ai, last post na talaga. hahaha...!!

kanina, sa fb... nag post ako ng ganito ..

tapos ito mga comment ...o diba .. ayos .. hahaha. loka-loka talaga yun si geh. ngayon ko nga lang nireplyan ng comment e kasi kanina di ko alam ang sasabihin ko. sinabi ko na lang na .. 'loko ka geh ... ako yan. hahaha.' pero ngayon naisip ko .. buburahin ko na lang ang post ko bagopa mabasa ni clay ... (punta sa fb .. bura).

ayan na na-remove post ko na.

bakit ko ba kasi nasabi yan??

kanina kasi, nabasa ko sa profile banner ni clay na 'wag mo akong iwan :( dito ka lang pede ba??'

wala, naisip ko lang .. parang napaka-desperate na .. hahahaha. pero hindi ko naman talaga alam kung may meaning kay clay ang profile banner niyang yan. ang akin lang .. kung irerelate sa mga pinagsasasabi namin sa kanya ni geh .. wala .. diba. haiz.

ayos din tong si geh e .. nabasa ang isip ko. hahaha.

nung kelan lang, ito naman ang post ni geh ...


ang sabi niya sakin nung sabado nung nagkita kami .. si clay daw ang tinutukoy niya jan. ewan ko kung totoo. haiz.

well, wala pa ring papalit sa dakilang desperada ngayong taon .. at iyon ay walang iba kundi ...

AKO ...

hahahaha!


sensational title ko yan e ... pers taym kong matawag ng ganyan dahil sa isang lalaki. san ka pa diba? kaya akin ang titulong yan ngayong taon .. asa akin ang korona!! bwahahahahaha!!! XD

matutulog na talaga ako. ainako. nakakainis. gusto ko pang tumambay e .. kaaczar. bat naman kasi masarap mag internet kapag ganitong mga alanganing oras .. hahai.

sige na .. bukas na ulit ...

ainako ...

hahaha!


nababaliw na ko ...!!


excited na ko for saturday ....

ewan ko kung bakit ... maglalakad lang naman .. hahaha!

sige na .. kinakabahan na ko mamaya e .... hahai .. yung grade ko .. lalo na sa nstp .. dun talaga ako kabado ... baka mahatak ako .. huhuhu!!! T.T


nanyts... :D

omg ... tomorrow ang release ng class cards .. at tomorrow na rin malalaman kung full scholar pa rin ako o hindi na ...

shocks ..


please Lord ...


nagmamakaawa po ako ...


sana ... full scholar pa rin ako ...

nananalig ako .... na full scholar pa rin ako ...

si leah nga e ....

haizt...!!!

bingo. XD

ayun o ...

ako na nawili mag bingo ,,,

naku anong oras nanaman ako magigising nito ...

kailangan kong masunod ang sched na ginawa ko kanina ..

5 am wake up time!! wooooooo!!!

haha!!

ang kulit kasi nung bingo nakakaloko .. palibhasa yun lang ang alam kong sugal. ang masaya pa andami kong kalaro .. hahaha!!

i'll play again tomorrow .. saints and sinners! woooohhoooo!!!!

TUTULOG NA KO!

MORNYT. XD

plastik.

si geh at si wendy .. magkasama nung sabado nung nakita ko. nung una halatang ilang si geh na kausapin ako at parang gusto na niyang umalis . pero nung tumagal, umupo din siya sa tabi ko at nagkwento. alam niya kasing makikinig ako.

si geh .. ewan ko ba .. pero ilang na rin ako sa kanya. sa tuwing nakikita at nakaka usap ko siya, di ko maiwasang isipin na pinaplastik niya na lang ako. yun talaga ang feeling ko. nag iingat ako sa mga sasabihin ko sa kanya .. kasi wala na talaga akong tiwala sa kanya.

ewan ko .. hindi ko alam kung nabiktima na niya ko. pero nung nakita ko kung paano niya tirahin si clay patalikod .. naalarma talaga ako.

pero ang maganda kay geralyn .. kapag ayaw na niya sa tao .. nilalayuan na niya .. tapos saka siya magsasalita sa likod niya. tapos kakausapin ka pa rin niya paminsan pero di na tulad ng dati. pero pag ayaw na niya talaga sayo .. di na. yun lang ang ok kasi at least . nalayo na siya diba. pero plastik pa rin. backbiter pa.

hai. pero mabait na kaibigan si geh. syempre di ko pa rin naman malilimutan yung mga super efforts niya for me. :D

tulad nung sa math problem ... nung sa photocopy ng sa cdw .. tapos .. marami pang iba. :)

nung sabado ko pa dapat ipopost.

hmmm... wala ako sa mood ikwento pero gusto kong ikwento.

noong sabado, magkasama kami ni wendy. naka upo kami sa ... basta sa tapat ng avr yun. kumakain kaming dalawa. dumaan si kuya abby tapos sabi niya lilibre niya kami ng milo. di sana kami sasama kaso wala e, kinuha na ang bag ko at binitbit na ni kuya hanggang sa tindahan / canteen malapit doon.

nagkukwentuhan kami tapos kinuha ni kuya yung number namin. si wendy, as usual, memorize lahat ng number ko. tapos nakitext siya. tiningnan niya rin yung contacts ko. nakaayos. naka-segregate kasi yung smart, globe at sun. tapos sabi niya ganun din daw ang kanya. gaya gaya daw ako kasi nauna daw siya .. luma na daw phone niya. sabi ko naman, kahit sa mga nauna kong phone ganun na ko sa contacts. tapos pinakita niya sakin yung smart, globe ... yung symbols na gamit niya .. tapos yung sun. kaming dalawa lang ni geh ang may number na sun sa kanya. sabi ko, burahin na niya dahil wala na ang sim ko ..sira na. ayaw niya maniwala kaya pinakita ko ang wasak kong sim card sa kanya. tawa siya ng tawa, tapos tinatanong niya ko kung umiyak daw ba ko. syempre sabi ko hindi. :D

tapos bigla niyang sinabi .. nung di pa kami magkasama (maaga kasi siyang pumunta ng Amvel nung araw na yun kasi sabi niya may dadaanan pa siya yun pala kasama niya mama niya. haiz) ayun na nga .. nung di pa kami magkasama, nagpunta na daw siya ng avr. nakita niya daw si MP. tinanong daw siya kung sino kasama niya, sabi niya sya lang. tapos nagtanong daw ulit kung sino kasama niya mamaya .. tapos naputol .. di na naituloy ni wendy kasi ininterrupt kami ni kuya abby.

ayun hanggang sa di na niya naituloy.

pero ..

alam kong di totoo ang sinabi niya. .. na gawa-gawa niya lang yun.

bakit?

1. sabi niya sakin di pa siya napunta ng avr tapos ngayon sasabihin niya pumunta siya.
2. wala si MP. di ko siya nakita nung gabing yun. mukhang di siya umattend.

kaya nung hinatid ko si wendy sa pwesto ng mama niya, sinabi ko sa kanya na disappointed ako sa kanya. kasi, nung nakaraan, sinabi ko sa isang kakilala, .. di ako sigurado kung si geh ba o si sarah .. na si wendy .. kahit medyo plastik, di siya marunong gumawa ng kwento. mahahalata mo pag nagsisinungaling siya. tapos, di pa niya nagagawa sakin yun... kasi pag magsisinungaling siya sakin inaamin niya agad wala pang 1 second. pero yun nga sa sinabi niya .. alam ko at ramdam ko kasing gumawa lang siya ng kwento. pero tingin ko di niya naintindihan kung san ako disappointed sa kanya. pero ok na yun. slow talaga yun si wendy.

pero wala napaisip din naman ako sa kinwento niya. napaisip lang. pero di ako naniniwala.

di ako naniniwalang ...












nakita niya si MP. hahaha!

buti di ako tinamad...

kanina ,, thank God .. naka-attend ako sa BFRV. medyo parang tinatamad pa ko kanina .. at una, kinakabahan akong magpaalam kay Papa kasi baka di ulit ako payagan. e nung pinayagan ako .. ayun .. parang yun na ang naging motivating factor ko.

so mga past 7 na kong umalis ng bahay .. dumating ako dun mga 7.30 na .. pero ayun .. misa pa lang. Homily na nung dumating ako. umaasa ako na si Bro. Jun ang preacher (kahit na syempre malabo) .. at ayun nga ..hindi nga siya. haha.

asa likod kasi ako .. tapos natingin ako sa paligid .. hinuhulaan ko kung sino ang preacher. may nakita akong isang mama na naka-pink na polo na long sleeves. akala ko siya na .. pero naisip ko ..mukang mayaman yung tindig niya .. i mean... di pang preacher kasi mayabang ang dating.

tapos may nakita naman akong naka-yellow na polo, hindi long sleeves. at ayun nga, siya nga ang preacher. nung una akala ko isa siyag preacher na na-encounter ko na dati pero di pala. ang cute niya. di siya kagwapuhan pero ... nadadala siya ng kanyang dimples. ngayon ko lang napansin ang sinasabi nila na cute sa lalaki ang may dimples. basta ang cute ng dimples niya. ngayon ko lang din nagustuhan ang dimples kahit na ako mismo meron nun. tapos tuwing magsasalita siya lumilitaw kaya akala mo tuloy lagi ka niyang nginingitian. ang cute. para sakin maganda siyang model preacher. alam ko na malaki ang naitutulong ng dimples niya kasi kahit ako minsan kahit di ko trip ngumiti lumabas lang dimple ko para na kong nakangiti. pero kasi dapat ang mga preacher .. laging naka-smile. e napansin ko na sa dami ng preachers na nakikita ko lalo na kung sabado .. karamihan suplado. aba, sila pa suplado a. pero sabagay. majority kasi sa kanila, may asawa na ..nabibilang nga ata sa kamay ang single pa (na bata a, yung matatandang single, wa ko pake. joke!). tapos, sabi ni MP noon, bawal nga yung magka-chuva sila sa ibang babae. kaya siguro suplado sila. pero di pa rin tamang dahilan yun.

so enough na tayo sa kanya. ang post na ito ay tungkol talaga sa message na sinabi niya kanina. tungkol kasi sa last supper at betrayal kay Christ ang Gospel. haba nga e ... ang tiyaga niya basahin. di tulad ng iba na pinuputol. so ayun na nga. sabi niya, may tatlong dahilan kung bakit "the wounded heart of Jesus" ang title na ginamit niya. at ito ang mga iyon:

1. betrayal

-alam naman natin na si Judas, kaibigan at itinuring na kaibigan ni Jesus, ay ipinagkalo siya. sabi niya, masakit ito. parang sa real life. kapag binetray tayo ng ating friends, sobrang nasasaktan tayo.

ako .. maraming beses na rin akong binetray. ang masakit pa dun yung mga gumawa nun mga taong talaga namang mahahalaga sa akin. malalapit sa akin.

nitong fourth year high school ako, alam naman natin na naging rebelde ako sa aming paaralan. may iilang tao lang na nakakaalam na ako ay nagsasabi ng aking mga obserbasyon sa paaralan. noong graduate na kami .. first year college na ko nun sa munti, nalaman ko na alam na ng adviser ko dati ang ginawa ko. hindi ko alam kung nagalit siya sa akin, pero yung mga galamay niya na dati kong kaklase nagalit sakin. may nag-post pa nga sa fb na ngayon daw, alam na niya kung sino ang "spy". hindi ko alam kung sino ang nagsabi sa mga pinagkatiwalaan kong tao .. pero may hinala na ko kung sino. pero ok lang yun kasi at least alam na nila. hahaha.

nangyari din ito noong 3rd year ako. nireport ko kasi sa prefect ang talamak na bentahan noon sa aming classroom ng mga porn DVDs. walang nakakaalam noon na ako ang nagsabi. naparusahan ang mga sangkot. pinagmumura nila (ng buong klase namin) kung sino man daw ang pahamak na yon. nasasaktan ako pero di ko pinapahalata dahil ginawa ko lang naman kung ano ang tama. hanggang sa namatay na ang issue. noong matatapos na ang klase .. parang may recollection sa section namin nun .. lumapit sakin yung nagbenta ng mga DVDs .. at sinabing alam na niya na ako yun. di naman kami nag away kasi di na naman daw siya galit dahil tapos na .. at di rin naman ako nakunsensya. sino ang nagsabi sa kanya.? may hinala na rin ako. kasi yun lang naman ang kasama ko nung sinabi ko yun. nakakalungkot. di siya marunong magtago ng sekreto. buti di na nagkagulo. e pano kung nagkagulo pa diba? haizt.

ngayon .. wala na kaming komunikasyon ng mga nagbetray sa akin. noong una nasasaktan talaga ako .. dahil sa ginawa nila. pero ayoko ding masira ang friendship namin. pero ngayon na-realize ko .. sa una lang yun masakit .. masasanay din ako na wala sila. at eto nga, nasanay na ko. hahaha.

2. He was left alone.

- si Jesus ay iniwan ng kanyang mga kaibigan sa gitna ng kanyang pagdarasal sa Gethsemane at noong siya ay dakpin. see? mabait na si Jesus iniwan pa .. ako pa kayang masama...

tulad nga ng sabi ni MP, sanay naman daw ako na iniiwan ng mga kaibigan ko. yun siguro ang pinanghawakan niya noong iwan niya na rin ako. alam ko naman, na kaya ako iniiwan ay dahil sa ugali ko. pero ang nakakatawa dito, hindi naman talaga ako iniwan ng mga kaibigan ko. meron akong mga kaibigan na iniwan ako .. pero di dahil sa ugali ko. ngayon lang naman nangyari to. nung una kasi, iniwan ako ng best friend ko kasi dahil iisa kami ng nagustuhang lalaki at ako ang pinili nung lalaking yun (ganda ko e. yuck.). yung second bff ko naman, iniwan ako at pinagpalit sa iba dahil nagselos siya sa bago kong kasama. yung barkada ko noong first year, ang ministry of darkness, iniwan ako dahil karamihan sa aming members naglipat na ng school (dalawa na lang kaming natira at grumaduate ng sabay noong 4th year). pero nawala man sila sa school, nagkikita kita pa naman kami tapos magkakaibigan pa rin.
meron din naman akong kaibigan na nasa ibang bansa na. pero friends at may commu pa rin kami. pero ngayon, meron akong naging kaibigan .. na iniwan ako kasi di na ma-take ang ugali ko. hai. kakalungkot.

masakit talaga .. pag nawawala yung mga taong mahahalaga sayo .. lalo na kaibigan. kasi ang mga kaibigan .. na totoo .. mahirap makita. bihira. yun ngang lilipat ng school o pupunta lang sa ibang bansa .. magkaibigan pa rin kami pero masakit pa rin sakin na mawalay sa kanila dahil nasanay na kong kasama sila. e yun pa kayang nawala dahil sa ugali ko? mas masakit yun. sobrang sakit.

3. Denial

-dineny ni Peter si Jesus. sobrang sakit nito.

maka-ilang beses na rin akong nakaranas na ilaglag ng kaibigan. pero ayos lang. dati na yun.



masakit oo, pero lumilipas naman ang sakit. sa huli, ito naman ang masasabi ko sa sarili ko pag nakita ko sila ulit eh... "naging kaibigan ko pala to?!" hahahaha!


hai. nakakatuwa. yung message kanina about friendship at kung ano ano ang mga nakaka hurt dito. super like. :D super relate.

kabado for wednesday!!! ahhhh!!!!!

kanina, tanghali, habang ako ay nagpeprepare para kumain, narinig ni Papa na nagriring ang cell phone ko. buti na lang at narinig niya dahil importante ang tawag na yon. hindi ko naman siya inaasahan pero importante talaga. umakyat pa ko sa taas para kunin ang phone. pagtingin ko, "ms. keina". si mam chona. kinakabahan kong sinagot (kabado ako kasi di ako sanay na tinatawagan ng mga teacher .. di dahil may nagawa ako dahil wala naman). so ayun .. sinabi niya na wala pa akong grade sa science .. incomplete ako at mahahatak nun ang grade ko. kaya ayun, dali dali niya akong pinapunta ng school.

pero syempre di naman ako ganun ka-atat. kumain muna ako tapos ayun pumunta na nga ako ng school.

pagdating ko doon, sina leah, mam chona at sir lee tanda lang ang nandon sa faculty. si mam chona ay nagcocompute ng wpa ... si sir lee naman gumagawa ng sched. tapos ayun .. nag final exam na ko. isinulat lang ni sir lee ang tanong sa yellow paper .. buti nga mabait si mam at binigyan ako ng papel. sabi niya pa, "mamahalin tong papel ko.." di ko alam ang gusto niyang ipahiwatig .. kung pinababayaran niya ba o hindi. pero di ko pinansin. so ayun nag exam na nga ako... essay form. buti naman at after one hour nakaraos din ako. hindi ko sinagot yung mismong mga meaning sa libro .. kung ano lang ang pagkakaintindi ko sa mga nabasa ko habang nasa jeep ako (kasi biglaan, ngayon lang talaga ako nag-review. grabe). ok naman. tinulungan naman ako ni Lord. ang saya. sana ok naman.

at ayun .. umalis na rin ako agad after ko mag exam. sa nstp di na ko nag exam kasi sabi ni batang lee noong sabado (nakita namin siya ni wendy), may grade na daw ako sa kanya. ang inaalala ko lang .. baka mahatak nun ang grades ko. kailangan ko kasing maging full scholar pa rin kundi patay ako. ngayong second sem pa kung kailan ang dami kong kontrobersiya at chismis na hinarap (celebrity kuno). kasi, kung ngayon ako babagsak, naku patay na .. may isusumbat sila mama sakin. at ako rin may maisusumbat sa sarili ko. bat naman kasi tinamad ako ng bongga e. di na talaga mauulit. buti sana kung maniniwala silang tinamad lang ako . hainako. wag lang talaga nila masali sali sa usaping ito si MP ... ai .. nako.

so ayun ... sobrang nagpi-pray talaga ako kay Lord na sana full scholar pa rin ako. nakita ko post ni leah kanina .. full pa rin daw siya. sana ako din. kung ikukumpara naman sa kanya mas ok naman ang performance ko (yabang! joke lang). i mean, kung siya na hindi lagi napasok o madalas wala sa room e full, ako pa na sobrang laging nasa room diba. pero talaga .. grabe .. nagpipray talaga ako ... sobra.


kabado na ko for wednesday. kuhaan na ng class cards. God, help me please.

1+1=3 .... :D

Post ni Wendy

mga post ni wendy kanina ... let's see ...

Hmm ...itong una, ok naman. tama siya. parang kami lang nanaman ni ano e kung sino man siya. hahaha. masaya talaga ako .. ayoko na ngang matapos kung anong meron kami noon e. pero ngayon .. nakakaiyak isipin na natapos lang lahat yun sa di magandang paraan. sa malungkot na dahilan. pero di ako masyadong nag-e-emote (di halata. XD) kasi... sandali lang naman ... e ... diba. ang korni ko kung didibdibin ko . buti sana kung inabot ng taon.




next .. ito namang pangalawa. medyo totoo din. noong anjan pa siya ,. natakot ako. (sino nanaman to?? hahaha!) pinigilan ko. kasi naman di tama diba. pero sana hinayaan ko na lang .. inenjoy ko na lang. sana di ko na pinanganahan ang pagkakataon. ayan .. nung wala na .. nagsisisi na ko. kainis talaga. badtrip. hahaha!

nakarelate si ako. XD

kasalukuyan ako ngayong nanonood ng 'paano na kaya' ... yung film nila Gerald Anderson at Kim Chiu. wala lang. wala magawa.

natawa ako sa linya ni Kim na ganito ..


"ganun naman talaga diba .. lahat ng nagmamahal nagpapakatanga. kaya tanga na kung tanga pero mahal kita. mahal kita gago ka! "

wala lang. naka-relate lang ako. halos ganito rin kasi yung sinabi ko nung minsang magkausap kami ni ano e .. kung sino man siya. haha. pero di niya naman narinig kasi over the phone lang... tapos pagkababa ng telepono sinabi ko na antanga ko pero ganun naman talaga pag nagmamahal diba. haha. pero astig yung last line e .. ginago pa. the best!

tapos eto pa ..


"bakit ikaw pa? bakit ikaw? bakit ikaw? ""bakit ikaw pa ang minahal ko napapagod na ko .. !"


totoo din to. sinabi ko din to. bakit siya pa?? bakit?? hahaha!! pero dati lang yun. wala ng ganyan ngayon. naalala ko lang bigla.

tapos jan sa picture na yan .. yan yung scene na nagtatago si Kim (Mae) kay Gerald (Bogs). yung susunod na scene jan, pigil ang tawa ni Gerald dahil nagtatago pa si Kim e kitang kita naman siya sa reflection sa sasakyan.

ganyan na ganyan ang mga nagmamahal. sa una, todo tago pa ... deny to death pa ... ayaw pang ilabas ang nararamdaman nila. pero ang totoo, kitang kita naman .. halatang halata .. sa kilos .. sa pananalita .. sa lahat. nagrereflect. parang ako. hahaha. tinago ko pa .. halata naman. hindi dahil sa matalino at malakas ang pakiramdam ng mga taong nakapaligid .. kundi dahil ikaw mismo .. ako mismo .. ang nagpapakita .. nagrereflect sa akin ang nararamdaman ko. :D

naks. di naman ako in love. wala lang. :) sige nood pa ko. hahaha!

parang wala lang .. parang lang ...

Kanina,
katext ko
si Tonet. Niyayaya
ko kasi siya sa
concert ng Hillsong sa June
2 pero parang .. ay hindi pala ...
di pala talaga siya interesado. di naman
niya sinabi na ganun pero ramdam ko. Ayun,
so sa isang text ko, nabanggit ko na sayang
kasi si MP yayain ko sana kasi gusto niya rin
yung Hillsong .. kaso wala na siya. Tapos tinanong ni Tonet na
panong wala na siya. Sabi ko, wala na kaming commu, di na kami
nag-uusap. Tapos tinanong niya kung gaano na katagal. Sabi ko saktong 3 weeks
ngayon .. pero di talaga ako sigurado .. feeling ko hindi lang 3 weeks e .. 3
years na. hahaha! So ayun .. ganito yung pagkaka-reply ko e .. "ah.. bale saktong 3 weeks
na ngayon. haha!" Tapos nag reply siya. Sabi niya parang wala lang sakin. Sabi ko naman,
"wala
lang talaga.
wagas na katangahan
na kung ipagluluksa ko
pa siya." Ang yabang ng
sagot ko e no? akala mo
totoo. Ang totoo niyan .,. ang gusto kong
isagot sa kanya .. "parang wala lang .. parang lang.
nai-iyak ko na naman kaya medyo magaan na ngayon.
syempre di ko pwedeng ipakita na malungkot at apektado ako
diba. kailangan kong maging masaya .. kahit na ang totoo sa loob
ko sobrang sakit na ... " Pero di rin yan totoo. Ang ibig kong
sabihin, di totoo yung huli .. na sobrang sakit na. Di naman. Eto nga
e, habang nagta-type ako at kinukwento ito .. wala akong nararamdaman. Siguro kasi pinili ko
ng maging manhid .. o sadyang natanggap ko na lang ang mga nangyari. No choice e.
Isa
pa, may
napag-isip-isip ako kanina.
Kung malulungkot ako at
magmumukmok sa nangyari, sa aming
dalawa, ako lang ang mawawalan. Una,
kasi may asawa na siya .. diba. Pangalawa,
tanga ko kasi nagkagusto ako. Pangatlo, kahit kailan
naman kasi di niya ako nagustuhan .. ginamit lang niya
ko (user. hahaha. eto pinag-awayan namin a.). Hay. Pero masaya
ako ngayon kasi .. di na ko nahuhurt at di ko na
rin siya naiisip lagi. Di tulad noon. Isa pa wala naman kasi
talaga
akong karapatang
masaktan .. kung mag-e-emote
ako, pinaparusahan ko lang
ang sarili ko. Diba. Katangahan
na talaga. Tama ng naging tanga
ako dahil nagustuhan ko siya .. ayoko ng
dagdagan
pa.

state of calamity

kanina tinext ko si tonet. kahit na ayaw kong magload kailangan kasi baka magalit na yun sakin. ilang araw .. actually weeks na nga e na di ko siya natetext. as in walang paramdam ang drama ko. huli ko siyang nakatext nung araw na pumunta siya sa school ko para kunin ang papel na gagamitin sa thesis ko. March 22 yun kung di ako nagkakamali.

tapos ayun .. nag sorry nga ako kasi di nga ako nagpaparamdam. sabi ko nadepress kasi ako ng ilang araw. sabi niya, halata niya nga ,.. na nasa state of calamity ako. hahaha.

sabi ko nga .. super calamity inabot ko .. tsunami pa. grabe talaga. grabe. tindi ng emotional problem ko .. kaya kong makasurvive sa iba kong problema agad pero pag emosyon na pinag-uusapan .. wala na .. weak na ko.

ok back to our topic .. ayun na nga .. sabi ko nga sa kanya buti pa siya consistent sa pagpaparamdam sa akin. tapos sabi niya, nagparamdam din siya kay czy ...sayang nga e .. kahapon asa bahay lang nila si czy. sayang talaga. tapos sabi niya .. kay rox ... siya na nagparamdam pero wala pa rin. sabi ko naman sa kanya, nakakaalala lang yun kapag may problema.

nakakatuwa kaming apat ...

kami ni rox magkabaliktad kami. siya, lumilitaw kapag may unos sa lovelife .. (yan lang naman ang major problem sa amin e .. kasi sa pamilya .. understood na yun .. immune na kami ,,, pero sa lovelife .. ngayon lang kasi kami naging active ng sabay-sabay. dati kasi di pa seryoso si tonet at roxie sa mga bf nila). pero ang nakakatuwa sa kanya .. diba pag may problema siya ... tatawagan ka niya at itetext tapos pipilitin niyang makipagkita. tapos nun, pag nagkita na kayo .. hindi siya yung tipo ng taong kailangan mo pang bigyan ng advice. una magkukwento siya ..ilalahad niya ang masalimuot niyang pinagdaanan sa kamay ng boyfriend niyang si Angelo (oopppSss!) ... ng nakangiti at nakatawa (partida). tapos ... maya maya mamamalayan mo na lang ... puro magagandang memories na nila ang sasabihin niya .. magtatanong siya ng "tingin mo dapat ko pa siyang bigyan ng chance?" pag ganun .. di na ko masyadong nasagot ng seryoso .. kasi sa expression pa lang ng mukha niya ... alam mo na ang sagot. siya na mismo ang sumasagot para sa akin ... tinatranslate ko na lang in words. parang ganito. ayan na nagtanong na siya. bago pa siya magtanong, habang nagkukwento siya, inoobserbahan ko na ang kilos niya. habang nagkukwento siya kinikilig .. nakakatuwa siyang tingnan .. parang walang problema pero meron talaga kung makikinig ka. tapos ang isasagot ko sa tanong niya .. ? "mahal mo diba ...". tapos ngingiti siya ng pagka-kyut-kyut at ayun .. resolved na. kailangan mo lang siyang samahan at pakinggan ng mahabang oras ... kahit di ka na magsalita kasi dire-diretso siya magkwento ... ayos na yun. :) kaya nga mahal na mahal ko yan si Rox e .. kahit na minsan lang makaalala.

ako naman .. kapag may problema ako .. nawawala ako bigla. as in di talaga ako nagpaparamdam. ewan ko ba. naging ugali ko na talaga na sarilihin ang mga problema ko. hindi ko nilalabas .. akin lang. wala akong pinagsasabihan.

bigla na lang akong nananahimik. tapos minsan bigla na lang akong iiyak .. naalala ko tuloy kanina nung nag-iiiyak ako sa Amvel.. kasama ko nun sina Shairjane at Wendy ... na kahit galit sakin e sinamahan pa rin ako .. nakakatouch. :) di talaga ako nagsasalita nun ..iyak lang ako ng iyak. ayoko naman talagang umiyak pero nung time na yun .. parang nagsabay-sabay na lahat .. kaya ayun .. super nag-breakdown ako. tapos after ko umiyak... wala na. wala na ring nakaalam pa ng problema ko.

ganun ako e. pagtapos ko umiyak o pag nahimasmasan na ko mula sa problemang kinakaharap ko .. wala na ... kakalimutan ko na. tapos dun naman ako dadagsain ng katanungan na kung ano bang nangyari sakin. pero wala na kong sinasabi pa.

siguro kasi .. ayoko ng mandamay ng iba. alam ko kasi ang pakiramdam ng nakikinig ka sa problema ng iba.. ewan ko a .. pero ako ..sa personal kong karanasan ... ako yung taong naa-absorb ko ang problema nung taong nagse-share sa akin. at ayokong ma-absorb ng iba ang problema ko. ayoko ng ka-share. hahaha.

isa pa, nadala na ko mag-share. naalala ko nung first year high school ako .. nag recollection kami. may kantang panlangit na sobrang naiyak talaga ako .. tapos tinanong ako ng kaklase kong nagngangalang Erika kung bakit. sabi ko, broken family kami .. wala kasi si kuya ko sa amin. aba, tinawanan ba naman ako. ambabaw daw kasi iniiyakan ko. simula nun, pinangako ko sa sarili ko na di na ako magse-share kahit na kanino. ayoko na.

ayun. back to us .. si tonet naman ... ngayon ko lang naging close yan e sa totoo lang. syempre dati kasi, kay Czy lang siya nag-o-open. wala akong alam sa mga pinagdadaanan niya noon. buti nga ngayon e .. siya naman ... a ... hindi siya tulad ko na nawawala pag may problema, at di rin siya tulad ni Roxie na lumilitaw lang pag may problema. siya yung pinaka-source ng communication naming apat. kung wala siya, wala na. wala ng mag-a-update sa isa't isa. pero matindi tong babaeng to pag nagkaproblema. dapat lagi mo siyang kakausapin at dapat maging matalino ka sa pag-a-advice sa kanya. lahat kasi ng bibitawan mong salita pag-iisipan niya ... na maganda .. kaso ... iniinterpret niya .. na medyo mahirap. pero ayos lang. matinding assistance din ang kailangan niya dahil kung mag-isa lang siya, hindi niya kayang i-handle ang sitwasyon. siya yung tipong batang bata kung magdesisyon ... bara-bara. bahala na. nakakatuwa .. pero mahal na mahal ko yan.

si Czy naman ... ang totoo .. hindi ko siya ganun kadalas na nakaka-usap lalo na ngayon. si tonet lang ang pinaka nakakaalam ng lahat sa kanya .. tapos ise-share niya sa akin para updated din ako kay Czy. itong babaeng to .. kahit kailan ... di ko narinig na dumaing samin. sa aming apat, siya ang pinaka mature (para sakin) kumilos ... dahil siguro sa mga trabaho niya sa bahay nila. nagse-share din naman siya .. pero di naman siya ganun ka-emo. tsaka kalmado lang. tapos mamamalayan ko na lang ok na ..resolve na. astig. kaya mahal na mahal ko yang si Czy e.


ayun ... sa aking kwento .. magkakaiba kaming apat pagdating sa "state of calamity" ng aming buhay. pero kahit magkakaiba .. ang masaya dito .. nananatili kaming magkakaibigan. di man kami magkita kita lagi, sa puso naman namin .. iniingatan namin ang bawat isa.

at ako .. eto .. excited na .. sa araw na yun .. na magiging kumpleto ulit kaming apat .. magkakasama .. hindi dahil may problema ... magkakasama kami dahil .. magkakaibigan kaming tunay. naks! XD

adik.adik.adik.

o sige na ako na adik .. kayo kaya mag isa sa bahay tapos walang magawa .. syempre mag online ka na lang diba ... gustuhin ko mang maglinis .. bukas na lang .. baka hikain nanaman ako ..

tsaka maganda ginagawa ko ngayon . nanonood ako ng .... ONE MORE CHANCE! hahaha!

medyo ok na ngayon ang connection kaya go go go .... hahaha!!

tae nakakaiyak siya a.. e kasi ... nakakarelate ako... echos!

haiz ... :) saya. wala lang. wala naman akong ibang choice e. dapat akong maging masaya. kung magiging malungkot ako ... walang mangyayari. :D

plants vs. zombies :)

lahat naman siguro pamilyar sa laro na ito diba .. plants vs. zombies.

noong nakaraang taon, marami sa mga kakilala ko ang naadik sa larong ito. dahil kasing kupad ng pag-unlad ng Pilipinas ang computer ko noon, hindi ako nabigyan ng pagkakataong malaro ito. pero sa school namin, noong minsang hindi tinopak ang guard at binuksan ang computer laboratory namin, nakapaglaro ako nito .. isang beses nga lang. at least may experience na. hindi na ko magmumukhang tanga kapag pinag-uusapan ang "plants vs. zombies".

sabi nila, unang beses mo pa lang malaro ito maaadik ka na. isa rin yun sa mga dahilan kung bakit ayokong laruin to. mabilis kasi akong maadik sa mga bagay na natutuwa ako .. e pano kung bigla akong matuwa diba. ang cute pa naman ng mga halaman. XD

pero sa kakapanood ko sa mga kaklase ko, hindi naman ako na-engganyo ng husto. kahit nung nakapaglaro na ako. ang totoo niyan, na-boring ako sa larong ito.

tapos minsan, nagpunta sa bahay yung pinsan ko, ayun, nag-install ng larong ito sa computer ko ...e badtrip nga kasi mabagal diba .. kaya di rin kami makapaglaro ng kapatid ko. tanga kami pareho sa larong ito. di kami "in" ika nga. pero wala naman samin kung di kami makasunod sa uso.

at ayun, nagkwento ang kapatid ko sakin isang araw na nakapaglaro na rin siya sa wakas ng plants vs. zombies sa kanilang paaralan .. wow .. di na siya mangmang sa larong ito. ayos. masaya na ako. :)

tapos, ayun nga, nag-retire na ang aking CPU .. kinailangan na siyang palitan (after so many years) ... matanda na kasi siya .. ayun pinalitan at presto! mabilis na ang computer ko! at bilib na bilib din naman ako sa gumawa dahil nag-install siya ng napakaraming laro dito .. at ang highlight na laro .. plants vs. zombies.

kaya naman pala ilang araw na umuuwi ang kapatid ko dito sa bahay (mag-isa lang kasi ako palagi, dun siya lagi nauwi sa isa pa naming bahay..). naglalaro pala siya. edi tinry ko na rin ... andito na e. gawa ng account. tapos .. start na.

dahil nga may experience na ko kahit isang beses lang, di na ko ganun nangapa. at dahil mas magaling ang kapatid ko, paminsan-minsan ay binibigyan niya ako ng tips sa mga halamang gagamitin ko. kung di dahil sa kanya, di ko malalaman na ang mga mushroom ay tulog sa araw at kailangan pang pakainin ng mukhang beans na ewan. :D

pero may mga sarili din naman akong nadiskubre, katulad ng ang maliit na mushroom na zero (0) ang halaga ay malaki ang naitutulong sa gabi (tipid). at ang mushroom na yellow ay maganda ding gamitin. :D

so ayun na nga .. nag-umpisa na kong maglaro nito. pero di ako adik. tinatamad pa nga akong maglaro e. pag wala na talaga akong magawa ... dun na. at dahil pasukan pa noong mag-umpisa ako, wala talaga akong oras para laruin ito.

so ayun, bakasyon. sa kabilang bahay ako umuuwi kaya di ako nakakapag-computer. pero nung ipinatapon nanaman ako dito ng mga magulang ko, wala akong magawa .. wala akong kausap kundi ang computer ... kaya tinodo ko na ang paglalaro ....

at eto .. awa ng Diyos, natapos ko na siya. mission accomplished. :) pero di siya ganun kalaking achievement. parang wala lang nung natapos. hanggang level 5-10 lang siya .. napaka-boring. nakakabitin. pero ayos lang din .. pampalipas oras. at ngayon, pwede na kong sumali sa usapan ng mga "nakatapos na" ng larong ito. di na ko mangmang. kilala ko na si Dr. Zomboss! yes! :D


so ngayon, ating sariwain ang aking magagandang alaala sa plants vs. zombies .....

una na sa listahan si pareng Crazy Dave. nakakaloko yang lalaking yan. di ko maintindihan kung ano bang malaking papel niya jan e bukod sa pagtitinda (na kahit wala na siya ayos lang) at sa pagpapakain ng kanyang utak (kapag nakakapasok ang zombie sa bahay) eh wala ng kwenta ang character niya tulad na lang ng pagbibigay niya ng advice .. walang silbi e. (SAMA KO.).

pero infairness ... pampakwela din siya. :D






next in line .. a .. mamimiss ko ang mga love letter ng mga zombies. ang cute- cute kaya ng hand-writting nila. tapos hanep .. medyo jejemon din sila a .. tingnan mo naman ang spelling ng house ....



----------------------------------------------->


isipin mo na lang .. zombie bibigyan ka ng letter .. wow. :D







ok, ngayon.. eto naman ang labanan sa lawn. eto yung una. umaga pa. medyo madali lang yan (actually madali naman talaga laruin to) dahil umaga .. mabilis mag-produce ng araw lalo na ang mga sunflower. syempre ito pa lang ang alam ko dahil ito ang una kong na-experience.










next ... ang part na may swimming pool (hehe..). grabe. yung kapatid ko ang nagturo sakin na kailangan ko ng lily pad bago ako makapagtanim sa tubig. astig. tapos ang hirap palang makipaglaban dun sa mga zombie na lumalangoy lalo na yung mga may dolphin tsaka yung nagdadive .. nakakairita kaya. ay, natuto din pala ako kay Bro. Jerry tungkol dito. kasi minsan, naglalaro siya sa school .. adik yun sa plants vs. zombies e. e ayun may tubig siya. sabi niya, kailangan niya ng plant na pantubig .. at yun yung .. di ko maalala ang pangalan . basta mukha siyang seaweed na pula ang mata na dinadala pailalim yung zombie.



next naman ang rooftop. grabe. dito ako nahirapan nung una kong ma-experience to. di ko magamit ng maayos ang mga pantira kong peas .. mas effective dito yung naghahagis tulad ng watermelon, cabbage at kernel. pero mahal yung mga yun. nakakainis lang kasi dito ... hindi pantay ang bubong. parang tanga lang. pero nung nahuli ko na ang strategy. ayos na. dito ko rin unang na-encounter yung malaking zombie na hinahampas lang ang mga halaman ko, wala na. natakot ako nung una kaya parang ayoko ng ituloy. wala ding nakalagay sa almanac kung paano siya matatalo. pero nung may nalaro ako sa puzzle ata yun o sa mini-games ... ayun nahuli ko kung paano siya matatalo (gamit ko yung peas na doble ang nilalabas). tapos dito ko rin na-encounter si kuya zombie na naghahagis ng parang niyog (na basketball pala sabi ng kapatid ko) pati yung halaman na kumokontra sa bungee at sa mga hinahagis na bola ng zombie. astig. nakakatuwa. :D



at ang last .. syempre .. si Dr. Zomboss. nung nilalaro ko pa lang to sa sa kalagitnaan, sinabi ng kapatid ko na may Dr. Zomboss nga daw sa huli. bale siya na yung last na kalaban. natakot uli ako. baka kasi malupit siya. parang yung sa david vs. goliath dati na kapatid huling monster na grabe ang hirap talunin. pero nagkamali nanaman ako. napakadali palang talunin ni Dr. ZOmboss. hai. pero eto na yung pinaka-enjoy ako kasi puro panghagis ang plants ko. isa pa, hindi ko na kailangang bumili kasi provided na. kaya lang naman ako nahihirapan sa ibang level e dahil kinakapos ako ng sun pambili ng halaman.








ayun. kung kailan patapos na ako, saka ako nakabili nitong tahanan ng mga mushrooms ko. parang engot lang. [oi, may naalala ako sa salitang engot ... hai... :( ]











eto din .. bago ko lang nabili. tapos ang laman dalawang water plants lang. buti pa yung sa mga mushrooms napuno ko .. kulang pa.












eto nakakatuwa. after ko matapos ang laro, aba .. may music video pala sila. naaliw din naman ako kahit papaano .. feeling ko grumaduate ako. hahaha!













ahh .. ang aking zen garden. mamimiss ko to. andami ko na ding halaman. siguro lalaruin ko pa rin ang plants vs. zombies para na lang sa zen garden ko. pero aside dito, wala na. ayoko ng ulitin. hahaha. nakakatuwa kasi anlaki na rin ng pera ko dito ..:D








meron pa akong mga games na hindi natatapos tulad ng sa puzzle .. ito o ... nakaka streak 3 pa lang ako sa isa (vase breaker endless) at streak 2 sa isa pa (I, Zombie Endless). Tapos sa mini-games, yung last stand na lang. kinakapos kasi ako ng pambili ng sun .. nakakainis.







ayan .. tapos na ang aking plants vs. zombie life. hahaha. at least tapos ko na siya diba ... :D

that's all folks! :D

good morning!!!

adik much?! di naman. nag-offline naman ako kanina no ... tapos humiga din naman ako sa kama .... tapos nakinig ako ng radyo hanggang 2 am. tapos ... yun .. di na ko nakatulog.

kaya eto, nag online na lang ako kesa naman pinipilit ko ang sarili ko na

matulog e wala ayaw naman...

by the way, hinihika ako kaya di ako nakatulog .. dahil to sa kasipagan ko kahapon maglinis ng kwarto ( na di ko naman natapos. )

may plano sana akong gawin kanina kaya rin talaga ako bumangon .. kaso .. wala akong baby oil (hehehe...).

haizt. :)

kagabi nga pala, napag-tripan ko si Wendy. Comment ako ng comment sa mga pictures niya .. ayun tuloy binlock na ko sa kakacomment (pero friends pa din naman kami sa fb). Tapos eto .. gumanti .. nag comment din sa mga pictures ko sa fb ng kapatid ko .. akala naman niya affected ako. hahahaha.!!! :D

o eto na lang para inspired tayo ngayong umaga ....

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\/

:(

ewan ko ba .. pero nade-depress talaga ako. ikaw ba naman manatili sa bahay mag isa, walang kasama. tapos buong araw ka lang nasa loob, wala ka man lang makausap.

marami naman akong gustong gawin .. actually, marami akong dapat gawin. pero di ko magawa kasi alam mo yun .. kapag depressed ka, di ka makakilos .. di ka rin makapag-isip ng maayos.

akala ko nasanay na kong mag-isa. kasi naman, kahit nung pasukan ako pa rin naman ang mag-isa lagi dito sa bahay. pero mahirap pa rin talaga.

no man is an island.

masarap mag-isa, magagawa mo ang gusto mo .. lahat pwede. pero di mo rin magagawa. mawawalan ka ng gana.

malungkot mag-isa.

nakakabuang.

para akong nakakulong kahit na nakabukas naman ang pinto. alam mo yun...

tapos ang malupit pa dun, mag-isa ka na nga lang, sumabay pa ang mga problema.

tapos alam mo kung ano pa yung problema?

emotional.

ang hirap. ang hirap ng feeling na lahat ng tao galit sayo, lahat ng tao plastik. ayoko ng mag-isip ng ganito pero .. yun ang lagi kong nae-encounter e. lalo ko lang napapatunayan sa sarili ko. ewan ko ba.

minsan nga gusto ko nanaman maglaslas. pero nangako na ko kay Lord kasi na di ko na gagawin. ang katawan ko ay di ko pag-aari.

minsan gusto ko rin uminom at magyosi... pero naiisip ko, gastos lang yun at isa pa, di yun tama. at nangako na rin ako kay Lord na iiwasan ko na ang mga bagay na yun.

hai. nakakahiya. naniniwala naman akong kasama ko ang Diyos pero nalulungkot pa rin ako. iba pa rin kasi talaga yung may nakakausap ka. sana nga nagsasalita na lang Siya. para sana naman may kakwentuhan ako.

sabi Niya makikinig Siya ng walang sawa. maganda yun! yun ang hinahanap kong kaibigan. kailangan ko ng someone na mapagsasabihan ko ng mga nararamdaman ko .. at mababahagian ko ng mga pinagdadaanan ko ngayon. hay.

sa prayer na nga lang ako kumakapit e. sana kayanin ko pa. sana di na uli ako mahulog sa bitag ng kasalanan.

------------------------

pero Lord, nalulungkot po talaga ako. :(

Great Is The Lord

Great is the Lord and most worthy
Of praise
The city of our God,
The holy place
The joy of the whole earth.

Great is the Lord with whom
We have the victory
He aids us against the enemy
We bow down on our knees.

And Lord we want to
Lift your name up high
And Lord we want to thank You
For the work You've
Done in our lives

And Lord we trust
In Your unfailing love
For You alone are God eternal
Throughout earth

And heaven above.


---------------------------------------------------------------

Very inspiring. I love this song. I have heard of it a lot of times but I've only appreciated it a while ago.
God is really great. My parents didn't allow me to attend the prayer meetings for 3 days ... and now, look. God made a way for me to attend that's why I've heard of this song again and I was really blessed.

Thank you Lord. You are great.


:)

laugh trip!!!

Hindi dahil "laugh trip" ang title e natatawa talaga ako ... hmmm.. siguro .. ako e ... more on .. natutuwa. magkaiba yon.

yung title, yan ang pangalan ng album sa facebook ni Wendy, ang laman niyan ay ang mga litratong kanyang kinuha noong Tuesday (sayang talaga. sana talaga nakapunta ako.)

Ok ... so ... anong interesting dito sa album na to??

well...

haha.

(kanina iiyak-iyak e no... )


para lang maging masaya naman ang post ko diba ,,..


naalala ko la ng bigla at ayokong makaligtaang i-post...


kanina, habang tinitingnan ko ang album na to ... nagulat ako sa isang litrato.





sa ilalim ng litratong yan, nag comment si Wendy ng ganito ...

tapos yung "waaaaa !!!!!!" tsaka yung ":D kyot." .. akin yun.

Bakit ganun ang comment ko?? Simple lang...


Ang lalaking yan kasi ay si ...



CRUSH!!!!


oo .. siya nga. siya si ♥34 ..


si Bro. Jun!!


naaalala ko pa ang bracelet niyang orange (my favorite color) .. at ang kumikinang niyang ... wedding ring (tingnan ang litrato sa ibaba). :( hahhaha!




ayan. ang cute nya no?? kahit tulog siya .. kahit stolen ... cute pa rin. Loko talaga yun si Wendy .. pati ba naman to pinag-tripan. Grabe a. At ito nakakatawa .. di niya alam na ito ang crush ko. haha. Di man lang nagtaka kung bat ako nag-comment.

Hai...kung nakapunta lang sana ako .. edi sana ... nakita ko sya ng malapitan .. haizt.


at sana .. isa ako sa ka-laugh trip ni Wendy ... haizt.


pero ayos lang .. marami pa namang pagkakataon .. please Lord!