kakatamad!!!

Ewan ko ba wala ako sa mood ngayon..may maganda pa naman akong post sana..kainis kasi...parang tanga ako...pag masipag mag-isip ang utak ko saka naman tinatamad ang kamay ko..partida magtatype na lang aa...haizt..ewan! pati nga mag-facebook? grabe tamad na tamad ako..nakakainis kasing isipin na may pasok bukas..haizt..hay nako talaga.!!!

good night na nga. hay nako, ang bad ko pala today...super lumalabas na si ako..as in ang lakas kong manlait at mang-asar kanina..sana lang di sila napikon...please God I'm begging you!!hahahaha!!

I'm so insane.amp.

philophobia. . .

Isang taon, (nagbilang sa daliri...) at anim na buwan na rin mula ng mag-disintegrate (kahit panget basta magamit lang yung word) kami ni REJA. Matagal na kung tutuusin..pag may nagtatanong nga kung may special someone ako, proud akong sasagot na wala pero nahihiya akong sumagot sa follow-up question na bakit.Kasi hindi naman dahil walang nanliligaw saken ang dahilan...kundi dahil hanggang ngayon kinukulong ko pa rin ang sarili ko sa isang taong wala naman.

Kanina, nagkausap kami ni Ate Shell habang naglalakad palabas ng Festi. Pinuri ko siya dahil ang lakas niya..I mean, kakaiba siya dahil kahit na bago lang sila nag-break ng ex niya (one month na ata..) ok na siya..nasasaktan man siya at nag-emo..iniisip niya naman ang positive sides ng nangyari sa kanila. Sabi nga niya sa akin, "Ikaw, malay mo..pag-nainlove ka..." parang ganyan ang sinabi niya. Sa isip-isip ko.."Kung alam mo lang..isa ako sa mga taong emo-emohan kasi di matanggap ang pagkawala ni ex.."

May enemy ako (enemy = trustworthy friend) na nagtanong minsan sa akin kung kamusta na ang love life ko. Sabi ko hanggang ngayon hindi ko pa kayang makipagrelasyon sa kahit na kanino. Nag-attempt na rin naman ako..actually after nga ni REJA may naging boyfriend ako pero kasi, feeling ko tuwing nakikipag-MU ako sa iba, parang nagtataksil ako sa kanya..which is wrong ayon sa aking enemy. Hindi daw ako dapat ma-guilty dahil hindi ako ang nagtaksilkundi siya.

Si REJA, hindi ko siya malimutan. Nahihirapan talaga ako sa totoo lang. Ayoko siyang kalimutan. Hanggang ngayon kasi umaasa pa kong meron pa..kasi yun ang sabi niya...ang problema lang naman kasi hindi na pwede. Pero sabi niya sa akin pwede pa kung gugustuhin ko lang daw...ok lang sana..sa totoo lang ginawa ko na nung una..naging selfish na ko para sa aming dalawa...pero hindi ee...hindi kami o yung girl ang kawawa..kundi yung batang involve.

Sabi ng aking bsbf na si Irah, philophobic na daw ako..pero syempre di naman totoo yun...ginamit lang niya yun para exaggerated ang dating. Hinanap ko sa internet ang ibig sabihin nun, (pasensya na hindi ako matalino, hindi ko alam ang ibig sabihin nun) hmm..napag-alaman kong iyon pala ay fear of love or falling in love ...

(nagbabasang aminadong di niya alam: meron pala nun?
nagbabasang ayaw aminin sa sarili na hindi alam yun: sus yun lang di pa alam!
nagbabasang alam talaga: oo meron nun, congrats alam mo na...)

Hindi naman siya direktang ibig sabihin na takot kang ma-inlove sa opposite sex..kasi maraming sitwasyon ang philiphobia at applicable ito sa iba't ibang klase ng nilalang sa mundo. Isa pa, hindi talaga siya pwedeng iugnay sa akin dahil sa tingin ko hindi naman ako ganun kalala. Pero nakuha ko ang point ng mahal kong bsbf..sabi niya, natatakot akong magmahal ng iba dahil may pumipigil pa sa kin. Ako naman e, nagkakagusto pa naman sa iba, kaso pag kaharap ko na, tapos yung tipong kulang na lang talaga sagutin ko siya...nakakaramdam ako ng matinsing kaba at kung ano sa dibdib ko..para akong lalagnatin..nasusuka ko minsan tapos nanlalamig ang pawis ko. Then, I'll end up losing that guy.

But still, at the end of the day...I feel good pa rin kasi iniisip ko wala ng asungot...di ako nagkasala kay REJA ang whatsoever.

Pero naisip ko...isn't it unfair for me? Para kasing masyado akong nagdadamot sa sarili ko. You know what, I have done so many things para lang di ako malink kung kani-kanino. I don't accept friendship from anyone and I even lead myself to my worst appearance so that no one would like me,,,and I think it's effective..in some ways.

I'm not beautiful...and now, I made myself more ugly than ever! See how it affected me??

Emotions.Physical Attributes.My social life.

IT'S ALL RUINED!

chat.chat.

akii : wui

lady kyu : oi

akii : musta

lady kyu : ok lang buhay p naman..kaw??

akii : ako rin buhay din

tingnan mo pic ko id sa f---

hahahaha

lady kyu : may bago na?

akii : wala pa e

lady kyu : oo nakita ko na yun...yun pa din ba itsura mo ngayon??

wala bang latest picture??

akii : ayaw mo ba

lady kyu : hahah...bat wala pa? di ka mabenta?

anong ayaw ko??

akii : ayaw mo na ganun pa rin itsura ko

syempre nag matured ng onti lng nmn

lady kyu : hindi naman...

di ko lang maalala mukha mo...

haha...

matangkad ka na?

akii : nyeh

lady kyu : haha..

akii : anu may bf na ba

lady kyu : wala pa...

hindi rin mabenta

akii : aw ang sarap maging single noh

lady kyu : hahaha

akii : aus ba

lady kyu : oo masarap nga talaga..

malaya..

malayang lumandi sa iba!

hahahaha!!

akii : nyeh!!! gaya gaya ka ah!!!!! hehehe

lady kyu : so nanlalandi ka rin ng iba??!!

akii : sa babae oo pero sa lalaki indi noh!!!! hehehee

lady kyu : hahaha!!!

good!!

akii : hehehe :0

toto ba yan

lady kyu : wag masyadong malandi aa..hahaha

akii : hehehe wui gift ko

lady kyu : bakit bday mo??

akii : indi mag vavalentines na eh :)

lady kyu : aa..

anong gusto mong gift??

akii : pede ng kiss hahahah!!!! joke

lady kyu : hahahaha!!aus aa...

may date ka??

akii : wla kaw

lady kyu : wala din ... friends lang.hehe..

akii : parehas lng tau eh

pa rehas lng tau

lady kyu : aa..haha..ok lang un masaya naman ee..

akii : sa bagay

shet...mga tsong...kapit kamay tayo..nakakaiyak to..!!

MARRIAGE

When I got home that night as my wife served dinner, I held her hand and said, I've got something to tell you. She sat down and ate quietly. Again I observed the hurt in her eyes.

Suddenly I didn't know how to open my mouth. But I had to let her know what I was thinking. I want a divorce.. I raised the topic calmly.

She didn't seem to be annoyed by my words, instead she asked me softly, why?

I avoided her question. This made her angry. She threw away the chopsticks and shouted at me, you are not a man! That night, we didn't talk to each other. She was weeping. I knew she wanted to find out what had happened to our marriage. But I could hardly give her a satisfactory answer; she had lost my heart to Dew. I didn't love her anymore. I just pitied her!

With a deep sense of guilt, I drafted a divorce agreement which stated that she could own our house, our car, and 30% stake of my company.

She glanced at it and then tore it into pieces. The woman who had spent ten years of her life with me had become a stranger. I felt sorry for her wasted time, resources and energy but I could not take back what I had said for I loved Dew so dearly. Finally she cried loudly in front of me, which was what I had expected to see. To me her cry was actually a kind of release. The idea of divorce which had obsessed me for several weeks seemed to be firmer and clearer now.

The next day, I came back home very late and found her writing something at the table. I didn't have supper but went straight to sleep and fell asleep very fast because I was tired after an eventful day with Dew.

When I woke up, she was still there at the table writing. I just did not care so I turned over and was asleep again.

In the morning she presented her divorce conditions: she didn't want anything from me, but needed a month's notice before the divorce.
She requested that in that one month we both struggle to live as normal a life as possible. Her reasons were simple: our son had his exams in a month's time and she didn't want to disrupt him with our broken marriage.

This was agreeable to me. But she had something more, she asked me to recall how I had carried her into out bridal room on our wedding day.

She requested that everyday for the month's duration I carry her out of our bedroom to the front door ever morning.. I thought she was going crazy. Just to make our last days together bearable I accepted her odd request.

I told Dew about my wife's divorce conditions.. . She laughed loudly and thought it was absurd. No matter what tricks she applies, she has to face the divorce, she said scornfully..

My wife and I hadn't had any body contact since my divorce intention was explicitly expressed. So when I carried her out on the first day, we both appeared clumsy. Our son clapped behind us, daddy is holding mummy in his arms. His words brought me a sense of pain. From the bedroom to the sitting room, then to the door, I walked over ten meters with her in my arms. She closed her eyes and said softly; don't tell our son about the divorce. I nodded, feeling somewhat upset. I put her down outside the door. She went to wait for the bus to work. I drove alone to the office.

On the second day, both of us acted much more easily. She leaned on my chest. I could smell the fragrance of her blouse. I realized that I hadn't looked at this woman carefully for a long time.. I realized she was not young any more. There were fine wrinkles on her face, her hair was graying! Our marriage had taken its toll on her. For a minute I wondered what I had done to her.

On the fourth day, when I lifted her up, I felt a sense of intimacy returning. This was the woman who had given ten years of her life to me.

On the fifth and sixth day, I realized that our sense of intimacy was growing again. I didn't tell Dew about this. It became easier to carry her as the month slipped by. Perhaps the everyday workout made me stronger.

She was choosing what to wear one morning. She tried on quite a few dresses but could not find a suitable one. Then she sighed, all my dresses have grown bigger. I suddenly realized that she had grown so thin, that was the reason why I could carry her more easily.

Suddenly it hit me... she had buried so much pain and bitterness in her heart. Subconsciously I reached out and touched her head.

Our son came in at the moment and said, Dad, it's time to carry mum out. To him, seeing his father carrying his mother out had become an essential part of his life. My wife gestured to our son to come closer and hugged him tightly. I turned my face away because I was afraid I might change my mind at this last minute. I then held her in my arms, walking from the bedroom, through the sitting room, to the hallway. Her hand surrounded my neck softly and naturally. I held her body tightly; it was just like our wedding day.

But her much lighter weight made me sad. On the last day, when I held her in my arms I could hardly move a step. Our son had gone to school. I held her tightly and said, I hadn't noticed that our life lacked intimacy.

I drove to office.... jumped out of the car swiftly without locking the door. I was afraid any delay would make me change my mind...I walked upstairs. Dew opened the door and I said to her, Sorry, Dew, I do not want the divorce anymore.

She looked at me, astonished, and then touched my forehead.. Do you have a fever? She said. I moved her hand off my head. Sorry, Dew, I said, I won't divorce. My marriage life was boring probably because she and I didn't value the details of our lives, not because we didn't love each other any more. Now I realize that since I carried her into my home on our wedding day I am supposed to hold her until death do us apart.

Dew seemed to suddenly wake up. She gave me a loud slap and then slammed the door and burst into tears. I walked downstairs and drove away.

At the floral shop on the way, I ordered a bouquet of flowers for my wife. The salesgirl asked me what to write on the card. I smiled and wrote, I'll carry you out every morning until death do us apart.

That evening I arrived home, flowers in my hands, a smile on my face, I run up stairs, only to find my wife in the bed - dead.

The small details of your lives are what really matter in a relationship. It is not the mansion, the car, property, the money in the bank. These create an environment conducive for happiness but cannot give happiness in themselves. So find time to be your spouse's friend and do those little things for each other that build intimacy. Do have a real happy marriage!

If you don't share this, nothing will happen to you.

If you do, you just might save a marriage.


Many of life's failures are people who did not realize how close they were to success when they gave up.

A CHRIST-CENTERED MARRIAGE IS A MARRIAGE THAT IS SURE TO LAST A LIFETIME.

Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder. Matthew 19:6

ehemm...

Antok na ko kaya babye na...tagal ko ng nagko-computer..baka di ko na to magamit bukas...hahahaha!!

Hirap ng walang pera.

May gusto kasi akong libro na di ko mabili..pag-iipunan ko na lang.

Naiyak ako sa jeep kanina sa di ko malamang dahilan.
Ewan ko ba, nitong mga nakaraang araw nadedepress ako ng walang dahilan.

Di pa ako inaantok.
Pero kakasabi ko lang sa taas na inaantok na ko..ano ba talaga??

May kung anong di ko malaman akong nararamdaman sa puso ko.
Namimiss ko na kasi si...hmm..sana magka-chat uli kami..

Nakakamiss ang may lovelife.
Kasi naman namimiss ko ang nag-iisang gusto kong lovelife na wala na ngayon saken..

Nakakainis ang mga taong naging bahagi ng aking nakaraan.
Mga plastik kasi..pero at least ngayon na-sort out ko na sila..kung sino ang mapagkakatiwalaan at kung sino ang mga traydor...

Ang sarap mabuhay.
Kahit na unfair ang mundo.

Isang Makulay at Magandang Gabi sa Ating Lahat!

(ay, haha,, mornyt na pala!! GOOD MORNYT!)

frustrated.

haizt!!!watta very bad feeling!!!!!!!

hindi ko alam kung ano tong nararamdaman ko...naiinis ako, nagagalit...ewan!!!

andami ko kasing nalaman ee..

1.) na-tag ako sa facebook sa isang walang kwentang litrato. kuha ito ng isang napakasamang bangungot sa buhay ko. syempre, nag-comment ang iba pang na-tag doon. nabasa ko ang komento ni bratinella, at tupang ina naman, sabi niya, alam na niya kung sino ang nagsabi ng stuff about kay matandang hukluban...!!!hai nako!! daming alam...!!

2.) sa Baguio nag-ft ang mga kambing. bwiset.

3.) basta badtrip tong araw na to!!!

best ka jan patayin kita ee!!!!

hai nako!! nakakainis! kani-kanina lang..nagbukas ako ng fs..(nagbabakasakaling may nakakaalala pa sakin dun, sa kasamaang palad, wala..!!)

ayun, edi chorva chorva lang..tapos naisip kong buksan yung profile ng kapatid ni cookie monster. nakita ko dun yung mga pic niya at nakakatawa ang mga itsura niya lalo na nung grad niya nung 4th year. after nun binuksan ko na din yung profile ni cookie monster. hai nako, hindi na ko magpapaligoy-ligoy pa, nabasa ko ang mga tupang inang comment sa kanya nung hinayupak na ewan ko kung sino ba yun..nakakapikon...ambisyosa..bwiset..hahaha..joke lang. grabe mag-react no..hindi, wala naman sakin yun..sus..wala naman akong pakialam kay cookie monster ee..ang ginawa ko lang naman e pinuno ko ng comment ko yung profile niya...hahaha...kainis kasi..hmp.

ayun lang,, shet, lalong sumakit ulo ko aa..tutulog na nga ko!hmp!

goodnight!!!!!!!!!!!!!!!

i'm sick..huhu.. :'(

hai nako..ang sakit pa din ng ulo ko..tapos ngayon nahawa pa pati likod ng leg ko tsaka mga braso..haizt...

ansama talaga ng pakiramdam ko...ewan ko ba..

pero infairness,, eto pa rin me..nag iinternet pa din!!

ayun o, wala akong magawa sa ngayon..iniintay ko lang matapos ang pagtatanim ko sa farmville..

ano ba yan..nadedepress nanaman ako..sa di malamang dahilan..aa..nadedepress ako kasi wala nanaman akong friends...siguro kailangan ko munang bumili ulit ng kaibigan.,..kaso pinag-iipunan ko pa yung pangarap kong kaibigan ee...apat sila..500 isa...hmp!kaya kong pag ipunan yun!hahahaha!!

indecent proposal...

actually hindi ko talaga alam ibig sabihin nung title..naririnig ko lang yan sa mga bakla ee...wala lang....parang ang sarap lang i-title.

anyways...

nagkachat nanaman uli kami ni akii...hahaha...ayos sa code name aa..una muna si gerryl look alike..e tinatamad akong makipagchat sa kanya kaya di magana ang sagot ko..eto nga o..(pumunta sa facebook at tiningnan..)

ay, wala na pala..hahaha..

yun nga..

tapos si akii na..

ito naman ang napag-usapan namin..

akii : ehem musta na

lady kyu 9:44pm : ok naman

ikw msta naman??

akii 9:44pm : may bago ako

lady kyu 9:44pm : bagong??

emoticons??

hahaha..

akii : Uo

lady kyu 9:45pm : di nga??

akii : e2 (^^^)

lady kyu : joke ko lang yon

akii : (^^^)

yan oh

lady kyu : hindi naman bago yan e

ginwa mo na yan noon

akii : bkt

lady kyu : hahaha..

bagong ano nga??

akii : un nga

gusto gf

bago

lady kyu : ok

ok

ano??

akii : hahahha

wala na kayo nung gf mo??

akii : bagong gf gusto mo sabi ko para sakin

lady kyu : wait lang slow ako ee..

akii : ayaw mo ata e!!!! di pa ksi ligal

lady kyu : haha..

gusto mo ng bagong gf?

ano ba??

diba meron ka ngayon??

akii : uo

wala na nga kmi e!!!

lady kyu : aa..

akii : nahuli ni mader

lady kyu : kelan pa??

akii : kaw meron na ba

lady kyu : sino ikaw??
di ka pa pde??

hahahaha...

ako??

wala na...

hahaha...

akii : di

kaw meron ka ng bf

sabi ko\

lady kyu : wala nga

akii : ?

no time for lovelife

lady kyu : hindi naman sa ganun..

haha...

akii : studys ba muna

lady kyu : di legal yung sa gf mo??

hindi no...

akii : uo

nahuli siya ng mader nya

lady kyu : aa...

aa..

wawa aman..

kaw kasi e.

bad!

hahaha...

ganu kayo katagal??

akii : 3 months

hehehe

lady kyu : aa...

mahal mo ba??

akii : sayng nga e!!! gusto mo ikaw na lng hehehe

lady kyu : hahaha...

baliw ka nanaman!

+-+

after nyan bigla ba namang nag-sign out??!! bastos na bata...hahaha..hay nako...hindi ko naman sineseryoso yung sinabi niya..actually natatawa pa nga ako...hahaha,,baliw na bata..mga lalaki talaga oo!! buti na lang hindi ako yung tipong tulad ni Malno na desperada..hahaha..kung ganun ako malamang sa malamang nagfi-feeling ako ngayon dito..hahahaha!

pero salamat na rin sa time ni akii..may na-realize kasi ako...oo nga no..wala pa kong boyfriend. ilang weeks na lang..isang taon na kong single..and I love it!!haha!!

pero naisip ko rin..hindi ba parang tanga na ko?? kasi kaya single pa din ako kasi feeling kosi Yen pa rin..I mean..ewan ko. basta. pag may nakaka-M.U ako feeling ko nagtataksil ako sa kanya..pero last Friday nagka-usap na rin kami ng mas matino at nag-close na ang lahat..so..malaya na ko..

wala lang..siguro dapat na din akong mag-entertain ng bago.,..matagal na rin ee..tsaka bata pa ko para ikulong ang sarili ko sa isang tao..pero ewan ko..naiisip ko pa din siya e..but if ever meron..why not diba..basta ba mapera at maipagmamalaki...hahahaha!!

ayun o! baliw nanaman ako..pero salamat na rin kay akii..ngayon may bago nanaman akong topic sa prayer journal ko.. (sosyal! 150 pesos bili ko dun..yung commemorative collection..yung kay Cory Aquino...naks talaga!!hahahaha!!)

stressed.

hay nako...grabe naman tong araw na to..ewan ko ba pero parang pagod na pagod ako...nagsanib-pwersa ata lahat ng pagod ko nitong linggong to ee..

nakakainis kasi matagal pa kong makakapag-rest..sa Sunday pa..sino ba kasing nagpauso ng pasok sa araw ng Sabado??!!badtrip a!

ayun o..sa totoo lang, napipikit pikit na ko dito sa antok..matutulog na nga ee..napapost lang saglit..na-miss ko ee..

hay, try ko ng maging active ulit...

sana mahaba tulog ko...kelan kaya ako makakatulog ng 24 hours straight tapos paggising ko di na ko pagod at antok??

ASA PA KO!!!

hahahaha!

ok lang..naisip ko rin na maganda ng gising kasi nakikita ko ang mga gusto at di ko gustong makita, nagagawa ko ang mga gusto at di ko gustong gawin, at higit sa lahat...WALA LANG..MASARAP LANG MABUHAY...!!

shet, malapit na Valentines..ANO NAMAN???!!

hahahaha!!


cge na gud nyt na,,...niaantok na talaga ko..sana magising ako tomorrow..kung hindi man.,...


I MAY REST IN PEACE!!

(tae kinilabutan ako dun a!!)

si neneng.

..butil-butil ang pawis ni neneng habang papasok sa isang maliit kwarto. ang kwartong ito ay sapat na para sa 2 hanggang 3 tao kung nakatayo, 2 para sa nakabaluktot. kinakabahan siya habang unti unting natatanaw sa unti-unti rin niyang pagpinid ng pinto ang isang haring naghihintay sa kanyang pagdating. pagkakita pa lamang niya rito'y alam na niya ang kanyang gagawin. walang sali-salita, walang anumang utos na maririnig mula sa hari, hinubad niya ang kanyang salawal, at agad siyang pumwesto sa kanya, pwestong handang handa na para sa isang bakbakan. kinakabahan si neneng. ang malalamig na pawis ay marahang dumadaloy sa kanyang katawan. ang init ng katawan niya'y sabay ding umeeksena. nag-umpisa na ang palabas. sa reaksyon ng mukha ni neneng habang ginagawa ang kanyang tungkulin ay mababakas ang matinding kahirapan. napapakagat pa siya sa kanyang mga labi habang medyo napapapikit. nakagagawa na rin siya ng kakaibang tunog na di niya mapigil dahil sa di malamang nadarama mula sa loob. medyo napapaluha pa siya sa hirap. "kaunti na lang..malapit na.." sa isip niya. makaraan ang isang mabilisang aksyon, maya-maya lang ay inilabas na ang nagpapahirap sa kanya. sa wakas, biglang umaliwalas ang mukha ni neneng. ang mga pawis ay nananatili sa kanyang mukha, pagod man ang dalaga, maaaninag sa kanyang mukha ang labis na kaligayahan. nakaraos na rin siya. nadama niya ang labis na sarap matapos niyang sandaling matikman ang hirap at sakit ng pagtae. bukas muli siyang babalik sa kwartong maliit na kung tawagin ay banyo...kung saan siya hinihintay ng haring inidoro.


-wakas-

kayo na bahalang mag-isip kung kaya ko bang gawin to o hindi..

My Christmas and New Year Experience

The hustle and bustle of the day can't stop me from shopping
At nighttime, the children's carols keep me remembering
Early in the morning I wake up wholeheartedly
Oh! Christmas is now coming!

The cold and sweet breeze of the yuletide season marks the start
Of the mountain of gifts and nourishments made
And the sparkling lights and the Christmas tree
With my whole family celebrating the savior's day

Then after His birth now follows an end
An adjournment welcomed in the happiest ways
Tables with round delectable foods
With no fireworks but with showering coins and ear-splitting music

The days of years have gone so fast
But I'll never forget how it made me this like
And now a new year comes
A new beginning, a new self, a new I



+++

Tula ito na ginawa ko kagabi sa jeep habang nakikipagkwentuhan kay Ate Shell sa may Alabang. Sinave ko lang yan sa drafts sa aking cell phone. Pagdating sa bahay, tinype ko ito at pinaprint naman sa school na para hindi malukot dahil sa haba ng aking biyahe.

Pagdating sa classroom, kaming mga pumasok sa klase ay binasa ito isa-isa sa harap. Proud na proud pa ko kasi nga di ako tumulad sa 'iba' na copy-paste lang ang mga tula.

Noong naglalakad pa kami mula sa computer shop na pinanggalingan namin, bali, apat kaming magkakasama nun..si Taray Queen, ako, si Cheater Tolerator pati si Ampon Pala, binati namin ang isa't isa dahil di nga kami nanduga. Tapos nung nakaupo na kami sa room, si Taray Queen binasa yung tula ko, for the 2nd time around once more, tinanong niya ako kung ako ang gumawa ng tula sa itaas (kung tanga ka basahin mo ulit...oi, di niya babasahin yan!di siya tanga!). Syempre sabi ko oo, e ako naman talaga e. Binasa ko din sabay isip kung ano bang problema sa ginawa kong tula.

Maya-maya, pinasa na namin tapos isa-isa ng pinagtatawag ng Prof. namin ang mga may-akda ng kani-kanilang mga tula. Naasar pa nga ako sa isa naming kaklase ee..si Upuan..pano, siya lang sa aming lahat ang gumawa ng 2 letcheng tula, e poocha ewan ko ba kung anong instruction ang napakinggan nun..sabi ba naman niya, ang pinapagawa daw kasi sa amin, 1 tungkol sa ginawa noong Christmas at New Year at isa namang na-experience...e anak ng supot, isang tula pa nga lang hirap na hirap ka ng gawin 30 minutes bago dumating yung prof. 2 pa kaya?? Tsaka halos pareho lang naman ang masasabi mo sa dalawa...e yun nga, kaming lahat na natira bukod sa nag-iisang tanga, ang pagkakaintindi at pagkakarinig sa instruction, sa IISANG tula, nakalagay ang ginawa at experiences noong Christmas at New Year. Aba, ito hindi ka pa maniniwala, ang prof ko na graduate sa Pamantasan ng California, at ngayo'y nagte-take ng kanyang Doctoral (tama ba Doctoral? naku sana di ito mabasa ng prof ko,..pagtatawanan ako nung baklang yun) ay pinanigan ang nag-iisang Upuan na yun kesa sa aming napakarami na pare-pareho ang gawa bukod sa kaming lahat ay nahahati sa dalawang kategorya (ang gumawa ng orihinal o copy-paste lang, tapos bilang sub-category, kung nagsasabi ng totoo o hindi. xD).

Hay, nako talaga....

Tapos ako na ang tinawag. Abot noo pa ang ngiti ko sa sobrang tuwa na babasahin ko na sa harap ng mga unggoy ang aking gawa, ang pinaghirapan at pinagpawisan pati pinagpuyatan ko noong gabing nagdaan. Tapos...biglang...naputol pa ang aking performance dahil kinailangang mauna muna ang hinayupak na si Bad Breath dahil kuno may sayaw pa siya and whatsoever. Ok lang.

Pagkatapos niya, oras na para ako'y magpakitang gilas. Totoo na ito, wala ng atrasan pa. Sa sobrang saya ko, nakalimutan ko pang banggitin ang title. Kaya kinailangan kong ipahiya ang sarili ko, pinutol ko bigla ang aking linya sabay sabi ng "joke!". Ayan, inulit ko, tapos sinabi ang title. Bago pala ako nag-umpisa, tinanong niya ako kung ako ang may gawa ng aking tula. Lahat kasi kami tinanong, sabi niya maging honest kami sa kanya. May ilang umamin, may ilang hindi. Wala akong pakialam sa kanila, ang mahalaga naging tapat ako at wala akong dapat ikahiya sa ginawa ko.

Ang aking tuwa ay unti unting napapalitan ng kalungkutan, pero hindi ko ito pinahalata bagamat ang aking ngiti ay inaamin kong nabawasan. Bakit? Dahil napapataas ang kanyang kilay sa ilang mga salitang binitawan ko, at sa bawat salitang ito, may kung anong gesture siya na nagpapahiwatig na ang aking ginawa ay sa tingin niya'y nagpapatunay na ang tula ay di akin. ito ang mga salitang kanyang napuna:

nourishments

adjournment

Ayan lang ang naaalala ko kasi hindi ko na siya nagagawa pang tingnan pagkatapos kong makita ang kanyang bawat reaksyon. Sayang, buong galing ko pa namang dineliver ang tula. Sa bawat pag-glance ko sa audience, shet, ibang iba dating. Kaso, mapait talaga ang kapalaran ng mga tulad kong di kagandahan. Ayun, di man lang ako pinanood ng maayos nung prof kong bakla. Daldal siya ng daldal kung kani-kanino habang nagpe-perform ako. Ganun ba ang isang professional??

Tapos yun, tanungan portion na..hindi ko na ita-type yung mga tinanong kasi nakakatamad...hay, kainis talaga.

Tapos, there is this girl na maganda lang naman dahil maputi siya..and she's none other than...Ms. Betty Boobs. Naiinis ako sa kanya since first sem with no particular reason. I just don't feel her. There's something about her that makes me feel annoyed. (ayan napapa-english na ko asar talaga!) Ayun nga, alam mo yun, ginaya niya ang pagdedeliver ko ng tula, yung gestures ko, everything! And you know what, titig na titig sa kanya ang bakla, and he-she praised her as if she's the best in all the world. Kaasar talaga as in. And when he-she asked her if it's an original composition of hers, aba, nagpacute pa nung sinabing oo. E nakita ko yun sa computer shop nung nagpa-print kami ee, ngarag na ngarag..di malaman kung ano bang gagawin para i-revise ang nakitang tula sa Internet. Kainis.

Well, ayun, napaluha lang naman ako the moment my butt touched the chair. Naiinis kasi ako. Sabi kasi ni Ding, nahahalata niya daw sa words na ginamit kung orig o hindi. Yes he's right..but also wrong. Hello, siya lang ba ang pwedeng gumamit ng ibang salita bukod sa mga usual na ginagamit? Sabi niya kasi yung mga words daw na ginamit ko hindi daw ginagamit at maiisip ng isang estudyante. Ha????????????? Gago ba siya????!!!! E hindi naman malalim yung mga ginamit kong salita e..palibhasa kasi siya, masyadong bilib sa sarili, feeling niya siya na pinakamagaling sa mundo. KAASAR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

hinding hindi ko malilimutan at palalampasin ang insidenteng ito. Sayang, hinahangaan ko pa naman siya,, tapos yun pala sa mga simpleng bagay hindi niya napapairal ang pagiging mautak at propesyunal niya. Ha! Sabihin na niyang marami na siyang maipagmamalaki at ako wala pa...so what? May utak nga siya wala namang nagmamahal sa kanya..!!

12:09 AM

ayun...gising pa rin ako..sakto kakatapos lang mag-print ng sandamukal na panlagay sa mga ipamimigay namin sa Pasko. Grabe napakabuti talaga ni Lord, biruin mo nung magpiprint ako para sa project ko wala, di ko nagamit. Tapos kani-kanina lang namomroblema ako kung paanong gagawin ko bukas kasi wala namang internet shop na bukas ng alas-5 ng umaga. Parang yung pag-aalala ko lang kung paano ako bibili ng bagong ink. Pero astig, alam niyo bang nakapag-print ako ngayon ng (binilang muna ang mga kopya..) ..ng 28 pages!!lahat clear copy!! astig!!

alam mo yun, Life's unfair but GOD is GOOD!!

buti na lang. matutuwa nito bukas si Papa. kahit late na akong magpapahinga ok na ok naman. Di pa naman ako niaantok e.

Kaso, goodluck sa akin bukas sa exam namin sa values. wala pa naman akong kaalam alam doon. sana tulungan ako ulit ni Lord.

Lord, I love YOU so much!

Happy Birthday!c:

kami lang ni Papa dito sa bahay kasi yung Mama at kapatid ko nasa kabila naming bahay (naks!). Magsisimba kasi ako mamaya lang..tapos si Papa mamamalengke so sabay kami. Shet makikita ko nanaman si Phil, sabi kasi ni Mama sa Almanza ako magsimba para bumili ng puto bungbong kay Lola. Kahit na mas gwapo si Matthew kay Phil mas type ko pa din yung huli kasi basta mas malakas ang dating niya para sa akin.

typing maniac

yo! hahaha!! sinubukan ko lang yung typing maniac na nakita kong nilalaro ng isang school mate sa internet shop sa Munti. ayos, nakakapressure siya infiarness. nagkamali pa nga ako kanina kasi ang sinearch ko typing master.haha. tinamad din ako after 3 tries. una kong rank 72-mammoth, taz naging 52-homo sapiens taz last naging 48-homo sapiens. ok na rin.c:

1 hour late ang oras sa fone ko bakit??

hayun o! Good Morning nga pala..

Kanina ang sarap ng tulog ko tapos naramdaman ko biglang bumukas ang mata ko. At well, maaga pa nun kasi naririnig ko pang nasa baba ang kapatid ko. Maya-maya may umakyat, kaatid ko. ginising ba naman ako sabi baba na daw ako. Eh diba gising na ko pero di niya ako kita kasi nasa taas ang kama ko (sosyal kami eh double deck!). Tapos sabi ko, "Bakit kailangan pa kong gumising?" Sabi niya, "Kasi aalis na kami." Sabi ko, "Ano ngayon?" Sabi niya, "Isara mo ang gate." Grabe magsasara lang pala gigisingin pa ko eh dati pag gusto kong magpagising di nila ako ginigising at sila na mismo ang nagla-lock ng gate. Sumakit bigla ulo ko nung bumangon ako. Biglaan kasi e. Pagbaba ko nakapikit pa ako kahit nakapaghilamos na ako. Umalis na din sila agad. Ako naman akyat agad tapos natulog ako uli. Pagtingin ko sa oras sa cell phone ko past 7 pa lang. Sabi ko ang aga pa. Tapos konting higa pa. Maya maya bumangon na ko mga 7:30 sa oras sa cell phone ko nun. Agad kong binuksan ang computer, tulad ng lagi, ni hindi pa ako naghihilamos. Malamang kasi kanina ko pa ginawa yun at kung dito ka sa bahay namin nakatira e siguradong tatamarin ka ng gawin yun dahil bababa ka pa sa kakaiba naming hagdan.

Pagbukas ko ng computer ang dami kopang plano. Kasi nga ang aga pa kaya maglalaro muna ako ng bonggang bongga. Kaso may nangyari. Laking gulat ko ng makita kong ang oras sa computer ko ay 8:38 na! Naalala kong kagabi hinulaan ko ang oras sa phone ko kasi nagpalit ako ng sim. Kaya walang dudang tama ang nasa computer. Tae. Sira plano ko a.

Well, wala na kong magagawa, ganun talaga. Eto laro-laro. Bumaba ako saglit kanina para "i-comfort" ang sarili ko. Tapos nun nakita kong may note si Mama sa table. Binigyan niya ako ng pambayad sa school at pambili ng pentel na pinapabili ni Papa kahapon na di ko binili dahil wala naman silang binigay na pera. Ayun, naisip ko lang na buti naman nakaramdam siya dahil wala talaga akong balak na bumili ng di nila ako binibigyan ng pera. Naku, sawa na ako sa kanila.

tired.afraid.sad.

Grabe. Isang napakatinding Physical and Emotional Stress night para sa ating lahat.

Ayoko mang magwakas ang araw ko sa ganitong paraan e wala naman akong magagawa kasi ganito talaga e.

tired.

Pagod ako. Una, kulang ako sa tulog (kahit na maaga akong natulog kagabi..mga 12 md). Pangalawa, sa biyahe, back and fort. Tapos sa school. Ang init tapos nakakaasar pa kasi ang haba ng vacant wala namang maayos na pahingahan sa school.Sobrang sakit ng ulo ko mula pa kanina at antok na antok na ako.

afraid.

Natatakot ako. Ilang sandali na lang kasi darating na sila Mama, Papa at kapatid ko. Pagdating nila panigurado galit pa rin si Mama dahil ng kahapon. Katulad kaninang umaga, Pinagalitan niya agad ako tapos puro siya dabog. Nakakainis kasi ang aga-aga ganun siya. Buti na lang di ako gaanong minalas bagamat nung umaga medyo di talaga maganda na ang simula ng araw ko kahit sa school. bumawi naman ako ng kaunti nung hapon. Di ko na lang inisip yung mga nangyayari para di ako Badtrip.(ayan na dumating na sila.)

sad.

nakakalungkot kasi kanina sa values yung topic namin about sa family. Proud na proud pa akong nagkwento tungkol sa family ko pero deep inside nako. tapos nilagay ko pa dun sa sinagutan kong papel na mahalaga ang aking pamilya dahil sila ang dahilan kung bakit nais ko pang mabuhay sa mundo. taliwas ito sa mga pahayag ko kahapon.

"memories"

Kanina, nagmomoment ako sa jeep habang papunta ako ng school.
Naalala ko kasi noong elementary..malandi ako. Kunwari pa kong tinatanggalan ng lisa ang crush kong wala namang lisa (tawagin na lang natin siya sa nickname na bestfriend ni boyfriend).
ayun nga edi nag-daydream lang naman ako sa jeep..tapos naalala ko habang hinahaplos ko yung ulo niya..I mean yung buhok niya..tapos nakayuko siya sa desk yung nagna-nap. nakatulog siya tapos inantok din ako (malandi ako ee) tapos ayun nakatulog kami pareho..magkatabi.. yihee!!
kinikilig ako!! nakaupo kami nun sa separate na upuan pero as in close taz tulog kami pareho yung ulo namin nasa desk.

tapos kanina nung nasa may mga puno kami nakatambay kami nina Ate Jean, Juliet at ako kasi ba naman 1 1/2 hours ang vacant namin..nanunood ako ng mga educ students na naglalaro ng volleyball sa quadrangle (education week ata samen ngayon e) tapos naalala ko nung last time na naglaro ako ng volleyball nung highschool. as in last talaga yun. kalaro ko nun sina ..aa...basta. di ko na maalala. ang naaalala ko lang sina Boom na Boom, Basyo, Utangera, si Lady no Butt, bsta sila sila..grabe ang saya ko nung gabing yun..kahit na di na namin makita ang bola tuloy pa rin. syempre huli na ee,, gagraduate na kami ilang araw matapos nun.

nakakalungkot na masaya na nakakatawa minsan na nakakaiyak. Mixed emotions talaga pag naaalala mo yung mga memories mo kasama ang mga natatanging tao sa buhay mo. alam mo yun. ang sarap na hindi. Masarap balikan kasi masaya, hindi kasi alam mong walang pag-asa. hay, ganun lang talaga ang buhay.

Kaya nga nung high school talagang nag-ipon ako ng memories. Siguro ang pagsisisihan ko..college life kasi ang dami kong nasayang na panahon ngayon. Pero ayos lang. First year pa lang ako, marami pang mangyayari. Pwede ko pang baguhin.

:)

Welcome to me..

hay..salamat naman!! sa wakas!! after 1 week nagamit ko na uli tong computer ko.

grabe!!

daming nangyari..November na nga e di ko pa nakukwento..

hay, namiz ko to..

sayang di ako nakapanood ngayon ng Survivor Philippines Palau at Shining Inheritance..

ampogi pa naman ni Francis tsaka nakakakilig na si Juan!!

ok lang..kaso bukas hindi ko din mapapanood kasi andun ako kapiling ni JJ ko!!!OMG!!

hahaha!!

haizt..sana maganda ang araw ko bukas..matuloy kaya ang balak namin?

sana din..di nakakadismaya ang grades ko!!huhuhu!!

kinakabahan ako..GOD, Help Me!!!

good night na..tomorrow na lang ulit..

facebook

hay nako..ayun, laro-laro..sabi na e magha-hang nanaman tong pc ko sa cafe world ee..amp!