-skirt. pero ready naman ako just in case .. may dala akong palda. hahaha. nag-stay muna ako sa labas for a while .. dun ko na tinapos ang mass. Ama Namin na nung dumating ako .. so nakipaghawak-kamay ako sa matandang babaeng nakatabi ko. tapos chika kami ng konti .. i asked her bakit siya asa labas. malamig daw kasi, di niya kaya. then may lumapit samin na mama. kinakausap si lola pero di niya pinapansin .. so ako ang pumansin. daldal ni kuya .. but i'm glad kasi he proclaims the blessings of God to his family. then after ng mass, nagpaalam na ko sa kanya at pumasok na ko sa loob. syempre, dahil echusera ako .. dun ako sa gitna .. sa seat along the aisle. haha. kaso sad thing, wala akong katabi at walang nangahas. hahaha. tapos ayun .. ok naman kahit ako lang mag isa .. medyo awkward moments ko pag nakanta .. lalo na pag joyful ang song kasi nahihiya akong sumayaw. pero ok naman. then nag-finally na. bago pa yun, iniisip ko na kung sino ang magiging partner ko pag nag-clap na. nagwoworry talaga ako. naisip ko, kakapalan ko na lang mukha ko .. makikijoin ako sa nasa harap ko. kaso mukhang masungit yung lolo. tapos nung nag-finally song na, yung lolang katabi niya, aba, nagtawag ng kasama sa likod para daw may partner siya. mukhang isnabera si lola. so wala na kong nagawa . nag-pray na lang ako kay God na bigyan niya ko ng partner. then di pa natatapos ang kanta, answered prayer na ko. si kuya abby, ewan ko kung anong ginawa niya pero nasa aisle siya .. then nagulat ako binati niya ko. tapos niyaya niya ko sa likod ...wala daw kasi siyang kasama. at siya .. siya ang naging kapartner ko. isn't that great?? buti na lang nag-pray ako kay God. ang galing. then sabay na kaming umuwi .. nagyayaya nga sa mcdo pero di ako pumayag. sabi ko nagmamadali ako umuwi. nilibre niya ko ng pamasahe sa jeep. binibigyan pa nga ako ng pang tricycle pero di ko na tinanggap. ayun .. tapos sinundo ako ni Papa sa southland. and now .. eto .. nagpupuyat. XD
I love how my day (April 19, 2011) ended. kahit na monthsary yun ng broken friendship namin ni Bro, marami namang nangyaring maganda. :D
I love how my day (April 19, 2011) ended. kahit na monthsary yun ng broken friendship namin ni Bro, marami namang nangyaring maganda. :D
pssssttt!!!
haha. ngayon ngayon lang .. nagsend ako ng link kay ate grace sa facebook. ang subject ko sana ay "psssttt!!" .. tapos nung nai-type ko na .. may bigla akong naalala kaya binura ko tapos pinalitan ko na lang ng "ei."
ano ang naalala ko??
minsan kasi, nagtext ako kay MP. (ok siya nanaman.) bihira lang ako magtext sa kanya noon na ako ang nauna .. eh nung araw na yun ata kailangan ko talaga siyang itext. di ko maalala e. basta yan ang text ko sa kanya. aba .. sinermonan ako ..(di naman masyado. exaggerated lang talaga ako) .. sabi niya, next time daw wag ko ng gagamitin yung "pssttt." bago yan, tinanong niya ako kung sino sa Bible ang unang gumamit nun. di ko alam syempre. sabi niya.. yung tempter. ah ..ok.
so ayan .. lagi na kong parang automatic na nakokonsensya. hahaha.
parang yung dati lang na may deal kami na bawal na secret ...
kaya tuwing kausap ko siya noon .. laging may nagpapaalala sakin (sa isip ko) na bawal secret .. na para bang mortal sin yun. so ayun .. di nga ako nag secret ... inamin ko sa kanyang muntik na kong ma-fall sa kanya .. hai .. isa sa mga pinakadakila kong katangahan .. pero di ko naman pinagsisihan .. san ka .. ngayon ko lang ginawa yun .. bagong exprience. bagong katangahan. :)
o ano?? naniniwala ka na na miss ko na siya?? hahaha!!!!
ano ang naalala ko??
minsan kasi, nagtext ako kay MP. (ok siya nanaman.) bihira lang ako magtext sa kanya noon na ako ang nauna .. eh nung araw na yun ata kailangan ko talaga siyang itext. di ko maalala e. basta yan ang text ko sa kanya. aba .. sinermonan ako ..(di naman masyado. exaggerated lang talaga ako) .. sabi niya, next time daw wag ko ng gagamitin yung "pssttt." bago yan, tinanong niya ako kung sino sa Bible ang unang gumamit nun. di ko alam syempre. sabi niya.. yung tempter. ah ..ok.
so ayan .. lagi na kong parang automatic na nakokonsensya. hahaha.
parang yung dati lang na may deal kami na bawal na secret ...
kaya tuwing kausap ko siya noon .. laging may nagpapaalala sakin (sa isip ko) na bawal secret .. na para bang mortal sin yun. so ayun .. di nga ako nag secret ... inamin ko sa kanyang muntik na kong ma-fall sa kanya .. hai .. isa sa mga pinakadakila kong katangahan .. pero di ko naman pinagsisihan .. san ka .. ngayon ko lang ginawa yun .. bagong exprience. bagong katangahan. :)
o ano?? naniniwala ka na na miss ko na siya?? hahaha!!!!
post nanaman ni Wendy. actually matagal na to .. ngayon ko lang ulit naalala.
ni-like ko tong post niya na to at nag-comment din ako. tama siya base sa experience ko .. e sayo?
ahh .. di naman syempre lahat ng ginagawa ng mahal mo e maa-adapt mo diba .. lalo na kung di maganda ... ito lang naman kasi yan e .. kung ma-adapt mo o ia-accept mo lang. kapag alam mong makakasama sayo at kung minsan feeling mo di mo trip, madalas accept na lang.
magandang example ko jan syempre ang sarili kong karanasan. balik tayo kay the past .. yung hilig niya noon, di ko nagustuhan. pero dahil mahal ko siya, hindi ko naman siya pinilit magbago .. pero in-encourage ko siya at sinabi ko ang benefits kapag nawala yun sa sarili niya. iniwan ko pa rin sa kanya ang karapatan niyang magdesisyon sa gagawin niya. pinili niyang ipagpatuloy .. pero nangako naman siyang paunti unti siyang magbabago. edi tinanggap ko. kaso nasobrahan ata ako sa pagtanggap. haiz.
si ano naman .. kung sino man siya .. hmm .. di ko naman siya mahal. ito wala na sa usapang lovelife (sauce). friendship tayo. meron akong naging friendship na .. ang galing kasi .. nahatak niya ko .. i mean .. maganda ang naging effect niya sakin. oo na si MP na yun. alam naman natin na preacher siya .. ayun .. habang kami ay magkaibigan pa .. nagsishare siya sakin ng Words of God. dun nag-umpisa. ako naman .. kahit na masama ako, never ako nang-reject ng taong nagseshare sa akin ng Word of God. kahit nga yung mga naakyat sa mga jeep... talagang nakikinig ako. so yun na nga. hanggang sa .. nagpipray kami every night .. which is na-enjoy ko talaga .. ang sarap palang mag-pray sa gabi ng may karamay ka. tapos binigyan niya ko ng Bible .. dun nag start na talaga .. hanggang sa nag-attend ako once sa pag preach niya kasi malapit samin yung lugar .. tapos tinry ko ng umattend sa ibang place .. nung una sabi ko sa kanya para magamit ko lang yung Bible na binigay niya. pero ang totoo .. that time .. di ko talaga maintindihan kung bakit ako nagtitiyagang umattend e ayaw na ayaw ko yun dati. tapos hanggang sa nawili na ko kaka-attend .. na dumating sa point na na-feel ko na dun ko naranasan ang happiness at peace na gusto ko. hanggang sa parang naging bahagi na ng schedule ko every week yun. na parang pag di ako naka-attend lalagnatin ako. tapos nag-start pa yung devotion ng dahil din sa kanya. nung una talaga nakakatulog pa ko sa pagbabasa ng Bible tapos parang ayoko na kasi di ko masyadong maintindihan yung iba. pero ang galing kasi naipagpatuloy ko pa rin .. dahil eventually yung mga nababasa ko nakakarelate na ko o kaya saktong mga messages na gusto kong mabasa at naiinspire ako.
nung una ,,.. naiilang ako tapos parang .. di naman sa ayoko pero naiisip ko na pag ginawa ko yun ,.., maraming maninibago at di maniniwala sakin. pero siya .. nagtiwala siya na kaya ko. di siya napagod (noon...kasi ngayon wala na napagod na siya) na akayin ako .. di naman na ko nagpakipot kasi maganda naman yung ginagawa niya .. e kasi naman, kung ikaw masama kang tao tapos bigla kang maiinvolve sa gawa ng mga mabubuting tao .. maninibago lahat sayo diba .. yun ang kinakatakot ko noon. pero wala, dahil mahal ko ang aking kaibigan at ayoko siyang biguin .. dahil kaligayahan niya noon ang magpasakop ako sa kanya (in terms dun nga .. sa ginagawa niya a ..) ,, ayun ... ok naman. hanggang sa eventually, na-enjoy ko na.
pinagsisihan ko ba? hindi. hindi ako nagsisi. actually ngayon .. kahit na di na kami magkaibigan .. ginagawa ko pa rin. para sa kanya, sa pamilya ko .. sa sarili ko .. at lalong lalo na kay Lord. ang galing. talagang ginamit siya ni Lord. sayang nga e .. kasi .. you know. it's my fault.
noon di ko gusto pero tinanggap ko .. ginawa ko. at ngayon .. ok na .. gustong gusto ko na. at masayang masaya ako. :D
ni-like ko tong post niya na to at nag-comment din ako. tama siya base sa experience ko .. e sayo?
ahh .. di naman syempre lahat ng ginagawa ng mahal mo e maa-adapt mo diba .. lalo na kung di maganda ... ito lang naman kasi yan e .. kung ma-adapt mo o ia-accept mo lang. kapag alam mong makakasama sayo at kung minsan feeling mo di mo trip, madalas accept na lang.
magandang example ko jan syempre ang sarili kong karanasan. balik tayo kay the past .. yung hilig niya noon, di ko nagustuhan. pero dahil mahal ko siya, hindi ko naman siya pinilit magbago .. pero in-encourage ko siya at sinabi ko ang benefits kapag nawala yun sa sarili niya. iniwan ko pa rin sa kanya ang karapatan niyang magdesisyon sa gagawin niya. pinili niyang ipagpatuloy .. pero nangako naman siyang paunti unti siyang magbabago. edi tinanggap ko. kaso nasobrahan ata ako sa pagtanggap. haiz.
si ano naman .. kung sino man siya .. hmm .. di ko naman siya mahal. ito wala na sa usapang lovelife (sauce). friendship tayo. meron akong naging friendship na .. ang galing kasi .. nahatak niya ko .. i mean .. maganda ang naging effect niya sakin. oo na si MP na yun. alam naman natin na preacher siya .. ayun .. habang kami ay magkaibigan pa .. nagsishare siya sakin ng Words of God. dun nag-umpisa. ako naman .. kahit na masama ako, never ako nang-reject ng taong nagseshare sa akin ng Word of God. kahit nga yung mga naakyat sa mga jeep... talagang nakikinig ako. so yun na nga. hanggang sa .. nagpipray kami every night .. which is na-enjoy ko talaga .. ang sarap palang mag-pray sa gabi ng may karamay ka. tapos binigyan niya ko ng Bible .. dun nag start na talaga .. hanggang sa nag-attend ako once sa pag preach niya kasi malapit samin yung lugar .. tapos tinry ko ng umattend sa ibang place .. nung una sabi ko sa kanya para magamit ko lang yung Bible na binigay niya. pero ang totoo .. that time .. di ko talaga maintindihan kung bakit ako nagtitiyagang umattend e ayaw na ayaw ko yun dati. tapos hanggang sa nawili na ko kaka-attend .. na dumating sa point na na-feel ko na dun ko naranasan ang happiness at peace na gusto ko. hanggang sa parang naging bahagi na ng schedule ko every week yun. na parang pag di ako naka-attend lalagnatin ako. tapos nag-start pa yung devotion ng dahil din sa kanya. nung una talaga nakakatulog pa ko sa pagbabasa ng Bible tapos parang ayoko na kasi di ko masyadong maintindihan yung iba. pero ang galing kasi naipagpatuloy ko pa rin .. dahil eventually yung mga nababasa ko nakakarelate na ko o kaya saktong mga messages na gusto kong mabasa at naiinspire ako.
nung una ,,.. naiilang ako tapos parang .. di naman sa ayoko pero naiisip ko na pag ginawa ko yun ,.., maraming maninibago at di maniniwala sakin. pero siya .. nagtiwala siya na kaya ko. di siya napagod (noon...kasi ngayon wala na napagod na siya) na akayin ako .. di naman na ko nagpakipot kasi maganda naman yung ginagawa niya .. e kasi naman, kung ikaw masama kang tao tapos bigla kang maiinvolve sa gawa ng mga mabubuting tao .. maninibago lahat sayo diba .. yun ang kinakatakot ko noon. pero wala, dahil mahal ko ang aking kaibigan at ayoko siyang biguin .. dahil kaligayahan niya noon ang magpasakop ako sa kanya (in terms dun nga .. sa ginagawa niya a ..) ,, ayun ... ok naman. hanggang sa eventually, na-enjoy ko na.
pinagsisihan ko ba? hindi. hindi ako nagsisi. actually ngayon .. kahit na di na kami magkaibigan .. ginagawa ko pa rin. para sa kanya, sa pamilya ko .. sa sarili ko .. at lalong lalo na kay Lord. ang galing. talagang ginamit siya ni Lord. sayang nga e .. kasi .. you know. it's my fault.
noon di ko gusto pero tinanggap ko .. ginawa ko. at ngayon .. ok na .. gustong gusto ko na. at masayang masaya ako. :D
People say that "actions speaks louder than words"
but sometimes we still have to hear the words and see the actions at the same time.
because words without actions are empty......
and
actions without words are confusing.ryt?
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
yeah ryt. ganyan ang problema lagi e. pag nanliligaw tsaka kung minsan pag kayo na .. mahirap pag puro words. parang yung isa kong kaibigan. halatang halata naman na patay na patay pa sa ex yung boylet niya .. ayun .. asang asa pa rin siya sa lalaki niya. kesyo mahal daw siya ganyan ganyan. wala namang problema kung mahal siya ng lalaki e .. maganda nga yun diba. ang nakakainis lang ..puro salita lang naman yung lalaki ,.. walang gawa .. tapos ang malupit pa dun .. pag sa ex nung lalaki todo effort pa rin. ito namang si tanga .. ayun .. desperada na .. ipost ba naman sa fb na "wag mo kong iwan, dito ka lang pwede ba?" hainako. tapos nakalagay pa "kay-toot-lang to." takteng yan. kaya pag nakikita namin ng iba naming kaibigan .. wala .. naaawa na lang kami sa kaengotan niya e .. kasi .. mahal niya e. wala na tayong magagawa.
yung sa pangalawa naman.. problema yan ng mga mu. puro actions. madalang ang words. madalang na nga, para pa kayong naglalaro ng guessing game .. matatalinghaga .. i mean .. di naman makata ang mga salita .. parang riddles lang naman siya na kailangan mo pang i-solve. parang something na kailangan mo pang i-interpret. ayaw diretsuhin kasi mahirap na magbitaw ng salita. eh kawawa naman ang decoder .. kahit tama minsan ang pagkakainterpret niya .. pag nagkabukuhan na .. siya pa lalabas na assuming. grabe.
sa dalawa, ano yung nangyari sa huling minahal ko? yung pangalawa. wag niyo na itanong kung sino. leche siya. joke. hahaha!
namimiss ko nanaman si Bro. T.T
o ayan na a .. ang kapal na talaga ng mukha ko .. inaamin ko na talaga .. namimiss ko siya ngayon as in ngayon. grabe.
alam mo yung miss mo siya pero alam mong siya hindi ka naman miss at di ka naman naiisiP??? ito yun e .. ito yung ngayon. nakakainis. nahuhurt ako. nahuhurt akong mamiss siya. nakakainis. nakakainis talaga. ayoko ng ganito .. T.T
pero siguro naman .. walang masama kung mamimiss ko siya .. di naman niya alam e. hahaha.
hai. naiinis talaga ako. nakakainis....!!!
can i return to the time before everything went wrong?
alam mo yung miss mo siya pero alam mong siya hindi ka naman miss at di ka naman naiisiP??? ito yun e .. ito yung ngayon. nakakainis. nahuhurt ako. nahuhurt akong mamiss siya. nakakainis. nakakainis talaga. ayoko ng ganito .. T.T
pero siguro naman .. walang masama kung mamimiss ko siya .. di naman niya alam e. hahaha.
hai. naiinis talaga ako. nakakainis....!!!
can i return to the time before everything went wrong?
Subscribe to:
Posts (Atom)