ang lahat ng nangyayari ng may dahilan

sa fb .. habang tinitingnan ko yung news feed, nakita ko ang link ng isang friend ko .. video siya galing sa youtube .. ang title is, "MU (magulong usapan)".

hindi ko na kinuha yung link niya. search na lang sa youtube. haha.

so ayun na nga. tungkol sa MU. hindi naman ako nakarelate sa story kasi hindi naman ganun yung nangyari sakin pero naluha ako (ang korni ko talaga. kainis.) kasi alam ko kung gaano kahirap yung MU lang kayo. alam mo yun. haizt.

yung tipong mahal niyo nga ang isa't isa, hindi naman pwedeng maging kayo dahil sa napakaraming rason na nakakainis dahil nag-exist pa. kung wala yung mga rason na yun edi sana masaya kayong dalawa.

grabe .. infairness a .. nagustuhan ko yung format niya .. yung pagkakadeliver .. gawa nga din ako ng ganun pero hindi ko na siya i-youtube .. ipopost ko lang dito taos di rin siya video format. sulat lang talaga. tapos kwento ko. astig. :)

tapos meron pa kong isang vid niya na pinanood. yung sa facebook. wala cute lang kasi tamang assume si girl. di naman ako tinamaan kasi wala naman akong crush na ka-chat ko sa fb lagi ..

ayun lang. share lang. hahaha.

"Kahit tayong dalawa na lang ang matira sa mundo di kita papatulan..."

"Kahit tayong dalawa na lang ang matira sa mundo di kita papatulan..."

Common. Oo. Maraming tao na ang nakapagsabi niyan (malamang isa ka na dun).

Paano nga kaya kung isang araw, magising ka na wala ng ibang tao sa mundo kundi ikaw na lang at yung pinili ng Diyos na makasama mo (as in kayong dalawa na lang sa mundo)?

Yan ang naisip namin ni Geh kanina. Paano, gusto nya daw manuod ng sine. Sabi ko, "Bulong ba talaga ang gusto mong panuorin?" Sabi niya, "Ok lang. Pero gusto ko rin yung My Valentine Girls". So ayun, dun kami nagkasundo. Sa Wednesday na nga ang plano e. Sana matuloy.

So ayun nga .. paano nga ba?

Sabi ko kay Geh nung nasa jeep na kami pauwi, paano kung si Ardee ang makasama niya tapos silang dalawa na lang. Sabi niya, kahit sino na lang daw, kahit pangit ..wag lang si Ardee . o kaya magpapaka-zombie na lang daw siya. hahaha. Ayaw niya talaga kay Ardee. Asar na asar talaga siya dun.

Pagbaba ni Geh ng jeep, naisip ko, paano kaya kung kami ng crush ko (crush nanaman ang term! euphemism! hahahaha!) na lang ang matira sa daigdig (daigdig talaga a.)?

Naisip ko sana siyang tanungin (yung crush ko) kaso nga ... prang ayaw na niya kong kausapin ngayon ng tungkol sa mga ganitong mga bagay ... feeling ko nga yung ano na lang yung dahilan niya kaya siya nakikipag usap sakin e. kaya ayun. :(

so balik tayo sa tanong .. paano nga kaya kung kami ni crush ang matira sa mundo?

iniisip ko, ano kayang gagawin namin? magtititigan? magkukwentuhan? haizt. magustuhan niya kaya yung idea? sana sabihin niya sakin na gusto nya kong makasama ...kahit isang araw lang .. yung kaming dalawa lang .. tulad ng sabi niya noon na kung may choice lang siya .. gusto niyang makasama ako kahit sa magdamag lang .. (eklat! hahahaha!)

hahaha .. so yung last line joke la ng yon. aa .. ayun. paano nga kaya no? ansaya siguro. hindi .. masaya talaga! kaming dalawa lang .. ialis muna natin dito ang usapin tungkol sa 'moral na obligasyon ng pagpaparami' a ... ang gusto ko dito .. yung .. magkasama kami. kaming dalawa lang. alam mo yun. yun lang naman kasi ang gusto kong mangyari. ang makasama siya. ang makausap siya ng hindi kinakabahan kung may nakatingin na iba. ang maipakita sa kanya at maiparamdam ko sa kanya kung gaano ako kasaya dahil nakilala ko siya at naging kaibigan. yun lang naman e. kasya na yun sa isang araw diba?? bat kaya di mangyari?? kailangan pa bang mawala ang lahat at kami na lang ang matira? kailangan ko pa bang mag-isip ng mga ganito ka-imposibleng bagay kung pwede namang mangyari ang sa totoong buhay? kailangan ko pa bang mangarap, mag-imagine at managinip para lang makasama siya?

haizt. buti pa siya. kasama niya siya. malamang sa mga oras na to .. ginagawa nila ang 'moral na obligasyon ng pagpaparami'. hai. hai talaga. hai. hai. hai.

Men are from Mars, Women are from Venus

yan ang title ng librong pinahiram sakin ni Ate Grace at pinahiram ko din kay Clay. Kanina, sabi sakin ni Clay, nasa page 131 na siya .. adik. Nagustuhan niya yung book. Tungkol kasi siya sa difference ng babae at lalaki at kapag nabasa mo siya, makakarelate ka talaga sa mga nakalagay dun. Tungkol din siya sa kung paanong ang mga difference na iyon ay magagamit mo para mas maging maayos ang pagsasama niyong magsing-irog (wow heavy!).

So ayun ,... sabi ko kay Clay nung kinukwento ko pa lang sa kanya yung tungkol sa book, pinahiram lang yun sakin ng isang kaibigan. Nung araw kasi na yun, nung galing ako kina Allen para magpakuha ng picture kasama niya, may problema ako. Sabi ko kay Ate Grace, may itatanong ako sa kanya pero next time na lang pag kaming dalawa lang .. tungkol sa problema ko. Tapos biglang inabot niya sakin ang librong yun tapos sabi niya, "Ayan, basahin mo yan para maintindihan mo ang mga lalaki." Natatawa ako kasi astig .. alam niya agad (o siguro chamba lang) yung ugat ng problema ko. hahaha.

So ayun nga, shinare ko rin siya kay Clay kasi nitong mga nakaraang araw, yung mga naririnig kong problema nila ni Mark niya ay nakasulat dun sa libro. Kaya tingin ko talaga makakarelate siya. Buti na lang game na game din siya basahin ang libro pagkatapos kong i-describe sa kanya yung content nun. Tapos kinabukasan, dinala ko agad yung book. Tapos kanina, sabi niya, aliw na aliw siya sa book .. at halatang halata na nakarelate siya ng bonggang bongga (parang ako) dahil dami nyang kinukwento sakin kanina.

Wala astig lang. Nakakatuwa.

You are the air I need to breathe

the river of life inside of me

you are the half that made me whole

you are the anchor of my soul

and you are strong when I am weak

you are the words when I can't speak

you never fail to see me through

that's the love I found in you

you are my shelter from the storm

you are the road that leads me home

and baby with you here face to face

Oh I know I've found my place

and you are strong when I am weak

you are the words when I can't speak

you never fail to see me through

that's the love I found in you

and once in every life

you find the one that's right

and when you say forever it's true

That's the love I found in you

You are strong when I am weak

you are the words when I can't speak

you never fail to see me through

That's the love I found in you

That's the love, love I found in you.

----------------------------------------

ayan ang kantang The Love I Found In You ni Jim Brickman.

wala, kasi nagtext siya ngayon ngayon lang. favor daw send ko daw sa kanya.

sinend ko naman.

grabe di man lang nagpasalamat.

User-friendly talaga.

Grabe.

Habang tumatagal lumalala pag-uugali niya sakin.

Nakakainis.

Pag ako lalong nainis .. hainako.

pero habang tinatype ko yan sa cellphone ko ..

ewan ko parang hurt na hurt ako.

parang tanga lang.

feeling ko kasi .........

tinatamad talaga ako ..

ewan ko ba kung bakit pero parang tinatamad akong kausapin si MP nitong mga nakaraang araw. wala akong pakialam kung magtext man siya o hindi .. at hindi ko na rin nirereplyan ang lahat ng text niya. kung pwede nga lang wag ko ng itext e kung di lang dahil sa devotion. pag tumatawag siya wala na rin akong lalong masabi. as in.

feeling ko naman tinatamad na rin siyang kausapin ako. pag kasi nagtatanong ako hindi na niya sinasagot. hindi na rin siya madalas magtext .. at kung magtext man siya tipid na tipid. tamad na tamad. minsan tumatawag siya, pero pag naputol ang linya, hindi na siya tatawag ulit di tulad dati, plus, hindi na rin siya magtetext.. as in wala ng paramdam. tingin ko nga napipilitan na lang siyang kausapin ako dahil din dun sa devotion.

siguro kaya nawalan ako ng gana dahil nga dun sa hindi niya sinasagot ang mga tanong ko. akala ko kasi, bukod kay Ate Grace e siya ang maaasahan ko sa mga bagay na gusto kong malaman. pero hindi pala. pero ayos lang. hindi naman ako nalulungkot. wala lang. ang naging epekto lang sakin .. ayun nga .. tinamad na kong kausapin siya.

tsaka ..basta .. ewan ko ba .. iba ugali niya. ansama niya sakin (di naman masyado.. haha .. mabait pa rin siya .. pero .. mabait na masama). lagi niya kong binabara at pinapahiya (kaya bilang ganti, ginagawa ko rin sa kanya.) tapos basta. bat siya ganun.

totoo ngang wala ka ng tunay na kaibigan na makikita sa college. pero syempre umaasa pa rin ako sa ganun. siguro sadyang masama lang talaga ang ugali ko kaya ganito sakin ang mga tao. hai.

hirap nga akong tumanggi ,. tsk.!

kanina .. niyaya ako ni Clay na mag-alay lakad .. gusto daw nila ni Geh ... tapos sabi ko, "Clay, alam mo naman .. di ako tumatanggi.."

ewan ko ba kung bakit pero napakahirap talaga para sa akin ang tumanggi. Buti nga ngayon medyo marunong na kong magsabi ng "hindi" e .. di tulad dati .. as in parang napaka-forbidden ng word na yun.

katulad na lang yung sa cell phone ko .. personal kong gamit yun. tapos syempre kaya ako nag-cellphone dahil ginagamit ko. pero sa school, dati nung nag-aaral pa ko sa Muntinlupa, ginagawang camera ng mga kaklase ko ang cellphone ko. Buong araw di ko yun mahahawakan .. tapos pag uwian na babalik na sakin tapos full memory na. Nung sa CDW na ko, ayun mas lumawak ang naging pakinabang ng cellphone ko para sa ibang tao. Sabi nga ng isa kong kaklase .. pwede na raw ako magpa-"pay cellphone" sa classroom. Paano, ganito ang scenario...

Si Ariane, gagamitin yung pantext ko tsaka yung pang-call ko para kontakin ang boyfriend niya na sabi nya ay di niya daw boyfriend (pero naga-i love you-han sila). E dati di naman ako nag-a-unli call kasi di ko naman nagagamit .. iniipon ko lang yung tig-20 mins. call na nakukuha ko sa two days kong unlitext. e dahil di nga ako masyadong natawag, pinapagamit ko na lang sa kanya ang pantawag.

Tapos si Rodolf din .. noong di pa nawawala yung phone ni Beth (ang kanyang girlfriend) e lagi din niyang tinatawagan ito gamit ang aking cellphone. Naalala ko nga minsan e .. meron akong natirang 90mins. na pang call .. takte grabe ... naubos niya yun ... astig talaga ... pero ayos lang .. hindi naman ako nagalit .. nagulat lang ako kasi .. grabe wala lang. wala lang. hahaha.

Tapos here comes Sai. Yung cellphone niya kasi hindi nag-cha-charge kaya one time humingi siya ng favor sakin na kung pwede yung cellphone ko gagamitin niya para i-charge yung battery nya. Buti kasya yung battery. Ayun pumayag naman ako.

Tapos ito pa .. si MP ..hindi niya alam .. isa rin sya. Hindi naman niya direktang hiniram ang aking cellphone .. pero ganito naman ang style niya. Tatawag siya sakin (dahil ako lang daw ang may contact sa kanya kahit alam ko namang di totoo yun) tapos ayun kakausapin nya ang ilan sa mga kaklase namin (na tuwing iaabot ko yung cellphone ko, nagtatanong kung sino yun, hindi na lang diretsong kausapin .. e ako naman nahihiya akong sabihin na si MP nga dahil katulad ng inaasahan, nagtataka sila kung bakit natawag sakin yung ano na yun. haizt.) So ayun. Medyo minsan naiinis ako kasi yun nga .. nahihiya nga kong ganun .. kasi nga iisipin nila .. bat ganun. Pero hindi naman ako pwedeng tumanggi kasi simpleng bagay lang naman yun diba.

So ayan ang kwento ng aking cellphone. Isa lang yan sa mga bagay na hindi ko kayang ipagkait sa ibang tao. Ilan pa sa mga bagay na hindi ko pinagdadamot ay ang aking oras at effort (kahit gusto ko ng umuwi minsan ng maaga pero pag may nagpapasama sinasamahan ko.. ), pera (mahilig din akong magpautang lalo na sa mga kaawa awang mga nilalang .. pero noon yun ..hahaha.), baon (ang baon ko, kadalasan ibang tao chumichibog. tapos minsan ibinibigay ko ulam ko kahit kulang na .. tipong ganun.), mga libro (dati hindi ako nagpapahiram ng libro dahil nasisira .. pero ngayon .. kulang na lang magpa-book rental ako .. ), at kung anu-ano pa.

Ok. Hindi ko ito sinabi para ipangalandakan na mabuti akong tao (pero kung iyon ang nasa isip mo, wala na akong magagawa pa). Hmm.. sinabi ko to para sana matulungan ang sarili ko na kahit minsan naman ay matutong tumanggi. Kasi katulad kanina.. sabi ko nga kina Clay at Bro. Jerry, pagka ako niyayang mag-ano .. di rin ako makakatanggi .. pero syempre joke lang yun.

Sabi nga nina Clay at Geh .. masarap daw akong kasama .. kasi isang yaya lang di daw ako nagdadalawang isip. Tulad na lang pag nagyayaya sila mag-SM. tapos tulad na lang din dati nung biglaan kaming pumunta kina Clay sa Makati. cute. hahaha.

Pero kasi . .. dito ako masaya e. Masaya ako kapag nagagawa ko yung pabor na hinihingi ng iba. At sobrang lungkot ko naman kapag hinihindian ko sila. Kaya ganun.

ayun o .. sa Lunes Valentines Day na .. ang pinaka-aabangang araw ng mga taong matagumpay na nakuha at nakakasama ang taong minamahal nila at ito rin ang araw na pinakasusumpa ng mga taong bitter, bigo, umaasa, naghihintay at mga tanga.

Valentines nanaman .. at ako? syempre .. walang date! hahahaha! grabe .. pansin ko talaga tuwing Valentines wala akong boyfriend o kaya wala ako kahit ka-fling man lang. astig.

Hindi naman ako nalulungkot .. hindi naman kasi big deal masyado sakin ang araw ng mga puso .. masaya ko pa rin naman siyang nase-celebrate taon-taon. Pero iba ngayon. Ibang iba.

May mahal kasi ako .. echos! Hindi .. meron akong crush .. hahaha .. crush daw o .. crush na lang para masaya diba .. ayun nga may crush ako .. tapos .. may crush siyang iba .. at crush din siya ng crush niya (takte parang elementary lang a.) .. so ayun .. crush nila ang isa't isa .. at ngayong Valentines .. magkasama sila (lagi naman e, kahit di Valentines) .. tapos .. mas lalong sweet sila kasi araw ng mga puso nila .. tapos .. maglalaro sila .. (ok cut.)

..habang ako .... iniisip ko kung anong ginagawa niya ,. nila pala. tapos sa isang sulok ini-imagine ko na sana ako na lang ang kapiling niya sa araw na iyon. kaso hindi naman pwede yun.

natatakot nga ko mag-Lunes e, baka kasi ikwento niya sakin ang ireregalo niya sa crush niya ... shet .. shet talaga .. masasaktan ako .. sobra. hahaha. syempre sana ako na lang yun diba .. e ano ba namang magagawa ko .. ako lang naman ang may crush sa kanya .. anlaki ko naman kasing tanga e .. sa kanya pa ko nagkacrush .. ayun .. disaster tuloy.

hai .. grabe naman .. pero kahit na ganito .. dapat pa rin akong maging masaya .. sa araw ng mga puso .. dapat di ko masyadong i-stress ang puso ko .. dapat ko siyang i-relax. Kay Lord na lang ako makikipag date sa araw na yun .. hehe..

pero sana managinip ako mamaya ... at sa panaginip ko, Valentines na .. tapos .. kasama ko siya .. ngayong gabi lang talaga .. tapos panaginip lang .. masaya na ko. :)

nagpatotoo ako. hehehe.

yeah, you've read it right. nagpatotoo ako. bale, 2nd time na to. same place, sa OMPH sa Springville Heights sa Cavite.

umattend kami ni Sam. ayun. dumating kami kumakanta sila ng joyful song. tapos after ng ilang song .. umupo kami .. sharing portion na. may unang nag-share. tapos next .. naghahanap yung coordinator... todo yuko ako para di ako mapansin .. pero grabe .. minention talaga ang pangalan ko .. at ano pa nga ba edi dapat na kong tumayo .. yun kasi ang tipo ng mga bagay na di dapat tinatanggihan. so ayun na nga.

buong tapang at confidence akong tumayo at kinuha ang mic (grabe .. san ko kaya nahugot ang confidence na yun .. hahaha. syempre kay God.) so ayun na nga .. wala akong maisip na i-share pero nung nakatayo na ko sa harap .. wala .. dire-diretso at parang may sariling buhay na ang mga labi ko ..nagsalita lang ako. grabe.

maiksi lang ang nagingpatotoo ko. hindi na ko nagdrama pa sa gitna. tamang kwento lang.

bale ito yung sinabi ko.

------------

"good evening po sa ating lahat at good evening din po kay Lord. Sobrang thankful po ako kay God dahil nandito ako ngayon. Gusto ko lang pong i-share yung kabutihan ni God sa akin. So bago po ako pumasok sa CDW, ako po muna ay nag-aral sa Muntinlupa. Noong nag-aaral pa po ako dun, napalayo po ang loob ko kay God, hindi na ako nakakapagsimba at nawawalan na po talaga ako ng time para sa Kanya. So nagpray po ako kay God na sana magkaroon ng way para mapalapit ulit ako sa Kanya. So ayun na nga, nakapag-aral ako sa CDW na sobrang pinagpapasalamat ko talaga kay God kasi malapit na ulit ako sa Kanya. Totoo nga po na kapag wala siya ay di magiging masaya ang buhay, at ang kaligayahang iyon ay natagpuan ko po sa CDW. At pinagpapasalamat ko rin po kay God ang mga tao sa CDW na nakilala ko na tumulong para ilapit ako kay God. Tulad po nung isang brother na kilala ko dun, last week po, bale this week po siya nag-start pero last week, inencourage niya po ako na mag-devotion. so every day and every night po e nagdedevote po kami sa Bible, at nagkaroon po ako ng pagkakataong mabasa ang Bible at grabe, ganun pala kaganda ang mgamessage ni God. Kaya thank you po talaga kay God. Napakabuti Niya."

-------------

ayun lang yung sinabi ko. haha. tanda ko pa e no. ayoko makalimutan para mai-post ko dito. wala lang. di ko naisip yan pero yan ang lumabas sa bibig ko .. at feel ko na galing siya sa puso ko. so ayun, sabi ng coordinator, before daw pag nakikita niya ko sa bahay iniisip niya na napakamahiyain kong bata dahil di ako nalabas ng bahay .. pero ngayon daw .. ayun nakakapag-share na nga ako.

haha.

so ayan .. yang shinare ko na yan .. totoo yan. as in. naalala ko nga, last Tuesday, diba nga nagkadramahan sina Clay, Geh, Wendy, Arjay at ako sa damuhan sa tapat ng school. natanong ako ni Clay nun kung gusto ko bang lumipat. sabi ko, gusto na ni mama pero ako ayoko. tapos tinanong niya kung bakit kasi silang lahat kung may choice lang e lilipat na. ako naman, sabi ko, hindi naman kasi yung school mismo yung habol ko dun .. kung may choice lang din ako gusto ko din naman lumipat. pero iba kasi yung natagpuan ko sa lugar na yun. sbai niya, "friends?" sabi ko, hindi yun. kung friends lang naman, mas marami ako nun lalo na nung nasa muntinlupa pa ako nag-aaral. pero yung peace and happiness. yun ang nakita ko dun.

iba kasi talaga ang naging buhay ko simula ng lumipat ako sa CDW. simple, wala ng masyadong adventure ang buhay ko ngayon .. pero msa masaya ako kesa dati. ngayon bihira o hindi na ko umiiyak palagi. di ako laging takot. di ako laging malungkot. malungkot man minsan at tinatamaan ako ng pagka-emo pero minsan lang .. hindi araw-araw di tulad dati na wala talaga akong kasiyahan sa buhay. noon, lagi akong galit .. puro galit ang nasa isip at puso ko .. puro paghihiganti ang gusto ko .. ayoko ng may nang-aaway sakin. pero ngayon, kahit na may nang-aaway sakin ... di na ko nagagalit sa taong yun. minsan nagagalit .. syempre tao din naman ako ... pero hindi tumatagal at isang pray ko lang ok na ang pakiramdam ko. di tulad noon na buong year ata akong badtrip. tapos ngayon kahit na may nawawala sakin hindi ko masyadong dinadamdam.. kasi naka-focus ang atensyon ko sa kung anong natira at kung ano pa ang dumadating. di tulad noon na may mawala lang e wasak na wasak na ang buhay at mundo ko. yung mga nawala, hindi lang ibig sabihin na materyal na bagay, meron ding tao at feelings .. mga ganun.

so ayun nga, masaya talaga ako sa buhay ko ngayon. di man ganun ka-exciting ang mga nangyayari, wala mang kakaibang twist (dahil di na ko masyadong nakakagawa ng kalokohan .. as in konti na lang.) ayun .. ok naman. masaya pa rin ako. at mas masaya. hindi fake na saya. masaya talaga.

:)

Exodus 33:1 - 34:17 (day); Exodus 34:18 - 35:35

Feb. 10 (day)
Chapter: Exodus 33:1-34:17
Today's Memory Verse/s: Exodus 33:14

Title of Devotion: God is my intimate friend
Command/s: If I wish to consult the Lord, I could go and meet Him
Warning/s: I must find favor with God
Promise/s: 'I myself will go along, to give you rest'; 'I will carry out your request'
Application:
-Spiritual - I will consult everything to God
-Intellectual - I will free myself from worry and know that God will go along with me.
-Emotional - I will be grateful because God is with me.
-Physical - I will be confident.
-Social - I will be a good friend to other people.

Feb. 10 (night)

Chapter: Exodus 34:18 - 35:35
Today's Memory Verse/s: Exodus 34:20

Title of Devotion: An offering is a must

Command/s: Always bring an offering to God

Warning/s: 'No one shall appear before me empty-handed'

Promise/s: Ex. 34:24

Testimony: Every decision I made today, I prayed first to God and asked Him if I should do it. A while ago, I went to OMPH in Springville Heights to attend an El Shaddai prayer group meeting there. I was invited to share God's goodness and I accepted it without thinking twice which is really great because I didn't worry about what will I say 'coz God is with me. I am very confident and i successfully delivered my speech. About being a good friend, I forwarded my devotion to a friend and then he replied, "thank you good friend" ... so, is it enough proof that I've been a good friend today? :)

Exodus 30:1 - 31:11 (day); Exodus 31:12 - 32:35

Feb. 9 (day)

Chapter: Exodus 30:1-31:11

Today's Memory Verse/s: Exodus 31:11
Title of Devotion: God's lavish gift of talents

Command/s: 'all these things they shall make just as I have commanded you'

Warning/s: I must follow God's command at all times.

Promise/s: 'I will meet you and help you so that you can fulfill my command'

Application:

-Spiritual - I will ask for God's help

-Intellectual - I will keep in mind the commands of God

-Emotional - I will be happy and thankful to God.

-Physical - I will discover one talent and do it.

-Social - I will share that talent to others.

Feb. 9 (night)
Chapter: Exodus 31:12 - 32:35

Today's Memory Verse/s: Exodus 31:13
Title of Devotion: Keep the Sabbath day Holy
Command/s: Keep the Sabbath as something sacred; 6 days are for doing work, but the 7th day is of complete rest sacred to the Lord.
Warning/s: Anyone who does work on the Sabbath day shall be put to death.
Promise/s: 'I will make of you a great nation'; 'My angel will go before you'; 'I will punish them for their sin'
Testimony:
Of course my day won't start without asking for God's help in everything that I'll do and I will encounter for the whole day. I know some of God's commands and so I keep them in my mind and whenever (as I've observed today) I do something that opposes His command, I remind myself about it. I've always been happy and thankful to God about it.Well, I have difficulty in discovering a talent in myself because I've always believed that I wasn't gifted with any but God had given everyone but I haven't found yet. So I hope before the week ends I could, so I can share it with others. :)

girl talk.

kaninang umaga .. maaga akong dumating .. astig kasi ngayon di na ko nale-late. kasabay kong dumating si Jodi. una si Hadasa. Sunod samin si Abby.

Ayun .. ang kwentuhan naming 4 ay nag-umpisa nung sinabi ni Jodi na maayos ang family planning sa kanila dahil tig-2 years ang gap nilang magkakapatid. sabi ko, maganda yun dahil di masyadong malayo at least magkakasundo sila. kumontra si Abby at sinabing bakit siya .. yung kasunod niya .. as in kasunod lang .. di nya kasundo masyado. ayun. tapos andami na naming napag-usapan. hahaha.

wala lang. nakakatuwa lang ang mga moment na ganyan. tsaka minsan ko lang makakwentuhan si Abby . shocks .. I really like it. :)

no.......Andrew!!!!!!!!!!!!

kanina .. nanghiram ako kay Bro. Jerry ng tagalog na Bible na may old testament. sabi ba naman ni Andrew, "wow. devotion te?" tae .. ito ang naisagot ko .. "noo!!!!!!!!!!!!!!!! Andrew!!!!!!!!!!!!!!"

wala lang. o.a ng reaction ko e no. hahahaha.

natawa din ako kay Leah . kaninang umaga nanghiram siya ng ballpen para pansulat sa attendance. nagulat siya kasi ang nirereview ko daw Bible. hahaha.

Well...... :)

ito lang ang magandang nangyari sa araw na ito.

ayun .. maaga kaming umuwi kanina .. as in 2:30 ata yun . tama .. ganun nga. paano, sobrang init sa classroom .. as in parang oven. buti na lang andun na si Bro. Rey at napagpasyahan ng pauwiin kami. karipas agad kami ni Geh. Nung tumapat ang jeep namin sa SM, tumawag si MP. andun kasi siya sa SM .. sabi niya bibigay na daw niya yung Bible at devotion notebook. bababa sana ako kaso tinamad na ko tsaka kasama ko si Geh. isa pa, pag bumaba ako .. isa nanamang 'desperate move' yun. iwas issue.

ayun. mga 3:15 nakauwi ako ng bahay. nakabili na rin ako ng trip kong bag sa annex. sabi ko mag-aaral ako sa Filipino pero umidlip lang ako at nagbasa ng psychology book at cosmo. hahaha. ayun. ayoko na sanang bumalik at umattend ng gawain dahil si sarah di nagrereply .. pero sabi ko kasi kay MP kukunin ko na yung Bible ..kawawa naman yun pag dinala pa niya ulit diba. tsaka .. ayun. ayun na nga.

natatawa ako kanina .. over sa reaction ang mga kaklase ko nung i-aanounce na wala ng klase .. lalo na si Bro. Jerry .. grabe sa talon .. parang .. wala lang. overjoyed masyado e ang cute. lumapit pa sakin at hinawakan ang mukha ko sa sobra niyang tuwa. hahaha.

wala kaming lit. saya. di tuloy ang exam. tamang tama lang kasi di pa ko nagrereview.

may napansin ka ba?

nagtext siya kanina ... nagtanong kung may sinabi nanaman ba sina sjane at wendy kasi kanina kasama ko yung dalawa ..e kailangan kong makita si MP para kunin yun Bible at devotion notebook na ginawa niya. so ayun .. buti naman nahintay ako nila sjane ...

reply ko sa text niya, wala naman (at kung meron man hindi ko na alam. di ko na kasi kinausap si sjane after kong lumapit kay MP .. alam ko kasing may sasabihin yun ... para di ko na lang marinig umiwas na ko. nakakasawa na rin kasi.) sabi ni MP salamat naman daw at wala. (buti naman talaga. haizt.)

tapos ... ito ang mga text ...

MP: Wala ka bang napansin kanina?

Ako: Wala naman. Bakit anong meron?

MP: Parang nakatapak tayo sa numero. Bilang ang mga kilos natin.

Ako: Ah ganun ba ... di ko napansin.

di man niya direktang sinabi .. pero malakas ang pakiramdam ko na ang tinutukoy niya ay kung paano ang nangyari nung nagkita kami ..nung iabot niya ang Bible at devotion notebook at nung nagpaalam ako. nangyari lahat yun ng parang wala lang. ni di na nga namin nakamusta ang bawat isa o nangitian man lang. iwas issue.

simple lang.

ayan ang laslas ko sa kaliwang wrist ko kani-kanina lang habang naglalakad ako sa Amvel papuntang chapel. medyo ok na yan kasi wala na nahugasan ko na .. pero kanina .. grabe ... over-flowing ang dugo ... akala ko nga mauubusan na ko e. Over-over depressed na talaga ko kanina .. di ko na kaya yung nararamdaman ko sa dibdib ko ... kaya imbis na iiyak ko at isigaw ko .. ayan . .. dinaan ko na lang sa laslas.

naalala ko nung monday ata yun ..tinanong ako ni clay kung bakit daw hindi na ako naglalaslas. hindi ko na nasagot ang tanong niyang yun dahil biglang may kumausap sa kanya.

bakit nga ba hininto ko ang paglalaslas??

simple lang. ayoko ng issue. minsan kasi nabanggit ni MP na mawawala na nga daw sana ang communication namin kung di lang ako naglaslas noon .. naisip niyang ituloy dahil kailangan ko daw ng .. nakalimutan ko yung term e . basta english yun. so ayun nga. kaya di na ko naglalaslas para naman sa susunod na maisipan niyang wag ng makipag-communicate sakin e wala ng pipigil pa sa kanya. isa pa, feeling niya kasi noon yung mga laslas ko e para sa kanya .. e ang kanya lang naman dun yung 'i hate u'. so ayun.

e bat ako naglaslas ulit ngayon??

simple lang din. di ko na ma-take ... no choice na ko ,.. yun na lang kesa gerahin ko ang dahilan ng matinding galit ko kanina .. grabe. itatago ko na lang (buti nga di niya nakita kanina e..) para wala ng masabi pa.

so bakit nga ako naglaslas??

kasi naiinis at nagagalit na talaga ako sa sarili ko ... para kasi akong tanga ..may pa-attend-attend pa ko ng mga gawain, may pa-devo-devotion pa ko ... pero ansama naman ng ugali ko. pano ko nasabi? simple lang. di ako nauubusan ng kaaway. as in. bati ko yung kabilang kampo, kaaway ko yung isa. grabe. diba ansama nun??

wala akong maalalang ginawa kong masama kay wendy para ganituhin niya ako. biruin mo, si sjane ang hindi tumupad sa usapan pero ako ang ginigisa nanaman niya ngayon at pinagdudukdukan na may sala. pakshet naman o! bakit ako na lang lagi?? bakit galit sakin lagi ang mga tao?? bakit kahit super pasensya na ko at super consideration na ang binibigay ko sa iba ganito pa rin?? ano bang mali sakin?? sobra na ba talaga ang sama ng ugali ko??

wala na kong nagawa kaninang umaga (ng malaman ko kay sjane na bati na sila at sakin galit na galit si wendy) kundi ang humarap sa bintana, tumingin sa malayo at pigilan ang pagpatak ng luha ko. ayokong umiyak sa mga ganito kababaw na dahilan. pero kung natuloy man akong umiyak kanina .. ang mga luha ko ay di para kay wendy kundi para sa sarili ko. hindi awa kundi galit. gusto ko ng mawala sa mundo.

basta ampangit ng araw ko ngayon. sumabay pa si MP. badtrip talaga sila ni wendy sa buhay ko. pero mas badtrip si wendy. ayoko na talaga. suko na ko. ayoko na.

sabi ni MP kagaguhan ang sabihin kong hindi ko sila kaibigan pero lagi kong kasama. Gago na kung gago, pero pinaninindigan kong wala akong kaibigang tulad nila ... lalo na ng tulad ni wendy.

kung kaya lang matutulog naman ako e .. kaso ayaw talaga e ..

ayan naman siya .. sinasabi nanaman niya ... di pa siya tulog dahil gising pa ko. nakakairita .. para siyang tanga kahit kailan. ano namang kinalaman ng di ko pagtulog sa kanya diba?? naiinis na ko .. bakit?? kasi after niyang sabihin yun sabay tutulugan naman niya ko... o san ka pa diba? wala nang-asar lang siya. pero di ko naman sinabing wag siyang matulog .. ang ibig kong sabihin .. sana di na lang niya sabihin yun kasi wala. hainako. badtrip.

sabi ko nga sa kanya .. lagi naman ganito ... lagi na lang ako late matulog .. tinanong niya kasi kung bakit di pa ko natutulog. tapos sabi niya di naman daw lagi. sabi ko, hindi ako nakabili ng rh kaya di ako makakatulog ng maaga. ayun di nagtext. yun lang pala pampatigil sa kanya e.

tapos ngayon ngayon lang nagtext ng 'helow' (naiinis ako pag ganyan ang spelling. hello na lang di pa i-spell ng maayos. tsk.) tapos nireplyan ko ng 'hi'. di na nagtext. buti naman. haizt.

Exodus 28:1-43 (day), Exodus 29:1-46 (night)

Feb. 8 (day)
Chapter: Exodus 28:1-43
Today's Memory Verse/s: Exodus 28:12

Title of Devotion: I bear the name "Christian"
Command/s: Bear the name on your shoulder as a reminder before the Lord.
Warning/s: I must be careful to act like a Christian since I bear the name of Christ.
Promise/s: God will recognize me by the name of Christ that I bear.
Application:
-Spiritual - I will recognize Christ as my role model.
-Intellectual - I will think like a Christian.
-Emotional - I will omit the emotions that is not essential in being a Christian.
-Physical - I will talk and act like a Christian.
-Social - I will be good to others.

Feb. 8 (night)

Chapter: Exodus 29:1-46
Today's Memory Verse/s: Exodus 29:42

Title of Devotion: Lord, I offer my life to You

Command/s: Offering must be done in front of God.

Warning/s: I must offer my life to God

Promise/s: 'I will meet you at the altar'; 'I will dwell in your midst'

Testimony:

Above everyone else, Christ is the only one I have to consider as my role model. So I've tried my best about it, but still at some time I fail. My actions and words (some) still is not good. Even on what I think. It's really difficult especially now that there's this someone who hates me so much and I can't help sometimes but to think negative things about her and feel hatred which is not good. But I stop myself whenever I reach that point so I'm happy to say that I made it a little bit. But well, I've been good to others today. :)

First day of devotion :)

hayun nga .. first time kong mag-devotion. grabe super kabado ako kasi hindi ko alam ang mga gagawin ko. kagabi, (Linggo ng gabi) sinend na sakin ni Bro. ang mga verses for the whole month.

bale ang flow ng devotion ay ganito ... two times a day siya mangyayari... sa morning at sa evening. so ayun.

maaga akong nagpagising kay mama .. pero san ka pa .. 5am na niya ko nagising. pero di yun naging hadlang para sa gagawin ko. taz yun .. umalis na ko ng bahay ng medyo late sa dapat ay usual time ng pag-alis ko .. but you know what .. di ako na-late .. maaga pa kong dumating! yung dating ko parang yung usual kong dating pagka umaalis ako ng bahay ng maaga.

so ayun na nga. nung asa school na ko, tumawag si Bro .. (ok, all eyes nanaman sakin ang mga kontrabida.) ayun .. sinend niya na yung kanya .. tapos napag-usapan namin yung tungkol dun. tapos ako rin sinend ko yung sakin mga Math time na .. di ko na nga nai-surrender yung phone ko e .. hahaha.

so eto yung mga nakalagay sa devotion ko nung morning pati na rin nitong evening.

pero alam niyo yun kabado talaga ako .. feeling ko kasi talaga mali e. pero sabi niya, "walang mali sa gagawin o ginawa mo kasi kay Lord yan. Don't think about it. Yun ang nilagay ng Lord sa puso mo." so .. ayan .. ayokong burahin yan sa cellphone ko para lagi kong mabasa at maalala na dapat di ako matakot at di ko dapat isiping mali ang ginawa kong devotion. so eto na nga pala .. let me share it to you .. :)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Feb. 7 (day)

Chapter: Exodus 25:1 - 26:15

[ladykyu]

Today's Memory Verse/s: Exodus 25:8, 40

Title of Devotion: Preparing the sanctuary: myself

Command/s: make God a sanctuary, follow according to God's words

Warning/s: be at my best especially when I'm in front of God and see to it that I follow God's commands.

Promise/s: 'make a sanctuary for me, that I may dwell in their midst'

Application:

-Spiritual - give time for God and me alone in a day.

-Intellectual - I will study more about this chapter.

-Emotional - have a clean heart

-Physical - I will wear the right attire especially when I enter the church

-Social - I'll love my neighbors and enemies by being more patient in dealing with them

Feb. 7 (night)
Chapter: Exodus 26:16 - 27:21

[ladykyu]
Today's Memory Verse/s: Exodus 27:20
Title of Devotion: Keeping my Life Burning
Command/s: Bring with me always the words of God
Warning/s: live in God's words
Promise/s: Bring with me the best oil (God's words) and my life will always keep on burning
Testimony:
-Spiritual - Yes, I've done it. Because of this devotion, I had alloted some time in my day to read the Bible and a time for me and God alone.

-Intellectual - I have read the verse even in Tagalog version to make myself understand it fully. I look forward to searching it once in the net.

-Emotional - No, I failed in this part. Some part of my days are really hard and still it's hard for me to live a day without holding grudges or any negative emotions.
-Physical - I haven't done the 'skirt thing'. I hope tonight. But I guess I had at least the right attire last time I enter the church which is a while ago.
-Social - I did it but not perfectly. I had this enemy whom I hate for being so maarte. In the morning (early parts of my day), I patiently dealt with her but in the latter part... I didn't stop myself from bursting. But good thing I didn't confront her or what .. I just keep my anger in myself. But it's not good pa rin.

---------------------------------------------------------------------------------------

ayan lang naman yun .. hehe. simula ngayon tatry ko ng i-post lahat ng ganito ko. tsaka ipopost ko na rin yung mga naririnig ko sa mga pag-attend ko sa gawain sa mga chapters. pero saka ko na simulan yun pag di na ko masyadong busy. ayun lang.

ngayon, maganda naman ang araw ko. kahit na bagsak ako sa math ok lang. sa english di naman ako masyadong nahirapan. medyo na-badtrip ako kay wendy ngayong araw pero alam kong di tama yun kaya ngayon hindi na. sasama sana ako kay Bro. Jerry kanina sa outreach niya sa moonwalk, parañaque kaso nahihiya akong magsabi na gusto kong sumama. pero infairness a .. sinuot niya yung necktie na niregalo ko sa kanya ... and I love it! :)

tutulog na nga ko.. haizt! dami ko pang gusto i-post!

kahit na gusto ko pang mag-post .. kailangan ko ng matulog .. ansakit na talaga ng ulo ko . isa pa .. magmemeditate pa ko bukas ng umaga .. kinakabahan ako kasi baka magkamali ako .. Lord ..help me please.. :) Good night.

At ease ka na ba?

ayan ang last question niya nung magkatext kami kaninang tanghali. ano yun e bale magkausap kami sa phone .. e dumating na sila mama galing sa grocery so kumain na ko .. tapos binaba niya ang phone .. taps nagtext siya .. at ayan nga yon.

ang nireply ko .. a .. basta sabi ko medyo. tapos tinanong ko siya kung ano sa tingin niya.

sabi niya ok lang. tapos ayun wala na. di ako nagreply, di na rin siya nagtext.

tapos nung gabi nga tumawag ulit siya. sabi niya explain ko daw. pero di ko ginawa. tinatamad akong i-explain . isa pa ... dapat pa bang i-explain yan?? grabe magsisinungaling pa siya .. sabi niya naka-screened message daw ulit di niya daw nabasa .. e abnormal pala siya e .. nagreply pa nga siya ng ok lang. ayun di siya nakalusot tumawa na lang. at dahil jan di niya ko nakumbinsing i-explain.

At ease na nga ba ako?

ayun din ang iniisip ko kanina habang kausap ko siya sa phone bago pa man niya itanong. hmm .. tingin ko parang medyo ok-ok na ko sa kanya ... I mean, hindi na ko ganun ka-ilang di tulad dati.

katulad kanina .. yung topic namin ay about sa ano .. basta ... hindi naman super pero at least .. basta di na ko masyadong ilang.

maganda yun ... pero naisip ko .. sana sa personal maging at ease na rin ako sa kanya para naman diba .. hindi na mahirap makipag-usap. sabi ko nga sa kanya kahapon, iniisip ko minsan kung kaya ko kaya siyang kausapin tulad ng pakikipag-usap ko kay Bro. Jerry. pwede. pero mahirap.

ayun .. hindi naman at ease. tama lang. as in tama lang. at sana mag-improve pa diba. para naman masaya. :)