..tapos nanaman..panibagong buwan nanaman..,,

woi..hello!!

ayun, Friday ngayon pero himala kasi dapat sa mga oras na to pauwi ako sa Cavite at di ako makakapag-internet. Pero maaga kaming pinauwi ngayon ng napakabait kong Prof sa NSTP na namahagi ng sagot sa Prelim exam.

hehe.

ayun, isang quick post lng to [pero suswal mahaba to kasi madaldal ako]. gusto ko lang ibahagi ang mga naranasan ko ngayong buwan ng Hulyo.

Hulyo, isang napakasayang napakalungkot na napaka unforgettable na month.

Bakit?

dahil napakaraming nangyari sa loob lamang ng 31 days.

aa...alam naman natin na tinamaan ako ng matinding katamaran sa pgsusulat sa aking journal nitong buwan at maging ang pagpopost ko dito sa site ay naapektuhan din. Mahirap talaga pag umaatake ang sakit kong iyon.

isang makabuluhang buwan ito para sa akin. ito ang unang buong buwan ko sa kolehiyo. ito ang unang buwan na inilaan para makilala ko pa ang aking mga bagong kaklase.

ang buwan na to, masyadong maraming bagay na ipina-realize sa akin. pero ang pinaka tumatak sa isip at puso ko ay ang dahilan ni God sa pagdadala sa akin sa bago kong pangalawang tahanan.

Hindi kami sobrang yaman, hindi kami mayaman, hindi rin naman mahirap at hindi sobrang hirap. Ayos lang. Tama lang. Nasa estado ako ng pamumuhay kung saan wala ka ng mahihiling pa -- mabubuti, mapagmahal at responsableng mga magulang, makukulit at masasayang kapatid, supportive and ready-in-action friends, komportableng tahanan, mga tamang damit, tamang kagamitan, pagkaing kadalasang lumalagpas pa ng tatlong beses isang araw [almusal, almusal uli, recess, recess uli, pre-lunch, lunch, miryenda1, miryenda2, miryenda3, hapunan, foodterp, midnight snack, (at kung gising ka pa tulad ko after 12 md) midfast) ] at higit sa lahat, simple ngunit napakasayang buhay.

pinag-aral ako noong pre-school sa isang private school na pinatatakbo ng mga mabubuting Madre. Foundation ako. pang-hapon. nung kasi nag-ikot ang mga Madre na yun sa tinitirahan namin, nakita nila ang kaawa awang lagay ng aming pamilya.

Natapos ko ng pre-school, sumunod ang elementary. nilipat ako sa isang branch ng school na una kong pinasukan dahil doon merong elementary. dahil sa sipag ng aking mga magulang, may sarili na kaming motorsiklo ng mga panahong ito at ng lumaon ay nakapagpagawa ng bahay sa Cavite. Na-demolish kami sa tinitirhan namin kaya lumipat sa Cavite. Nanatili akong nag-aral sa paaralan kong nasa Las Piñas.
Mayayaman ang aking mga kaklase. dahil may isip na ako, malamang alam ko na ang pagkakaiba ng mga tao. Natuto akong kumilos ng maayos, yung hindi halatang squatter ako. kailngan yun, anong uri ng tao ka man,..bilang paggalang na rin sa sarili mo. Natuto akong makipagsabayan sa mga kaklase kong mababait at simple bagamat sobrang yayaman. Iginalang nila ko, di inalipusta. ganoon nga talaga siguro pag totoong mayaman. Nakita ko ang pamumuhay ng mga mayayaman, kung paano sila mabuhay, anong uri ng bahay at pananamit meron sila, paano sila magsalita, paano sila makitungo sa kapwa.
ang mga taong iyon, lahat naka-service, pati ako. di ako marunong mag-commute noon. Walang nanghihingi ng baon dahil lahat meron. Pataasan ng baong pera., kung wala ka naman nun, ok lang, sila ang bahala.
Paalala, magastos ako noong elementary.

high school. hindi ako nakapasok sa mga paaralang ipinagpipilitan ng adviser ko sa akin dahil sobrang yayamang school noon. doon daw nababagay ang utak ng isang tulad ko. pero mas pinili kong manatili sa isang simple, private pa ring paaralan sa Las Piñas. ibang iba ang mga taong nakilala ko dito kumpara sa pinanggalingan ko. Mas simple sila. Dahil hindi ganoon kayayaman, dito ko nakasalamuha ang mga taong nanghihingi ng baon, nag-iikot para mangulekta ng tiglilimang piso, naglalakad kung walang masakyan na jeep, naghahati sa lunch kung wala ang isa, bibihira at kung di mo pa pipilitin e hindi ka ililibre. Mahal na para sa kanila ang Zagu na malaki. Ok na ang siomi at kwek kwek sa labas ng school. isama mo na ang barbecue ni robocap, manggang may bagoong at scramble. Hindi kailangan bago lahat ng gamit. Mas ok kung recycled.
ganyan ang shocking entrada ng high school sa akin. napasubo talaga ako sa malawakang adjustment. medyo mahirap noong una kasi nasanay ako sa kabaliktaran. pero ng lumaon, nalaman ko, ms masaya ang buhay na ganun. ibang experience.

naka-graduate ako, na ganun ang kalakaran..hindi pa rin ako natuto kumain ng street foods bukod sa mais.

ngayon, nasa isang pamantasan ako kung saan ibang iba ang mga tao. mas kaawa awa kung aking ilalarawan.
hindi ganoon kahuhusay ang mga taong nakakasalamuha ko. wala kang mararamdamang pressure lalo na sa classroom. astig ka kapag magaling ka mag-type, madalas ka mag-internet, marami kang alam. yung mga common terms para sayo, sa kanila pang-out-of-this-world. pag iba iba ang gamit mo, wow, ang yaman mo. basta.

nakakatuwang isipin, na napakafortunate ko kasi binigyan ako ng pagkakataon ni God na makita ang buhay ng tatlong uri ng tao sa mundo, ang mayaman, di gaano at mahirap. hindi ko masasabi ngayong nagsisisi ako na dito sa bumagsak ngayon sa isang pamantasang sa tingin ko noong una ay masasayang lang ang utak ko. maaaring ganoon, dahil kung may pakealam lang talaga ako sa edukasyon, malamang kinagat ko ang nais ng mga magulang kong mag-aral sa magagandang unibersidad sa Maynila. pero may purpose talaga ang duty ko dito. hindi utak ang kailangan kong pangalagaan kundi ang mga mararanasan ko. maswerte ako, dahil hindi lahat ng tao nararanasan ang mga nararanasan ko. Maswerte ako, dahil marami akong natututunan.

panibagong buwan nanaman. excited na ko, ano kaya ang mga mangyayari??

weird isn't it??

hmm...aahhh...hindi ko masasabing natutuwa ako sa araw na to..di ko rn naman masabing badtrip ako. wala lang. ok lang. parang tanga lang.hehe.
deh..basta..ang weird kasi ng araw ko.. pansin ko lang..

una, di ako masyadong nag-cram. feeling ko sobrang haba ng oras. petiks sa bahay kahit na nagtext na ang classmate kong maaga kaming pumasok para subukang makiusap kay tanda kung pwedeng ngayon na kami mag-prelim sa math.
wala akong anumang kakaibang naramdaman. ok lang sa akin kung mag-prelim sa math o hindi. petiks.

hindi tumawag si 'agent jack' ngayon bagamat di ko naman iniintay na mag-ring ang telepono. wala lang. sbi niya kasi tatawag siya every tuesday at thursday pero eat bulaga na wala pa rin.

lumabas ako ng bahay. naglakad ako sa mainit na daan sa pomelo st. tulog ang mamang driver ng naabutan kong pedicab. naghintay pa ako.

paglabas, may jeep. isa lang ang jeep kaya sumakay na ako kahit na may pakay pa ako sa malapit na generics pharmacy. naisip ko kasi sa labasan na lang ako bibili.

antanga ko kasi mas malapit ang generics pharmacy sa annex kesa dun sa pinagbilhan ko. kinailangan ko pang bumaba sa malayo,,,maglakad sa palengke at umakyat baba sa overpass. dapat sana tatawid ako, jaywalking ba..kasi himalang walang gaanong sasakyan sa kalsada. maraming nagtatawiran, pero ako..effort na effort na naglakbay sa overpass. ang nasa isip ko noon, estudyante ako at kung hindi kayang sumunod ng mga matatanda sa rules, anu ba namang ako na ang unang gumawa. less konsensya pa!

ang efficascent oil ng generics pharmacy ay generic din kaya hindi iyon ang binili ko. baka kasi ma-shock ang mama ko pag nakitang iba ang pangalan ng oil na yun. nag-overpass ako uli at nagpunta naman sa mercury drugstore. hinanap ko ang efficascent na antagal bago ko natunton na nakalagay pala malapit sa mga chocolates at drinks. salamat sa mamang nagtanong sa isang empleyado kung saan nakalagay ang ph care na ayon sa kanya ay ginagamit sa baba.

napilitan akong bumili ng chocolate. exam e. kelangan ko ng energy.

lumabas ako, naghintay ng jeep. gusto ko sa harap. kaso wala. so napilitan ako sa likod. kaso pagkasakay ko, saka naman sumulpot ang mga jeep na walang sakay sa harap. saya!

diretso ako sa starmall.



diretso agad sa tronix para ipa-print ang muka ng kaklase ko. antagal. late na ko sa math namin. buti na lang sa thursday pa ko kaya no worries kasi di rin naman ako papapasukin ni tatang.,

nagpa-print ako ng mga cute size at isang A4 size na picture nila Mama at Papa. sana magustuhan nila, excited na ko!

nagbihis ako. sa isang malawak na cr sa metro na ngayon ko lang nakita. slowmo pa ko, kala mo walang kasunod na gagamit ng cr. di na ko nagsuklay. kaktamad.

nagmadali na akong pumasok., pero di naman ako late. kasi nga sa thursday pa true sched ko, so it means ok lang na past 3 na ko dumating ng school.

traffic, suswal. taz pagdating ko ng school, kakaiba. walang napakaraming estudyante ang pakalat kalat sa daan, kahit dun sa bundok. isang nilalang nga lng ang nasalubong ko nun ee. taz hindi mainit kahit na alas 3 ng hapon un. kaso haggard pa din ako. ang bigat kasi ng dala kong paper bag na may lamang mga bato, isama mo pa ang bag ko.

naglalakad ako ng biglang tawagin ako., "Kaibigan!!". isang malakas na sigaw mula sa di kalayuan, na naging dahilan ng pagtingin sa akin ng mga kalapit na tao. a, si Iskandalosa. binigay ko na ang pictures niya. sabi niya, hindi daw pumayag si tanda na magtest ngayon ang mga thursday group kaya pinalayas sila sa classroom. buti naman. haha.

pag pasok ko ng main entrance, maganda ang entrada sa akin ng guard. nakangiti siya, kaya di ako badtrip.

nagmamadali akong umakyat at halos patakbong tinahak ang 2nd floor ng building. sa malayong dulo ng building ay namataan ko si Lan kasama ang ilan sa mga kaklase naming lalaki.

Lumapit ako. nagsimulang mangulit si "Gerryl look alike". pinagkakalat niya na birthday ko na sa aug. 3. hainako!

ayun, retouch tapos labas. nagkayayaan kami nina Karen, Feeling Mr. Nice Guy, Itay, at Long para sana manguha ng mga bato. kaso wala ee, alam mo naman...pag ang babaeng lan ay napapaligiran ng mga kalalakihan, ee, tinatamad na siyang gawin ang dapat niyang gawin. kaya, ayun, pinabigyan ko na, kesyo gutom daw siya e.

sa canteen. nag iinarte pa tong si Lan sa pagpili ng kakainin. after naming maging haggard ulet sa sobrang init sa canteen, nakapagdesisyon na rin siya. wala, kulitan. weird kasi nakiki-epal na ko ngayon. hindi ako feeling close, i mean, pag kinakausap nila ako, di na ako masungit. haha.

tapos balik sa school, walang nakuhang bato. de paypay pa si Lan, gamit ang pamaypay ko. Madalas, ay hindi, lagi palang nangyayari yun. ako, na may-ari ng nasabing pamaypay ay natutunaw na sa init habang sila ay nakikinabang sa aking gamit. pero ayos lang. d yun big deal sa akin. mapagbigay naman akong tao ee.

ayun, tapos na rin ang test nila. sasamahan sana ako ni Lan na kunin ang iniwan kong paper bag sa room, kaso mas pinili niyang maiwan sa piling ni Badoodles na nasalubong namin.

Habang naglalakad ng patakbo, nag-iisip ako. kung ano ang iniisip ko, sa pagkakatanda ko, e kung anong nagustuhan ni Lan sa baduy na lalaking un na tinahi ang kalahating baba ng pantalon pang-eskwela para lang magmukang skinny iyon. Baduy.

habang nag-iisip, nasalubong ko pala si Epal. Hinarang niya ko ng pabiro para kunin ang atensyon ko. Napakaganda ng ngiti niya. Napangiti din ako.

Hay, pagkakuha ng bag, diretso sa tropa. ayun, punta sa room. test. nainis ako nung nagtetest kasi tanong ng tanong ang katabi kong itago na lamang natin sa pangalang DVD/CD Room. napakahaba ng code niya pero mageefort akong i-type yan dahil yan ang dahilan kung bakit ako inis na inis sa kanya. Ayun, tanong na nga ng tanong. Tapos, nung checking na, e diba sa seatmate, ayun. ako ang nag-check ng kanya. sa parts ng cpu niya, nakalagay ang DVD/CD Room. minalian ko. sa tanang buhay ko wala pa akong na-eencounter na ganyang term sa computer. siguro nga may DVD/CD Room (isang kwartong lagayan ng mga CD) pero sa parts ng cpu wala akong natatandaang may ganon.
nagreklamo siya kay sir dahil sa mababa niyang score. kampante naman akong tama ang aking check. maya-maya, lumapit siya sa akin para sabihin na tama ang sagot niyang yon. sabi ko hindi at pinakita ko ang notes ko. pinagpilitan niyang tama yun, sbi kasi ni sir. siguro di niya pinakita kay sir ang papel, sinabi niya lang kaya akala tuloy CD-ROM. ah, tinamaan ko na, baka magkasagutan pa kami. ayoko ng kaaway lalo na kung mas tanga pa sakin ang kaaway ko. oo mayabang ako, talaga!!

tapos, yung kaibigan ko, sa gitna ng kabadtripan ko kay DVD/CD Room, ay nagpasalamat sa akin, 48 ang score niya sa test, dahil sa akin. kung hindi ko kasi binulong ang mga sagot na tinatanong niya ay di siya makakakuha ng ganon kataas na score. Kulang na lang lumuhod siya sa harap ko dahil sa pagpapasalamat niya. Pero alam niyo ba kung anong score ko?? 47 lang naman. nakaka-disappoint. mas mataas pa kasi yung kumopya sayo. badtrip.

natapos ang test, maaga uwi. ayaw pa nila umuwi, lalandi pa sila. kasama ang ilan sa mga kaklase, naglaboy kami (term nila sa naggala. cute.). nagkayayaang magpunta sa Sunken, isang paraiso. naglakad lang kami at nakarating. na-amaze ako sa scenery, pero mas nabigla ako ng makita sa likuran ko ang Bilibid. haha.

ayun, naglakad, picture,,..hanggang ginabi kami sa may groto (sira na siya pero yun ang tawag dun). pauwi na kami ng ang bagal bagal pa maglakad ng 2 kong kasama kapiling ang kanilang mga minamahal na lalaki. kawawa ako kung makikita niyo, ako lang ang walang kasamang lalaki at mukang tanga na animo chaperon. ni minsan di ko na-imagine ang sarili kong magiging ganito. madilim na, umupo pa sila sa gutter, umalis na ko at nagpaalam. di ako badtrip, himala. masaya kong tinahak ang daan pauwi.

Mabilis na nakasakay sa jeep, walang heavy traffic. Himala. Weird.

last SONA..

hayun o!! grabe antagal na pala mula nung huli akong nag-post..grabe talaga..

napadalaw lang ako sandali..kasi ktatapos lang ng SONA ni Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo.

infairness, nagustuhan ko ang kasuotan niya..pati yung bag niya...wow!

matagal din siyang nanilbihan sa ating bansa, at napansin ko na sa tagal nun, ee..tumanda ang itsura niya...dahil sa kunsumisyon sa Pilipinas.
natural, ngayong araw na ito, maraming nag-rally, tulad ng inaasahan. silang mga nais ibahagi ang kanilang saloobin na di napapakinggan. mga damdaming naisasantabi lamang...mga sigaw na tila bulong lang sa tenga ng mga nanunungkulan.

alam ko, batid ko at pansin ko ang malubhang kalagayan ng ating bansa. nakakalungkot isipin na napakarami ng administrasyon ang nagdaan ngunit hanggang ngayon ay lumalala pa rin ang pagkalugmok ng ating bansa sa kahirapan. at ngayon, huling talumpati na ng ating pangulo..ilang panahon na lang at iiwan na niya ang ating bansa,,,iiwan niya na mas lumubha pa ang kalagayan.

pero gayunpaman, wala akong sama ng loob sa ating pangulo. sa totoo niyan, hindi ako lubhang sumasang-ayon sa mga raliyista. hindi sa pabor ako sa pamamalakad ng ating pangulo, pero sa tingin ko, walang dahilan para isisi natin ang LAHAT-LAHAT sa kanya.

mahilig akong manood ng balita. lalo na't magsoSONA. nakita ko ang paghahanda ng mga taumbayan sa SONA ng ating pangulo. kung anu anong mga itsura ang ginawa nila, kung anu anong masasakit na salita ang kanilang kinakabisa. may isang ininterview at sinabing "Si Gloria ang dahilan kung bakit hanggang ngayon mahirap pa rin sila.."

sa totoo lang, glit ako sa nagsabi nun. anong karapatan niyang isisi kay Gloria ang lahat?? oo, alam ko. naiintindihan ko. alam kong may parte sa sisi ang ating pangulo,, pero nakakainis talaga. e kung nagtrabaho na lng siya kesa nagrarally siya doon?? isa pa, may nangyayari ba pgkatapos nilang mag-protesta?? wala naman diba. Ano ba nagagawa ng pagsigaw nila?? WALA. kasi wala ng nakikinig. wala ng isip na nabubuksan. sino ba naman ang maniniwala sa mga taong nagsisisigaw sa lansangan ng mga katagang hindi naman nila naiintindihan?!! wala silang iniiwang magagandang bagay. pagkatapos nilang magprotesta, iiwan lng nila ang mga kalat na basura sa lansangan. nasisira p ang kpaligiran dahil sa walang humpay na pagsunog nila sa mga ginawa nilang representasyon ni Gloria. yun ba ang matinong nasyonalismo?? ganun ba nila mahalin ang ating bansa??

kung anu man ang nangyayari sa atin ngayon, hindi natin dapat lahat isisi sa pamahalaan. oo, mga kurakot, manloloko at mapagsamantala sila...pero wala na tayong magagawa, ganun na sila. ang dapat sanang ginagawa ng lahat, ay magdasal...at mgpulot ng kalat.

oo, nagrarally ka, pero pag uwi ng bahay, nakahilata ka lang..kinabukasan paggising mo nakahilata ka pa rin...at pag nakaramdam na ng gutom,, ayun! magdadadakdak!! di ka ba nagsasawa sa buhay mo??

dapat nga magpasalamat pa rin tayo...kay Gloria mismo. bakit?? kasi pinili niyang mangulubot ang mukha niya para sa ating bansa. oo, sasabihin niyong ginawa niya lng yun kasi maraming pera sa pagpapangulo, at masarap ang buhay niya sa loob ng palasyo...pero isipin mo, kapalit ng lahat ng sarap niya ay napakalaking responsibilidad na pinili niyang harapin. kung ako siya, hihilata na lang ako sa bahay...kesa naman saluhin ang mga walang pakundangang mura at masasakit na salita ng mga tao laban sa akin.
kung tutuusin, matapang siya..oo, matapang siya. isa pa, ipinaglalaban natin ang mga kapakanan ng kababaihan, siya, babae siya, at buong araw sa buong taon nakakatanggap siya ng mga kalapastnganan...hindi ba dapat tayong parusahan??

marami nanamang balak tumakbo. panigurado may iboboto kayo. sa una gusto niyo siya, pero pustahan tayo pgdating ng panahon na nakaupo na siya...ikaw pa ang mangungunang murahin siya. ano ang tawag sayo?? alam mo kung ano??

TANGA.

'em back!!

jusmiyo!!! akala ko never na kong makakapagpost!!! grabeh!!! nasira lang naman si jan di (my PC)...naku!!! talaga naman!! kung alam niyo lang!!! sobrang namiz ko talaga mag type!!! potek!!! naku!! taz nagloko pa si jun pyo (dsl) nung nagawa na si jan di!!! naku talaga!!! buti naman umokei na ngayon..thank GOD!!!! shockness!! me party dito sa court samen..naku...gsto kong lumabas...nitatamad lang ako magbihis!! haha!!!! haizt..hai nako..linggo na tomorrow..ayoko pang pumasok!!! si xota ko nga pala nung 4th year katext ko now..hehe..gaga e di pa kasi kami nagkikita...!! naku!! talaga naman!!

well well well...welcome me!!!haha...:) expect more posts!!xD

whatta day!

weeeiii!!! hahaha xD

aiun o! ako'y nagbabalik!!!

namiz ko din mag post aa..

well well well...

ang araw ko ngayon ay ok lang. masaya naman.

di ako nalungkot kahit na na-super o.p. ako taz me mga asungot na paepal. ayos lang.

maganda kasi araw ko now ee..

nagkwentuhan kami ni Karen bout sa boyfriends tsuvah..

taz astig kasi tama sagot namin ni 'ligalig' sa recitation sa English (actually kinopya niya sagot saken! haha, yabang ko! xD)

ah basta ayoko magkwento ng madami tungkol sa school..'em not interested! at alam kong kayo rin!!

wala lang, masaya lang ako. yun lang.

PaMelanie Leyco

weee!!!

ayun, kakatapos ko lang mag-gather ng mga pictures namin nung 4th year...andami nga ee di pa ko tapos...amp!

by the way, hindi yun ang talagang iseshare ko.

gusto ko lang naman sabihin na andami kong namimiz..now na as in.

una, kanina habang nanunood ako ng jollitown (walang kinalaman ang palabas sa namiz ko ok!), naalalako ang classmates kong sina PaMelanie. ah...hay nako..

naalala ko noon magkagrupo kami laging 3..(lagi nila akong inaampon kasi kawawa ako lagi sa section namin..xD)ayun, minsan naisip namin na ang ipangalan sa grupo namin sa thesis sa eko ay PaMelanie Leyco's Group. ang una naming naisip na topic noon ay teenage mom. taz napunta kami sa 'fix me i'm broken' na emo topic. ayun. kaso hindi natuloy yun kasi itinapon kami ng aming ewan na tchr. sa isang grupo kasi 3 lang daw kami. hanggang sa matapos namin ang thesis na tungkol sa annulment, hindi pa rin kami nakaka-get over sa naisip naming topic na tungkol sa mga emo. andami kasi naming plans at adventure para sa amin ang topic na yun. haizt!

taz minsan, may calendar na tinitingnan si Pam, yung calendar na yun may pictures ng Zagu. alam niyo ginawa namin? after ng class dumeretso kami sa SM para bumili ng Zagu. madalas nangyari sa min yun...mga di planadong kainan. Minsan din CAT training, e mahaba ang break. sa SM kami nag-lunch at bumili uli kami ng Zagu namin.

Ansaya ko talaga pag kasama ko sila..hai..namimiz ko talaga sila.

tapos minsan tinry naming magplano. Ang plan, kakain kami sa McDo..nakalimutan ko kung anong araw yun. Madalas kasi na di natutuloy ang mga plano kaya sinabi namin sa sarili namin na itutuloy namin yun. Alam niyo ba, nung araw na kakain na kami ng McDo, napakaraming conflict ang nangyari. Ako, may pupuntahang patay dahil yung kaibigan ko namatayan ng lola. Tapos paubos na pera ko nun at muntik ng mawala ang pinaka iingat ingatan kong 50 pesos para sa McDo. Si Pam, walang pera at kailangan pang umuwi. Si Melai di ko maalala basta lahat kami may problema. Pero wag ka, natuloy pa rin ang lahat. nakapagpalusot ako sa kibigan ko kaso naghintay sila sa akin (2 sila.). Habang kami nil Pam at Melai, masayang masayang kumakain sa McDo. Di ko na maalala eksaktong inorder namin e pero yung resibo naming 3 (oo hiwa-hiwalay resibo namin) e asa aming tatlo at sa likod nun nakasulat ang inorder naming lahat, ang date na kumain kami pati mga wishes namin para sa isa't isa. sa pagkakatanda ko ang nilagay ko sa wish ko e sana matupad ang pangarap naming maging model ng McDo. Kasi habang kumakain kami, marami kaming nakitang pictures sa McDo na todo lait kami. taz gusto naming mailagay ang cute na picture naming 3 minsan doon sa McDo. hahaxD. alam niyo ba, malungkot ako sa paglabas namin sa McDo nung gabing yun. malapit na kasi ang graduation namin noon kaya ayun, ang bigat sa loob kong magpaalam sa mnga tulad nilang kaibigan ko.

Mahilig kaming mantrip sa classroom. yun nga lang mas tahimik ako sa kanilang 2.

ai nga pala, sasabihin ko history kung paano kami naging friends sa section namin. Kasi si Melai di ko pa talaga nagiging classmate yun since first year kaya di ko pa siya kilala nung 4th year. malapit lang ang upuan niya sa akin. ang hilig niyang ikaskas noon ang sapatos niya sa box niyang may tape kaya ang resulta ay nakakabwisit na tunog. Sobrang galit talaga ako sa kanya noon. pero di ko expect na magiging close kami. Si Pam naman, classmate ko na siya nung 2nd year kaya ok nman kami. kala ko nga di na niya ako papansinin pero mabait pa rin siya sa aking nung 4th year.

ano pa bang mga naaalala ko?? ah..lagi ko silang kasama..tapos mahilig kaming magchismisan. Kami ni Pam, naku dami naming chismax. Ang hilig niyang magkwento at ako naman aliw na aliw sa mga chismis niya. hahaxD. madalas siyang umupo sa tabi ko. minsan nga, english time, pinagsabihan kami ng teacher namin na.."kayong 2 aa nag uumpisa nanaman kayo.." kasi tchr. din namin yun nung 2nd year at alam niya kung ano nangyayari pag magkasama kami ni Pam. ayun. taz basta. mahilig din kaming gumawa ni Pam ng bunutan...lalo na tungkol sa mga crush niya. o kaya sa mga paul. basta. taz mahilig din siyang magshare ng experiences niya kay 'boss'. si Arth, di ko yun malilimutan. taz minsan nagchachat kami sa papel, ako kunwari si yen at siya si Arth. saya talaga. tapos nag-aacting kaming 3. basta saya talaga.

si Melai mahilig din mag share tungkol sa lab lyf niya. hai andami kong namimiz!!poutek!!!

silang 2, ilan lang sila sa napakaraming kong namimiz noong high school. pero silang 2, iba sila sa lahat ng namimiz ko. mahirap ng makakita pa uli ng mga tulad nila. hindi ko alam kung namimiz din ba nila ako o kaya naman e naiisip pa nila ako pero kahit ano pa man, kalimutan man nila ako, basta sila, habambuhay ng nakatatak sa isip at puso ko. ang mga natatanging taong tulad nila ay hinding hindi ko malilimutan. at ang mga masasayang memories namin ay lagi kong maaalala. nalulungkot man ang puso ko sa tuwing naiisip sila, sa huli, masaya pa din ako at nasasabi kong..

"SWERTE KO, SA BILYON-BILYONG TAO SA MUNDO, ISA AKO SA MGA NABIGYAN NG PAGKAKATAONG MAKASAMA sINA PAM AT MELAI..."

kaya sa mga taong naiinis sa kanila, naaawa ako sa kanila kasi ni hindi man lng nila itry na iaalis ang inis nila at kilalanin ang 2. iba sila..ibang iba.

too tired...

weeew...just finished writing my assingment in general psychology..ahh!! my hand is really aching!! well, i got home early today (i arrived at exactly 7PM in my fone...isn't it amazing?!. It's early because we are supposed to be dismissed at 7PM but we haven't met our professor yet so our class was cut at 4:30 PM. It happened for 2 weeks now (from the day our school day started!.

ahh..while doing my assignment a while ago,, I was feeling sooooooo sleeeeeeeeepppppYyyyyy!!!! I don't know why. I was really really tired eventhough I don't have anything very tiring activity today. oh, I don't want to sleep though. I am waiting for my fone to finish charging.:)

oh...I still have to post a million post!!! haha!!

what I'm currently doing..

hai..ayoko talaga mag post kapag ganitong kulang na ako sa oras...bat naman kasi e!! hahaha! naku saturday na siguro ako magpapakababad sa computer ulit..

well,, thursday na pala, shet ambilis talaga..buti naman at friday na bukas..na-eexcite na talaga ako!! xempre pahinga nanaman!!

wala akong magawa ngayon...text text lang ako with my friend, 'agent jack'. ang topic namin ay tungkol sa mga pangarap namin.

kani-kanina lang kasi, busy ako sa paggawa ng assignment sa Math (doon naubos oras ko..), ayun. natapos ko siya!! sobrang naligayahan talaga ako!!! paano, nagawa ko ang pagkahaba-habang math problems na yun ng tama!!!

may kwento sa likod ng labis kong pagkatuwa...ikukwento ko na lang sa susunod kong post...kung kelan man un. may ilan pa kasi akong ipopost muna ngayon...

basta, alam ko ang gulo at bitin tong post na to...nagmamadali kasi talaga ko ee...

sige..bye na..:)

july na!!!!

waaaahhhh!!! shet men!!!! july na pala?!?! kung di ko pa vinew yung blog ko di ko pa malalaman!! wow!! ansaya!!! grabehan na to!!!hahaha:) isang buwan na lang bday ko na!!! wow talaga!!haha!!! tapos konting buwan na lang sem break na!!!!wwwwwwwwaaaaaaaaaaahhhhhhhh!!!!!! tapos second sem na!!!!! no!!!!!!!!!!!!!!!!!!!hahaha... ayoko pa kasi mag second sem kasi baka ala na ko friends...kasi baka di ko na kaklase yung current friends ko now..ayun. well...july...wow talaga ansaya!! me bagong month na sa blog archive ko!!!!wwwwooooohhhhhhhhooooooooooooooooo!!!!!!

ambayan!!!ampft!!!

hai nako...well...gusto ko talaga mag post pa ng mga dati ko pang blog pero kasi naman...onting oras na lang aalis na ko for school. tae talaga ang school...ayoko!!!! bukod sa nagsasayang lang ako ng letcheng oras ko dun...ayun..di ko pa nagagwa ang mga gusto kong gawin.!! sana bumagyo ng bonggang bongga yung as in pati college alang pasok aa!! haha!! di kasi talaga ako nag eenjoy sa school..amp! mas enjoy pa magpunta sa dati kong school at mang asar ng mga taga dun...hay...buhay..sana matapos na ako agad sa pag-aaral para naman ok na..alam ko mamimiz ko ang pag aaral pero kasi ayoko ng ganito aalis ako ng bahay magmamadali pa kasi papasok na ko sa school tapos pagdting sa school wala akong kapakipakinabang na gagawin..hai...sana friday na...gusto ko ng magpahinga s harap ng computer ko!!waaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhh!!!!!!!

si DRANZEL ng buhay ko..

nabanggit ko din sa hulihan ng post ko about first year si Draenzel ng buhay ko..sino nga ba si Dranzel?? ano ang naging papel niya sa paglimot ko kay ----??

sa totoo lang, hindi totoong napagtakpan ni Dranzel si ---, kasi hanggang 4th yr. mejo kinikilig pa rin ako kay ---. si dranzel, isa lang naman siya sa milyon-milyon kong lalaki (sa panaginip). oo, marami akong lalaki sa panaginip. hanggang sa pagtulog ko kasi ay hindi ako nagsasawang mangarap. pero naman, baka isipin niyo wala akong lalaki sa totoong buhay aa..marami...isa na si dranzel.

sino ba si dranzel??

-- kaklase ko siya noong first year.

anong naging relasyon mo sa kanya bukod sa nabanggit??

--ka- m.u ko lang naman siya.

oo, m.u lang ang inabot namin. di naisakatuparan ang lahat. bakit?? halina't usisain natin ang aking nakaraan...

sa kalagitnaan ng pakikipaglandian ko kay ---, biglang sumulpot si dranzel. sa pagkakatanda ko, hindi kami close. magka-grupo lang kami noon sa science. madalas ipagtabuyan siya sa grupo namin dahil sinasabi nilang wala siyang silbi. pero sa totoo lang, siya ay may sense...di lang pinakikinggan. naawa naman ako kaya kinakausap ko siya...hanggang don na lang ang naging turingan namin. natatandaan ko din na pareho kaming sumali sa isang religious org sa school at nagretreat kami overnight sa school. kagroup ko din siya noon at kahampasan ng throw pillow sa ibabaw ng patong patong na foam. pero hanggang don lang yun. hanggang sa dumating ang araw ng planong pagpapraktis ng dula sa Ibong Adarna. kakaunti lang kaming nagsipunta at isa siya doon. wala kaming ginawa kundi ang kumain at magharutan. ewan ko kung anong nangyari...ang naaalala ko na lang, kumakain kami ng junk food tapos binigyan niya ako ng mr. chips (yes, naaalala pa!). tapos nagkakwentuhan kami sa isang sulok. tuwang tuwa ako noon sa binti niya...kasi, di tulad ng ibang lalaki, napakapino at ang ganda ng bagsak ng buhok niya sa paa. yun yata ang dahilan kung bakit ko siya nagustuhan ee..pero wala pa tayo dun.

simula noon naging malapit na kami sa isa't isa. hindi ko talaga maalala kung paano ee basta close na kami!! minsan nga, nagpapraktis ang lahat sa classroom, e dahil isa lamang akong hamak na scriptwriter, matapos ko magawa ang script ay inichapwera na lang ako sa isang tabi. nakaupo ako non, tahimik na nanunood sa walang kakwenta kwentang praktis. bigla siyang tumabi sa akin. nagkakwentuhan kami. di ko maalala ang eksaktong usapan namin (wa kong pake!) pero naaalala ko pa ang mismong ginagawa namin..nagtatawanan kami as in kami lang tapos wala kaming pakealam sa paligid. tapos pinipilit ko siyang ipakita ang binti niya...para akong naglilihi...payag naman siya..tapos nagkikilitian kami...basta! maya-maya may gumulo s usapan namin. sabi niya, kanina pa daw niya ako tinatawag pero busy daw ako kay dranzel. letche tameme ako nun a!haha..

simula noon ,naging tawagan na namin ni dranzel ay pangit at buhok. pangit talaga kaso iniba ko ang akin ginawa kong buhok in honor of his legs!!haha!!

edi ayun close na nga kami. araw araw na kaming nag uusap. tumatabi na siya sa akin lagi. (sa right side ko lang kasi yung seatmate kong si --- laging nasa upuan niya e nasa left ko siya.). basta nagiging sweet na kami, marami ng nakakahalata. may insidente pa nga na umupo siya sa left ko kasi di nakaupo doon si ---, nakikipaglandian siya noon kay "Ona". edi syempre selos ako diba..babae yun e..edi di ko siya pinansin. tinuon ko ang atensyon ko kay dranzel. magkadikit kami as in..magkaharap sa isa't isa habang nagngingitian at masayang nag uusap. nasa gitna ako ng pag-iilusyon ng lumapit si --- at pinaalis si dranzel sa upuan niya. nagalit ako sa kanya noon. paano, di naman pala siya uupo.

nung umupo na siya, e galit nga ako diba...lumayo ako sa kanya, tumalikod. sabi niya, ok lang daw umupo kahit sino, wag lang si dranzel. nagtataka ako kasi magkaibigan sila at dati ok lang sa kanyang maghapon kaming magdaldalan ni dranzel habang nasa upuan niya. strict na si loves kaya di na ko umimik. matagal ko siyang di kinikibo. ng makaramdam, siya na kumakausap sa akin. ok na lang, me right side pa naman e. pero pag nasa right si dranzel, kinukuha niya ang monobloc at pumapagitna sa amin (aisle kasi sa right ko bago ang sunod na upuan).

yun. hanggang sa kinuha ni dranzel ang number ko. naging textmate kami at lalo kaming napalapit sa isa't isa. hanggang sa bakasyon, nagkwento siya tungkol sa first love niya. ok naman...maya-maya bigla niyang tinanong (sa text yun a kasi nagtetext kami), "gusto mo ba malaman kung sino 2nd love ko??" sabi ko, "sino??", sabi niya, "ikaw.". whatda!!! tumigil ang mundo ko dun aa!! napatulala ako sa cellphone ko, lalo na, alipin pa sakto ang pineplay sa radio..theme song naming 2 yun. tae di ko alam gagawin ko. oo, me nararamdaman na ako para sa kanya...as in in-love na din ako sa kanya...yun na ee...tinatanong na niya ako kung pwedeng maging kami...sa kasamaang palad, nasa kalagitnaan ako ng identity crisis noon (feeling ko lalaki ako)...at sobrang na-shock ako sa sinabi niya. lam niyo sinabi ko?? sinabi ko sa kanya na tibo ako at di ko siya gusto!!!!

umiyak siya nun. nagkita pa kami at yun. yun nga. sbai niya ok lang daw kahit tibo pa ako, actually di siya naniniwala pero sabi niya kahit ano pa daw ako mahal niya ako. tae binasted ko talaga.

nawalan kami ng communication matapos kunin ng bruha kong tita ang sim ko at ipinalit ang sim niya.

kung tatanungin niyo ako kung nagsisisi ako, OO SOBRANG NAGSISISI AKO!!!! kung nakinig lang sana ako sa puso ko diba...naman!!!kaya ng di rin totoo na "sundin ang utak wag ang puso" kasi mas masakit pag utak..di ka na sumaya, nagsisi ka pa. sayang talaga yun.

matagal din kaming di nagkakausap. di na kami naging magkaklase hanggang 4th year. muli kaming nagbati noong 3rd year ng maging student teacher ako. nitong 4th year, angkatext kami ulit at pinilit niyang pag usapan namin yung nangyari sa amin. sinisisi niya ako tungkol dun. sabi niya, may feelings pa siya ngayon pero malayo na daw kami sa isa't isa. naiyak ako. ewan. basta. naiyak ako. nagpasya na lang kaming maging friends na lang. noong outing nga ng batch namin, ang bait niya sa akin, pero halatang nagkakailangan pa kami. lalo na nung magkayakap kami sa pool..akala ko may kissing scene na magaganap pero wala. nakita ko ang lungkot sa mata niya. at sa tuwing magkatext kami o nagkikita katulad nung sa pool, lagi niyang binubulong sa akin ... "ikaw kasi ee, edi sana hanggang ngayon tayo pa.."

sabi niya, para sa kanya naging kami. edi ganun na rin sa akin.

pag naaalala ko siya, nalulungkot talaga ako. mahal ko siya. minahal ko siya.

...bakit 'siya' ang dahilan ng pananatili ko sa MIPSS..

masyado akong natuwa ng mabasa ko ang post ko (ang pinaka masayang part noong first year high school). lahat kasi ng yun nag-flashback sa akin...at infairness,, sobrang kilig na kilig naman ang lola niyo!!

well, kung mapapansin niyo, may nakalagay sa huling mensahe na..."kung alam niya lang sana na siya ang dahilan chuva chuva...".

well, dito, ipaliliwanag ko ang bagay na yon.

natapos na ang first year. magsesecond year na ako (malamang). bakasyon noon pero ilang linggo na lang e pasukan na. nagpunta kami ng Papa ko sa MIPSS. papasok kami ng gate ng mapahinto ako sandali at sinabi kong, "Pa, ayoko na dito mag-aral, lilipat na ako". nagpatuloy kami sa paglalakad. habang naglalakad, tinatanong ako ni Papa kung san ko gustong mag-aral. napahinto uli ako nung nasa loob na kami (sa harap ng DLC Room). doon, binigyan ako ni Papa ng 3 choices, MIPSS, SNEA o Perps. wala akong gusto ni isa pero makaalis lang ng MIPSS gusto ng sabihin ng bibig ko na Perps. Desidido na talaga ako. ng magdesisyon ako, lumapit si Papa sa Principal para sabihing magtatransfer na ako at kukunin na namin ang mga kailangan namin. naiwan akong nakatayo sa kinatatayuan ko, mag-isa. ng maya-maya, napabaling ang tingin ko sa court namin, at doon nakita ko si ----!! nakatingin din siya sa akin, at san ka pa, nginitian niya ako ng bonggang bongga!!!!

parang natunaw ang kaluluwa ko sa ginawa niya!! tila ba nagkaroon ako bigla ng pakpak at lumutang sa alapaap ng mga sandaling yun. ng magbalik ako sa katinuan, sinundan ko ang Papa ko at sinabi kong, "Pa, nagbago isip ko, mag-enroll na tayo."

ayan ang buong kwento..

kung tatanungin niyo ako kung nagsisisi ba ako sa naging desisyon ko, oo, kasi di naman kami naging magkaklase nung 2nd year at mas naging miserable pa ang buhay ko sa paaralang iyon. pero wala akong masisisi kundi ang sarili ko lang...pero di rin..nabulag lang naman ako ng pagmamahal sa taong yun (kung sino man siya!!hahaha!!). ayan, sa susunod aa..wag padadala masyado sa panandaliang aliw at kaluwalhatian...magsisisi ka rin sa huli!!

pero gayunpaman, masaya pa din ako..dahil siya ang dahilan...siya lang...

ai..bago pala ako magtapos..(ending na ee me naalala pa ko!!amp!!)..trivia lang aa..para sa mga taong di nakakakilala at nakakakilala sa akin..yung nickname ko na 4 letter word (nickname ko nung highschool partikular na noong 3rd yr-4th yr.) ay sa kanya din nag umpisa. Minsan kasi, napatingin siya sa notebook ko (hilig niyang pakealaman ang gamit ko), tapos binasa niya full name ko. bigla niyang nabanggit ang isang kakilala niya na ang pangalan ay pinaiksing pangalan ko. sabi ko kilala ko yun. sabi niya, yun na ang itatawag niya sa akin. kaya sa totoo lang, siya talaga ang unang tumawag sa akin nun. at dahil sa crush ko nga siya ng bonggang bongga, yun na ang ginamit kong nickname hanggang matapos sa high school.

Ilan pang karagdagan, noong me 20 pesos siya at kailangan niya ng barya, nagpabarya siya sa akin. (todo hanap talaga ako ng barya makuha lang ang 20 niya!). sa kasamaang palad, kulang ang barya ko at puro 20 na rin pera ko. nalungkot siya kaya naman nagmadali akong hagilapin ang kaibigan ko at nagpabarya sa kanya..at yun nga, napasakamay ko ang 20 ng pinakamamahal ko. hanggang ngayon ay nasa akin pa iyon, nakalagay sa loob ng bote ng mineral water na ginamit niya noon na kinuha ko (basurera ako). kasama noon ang ilang bagay na tulad ng papel na may pirma niya at papel na nakalagay ang best in biology noong 2nd year at pareho kaming nandoon. mahalaga para sa akin ang 20 pesos na iyon dahil sa tuwing hinahawakan ko iyon, pinapaalala nito ang texture ng kanyang balat.

at minsan, may nakahalatang kaklase ko na may crush ako ke --- dahil siya lang ang lagi kong binibigyan ng 5 piso sa libo libong pulubing nanlimos sa akin.

yun lang. the end.~

AnG piNaKa maSaYnG parT nooNg First Year High School...:)

Hay,,,hindi koh talaga gusto mag-aral sa MIPSS nun. Kasi di koh siya type. Akala ko kase di ako sasaya...di pala...kase...nagkaroon ako ng mga kaibigan...hehe...pero syempre nagkaroon din ako ng crush...at ang swerte ko kasi seatmate ko siya...at siya ay walang iba kundi si *¦?♥µ. Grabeh..ansaya-saya talaga...at alam niyo ba kung baket siya??? Well,,,basahin niyo toh...

3rd grading nun. Naging ritwal na ni Ms. Leizel (adviser namin) na pagpalitpalitin kami ng seating arrangement. Pinapapila niya kami sa labas at siya na bahala kung san upuan namin. Una, boys muna. Then girls. Si ----, nakaupo siya sa may gitna. Katapat niya sa left ay si “Vansay”. Ang itinabi kay “Vansay” ay si “Ona”. Sa takot na baka makatabi niya sina “Bbhell” at “Zhelle”, nakipagpalit siya kay “Vansay”. Tapos, tsempong ako na...at itinabi ako kay “Vansay” (dating inuupuan ni ---- ang upuan ngayon ni “Vansay”). So, akoh,,,tuwang-tuwa. Kasi, dream come true na...nakatabi ko na rin sa wakas ang crush ng lahat...pero 10 minutes ko lang siyang nakapiling. Kase, nakipagpalit ulet sa kanya si ----. Tinanong ko siya kung baket. Sabi niya,,,wag lang daw niyang makatabi si “Bbhell” at “Zhelle” ayos na siya. Pero bakit di na lang siya nakuntento dun kay “ Ona”. Well,, ala na ko nagawa. Pero ang hirap niya maging seatmate. Pano, nahihirapan akong kumilos kasi sobrang close ng chairs namin. One time, napansin niyang me panyong nakatali sa bag ko...natanggal yon. Hinatak ko ang panyo para itali...pero hinatak niya rin...yun, naghatakan kami. Tapos sabi ko bitiwan na niya...tapos alam niyo ba kung ano ang nangyari? Aksidenteng naipatong ang...kamay niya...kayo ah! Sa kamay ko tapos sabi niya...”tulungan na kita”...Gosh!!! grabeh...iz the start of something new nah!!! Maingay siyang katabi...parati siyang kumakanta...kinakausap niya ako...pero kadalasan di ko siya kinakausap kasi fault finder siya...as in pag me mali,,,pansin niya agad...at marami siyang comments...natatakot akong baka pagtawanan niya ako pag nagkamali ako. Pag checking nga eh...kinakabahan ako kasi siya mag-checheck...pero buti na lang minsan pareho o mas mataas ang score ko sa kanya. One time nga eh,,,electronics namin. Me practical...di ko alam ang tawag dun. Nung ako na,,,inaasar ako ng mga classmates ko kay “Allyn”. Pagbalik ko sa upuan ko, binuksan niya ang wallet niya at pinakita sa akin
Ang pix nilang dalawa habang sinasabing...”’Allyn’ ka pala ah!” hay,,,kung alam niya lang...na dati lang ako me kwash ke “Allyn”. Well, di naman masyadong masaya ang 3rd grading kasi maigsi lang...mas maganda nung 4th na... isang linggo ng 4th quarter...akala ko nga di na pagpapalitin ng chairs...keya lang Friday nun...pinapila uli kami sa labas at palitan na ulet ng seating arrangement. Nakakalungkot nga eh...pero naisip ko nung time na yon,,,baka kelangan na nga naming maghiwalay. Then ito na...pinapalabas na ang lahat...pero kaming dalawa andun pa sa chairs namin. Sabi ko,,,”Ok na poh ako dito...wag niyo na po palitan”...keya lang bigla kong naisip na baka mahalata niyang me gusto ako sa kanya kaya dinugtungan ko...”Ok na po pwesto ko...kahit seatmate na lang po ang palitan niyo”. Tapos bigla siyang nagsalita...sabi niya”ako ok na rin. Wag ng palitan ang seating arrangement...pati seatmate”. Grabeh!!! Kinilig talaga ako non! Pero sabay kaming tumayo at lumabas na ako...kasi siya lumapit muna sa adviser namin at nakipag-chismisan. Then, pinapili yung boys kung san nila gusto umupo...basta wag lang sila tabi-tabi. Nung ako na,,,sabi ko sa tabi na lang ni “Shua” kasi yun ang dati kong upuan...pero ipinilit ng adviser namin na dun ako sa tabi ni----. Grabeh!!! Anlupit ng tadhana...nakisama! pakipot pa ako nung una pero umupo na rin ako. Nakakaasar siya kasi di man lang siya nag-react o nagreklamo man lang...pero masaya naman! Then...start na!!! ng pinakamasaya sa lahat...dahil mahaba-haba ang fourth quarter, mahaba-haba din ang kaligayahan ko. Ngeon, medyo napapadalas na ang pag-uusap namin. Kaya lang nung una, nahihiya pa ako sa kanya kaya madalas na lang siyang nakikipagkwentuhan kay “Arz” na nasa left side niya. Nakakaasar nga eh! Pero one time, tinanong ako ni----. Bakit daw di ko siya kinakausap. Sabi ko, wala lang. tsaka madalas pag kinakausap ko siya di ako natingin sa kanya...yoko nga!!! Baka mabaliw na ako eh! Then one day, nag-check kami ng assignment sa math. Pinipilit niyang alamin ang score ko...pero ayoko. Pero nung sinabi niya ang score niya at mas mataas ako sa kanya, sinabi ko na rin. Hehe... One time pa nga eh, nagdidiscuss ang computer teacher namin ng mapansin kong nakatingin siya sa amin. Pagtingin ko, di pala maayos ang upo naming dalawa. Parang nakasandal kami sa isa’t isa...basta di ko ma-explain! Then umayos ako ng upo...pati siya. Then one time, nakikipagdaldalan siya...biglang nalaglag yung panyo niya sa loob mismo ng bag ko. Naisip ko, isara ko na kaya ang bag ko para akin na yung panyo niya. Pero sa kasamaang palad, naunahan ako ng konsensiya...kaya ibinalik ko sa kanya ang panyo niya. Then one time den nakapatong yung siko ko sa upuan niya. Nakikipagdaldalan siya kay “Stiv” nun ng biglang nahulog ang panyo ko sa ano niya. (oi, di ko sinadya yun ah!) nagdalawang isip ako kung kukunin ko...pero ansama ko naman kung kukunin ko yun...masyado kong pinagsasamantalahan ang kahinaan niya...tapos nung napansin niya, kinuha niya at ibinalik sa akin...nag-sorry ako...ok lang daw yun...gosh! Then one time din...mapeh time. Kantahan nun. Nanghiram siya ng libro sa akin kasi tinatamad daw siyang kunin sa locker ang kanya. Buti na lang dinala ko ang mapeh book ko nung araw na iyon. Kinakanta niya ang kumbaya. Pinapakinggan ko lang siya. Sabi niya sabay daw kami...yoko nga! Panget boses ko...kaya sabi ko pakikinggan ko na lang siya. Tapos niyakap-yakap niya ang book ko!!! Grabe na toh! Then one time, checking nun sa ibong adarna. Sabi ng filipino teacher namin, kelangan daw me pirma. Eh nakita niya na ang pirma ko ay may kasamang smiley face. Sabi niya ang ganda daw ng pirma ko...tapos nilagyan niya rin ng smiley face yung book ko...sabi niya para daw pareho kami. Simula nun tuwing may ichecheck kami, laging me smiley face after ng signature. Then one time den pumunta ang teacher ng SPED at ibang SPED sa room namin para sa isang survey. Pinasulat nila kami sa one-eight ng course na gusto namin sa college. Syempre nilagay ko management engineering. Tapos pinipilit niya akong sabihin sa kanya ang course ko. Sabi ko siya muna. Sabi niya computer engineering...pinagmalaki pa niya ah! So yun, pinakita ko na rin ang papel ko. Madalas na rin kaming magkwentuhan...one time nga nagkwento siya about sa kanya. Sinabi pa nga niya sa akin ng may pagmamalaki kung saan siya ipinanganak. Pero nung tinanong ko siya kung asan ang parents niya...wala. Di ko na siya pinilit. Ito pa,,,pag nakatalikod siya sa aken, pinapatong ko ang siko ko sa upuan niya...pero bigla siyang lumingon at nakita niya akong inialis ang kamay ko. Akala ko magagalit siya...pero sabi niya ok lang daw sa kanya yun...tapos nag-seatwork kami sa Science. By partner. Sabi ni Sir partner niya daw si “Zhelle”. Di siya pumayag. Gagaya na lang daw siya sa akin na individual kasi kung pumayag siya, kapartner ko dapat si “Chler” o si “Migz”. So, wala ng nakapigil sa kanya...kasi sobrang simangot na ang mukha niya...pero maya-maya...kinausap niya ako at nagtanong siya tungkol sa seatwork. Sabi ko, bakit kasi di pa siya pumayag na me kapartner. Sabi niya...ayaw niya kay “Zhelle” kasi aasarin lang daw siya...tapos English time non. Kinuha niya ang plastic na upuan tapos inilagay niya sa right side ko at umupo siya don. Umupo naman si “Chler” sa upuan niya. Humarap ako kay “Chler” habang nakapatong ang kamay niya sa desk ko. Eh me ginagawa ako non. Me tinanong ako kay “Chler” pero di niya alam. Marami akong tinanungan na kapitbahay ko...except sa kanya...pero nung wala na talaga...nilakasan ko na lang ang loob ko na magtanong sa kanya...natakot nga ako eh...pero anong ginawa niya? Sabi niya di niya alam...tapos lumapit siya sa English teacher namin at tinanong yun...bait naman niya!!! Ang nakakainis lang sa kanya,,,pag minsan umaalis siya sa upuan niya...me umuupo dun tapos nakikipagdaldalan ako...paaalisin niya at uupo siya! Ang bastos kaya! Kaaczar! Tsaka alam niyo ba...di naman sa nagfifeeling ako...pero madalas ko siyang nahuhuling nakatingin sa aken...pero wala na akong sinabing iba ah...yun lang...masaya lang ako...tapos dati, mahilig siyang mag-ayos ng buhok at magpulbo sa mukha ng sobrang dami. Kinalabit niya ako...(yung nakakainis na style niya ng pagkalabit) tapos tinanong niya ako kung cute daw ba siya sa buhok niya...eh diba nga di ako tumitingin sa mukha niya kasi nahihiya ako...so sinabi ko oo kahit di ko siya tiningnan...pero kinulit niya ako...tingnan ko daw...edi wala na akong nagawa...then dati rin yun nga marami siyang pulbo sa mukha...tinanong niya kung pantay na daw...sabi ko hindi...tapos sabi niya ayusin ko daw...sabi ko “ay ok na pala” pero mapilit siya at sinabing”hindi eh niloloko mo ako, ayusin mo na!” so, humingi ako ng panyo sa kanya pero sabi niya ala daw...yoko namang gamitin ang panyo ko...sabi niya kamay ko na lang daw...sabi ko madumi...tapos tiningnan niya...sabi niya di naman daw...kaya inayos ko na...at nahawakan ko ang mukha niya!!! Sana huminto na lang ang oras nung panahon na iyon... tapos dati rin nanghiram sa kanya ng ballpen si “Birdie” di niya pinahiram...tapos mga ilang araw matapos nag pangyayaring yon, ako naman ang nawalan ng ballpen. Ewan ko basta bigla na lang nawala...natakot ako pero nabigla ako ng pahiramin niya ako...tinanong ko siya kung di siya magagalit...sabi niya indi daw! Tapos p.e namin. Naglaro kami ng tayaan (MOD). Nagalit si ---- nung tinaya siya ni “Eza”. Natakot nga ako nun eh. Kaya nung umupo ako di ko siya kinausap. Pero kinausap niya ako. Tinanong ko sa kanya kung galit siya sa akin...dahil dun sa laro namin...sabi niya hindi naman daw...eh bakit si “Eza”? kasi sabi niya nakulitan daw siya...nung tinanong ko kung nakulitan din siya sa akin...sabi niya di naman daw...hay salamat! Pero sa lahat, ito ang di ko malilimutan. Computer non, siya ang nag-dictate ng answer. Always, sa akin niya pinapacheck ang kanya. Eh andami. Lunch na pero di pa rin ako tapos. Inuna ko na ang kanya. Nung natapos ko ang kanya, sabi ko, mag-lunch na siya at wag na niyang intayin ang one-fourth ko kasi di ko na-check ang akin maxado. Pero sabi niya iintayin na lang daw niya ako. Umupo siya sa upuan niya at tiningnan niya ang chenechekan ko. Habang nagchecheck, sabi ko kumain na siya...pero ayaw niya. busy ako sa pagchecheck, e may itatanong ako sa kanya so lumingon ako sa likod (nakatalikod kasi ako s upuan niya) e sakto nilapit niya sarili niya sa akin...omg...!!!! muntik na kaming mag-kiss!!! nahiya nga kami pareho tapos natahimik...natigilan bigla...grabe anlapit niya sa akin. Ramdam ko nga ang temp ng kanyang katawan eh...tapos nung tapos na, sabay kaming tumayo at lumabas...di na niya inintay ang ibang papel ng ibang classmate namin...keya lang hiwalay na kami pagdating sa pinto kasi sa kabilang canteen ako kumakain...grabe...saya ko talaga nun. Pero dapat lang talaga niyang gawin yon kasi ako ay nag-check ng dalawang filler...kala niya ah! natatawa rin ako sa kanya sa tuwing di niya ko pinapansin..naalala ko noon praktis namin sa ibong adarna play, humiga si J sa lap ko, alam niyo ba sabi ng kaklase ko parang biglang tumamlay si ----. tapos nung inayos na uli yung mga upuan di niya ko kinakausap, pag kinakausap ko siya, sumasagot naman siya pero di siya tumitingin ng diretso sa akin. ganun din siya pag magkasama kami ni dranzel. Pero ito ang embarrassing moment ko. Gumagawa kami ng project sa CLE...yung rosary...eh me picture si----kay “Zhelle” kaya hiniram ko at inilagay sa ID ko. Di ko naman akalain na makikilala ni “Er” na si ---- yun...kinuha niya sa ID ko ang picture at nagsisisigaw siya na “may crush si Czarina kay ----“ tapos lumapit pa siya kay ----at pinakita ang picture tapos sabi niya “may crush sayo si Czarina...ito nga yung pix sa mo sa ID niya oh...” natakot talaga ako nun. Halos maiyak ako sa pagsisisi...parang ayoko na ngang pumasok kasi baka gawin niya rin sa akin ang ginawa niya kay” Zhelle” nung nalaman niyang nay crush sa kanya ito. So kinabukasan, pagpasok, nakadikit ang chair niya sa upuan ni “Stiv” na nasa harap niya...tapos nakaharap sa likod ang chair niya...di ko inayos...bala siya...tapos umalis ako at nakipagchikahan sa kaibigan ko...tapos biglang sinabi ni “Princess” habang ako’y nakatalikod na inayos daw ni ----ang upuan namin as in pinagdikit niya at pati bag namin...tapos tumingin daw siya sa akin after nun. Gosh! Tapos bell na...morning prayer...then pasok! Natatakot akong umupo...kasi expect ko ng lalayuan na niya ako...pero di pala! Actually, mas naging close kami at parati na kaming nagkwentuhan! Saya nga eh!!! Kaya lang nung matatapos na ang school year mga last na yun...sabi nung mga kabarkada niya...”uy, sabihin mo na sa kanya na may gusto ka sa kanya...hiya ka pa eh” tapos may nakapagsabi sa akin na may crush daw siya kay “Faye”. Tinatanong siya ng mga kabarkada niya kung totoong me gusto siya kay “Faye” pero sabi niya wala naman daw...well, di naman me apektado nun kasi nung mga panahong iyon...dumating na si Dranzel sa buhay ko...kaya yun...

the end.


*kung alam niya lang sana na kaya lang ako nag-aaral pa rin sa MIPSS eh dahil sa kanya...*

lalala...

Sam Milby - Each Passing Night lyrics
Each passing nightI try and close my eyesBut thoughts of youThey wake me upAnd tear me inside out
Each passing nightI ask myself who's rightAnd try to find the reasons whyIt had to end that night
CHORUS1:Didn't we share each other's dreamsWe held each other tightAng tears fell fromm my eyesAs you walked and left me hereLike the wind you passed me byI try but I can't seeIf it's something that I saidBaby please won't you tell me now'Cause it gets harder each passing night
I often prayThat you'd come back and stayWe've had too much togetherTo ever live a partI'll wait and see'Cause I know and I believeSomeday you'll come to realizeWhat you and I can be
CHORUS2:Then we'll share each other's dreamsWe'll held each other tightKiss the tears that burn my eyes'Cause you walked and left me hereLike the wind you passed me byI try but I can't seeIf it's something that I saidBaby, please won't you tell me now'Cause it gets harder each passing night
I never meant to hurt your heart this waySooner or laterThere'd be someone else who'd stay
(Repeat Chorus1 only 1st 4 lines)(Repeat Chorus1)

Lyrics  Sam Milby lyrics - Each Passing Night lyrics

oh...i loooovvveee this song!! it was the song sang by my ex boyfriend when we are at a party of one of our friends last summer. he said he dedicates it to me..aw..it hurts!haha..

well, that guy, i really love him..and i know he loves me too, it's just that i don't want to be a part of him anymore,...for some very serious reasons.

well i don't want to talk much about it know. i've already move on (but not so..). at least now i don't care anymore..it just hurts me everytime i hear the songs he sang for me before.

I miss Class Neodynary..

[humanda.....sa....larangan! hudyat....]

wwwwwooouuuuuuuuwwwwwww!!! nasa kalagitnaan ako ng pagtulog habang nagkaklase sa English subject namin kanina (love ko ang english subject kaso and init sa room kaya anarap matulog) ng biglang nagising ako sa malakas ba sigaw na narinig ko. di ko naiwasang mapa-tion sa kinauupuan ko. buti nga hindi ako tumayo ee (nakakahiya naman yun!) kasi sa isip ko, kailangan kong sumaludo...buti na lang talaga di ko ginawa.

hinanap ko ang pinanggagalingan ng boses (kaso wala akong makita kasi wala naman ako sa bintana). tila ba gusto ko ng magtatatakbo at humarap sa watawat ng Pilipinas ng mga oras na iyon. hinanap ko ang flag pero wala akong nakita.

pag labas namin ng kasama ko, papauwi na kami noon, nakita ko sa court na nakaupo ang mga naka-puting t-shirt, maong at rubbeshoes na dugyuting mga nilalang sa harap ng mga maaangas at mayayabang na 3 babaeng naka-boknay at nakasuot ng gou blue. aba, mukhang may training sila, kakaunti lang ang mga nakaupo kaya halatang mga COQC sila.

nainggit ako.

di ko mapigilang sabihin na..

MISS KO NA ANG CAT.

oo miss ko na talaga.

hindi halata sa akin na ako'y makabayan. isa lamang akong simpleng nilalang na ang pinakekealaman lang ay ang sarili. pero sa kaibuturan ng aking puso, hindi maintindihan ng ga tuldok na bahagi ng akng utak kung bakit gustong gusto kong mag-ROTC.

hindi ako macho, hindi rin ganoon kalakas ang katawan ko kung titingnan ako (pero hindi ako payatot at tababoi), wala lang, simple lang, ni di mo nga mahahalata sa itsura ko na minsan sa buhay ko e dumaan din ako sa mga pamatay na training at naging officer sa CAT noong high school. oo, naging officer ako noon. ewan ko kung paano nangyari yon, kahit ako ay hindi makapaniwala. wala kasi sa kakayahan ko (sa pagkakaalam ko) ang sumabak sa mga ganoong bagay, pero laking pagkakamangha at paghanga ko sa sarili ko sa tuwing naiisip ko na nalagpasan ko ang lahat ng kahihiyang inabot ko sa pagsali sa CAT.

ngayon, nababaliw na nga siguro ako, pero gusto ko talagang sumali sa ROTC. pangarapkong makapag suot ng fatigue. pero bukod dun, ang motibo ko talaga ay ang maglingkod. walang biro. maglingkod.

noon pa man gustong gusto ko ng tumutulong sa kapwa. ayoko ng inuutusan at inaalila ako pero pag CAT ibang usapan na yon. ibang bersyon kasi ng sarili ko ang CAT. ang laki ng pagkakaiba ko sa totoong ako. lahat ng di ko kayang gawin, nagagawa ko, at nagkakaroon ako ng tiwala sa sarili ko.

biruin mo yun, may maganda din palang naidulot sa akin ang CAT. bukod sa pagtambay, pakikipagchismisan, pakornihan at pagsasamantala, natutunan kong kilalanin at intindihin pa ang sarili ko, ang kabilang side ko.

pero basta, gusto ko mag ROTC. nagpaalam na ako sa mama ko, sabi ko kapag may nag-recruit sa akin mag RO, papayag ako agad. pumayag naman siya.

ewan ko ba, minsan nga naisip ko dapat nag criminology na lang ako. weird no??

basta, miss ko na training, "lipaw...humanay!", "rap sa kanan...rap!", "kanang balikat...ta!", "sunurang bilang...na!---'dalawampu't walo, huling bilang na po pinuno!'

shet namimiz ko talaga!!! gusto ko mag-form uli, sumaludo, magbabad sa init, tumayo ng matagal, mag marcha, parusahan, mag squat thrust, kagatin ang head gear, magmadali sa pagbihis, mag-squareback, mag scram, maging uto uto...lahat!! lalo na ang mag - TION!:)

nervous for nothing very important

i really don't have much things to say...I just want to share what I feel right now..

aside from being too bored (everyday I was bored), I felt sooooo nervous today. I don't know why I always feel like this when I wake up. I can't figure out what my day would be...

Will it be happy or would bad luck shower me today??

ahh..I don't want to think negatively but since I'm afraid encountering bad lucks, I think that way.

Well, I what I fear this day is...

1. I would be late in school.

2. I will not be able to attend my first subject again and again and again.

3. I don't know what to wear, uniform or civilian.

4. Will I pass my quiz in Science?? I didn't actually listened to my prof the day of our discussion.

5. Is my assignment in English enough?

6. What bag am I going to bring?

7. Will I go home early?

8. WILL I BE LUCKY TODAY???

Ahh!! This really sucks! I mean..I don't want to worry...but it's what always stays in my mind. The moment I get up from bed, there are lots of things that start to pop up and I will end up worrying about myself the whole day. I don't want this...this gives me an odd feeling and really...it reduces my self confidence!

God, please help me out...I'm begging you!!

a nice novel:)

I already finished this novel entitled "The Catcher in the Rye" by J.D. Salinger. It was a very nice novel. It's about this teenager, Holden who speaks up about his teenage. I'll just post it's summary..

The first-person narrative follows Holden's experiences in New York City in the days following his expulsion from Pencey Prep, a fictional college preparatory school in Pennsylvania.
Holden shares encounters he has had with students and faculty of Pencey, whom he criticizes as being superficial, or as he would say, "phony." After being expelled from the school, Holden packs up and leaves the school in the middle of the night after an altercation with his roommate. He takes a train to New York, but does not want to return to his family's apartment immediately, and instead checks into the derelict Edmont Hotel. There, he spends an evening dancing with three tourist girls and has a clumsy encounter with a prostitute; he refuses to do anything with her and tells her to leave, although he pays her for her time. She demands more money than was originally agreed upon and when Holden refuses to pay he is struck by her pimp.
Holden spends a total of two days in the city, characterized largely by drunkenness and loneliness. At one point he ends up at a museum, where he contrasts his life with the statues of Eskimos on display. For as long as he can remember, the statues have been fixed and unchanging. It is clear to the reader, if not to Holden, that the teenager is afraid and nervous about the process of change and growing up. These concerns may largely have stemmed from the death of his brother, Allie. Eventually, he sneaks into his parents' apartment while they are away, to visit his younger sister Phoebe, who is nearly the only person with whom he seems to be able to communicate. Holden shares a fantasy he has been thinking about (based on a mishearing of Robert Burns' Comin' Through the Rye): he pictures himself as the sole guardian of numerous children running and playing in a huge rye field on the edge of a cliff. His job is to catch the children if they wander close to the brink; to be a "catcher in the rye".
After leaving his parents' apartment, Holden then drops by to see his old English teacher, Mr. Antolini in the middle of the night, and is offered advice on life and a place to sleep. During the speech on life, Mr. Antolini has a number of "highballs," an alcoholic drink popular at the time. His comfort is upset when he wakes up in the night to find Mr. Antolini patting his head in a way that he perceives as "perverty". There is much speculation on whether or not Mr. Antolini was making a sexual advance on Holden, and it is left widely up to the reader whether or not this is true. Holden leaves and spends his last afternoon wandering the city. He later wonders if his interpretation of Mr. Antolini's actions were correct.
Holden intends to move out west, and relays these plans to his sister, who decides she wants to go with him. He refuses to take her, and when she becomes upset with him, he tells her that he himself will no longer go. Holden then takes Phoebe to the Central Park Zoo, where he watches with a melancholy joy as she rides a carousel. At the close of the book, Holden decides not to mention much about the present day, finding it inconsequential. He alludes to "getting sick" and living in a mental hospital, and mentions that he'll be attending another school in September. Holden says that he has found himself missing Stradlater, Ackley, and the others—warning the reader that the same thing could happen to them.

that is the summary. It's really interesting...try to read it if you don't still. It drove me crazy, to finish it, I read it in the middle of the night until the sun rises up!! I can't pass a day without reading it..:)

aw..teenage life really sucks..but then it was the most enjoyable parts of our life..Holden was a little like me...it's just that I don't fail my subjects:) I like his reasoning eventhough I don't literally agree with everything he say...ah..I just love it!

Friday, my favorite day!!

well, i really don't love Friday. It's just that it's the last day of being in school for the week so I like it. i was excited to end up the day.

My first subject is General Psychology. Well, I ws 30 minutes late but I was fortunate because my proffesor allowed me to enter unlike the others who arrived at 8:30. Our class supposed to start at 7. We discussed about anything. Schedule, Sitting arrangement, then our topic, Psychology itself. My professor was funny. Obviously he hate one of my classmate. So do I. That classmate of mine was so 'epal'. On our discussion, one of my classmates said "xerox (pronounced as seroks)" then our prof corrected her and said, "no, it's not xerox (seroks), it's.." he was interuppted by this epal who said, "It's xerox (pronounced as Ziroks)". that killed my prof. Form that moment he kept on annoying my epal classmate. I felt sorry for him:)

Then our next class was CWTS under the NSTP. Actually I want to be in ROTC but I fear the training. I just miss my CAT days in high school. I was an officer then.

Well, this subject is boring. Our teacher is very trying hard in speaking english...I couldn't hear her. So, I just read my book and not listen to her. She grouped us into 6. The grouping was all in a mess. It's because of others who switched groups. There is this fat woman who wanted me to go to group 2 instead of being in 1 but I refused. She's bad. She's the reason why our leader was out of our group. Plus, she doesn't want to do anything. She's a trash!

Well, I'm in the group of that epal classmate of mine. It's ok...he's good. I was fortunate with my group. I have there Karen, my friend, Rose and Love Joy, my sisters in crime, Mc Rome, he's nothing, Daniel, the epal and Eloisa, the fat momma. We made a skit about a family.We had fun. All of us, the whole class.

Then we had a break. I ate my lunch with Karen and Annaliza. Then, we sat under the tree with our classmates and we chat with Sheka. She's nice. Then we went to our next class in the covered court. We just write our names for attendance and left. Early dismissal again!!

wow, I like Fridays!!

weeew...early dismissal again!!

hello!! haha..I was so happy this day. My class would start at 2:30 am and so I don't have to force myself to wake up early. It was a cold day. It rained very hard outside and the classes were suspended for elementary and highschool.(I wished I was high school)...

I woke up at 8, it's late actually, I have much things to do. I was lazy then, I don't want to go to school. But I have to. When I leave our house, it was not raining anymore. I left my younger sister alone. I went to Western Union in Las Piñas near SM Southmall first. I checked if my lola have already received the money my mom sent to them but it's still there.

I went to school. I was not late. I was 30 minutes early when I arrived there. I waited for Karen and her friend, Annaliza. I wasreading my book then. Then we went to school. I was nervous because that bitch lady guard again was there. Then when I went in she said "No, it's not allowed". I thought it was me. haha:)

Then we went to our first class, Math. It was fun. Our proffesor is good. I miss Sir Arman (my Math teacher in fourth year). He's really good in Algebra. I regret not listening to him in class and just sleeping there. But still I was happy.

After that we had our 30 minute break. Then we waited again for our next subject. But still we don't have our teacher so we all went home. It was early!! really!!!

thank God I was saved!

magsisimba pa tau aa..hello there! I wasn't able to post yesterday eventhough I came home early (I came home at 6:50 pm,, it was too early for me!). It's because I'm still too tired and I still have lots of things to do. But well, now, I will tell you about yesterday.

It was a very terrific day. I didn't expect it to be like that. You know, I don't want these kind of things to happen but it happens.

My class would start at 10 am and so I should leave home at 8am. But because I was busy surfing the net, I left at 8:30 (30 minutes is a big difference in my time!). I bought some fan, band aids and hair clips before I ride a jeep (I just want to include this). All the things happened before going to school is usual..me riding jeepneys, watching people around..all was usual. What is only different is the little disturbance in Muntinlupa because of a motorcycle accident. But it's not really bad. It was hardly raining. good thing I have my umbrella and I wore civilian clothes. I went to the entrance to wait for Karen. She arrived just in time, I did not wait too long for her compared yesterday.

In the main entrance of our school, I was not allowed to enter the campus because that bitch lady guard in the door said I was wearing a tokong and it's not allowed. I don't worry much because I have too many companions outside. The problem with the, is that they are in slippers. I waited there outside, actually for nothing. The bitch said that we should now go home because we're wasting our time there blocking the way. I hate her actually. From now on, I will be cursing her day by day!hehe...just kidding!

I was touched to Karen because she don't want to leave me all along in the entrance, She convinces me to enter at the new building (there is no guard there) or in the exit. But still I don't want. She really insist, but in the end, I won. I told her to go up and I'll be there soon. She's really worried about me.

While waiting, 2 of my classmates asked if I still want to enter the campus. Of course I want, for I was already too late for our first class. So they planned. The plan is, This girl in pink (girl#1) said that the girl in white (girl#2) will borrow my shoe because they both have slippers but girl #1 has a shoe. When they entered, they will go directly on the rest room and girl#1 will take off her pants and girl#2 will go out to give it to me. The plan worked. They both came up. I waited in the exit. While waiting, I saw 2 of my classmates again, Sheka and Ann. Ann was in slippers too. I asked Sheka if I could text from her phone because I don't have load. ahh, good thing Sheka is so good. I texted Papa to bring me pants but I forgot to mention where he would bring it- at home or at school.

Then girl#2 arrived. but she forgot my shoe! I was wearing her sandal so the bitch will still not allow me to enter eventhough I have already pants. So, we just go to the canteen and there I changed. Then the plan is, she will go up again and get my shoe. But she returned again asking for my COM because hers is not there and girl#1's is not there in the bag too. So I handed her my COM.



But unfortunately, I don't know what the hell happened to her...but I saw her go on the office with the guard (that guard is obviously the head of all the guards). From that moment, I already knew that we are caught in our act!!



I was quietly waiting outside when suddenly, that superior guard was calling out my name. I said I am "--" and he said I follow him. I entered from the exit (because it's where I was standing)...then this bitch lady guard was running towards us and said, "Hey, who allowed you to enter?". I pointed my index finger towards their superior and when she saw him it looks like she immediately hide in her shell..haha:)



We enter at the OSDS (I don't know what the hell it means..), there, I saw girl#2 sitting in front of a white table with a man sitting in front of her. I thought it was the 'prefect of discipline'. her soul is obviuosly not in her body, I mean she's really afraid what might happen to us. I sat on the chair next to her and there, they asked us what happened. Girl#2 is very honest. She tells everything...and so was I.



We told them about how it started, about the plan, what the hell will happen if we don't do it, the exchange of an important document which is the COM and everything!! That amazed them...I mean, they were shocked because we are girls, we should not have done things like that. The superior gusrd keep on telling about our major offense (exchanging documents and dishonesty is a major offense) and he said we'll probably be suspended for 10 school days! weeew!! That really got my nerves!!! I was getting nervous that time. I thought, what will happen to me for that 10 days?? How can I cope up with my subjects?? What will my parents say if they knew this?? oh...that really scared me..

The guard asked me if I know who the hell I handed my COM, I said she was my classmate but I don't know her name. That really sucks! They were all laughing. The guard asked me if I know the other suspect (girl#1), I said I know her in face but not in name. He told me to fetch her up from where she is. I was going out with my bag when the guard said I leave my bag there. I said my pants was there so I won't leave it. He allowed me to bring my bag the moment he knew that girl#1 doesn't have anything under her..:)

I fetched girl#1 and she was really nervous when she knew about what happened. She don't know what to do. I told her to just relax. When we arrived, weeew...I was really scared..the two of them start crying when the heard about our suspension..I also want to cry but I don't because if so, I will just be upset and regretful. I don't want to regret anything I've done, I always wanted to accept the consequences, good or bad, because it's what I choosed to do..so it means I am ready to accept everything.Well, I just keep on smiling and I showed confidence so that I won't feel bad. Our first class was over now. We waited for the 'prefect of discipline' (I don't know what they call it but it's what it was calle din my previous school) He immediately arrived and asked what happened to us. My two classmates (girl#1-Rose, girl#2-Love Joy) can't speak because of fear so I was the one who told everything to him. He laughed, yes, it's funny, I admit it...I also laughed in front of them while relating our story...then he let us write on a paper but he doesn't write our major offense, only those wearing slippers and tokong. Then he gave us advice. Then he said we won't have any suspension. Wow!! It's really nice!!!

Then, we went happily to our next class. good thing we still don't have our teacher yet. Then we changed our room and have our class in Science. It's boring. I felt sleepy. I'm not really interested with geology..Then after that we had our lunch break..it was too long. We just wander around and find a place to sit. Then we write our assignment in Filipino and English.

In our Filipino subject (it was in the speech laboratory), it was fun. I first thought our teacher is terror but she's not so...you know. Ah, It's boring too. The most interesting subject for me that day is our last subject, English. Our teacher is good, she's nice when she talk. She called me up for recitation, good thing I answered it confidently. But I miss teacher Louna a lot (she's my English teacher in fourth year)...she's really my idol...especially when it comes to the way she speaks. I really really miss her!!!

After my recitation, Ikept on talking with my seatmate, Karen, we talked about how corny our class is and we hate my other seatmate which is an emo. But I was sad because I've been so bad to her but she's really nice. haha..

Well, it's not a too bad day. I arrived home immediately. there are no heavy traffic anywhere!! It's nice!!!

heavy traffic causes headache...

yow! how your day?? Me? aw..I still want to sleep...I'm so tired about yesterday..

It was the second day of our class yeaterday. Good thing our class would start after lunch so I was busy watching "attic cat" while at home.

I was texting with Tony and Karen..Tony and I talking about her report and Karen about what to wear for school.

Karen decided to wear her uniform with me...for I left my jeans in Cavite (I am in Las Piñas by the way).

Tony, on the other hand, was worrying about her report in English. We keep on looking for books but none of them have her report. We decided to meet at starmall in Alabang. I am at the National Bookstore but still she's far on her way there, so I told her to go to SM Southmall so that she would find books for her report. I have to go that time because my class is getting near.

When I went outside the starmall, wow! It rained heavily. I can't do any but buy an umbrella which take my money away!:( Anyway, it's ok, the umbrella is cute and color pink!

Then, I was hurrying for school because Karen would wait there..but still I was the one who first came. Thank heavens Jean, one of our classmates, arrived and waited with me at the gate.

We entered the school. Ah, the temperature check is now over so we're fortunate. We are able to get in our first class. It was Algebra. Know what? we are only 7 in the room. Our professor waited long but no one came, so we started our class.

I really hate Math..I feel so sleepy everytime I was in that subject..

Hmm..my mind was sleeping when suddenly my classmates started to get up. It's already time, as they say. But when I looked at my cell phone to check the time, we still have 10 minutes left.

We walked through the corridors..then have one of our classmate's copy to have it photocopied. Then we went upstairs and loiter there. I was wondering why we should go all together (the 8 of us now)...so I told Karen we should get rid of them and find our own place. We went to NB4, a room without any class on going and write our lectures there. It was fun.

We find for our next class and waited for about 1 hour. Then, my crush, Rocky told us we can go home because our class is canceled.

I was so happy that we don't have class that early but sadly, I came home too late. It was already 9 when I got home. It's because of the heavy traffic in Muntinlupa, then in Alabang, then in front of Lianas.

I waited in line for a very long moment for a jeepney ride. There are lots of people but no jeepney wants to have a ride because the traffic in annex was too heavy. So I waited for Papa in SM. I called at home and I told Mama I am in National Bookstore. I entered there to browse some books. Someone called my name, wow! It's Christopher, my classmate in third year with Edward. There, we talked about a lot of things. I am so happy I met them..:)

after talking for about an hour, we departed. After a minute Papa came. We went home and really..I was very tired! But still, I'm so happy..:)