Exodus 30:1 - 31:11 (day); Exodus 31:12 - 32:35

Feb. 9 (day)

Chapter: Exodus 30:1-31:11

Today's Memory Verse/s: Exodus 31:11
Title of Devotion: God's lavish gift of talents

Command/s: 'all these things they shall make just as I have commanded you'

Warning/s: I must follow God's command at all times.

Promise/s: 'I will meet you and help you so that you can fulfill my command'

Application:

-Spiritual - I will ask for God's help

-Intellectual - I will keep in mind the commands of God

-Emotional - I will be happy and thankful to God.

-Physical - I will discover one talent and do it.

-Social - I will share that talent to others.

Feb. 9 (night)
Chapter: Exodus 31:12 - 32:35

Today's Memory Verse/s: Exodus 31:13
Title of Devotion: Keep the Sabbath day Holy
Command/s: Keep the Sabbath as something sacred; 6 days are for doing work, but the 7th day is of complete rest sacred to the Lord.
Warning/s: Anyone who does work on the Sabbath day shall be put to death.
Promise/s: 'I will make of you a great nation'; 'My angel will go before you'; 'I will punish them for their sin'
Testimony:
Of course my day won't start without asking for God's help in everything that I'll do and I will encounter for the whole day. I know some of God's commands and so I keep them in my mind and whenever (as I've observed today) I do something that opposes His command, I remind myself about it. I've always been happy and thankful to God about it.Well, I have difficulty in discovering a talent in myself because I've always believed that I wasn't gifted with any but God had given everyone but I haven't found yet. So I hope before the week ends I could, so I can share it with others. :)

girl talk.

kaninang umaga .. maaga akong dumating .. astig kasi ngayon di na ko nale-late. kasabay kong dumating si Jodi. una si Hadasa. Sunod samin si Abby.

Ayun .. ang kwentuhan naming 4 ay nag-umpisa nung sinabi ni Jodi na maayos ang family planning sa kanila dahil tig-2 years ang gap nilang magkakapatid. sabi ko, maganda yun dahil di masyadong malayo at least magkakasundo sila. kumontra si Abby at sinabing bakit siya .. yung kasunod niya .. as in kasunod lang .. di nya kasundo masyado. ayun. tapos andami na naming napag-usapan. hahaha.

wala lang. nakakatuwa lang ang mga moment na ganyan. tsaka minsan ko lang makakwentuhan si Abby . shocks .. I really like it. :)

no.......Andrew!!!!!!!!!!!!

kanina .. nanghiram ako kay Bro. Jerry ng tagalog na Bible na may old testament. sabi ba naman ni Andrew, "wow. devotion te?" tae .. ito ang naisagot ko .. "noo!!!!!!!!!!!!!!!! Andrew!!!!!!!!!!!!!!"

wala lang. o.a ng reaction ko e no. hahahaha.

natawa din ako kay Leah . kaninang umaga nanghiram siya ng ballpen para pansulat sa attendance. nagulat siya kasi ang nirereview ko daw Bible. hahaha.

Well...... :)

ito lang ang magandang nangyari sa araw na ito.

ayun .. maaga kaming umuwi kanina .. as in 2:30 ata yun . tama .. ganun nga. paano, sobrang init sa classroom .. as in parang oven. buti na lang andun na si Bro. Rey at napagpasyahan ng pauwiin kami. karipas agad kami ni Geh. Nung tumapat ang jeep namin sa SM, tumawag si MP. andun kasi siya sa SM .. sabi niya bibigay na daw niya yung Bible at devotion notebook. bababa sana ako kaso tinamad na ko tsaka kasama ko si Geh. isa pa, pag bumaba ako .. isa nanamang 'desperate move' yun. iwas issue.

ayun. mga 3:15 nakauwi ako ng bahay. nakabili na rin ako ng trip kong bag sa annex. sabi ko mag-aaral ako sa Filipino pero umidlip lang ako at nagbasa ng psychology book at cosmo. hahaha. ayun. ayoko na sanang bumalik at umattend ng gawain dahil si sarah di nagrereply .. pero sabi ko kasi kay MP kukunin ko na yung Bible ..kawawa naman yun pag dinala pa niya ulit diba. tsaka .. ayun. ayun na nga.

natatawa ako kanina .. over sa reaction ang mga kaklase ko nung i-aanounce na wala ng klase .. lalo na si Bro. Jerry .. grabe sa talon .. parang .. wala lang. overjoyed masyado e ang cute. lumapit pa sakin at hinawakan ang mukha ko sa sobra niyang tuwa. hahaha.

wala kaming lit. saya. di tuloy ang exam. tamang tama lang kasi di pa ko nagrereview.

may napansin ka ba?

nagtext siya kanina ... nagtanong kung may sinabi nanaman ba sina sjane at wendy kasi kanina kasama ko yung dalawa ..e kailangan kong makita si MP para kunin yun Bible at devotion notebook na ginawa niya. so ayun .. buti naman nahintay ako nila sjane ...

reply ko sa text niya, wala naman (at kung meron man hindi ko na alam. di ko na kasi kinausap si sjane after kong lumapit kay MP .. alam ko kasing may sasabihin yun ... para di ko na lang marinig umiwas na ko. nakakasawa na rin kasi.) sabi ni MP salamat naman daw at wala. (buti naman talaga. haizt.)

tapos ... ito ang mga text ...

MP: Wala ka bang napansin kanina?

Ako: Wala naman. Bakit anong meron?

MP: Parang nakatapak tayo sa numero. Bilang ang mga kilos natin.

Ako: Ah ganun ba ... di ko napansin.

di man niya direktang sinabi .. pero malakas ang pakiramdam ko na ang tinutukoy niya ay kung paano ang nangyari nung nagkita kami ..nung iabot niya ang Bible at devotion notebook at nung nagpaalam ako. nangyari lahat yun ng parang wala lang. ni di na nga namin nakamusta ang bawat isa o nangitian man lang. iwas issue.

simple lang.

ayan ang laslas ko sa kaliwang wrist ko kani-kanina lang habang naglalakad ako sa Amvel papuntang chapel. medyo ok na yan kasi wala na nahugasan ko na .. pero kanina .. grabe ... over-flowing ang dugo ... akala ko nga mauubusan na ko e. Over-over depressed na talaga ko kanina .. di ko na kaya yung nararamdaman ko sa dibdib ko ... kaya imbis na iiyak ko at isigaw ko .. ayan . .. dinaan ko na lang sa laslas.

naalala ko nung monday ata yun ..tinanong ako ni clay kung bakit daw hindi na ako naglalaslas. hindi ko na nasagot ang tanong niyang yun dahil biglang may kumausap sa kanya.

bakit nga ba hininto ko ang paglalaslas??

simple lang. ayoko ng issue. minsan kasi nabanggit ni MP na mawawala na nga daw sana ang communication namin kung di lang ako naglaslas noon .. naisip niyang ituloy dahil kailangan ko daw ng .. nakalimutan ko yung term e . basta english yun. so ayun nga. kaya di na ko naglalaslas para naman sa susunod na maisipan niyang wag ng makipag-communicate sakin e wala ng pipigil pa sa kanya. isa pa, feeling niya kasi noon yung mga laslas ko e para sa kanya .. e ang kanya lang naman dun yung 'i hate u'. so ayun.

e bat ako naglaslas ulit ngayon??

simple lang din. di ko na ma-take ... no choice na ko ,.. yun na lang kesa gerahin ko ang dahilan ng matinding galit ko kanina .. grabe. itatago ko na lang (buti nga di niya nakita kanina e..) para wala ng masabi pa.

so bakit nga ako naglaslas??

kasi naiinis at nagagalit na talaga ako sa sarili ko ... para kasi akong tanga ..may pa-attend-attend pa ko ng mga gawain, may pa-devo-devotion pa ko ... pero ansama naman ng ugali ko. pano ko nasabi? simple lang. di ako nauubusan ng kaaway. as in. bati ko yung kabilang kampo, kaaway ko yung isa. grabe. diba ansama nun??

wala akong maalalang ginawa kong masama kay wendy para ganituhin niya ako. biruin mo, si sjane ang hindi tumupad sa usapan pero ako ang ginigisa nanaman niya ngayon at pinagdudukdukan na may sala. pakshet naman o! bakit ako na lang lagi?? bakit galit sakin lagi ang mga tao?? bakit kahit super pasensya na ko at super consideration na ang binibigay ko sa iba ganito pa rin?? ano bang mali sakin?? sobra na ba talaga ang sama ng ugali ko??

wala na kong nagawa kaninang umaga (ng malaman ko kay sjane na bati na sila at sakin galit na galit si wendy) kundi ang humarap sa bintana, tumingin sa malayo at pigilan ang pagpatak ng luha ko. ayokong umiyak sa mga ganito kababaw na dahilan. pero kung natuloy man akong umiyak kanina .. ang mga luha ko ay di para kay wendy kundi para sa sarili ko. hindi awa kundi galit. gusto ko ng mawala sa mundo.

basta ampangit ng araw ko ngayon. sumabay pa si MP. badtrip talaga sila ni wendy sa buhay ko. pero mas badtrip si wendy. ayoko na talaga. suko na ko. ayoko na.

sabi ni MP kagaguhan ang sabihin kong hindi ko sila kaibigan pero lagi kong kasama. Gago na kung gago, pero pinaninindigan kong wala akong kaibigang tulad nila ... lalo na ng tulad ni wendy.

kung kaya lang matutulog naman ako e .. kaso ayaw talaga e ..

ayan naman siya .. sinasabi nanaman niya ... di pa siya tulog dahil gising pa ko. nakakairita .. para siyang tanga kahit kailan. ano namang kinalaman ng di ko pagtulog sa kanya diba?? naiinis na ko .. bakit?? kasi after niyang sabihin yun sabay tutulugan naman niya ko... o san ka pa diba? wala nang-asar lang siya. pero di ko naman sinabing wag siyang matulog .. ang ibig kong sabihin .. sana di na lang niya sabihin yun kasi wala. hainako. badtrip.

sabi ko nga sa kanya .. lagi naman ganito ... lagi na lang ako late matulog .. tinanong niya kasi kung bakit di pa ko natutulog. tapos sabi niya di naman daw lagi. sabi ko, hindi ako nakabili ng rh kaya di ako makakatulog ng maaga. ayun di nagtext. yun lang pala pampatigil sa kanya e.

tapos ngayon ngayon lang nagtext ng 'helow' (naiinis ako pag ganyan ang spelling. hello na lang di pa i-spell ng maayos. tsk.) tapos nireplyan ko ng 'hi'. di na nagtext. buti naman. haizt.

Exodus 28:1-43 (day), Exodus 29:1-46 (night)

Feb. 8 (day)
Chapter: Exodus 28:1-43
Today's Memory Verse/s: Exodus 28:12

Title of Devotion: I bear the name "Christian"
Command/s: Bear the name on your shoulder as a reminder before the Lord.
Warning/s: I must be careful to act like a Christian since I bear the name of Christ.
Promise/s: God will recognize me by the name of Christ that I bear.
Application:
-Spiritual - I will recognize Christ as my role model.
-Intellectual - I will think like a Christian.
-Emotional - I will omit the emotions that is not essential in being a Christian.
-Physical - I will talk and act like a Christian.
-Social - I will be good to others.

Feb. 8 (night)

Chapter: Exodus 29:1-46
Today's Memory Verse/s: Exodus 29:42

Title of Devotion: Lord, I offer my life to You

Command/s: Offering must be done in front of God.

Warning/s: I must offer my life to God

Promise/s: 'I will meet you at the altar'; 'I will dwell in your midst'

Testimony:

Above everyone else, Christ is the only one I have to consider as my role model. So I've tried my best about it, but still at some time I fail. My actions and words (some) still is not good. Even on what I think. It's really difficult especially now that there's this someone who hates me so much and I can't help sometimes but to think negative things about her and feel hatred which is not good. But I stop myself whenever I reach that point so I'm happy to say that I made it a little bit. But well, I've been good to others today. :)

First day of devotion :)

hayun nga .. first time kong mag-devotion. grabe super kabado ako kasi hindi ko alam ang mga gagawin ko. kagabi, (Linggo ng gabi) sinend na sakin ni Bro. ang mga verses for the whole month.

bale ang flow ng devotion ay ganito ... two times a day siya mangyayari... sa morning at sa evening. so ayun.

maaga akong nagpagising kay mama .. pero san ka pa .. 5am na niya ko nagising. pero di yun naging hadlang para sa gagawin ko. taz yun .. umalis na ko ng bahay ng medyo late sa dapat ay usual time ng pag-alis ko .. but you know what .. di ako na-late .. maaga pa kong dumating! yung dating ko parang yung usual kong dating pagka umaalis ako ng bahay ng maaga.

so ayun na nga. nung asa school na ko, tumawag si Bro .. (ok, all eyes nanaman sakin ang mga kontrabida.) ayun .. sinend niya na yung kanya .. tapos napag-usapan namin yung tungkol dun. tapos ako rin sinend ko yung sakin mga Math time na .. di ko na nga nai-surrender yung phone ko e .. hahaha.

so eto yung mga nakalagay sa devotion ko nung morning pati na rin nitong evening.

pero alam niyo yun kabado talaga ako .. feeling ko kasi talaga mali e. pero sabi niya, "walang mali sa gagawin o ginawa mo kasi kay Lord yan. Don't think about it. Yun ang nilagay ng Lord sa puso mo." so .. ayan .. ayokong burahin yan sa cellphone ko para lagi kong mabasa at maalala na dapat di ako matakot at di ko dapat isiping mali ang ginawa kong devotion. so eto na nga pala .. let me share it to you .. :)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Feb. 7 (day)

Chapter: Exodus 25:1 - 26:15

[ladykyu]

Today's Memory Verse/s: Exodus 25:8, 40

Title of Devotion: Preparing the sanctuary: myself

Command/s: make God a sanctuary, follow according to God's words

Warning/s: be at my best especially when I'm in front of God and see to it that I follow God's commands.

Promise/s: 'make a sanctuary for me, that I may dwell in their midst'

Application:

-Spiritual - give time for God and me alone in a day.

-Intellectual - I will study more about this chapter.

-Emotional - have a clean heart

-Physical - I will wear the right attire especially when I enter the church

-Social - I'll love my neighbors and enemies by being more patient in dealing with them

Feb. 7 (night)
Chapter: Exodus 26:16 - 27:21

[ladykyu]
Today's Memory Verse/s: Exodus 27:20
Title of Devotion: Keeping my Life Burning
Command/s: Bring with me always the words of God
Warning/s: live in God's words
Promise/s: Bring with me the best oil (God's words) and my life will always keep on burning
Testimony:
-Spiritual - Yes, I've done it. Because of this devotion, I had alloted some time in my day to read the Bible and a time for me and God alone.

-Intellectual - I have read the verse even in Tagalog version to make myself understand it fully. I look forward to searching it once in the net.

-Emotional - No, I failed in this part. Some part of my days are really hard and still it's hard for me to live a day without holding grudges or any negative emotions.
-Physical - I haven't done the 'skirt thing'. I hope tonight. But I guess I had at least the right attire last time I enter the church which is a while ago.
-Social - I did it but not perfectly. I had this enemy whom I hate for being so maarte. In the morning (early parts of my day), I patiently dealt with her but in the latter part... I didn't stop myself from bursting. But good thing I didn't confront her or what .. I just keep my anger in myself. But it's not good pa rin.

---------------------------------------------------------------------------------------

ayan lang naman yun .. hehe. simula ngayon tatry ko ng i-post lahat ng ganito ko. tsaka ipopost ko na rin yung mga naririnig ko sa mga pag-attend ko sa gawain sa mga chapters. pero saka ko na simulan yun pag di na ko masyadong busy. ayun lang.

ngayon, maganda naman ang araw ko. kahit na bagsak ako sa math ok lang. sa english di naman ako masyadong nahirapan. medyo na-badtrip ako kay wendy ngayong araw pero alam kong di tama yun kaya ngayon hindi na. sasama sana ako kay Bro. Jerry kanina sa outreach niya sa moonwalk, parañaque kaso nahihiya akong magsabi na gusto kong sumama. pero infairness a .. sinuot niya yung necktie na niregalo ko sa kanya ... and I love it! :)

tutulog na nga ko.. haizt! dami ko pang gusto i-post!

kahit na gusto ko pang mag-post .. kailangan ko ng matulog .. ansakit na talaga ng ulo ko . isa pa .. magmemeditate pa ko bukas ng umaga .. kinakabahan ako kasi baka magkamali ako .. Lord ..help me please.. :) Good night.

At ease ka na ba?

ayan ang last question niya nung magkatext kami kaninang tanghali. ano yun e bale magkausap kami sa phone .. e dumating na sila mama galing sa grocery so kumain na ko .. tapos binaba niya ang phone .. taps nagtext siya .. at ayan nga yon.

ang nireply ko .. a .. basta sabi ko medyo. tapos tinanong ko siya kung ano sa tingin niya.

sabi niya ok lang. tapos ayun wala na. di ako nagreply, di na rin siya nagtext.

tapos nung gabi nga tumawag ulit siya. sabi niya explain ko daw. pero di ko ginawa. tinatamad akong i-explain . isa pa ... dapat pa bang i-explain yan?? grabe magsisinungaling pa siya .. sabi niya naka-screened message daw ulit di niya daw nabasa .. e abnormal pala siya e .. nagreply pa nga siya ng ok lang. ayun di siya nakalusot tumawa na lang. at dahil jan di niya ko nakumbinsing i-explain.

At ease na nga ba ako?

ayun din ang iniisip ko kanina habang kausap ko siya sa phone bago pa man niya itanong. hmm .. tingin ko parang medyo ok-ok na ko sa kanya ... I mean, hindi na ko ganun ka-ilang di tulad dati.

katulad kanina .. yung topic namin ay about sa ano .. basta ... hindi naman super pero at least .. basta di na ko masyadong ilang.

maganda yun ... pero naisip ko .. sana sa personal maging at ease na rin ako sa kanya para naman diba .. hindi na mahirap makipag-usap. sabi ko nga sa kanya kahapon, iniisip ko minsan kung kaya ko kaya siyang kausapin tulad ng pakikipag-usap ko kay Bro. Jerry. pwede. pero mahirap.

ayun .. hindi naman at ease. tama lang. as in tama lang. at sana mag-improve pa diba. para naman masaya. :)

happy sunday. :))))))

wahahahaha!! ayun o! ako na madaming happiness today. sayang di na ko nakapag-online kagabi .. kasi naman .. naaliw na ko kakabasa ng cosmo. hahaha.

ayun .. so .. wala ,.. hindi naman masyadong boring ang araw ko .. infairness a .. sunday ngayon pero may kwenta naman ang araw ko.

so ayun .,.. masaya ko ngayon kasi masarap ang ulam (hahaha! bbq! napilitan pa kong umuwi para lang sa ulam na yan .. inuto nila kasi ako .. pero sarap talaga grabe.)

bukod don..

nakapanood ako ng doraemon sa bahay.

bukod ulit don...

nakita ko si ate grace. :)))

at bukod don ....

o sige na ...

well ....

nakatext at naka-usap ko ang isang kaibigan sa phone. (naman!)

ok. linawin ko lang. hindi espesyal ang taong ito sa buhay ko. isa lang siya sa mga pampabadtrip ng araw ko .. oo totoo pampabadtrip talaga siya .. pero .. aaminin ko masaya ko pag kausap ko siya.

ooppppss!!! hindi dahil may kung ano akong pagtingin sa kanya .. walang ganun .. wala ng ganun ngayon. wala na talaga. masaya lang talaga siyang kausap kahit nakakaasar. (try mo kausapin minsan.)

hindi. ito pa kasi ang nakakatawa dun. sunday ngayon. pag sunday hindi nagpaparamdam yun. parang forbidden day na ewan. pero kanina . grabe .. nagising ako sa text niya .. 'good morning' lang naman .. tuwa naman ako. hahaha.

pero di ko nireplyan yun. kasi nga sunday. hindi ako sanay na nakakatext siya e.

tapos mga tanghali. gulat ako may tumawag. aba siya. ayun nakapag-usap kami. sandali lang naman .. tamang minuto para makapag-kwentuhan kami ng kaunti.

tapos text. tapos tumawag ulit siya. tapos text ulit. tapos wala na.

tapos nung gabi na tumawag ulit siya. ayun sandali lang naman ulit. tapos tapus na.

naalala ko kanina .. edi yun magka-usap na kami sa phone nung gabi na .. pauwi na kasi siya sa kanila galing siyang bulacan sa parents niya (kaya siya nakatawag sakin e. i know ryt.) ayun .. naglalakad daw siya sa bayan pauwi sa kanila. usually kasi nasakay siya ng 'wheeler' (padyak) umpisa nung wala na siyang motor. tapos sabi niya kanina .. magpapasundo daw siya sa motor sana ..kaso di na lang para masanay din daw siya (sa paglalakad) at dahil mabibitin daw siya. di ko na tinanong kung san siya mabibitin (kasi alam kong mabibitin siya sa pakikipag-usap sakin. joke lang! nakakahiya ako .. ang feeler ko masyado! hahahaha!). ayun lang.

tapos kani-kanina lang nagtext ulit siya. sinend niya yung mga verses sa Bible para sa meditation bukas (gosh! kinakabahan ako!)

ayun lang.

hindi lang naman siya ang nakatext ko. marami ding nagtext sakin pero si sarah lang nireplyan ko. ayun sandali lang. gulo niya kasi katext.

si tonet nagtext kanina .. di ko mareplyan kasi di ako maka-unli sa globe. haizt.

"Do you really mean what you wrote?"

nung Friday, ayun nga, hiniram ni MP yung Bible na tagalog. binigay ko sa kanya kalakip ang panyo na binurdahan ko ng pangalan niya at nung invisible pen na ginamit niya para mabasa ang sinulat ko sa panyo.

hindi ko maalala ang saktong mga sinabi ko dun pero sa pagkakaaalam ko, nilagay ko dun kung gaano ako kasaya dahil binigyan niya ko ng Bible. sinabi ko rin dun na sana di siya laging masungit dahil natatakot ako sa kanya at nalulungkot ako kapag di kami magkasundo. nilagay ko rin dun na masaya ako na nakilala ko siya at naging kaibigan. tapos sabi ko pa dun, alam kong wala siyang pakialam sa panyo at sa message ko dun pero at least, if ever man na di na kami magkaibigan sa future, nasabi ko ang mga bagay na yun. tapos sa huli nilagay ko, lagi kaming bati dapat.

ayun. so .. alam mo naman siya .. kaya ayan .. as expected .. nagtatanong siya tungkol dun. kahapon ng umaga, nagtext siya .. nagising ako sa text niya as usual. tanong niya, "Do you really mean what you wrote?". sabi ko, nung habang sinusulat ko yun, oo... pero ngayon hindi na. aba, sabi ba naman .. ano ba daw yun, lokohan? tapos sabi ko, joke lang .. para matapos na lang .. kasi di talaga siya titigil alam ko. tapos ayun.

yan ang nakakainis sa kanya e. binigay ko na nga yung sulat para ok na grabe magtatanong pa talaga siya. hindi na lang tanggapin kung ano man yun. gusto pa niya hinahalungkat ang lahat. nakakaasar. abnormal talaga siya.

tapos ayun .. tumawag din sya nung time na yun .. tapos text text .. asa sala nga ko nun e nanonood ako ng Lilo and Stitch sa ABS CBN tapos sa GMA naman yung Let the love begin. ayun. tamang usap lang. di ko na maalala yung ibang napag-usapan.

tapos di niya nabalik sakin yung Bible .. paano di niya ko nakita sa Amvel. pero ang totoo niyan parang nakita ko sya ... kaso di ko siya nilapitan agad .. paano .. nagsusulat ako nun .. nakayuko ako tapos pag-angat ko ng ulo ko wala na siya.

so ayun lang.

yung sagot sa title .. syempre kung ano man ang sinulat ko yun talaga yun .. galing yun sa puso. ako naman e mas matinong kausap sa sulat kesa sa personal, sa text o sa tawag.

sana yun na ang huling sulat ko sa kanya.

last post na. mamaya ulit..sana. :)

ayun .. so aattend ako ng gawain ngayon. pero anong oras na hindi pa ko natayo. kung kailan naman ako aalis saka naman ako ginanahang mag-post. dami ko ng di nakukwento. daming nangyari. grabe. tulad na lang ngayon.

si wendy .. tinetext ako kung asan na daw ako .. papunta na kasi yun sa Amvel (siguro andun na yun ngayon.) wala lang. sabi ko sa kanya 5 ako aalis . pero 5:45 na eto pa ko nakaupo .. ni di pa nagpapalit ng damit. di naman ako tinatamad umattend ... buo ang loob kong pumunta dun .. pero maya-maya ,,. after ng post na to. hahaha.

si wendy ... ewan ko ba. minsan ayoko na siyang makita at makasama. nakakainis siya lalo na pag nag iinarte siya. hindi ko siya maintindihan... pero hindi ko rin maintindihan ang sarili ko kung bakit gusto ko pa rin siyang kasama.


si sjane naman, ayun sabi ko na nga ba.tuluyan na siyang tinamad umattend. ayos lang di naman ako inis o pikon. tama nga .. kapag di mo masyadong inaattach ang sarili mo sa mga taong nakakasama mo hindi ka masasaktan kapag wala sila. pero walang kinalaman ang huli kong sentence kay sjane.

tulad kay wendy, naiinis din akong kasama to. grabe pag tinopak tapos lagi lagi. pero..wala .. i always see myself with her.. with both of them.


kaya kahit na sinasabihan nila akong 'desperada' at lahat na ng kasamaan nakikita nila sakin .. ayos lang. love ko pa din sila. :)


kagabi tinanong ako ni brother kung kino-consider ko ba silang friends. hindi na ko nag-isip . hindi na agad ang sinagot ko. kahit gano ko pa sila ka-love ,, i can never ever consider them as my friends .. after what they did and what they've called me. hindi pwedeng tawaging friends ang tulad nila.

sige na aalis na nga ako. haiz. try ko ulit mamaya. hahaha.

Hugs and Kisses.

"Czar, anong gusto mong iregalo sayo sa Valentines? I mean, kunwari nagka-boyfriend ka na, anong gusto mong iregalo niya sayo? for example, stuffed toys, bracelet..."

Yan ang tanong sakin ni Sarah kahapon habang naglalakad kami sa Department Store ng SM Sucat. Hmm.. ang una kong sagot ...

"hugs and kisses. katawan niya. yun lang. hahaha."

Syempre di niya nagustuhan ang sagot ko .. alam mo naman yun banal yun. Kinulit niya ko pero sabi ko...

"Di naman kasi ako materialistic na tao. Wala naman akong kahit na anong bagay na gustong iregalo sakin ng kung sino mang magiging boyfriend ko."

Wrong move. Maling mali ang sinagot ko.

Pero ayos lang kasi ang purpose ng sagot kong yon ay para itigil na ang ganung usapan ... wala ako sa mood dahil sobrang sakit ng likod ko nun kaya wala akong panahong makipag-usap sa kanya tungkol sa mga ganung bagay.

Pero kung pag-iisipan ko talaga, wala naman talaga akong gustong regalo sa Valentines if ever. Oo na killjoy na ko. Hindi naman ako bitter. Sadyang di lang talaga siguro ako nasanay (kasi tuwing Valentines wala akong boyfriend, pansin ko lang.). Tsaka wala as in di talaga ako mahilig sa mga bagay-bagay. Hangga't maaari nga, kung pwede lang, irerequest ko pa sa boyfriend ko na wag na niya kong tambakan ng mga gamit .. kasi mahihirapan lang akong ibalik sa kanya yun pagka-nagbreak kami.

Ayun. Hugs and Kisses. Seryoso. Init ng katawan hanap ko. XD hahaha. Wala lang. Bakit? Hindi dahil mahilig ako or what. Kasi .. yan ang mga bagay na taken for granted .. na para sakin ay mga exceptional na bagay kasi yang mga bagay na yan ay mga mahihirap na paraan ng pagpaparamdam ng pagmamahal. Bakit mahirap e madali lang naman mag-hug at mag-kiss? Mahirap siya kapag totoo kang nagmamahal. Na-appreciate ko lang ang dalawang bagay na yan nung natuto akong magmahal ng taong di naman akin. Nung taong kahit gusto ko siyang halikan at yakapin ay di ko magagawa. Na kahit sa panaginip ko bawal ko siyang hawakan man lang sa kamay. Na kahit minsan, kahit isang beses lang .. di ko pwedeng hingiin sa kanya ang mga bagay na yan.

Ayun lang. Ayun lang naman.

Parang gusto ko ngang i-send sa crush ko tong nabasa kong quote e.. kunwari group message..

Kung malungkot ako at kailangan ko ng isang taong magpapasaya sakin...

Pwede ba kitang puntahan at sabihin na,

'pwede kahit saglit lang payakap naman?'

Tapos nag-reply siya no .. sabi niya daw...

"yun lang pala e .. halika nga dito ..."

E kaso ...

WALA NAMAN AKONG CRUSH. ahahahaha!!! XD

Desperada!?

yeah.. you've read it right. ito nanaman ang topic .. 'desperada'.

dahil sa kakulitan niya, wala na kong nagawa kundi ang sabihin sa kanya yung ayaw kong sabihin sana(kasi naman kesa malaman pa niya sa iba diba .. sakin na lang). so ayun na nga .. sinabi ko na sa kanya na tinatawag na nila akong 'desperada'.

---------------------------------------------------------------------------------------------

bale ito yung mga natirang text niya pero yung mga nireply ko ikukwento ko na lang kasi di ko na maalala yung sakto:

-Desperada!?

-San ka desperada?

*sabi ko slow siya .. grabe totoo naman .. malamang sa kanya .,. san pa ba.

-Mga wala talaga silang isip. How come they can use that term to you? Paano ba nila maiintindihan na wala at talagang wala.

*Sabi ko, hindi nila kailanman maiintindihan yun dahil naniniwala sila na ang opposite sex ay di pwedeng magkaibigan lang.

-Bakit naman nabanggit mo na kasalanan mo nun na nagtatanong ako sayo kung ano nangyari? Nung unang nagtanong ako

*sabi ko, slow nanaman siya .. malamang .. lagi namang ganun e .. kung sino tinawag na desperada, siya may kasalanan kung bat siya natawag na ganun.

-Don't mind them na lang po. Alam mo naman kapag pumatol daw sa sira eh mas sira pa daw.

*Yeah, no pa nga ba..

-Katulad nun nung kanina meron nanaman silang conclusion ng kunin ko ang Bible.

*Ang tinutukoy niya rito, nung pumunta siya kanina sa school para kunin yung hinihiram niyang Bible sakin. At tama siya, meron nanamang mga sinabi yung iba .. pero di ko na sinabi sa kanya.

-Yeah kanina. Sigurado yun. It's not right naman na we pretend na wala tayong communication .. what do you think?

*Sabi ko, ang alam nila wala na kaming communication. kaya for sure nagulat sila.

-What do you think bat ganun isip nila?

*Sabi ko, normal kasi silang tao.

-Normal! Norms ba yun? Baka ibig mong sabihin dirty mind.

*Di ko ata nireplyan.

-Do you consider them your friend?

*Syempre sabi ko hindi. naman. there's no true friends in college.

-Ibahin nila ikaw!

*Ibahin talaga nila ako dahil ayokong pumatol sa matandang tulad niya at di ako magpapakadesperada sa kanya no . grabe talaga. sirang sira na pagkatao ko. tsk.

-W and S

*stands for Wendy and Shairjane

-Hindi imagination yun kundi masama ang pag-iisip at malisyoso. Grabe.

*Tama!

-Hope we can still be friends.

*Yeah right. sabi ko, natatakot lang ako na baka pag nagpatuloy pa ang ganyang mga chismis e layuan na niya ko.

-I won't let go po.

*sabi niya yan. echos. sabi ko, kaya wag niya kong aawayin kasi lahat ng sinasabi nila tinatanggap ko manatili lang na maging magkaibigan kami.

-Wag ka lang suplada. Pero kahit na ok pa rin.

-------------------------------------------------------------------------------------------

so ayan na nga ang naging flow ng conversation sa text. haizt. grabe. parang gusto ko ng lamunin ng lupa. ngayon lang ako na-issue ng ganito kalala sa buong buhay ko. grabe talaga.

:) tutulog na ko after this.

ok ... so ayun .. di na ko badtrip. di na ko inis.

kanina... habang nagawa ako ng reaction paper ko sa Filipino .. pinag iisipan ko kung tatawagan ko ba siya o hindi. gusto ko lang kasing alamin kung natanggap niya ba ang text ko o hindi. kinakabahan ako kasi baka sabihin niya bat pa ko tumawag tsaka mamaya mapahiya nanaman ako .. kaya todo isip ako ng mga linya na sasabihin ko sa kanya sa oras na sagutin niya ang tawag ko.

unang dial ...

bilang binura ko ang number.

mga dalawang beses ko tong ginawa bago ko talagang tinuloy ang tawag.

sinagot niya.

kabado ako.

intro ko .. "natanggap mo ba ang text ko?" (syempre bago yan hello muna diba.)

sabi niya, "anong text?"

sabi ko, "yung kanina."

tanong niya, "anong text yun?"

sabi ko, "wala blank text lang."

tanong niya, "bat ka nagtext?"

sabi ko, "sabi mo magtext ako e .. o sige na .. inalam ko lang naman kung natanggap mo."

tapos ayun na. kinamusta niya ko. tapos sabi niya wala daw talaga siyang natanggap na text. tinanong ko siya kung natanggap niya yung text ko last week about sa nangyari sa tatay ni Sai. sabi niya wala daw (pero parang di naman siya nagulat nung sinabi ko .. feeling ko alam na niya .. eklat siya.). tapos ayun. sabi niya, meron daw bang cellphone na finifilter yung nirereceive na text .. yun bang pag ayaw niyang makatanggap ng text sa taong yun di niya irereceive. tapos sabi niya iimbento daw siya nun. sama talaga. sabi ko di na kailangan kasi ganun ang cellphone niya.. finifilter ang mga text ko. partida pati missed calls a (kaya talagang di ako naniniwala e .. isipin mo pati miscol ko di nakita .. imposible. nag-ring yun e. kaasar talaga siya. ayaw pang aminin ang kaartehan niya.) sabi ko itapon na niya phone niya kasi walang kwenta. sabi niya yung akin din kasi wala naman daw akong natatanggap na text niya (jusko naman inuto pa ko, akala mo naman nagtetext talaga siya sakin. kaasar.) tapos sabi niya, nung Monday daw sa Muntinlupa siya .. sa may Bayanan .. at tinext niya daw ako (sus. ako pa niloko.) sabi ko, alam ko yung bayanan ,. malapit lang siya. tapos yun. sabi niya hindi rin sya ininform ni Bro. Jerry about nga sa tatay ni Sai.

tapos ayun .. sa condo sya ata ngayon ... may duty ata siya bukas sa coop. nanghihiram pa sakin ng tagalog na Bible. bumili daw kasi siya kanina ng Bible pero binigay niya sa isang tao dun sa pinuntahan niya na walang Bible. (o sige na siya na santo.) tapos yun. ano pa bang napag-usapan? wala na. kasi naputol na ang tawag at di na ko tumawag ulit (kasi di ko matatapos yung reaction paper pag kinausap ko siya.)

tinanong niya rin pala ako kanina kung galit daw ba ako sa kanya at kung iniiwasan ko ba siya. syempre sabi ko hindi (para sa bagay na yun man lang diba .. hindi wasak ang pride ko.) tinanong ko siya kung bakit niya naitanong. wala iba daw nafifeel niya. sabi ko, feeling niya lang yun.

tapos nagtext siya. globe gamit nya. wala kasi siyang load sa sun .. at kanina tinry niyang magload pero bigo siya. hahaha. so ayun nga .. kahit unli call pa ko hindi ko talaga siya tinext. pero yung extra load ko sa sun siya nakaubos tapos chikka na ginamit ko panreply nung mga huli na.

binuksan niya uli ang topic tungkol sa .. ano nga ba yun? basta yun yung huli naming topic noong huli kaming nag-usap sa phone. tungkol yun sa panibagong pang-aalipusta (o.a sa term!) sakin nila sjane at wendy. hahaha.

as usual pinipilit niya kong aminin. ito ang ilan sa mga usapan namin sa text. (inayos na version na to. barok kasi yun sa text. hahaha. hindi joke lang. mahirap kasi magtype ng pa-text.)

-bakit kasi di mo pa i-share yung tinatanong ko sayo? I've read you post messages sa fb.
*(hindi ko na maalala yung saktong nireply ko pero ang naaalalako may sinabi ako dun na ano naman kung nabasa niya yung mga post ko sa fb e wala namang kinalaman yun sa kahit na sino. grabe. baka iniisip niya na tungkol sa kanya yun. no!!!!)

-Kung meron talaga bakit hindi (tungkol to dun sa text na di niya natatanggap). may problema ba? I'm not expecting this to happen. Ok na di ba? I'm so bothered dun sa di mo pa sinasabi sa akin. Ano ba yun kasi?
*(di ko pa rin maalala sinabi ko pero for sure hindi ko pa rin sinabi sa kanya kung ano yun.)

-Yun nga e ako yung dahilan ng kwento mo. Bakit di mo i-share. Nakakainis talaga. Ano ba yun at ano nanamang termino ang sinasabi nila.
*(di pa rin ako nagsabi. matigas to pre.)

-Ilan beses ba na inakala mong matatawa ako sa mga sasabihin mo. Tulad na lang nung nabanggit mong akala mo matatawa ako nung sinabi mo na baka mahulog ang loob mo.
*(nakakakilabot. talagang binaggit niya pa a. kainis.)

-Mas grabe pa dun sa sinabi ni Baragisan?
*(grabe. Bangalisan ang ibig niyang sabihin. abnormal talaga.)

-tawag ka na lang.
*ayan npltn 2loi aqng mgchkka ... mase save nanaman number mo ... ayoko tumawag sayo kc d mo nanaman ako titigilan sa topic na yan. maiinis lang ako sayo.... (syempre di ako tumawag. aa .. naalala ko may sinabi din ako dito na, "kaya wag mo kong aawayin kasi tinatanggap ko lahat ng sinasabi ng iba manatili lang na maging kaibigan kita. hahaha. joke lang.")

-Di naman kita inaaway. Ano nga ang sasabihin mo? I-share mo na kasi at ano yun. gusto kita damayan at pwede ba wag mo solohin at sarilinin.
*isa pa wala naman akong ssbhn at dpat i share sau ... at ano naman sau kng solohin ko to ... problema ko to e akin lang to. maghanap ka ng srili mong issue

-Kung may pantawag lang ako eh ako na ang tumawag.
*buti wla kang load kc kht tumwg k d ko rin ssgutin. hainako. matulog ka na nga. kulit mo.

-Bakit ganyan ka? please i-share mo na sa akin.
*ikaw rin bat ka ba ganyan??? naiinis na talaga ko sayo. bat ba ang kulit mo??? ikaw nga d kta kinukulit e. tapos na nga un ... pwede ba ....

-Anong hndi knukulit. Kpag pinipilit mo ko cnasbi ko n sau.
*aba mayaman ka tlga sa load a .. dito k p talaga ngreply (sa chikka). ayoko n mgsbi sau .. ssbhn mo nnman 'd b dpt d mo sbhn skn yan ..' hainako. sige para matapos na ... ikukwento ko sayo pg nsa mood n kong ikwento ... ha? pero wg mong asahan ... haha.

-di ko magets last message mo. ano yung sasabihin na dapat di mo na sinabi. ano yun?
*wala ..naalala ko lang .. sinabi mo yn dti nung kinukulit mo rn ako tpos nung sinabi ko na sabi mo d ko dpat sinabi un sau. ang gulo mo e no.

-Sabihin mo na ano yun?

*ang kulit mo ano ba ..... NAIINIS NA TALAGA AKO ... saka ko na ikukwento pg ngkta na lang tayo ha??? kulit mo kaasar ka.

-Meet tau mmya b4 k pumasok. Sbhin u kung san at wt time. Alam ko yung s my southmall alabang. (southmall tapos alabang. baliw talaga.) .. walang gayahan ng style!

*haha. wla n kong maisip na style e. ano b .. isipin mo nga anong oras k aalis jan?? e kng itulog mo na lang db ... to naman ... hainako.

-Gagawin ko mga 5am or 6 alis n ko d2. Mbilis nman byahE. O pagdating ng alabang wt sakyan ko?

*wala. wag na. ang kulit mo nakakainis ka. mgkkta naman tau s amvel db kc ibbgy ko sau ung bible ... nako.

-S alabang! Wt time k b skali mkakarating s amvel

*mga quarter to 8. minsan saktong 8. (safe answer. hahaha)

jan na nagtatapos ang ming pag-uusap. naubos na ata ang load niya kaya di na siya nakareply .. o baka naubusan na ng pasensya sakin. ok lang. bahala siya.

hai. makikita ko pala siya bukas. patay ako nito.

Ayan ang nararamdaman ko ngayon. Badtrip. Asar na asar. Gigil na gigil. Pero di naman sobra-sobra to the point na nagmumura na ko at nagwawala dito. Kalmado pa naman akong nakaupo sa harap ng computer ko .. bagamat naninigas na ang mga daliri ko sa inis (kaya medyo hirap na ko mag-type dahil yung gigil ko keyboard ang sumasalo), tapos ambilis ng heartbeat ko, tapos deep inside gusto kong manugod ng tao... pero deep inside lang yun.

So ayun nga .. kanina tamang saya lang ako .. tapos ngayon badtrip talaga ko. Bakit?

Kanina, habang busy ako kakasagot ng libro ko sa Environmental Science (parang review na rin siya), may tumawag sa telepono. Matagal bago ko siya nasagot kasi nga una, ambagal kong makababa sa hagdan (dahil sobrang sakit ng hita ko.. yung inner thigh .,. hanggang pwet .. tae nakakainis para akong umano ... hahaha.) pangalawa, walang ilaw pagbaba ko so kinapa-kapa ko pa yung mga switch. Mga siguro anim na ring na bago ko nasagot. Ineexpect kong si Sam ang tumawag na yun dahil sinabi ko nga sa kanya na tawagan ako pagdating ni Ate Grace. Ineexpect ko na rin na ibababa na niya ang phone dahil antagal nga bago ko sagutin ,.. pero hindi ... consistent. Pero ayos yun at least di na ako ang tatawag sa kanya.

So ayun sinagot ko na. Nagulat ako lalaki ang nag-hello. Nag-greet ng good evening. Tamang greet din ako. Iniisip ko kung sino naman sa mga oras na yun .... mga past 7 na .. ang tatawag at lalaki pa ha. Ah .. ayun naisip ko baka galing sa PLDT. So ayun biglang sabi pwede daw ba kay Czarina. So sabi ko, "si Czarina na to.." pero nagtataka talaga ako .. ako pa hinahanap a. Iniisip ko kung saang contest ako sumali at baka nanalo na ko. Tinanong ko siya ng mga dalawang beses ata kung sino siya .. sabi niya, "William." sabi ko .. "William???" tapos sabi niya ,... "William .. Bro. William."

Ok. Hindi ako nawindang .. hindi rin gumuho ang mundo ko ... wala. Nagulat lang ako. Si Bro. William tatawag sa landline??? Tinanong ko kung san niya nakuha ang number ko .. sabi niya secret tapos alam naman daw niya lahat ng number namin. Ok. Sabi niya e. Kaya pala dati pag gusto niyang kausapin sina Abby at Bro. Jerry inaabala pa niya ko. Hainako.

Edi yun .. as usual wala naman siyang mahalagang sinabi. Nagtanong lang siya kung nagpalit ako ng number .. kasi daw lahat ng number ko unattended. Tapos .. sabi niya takbo daw ako ng takbo .. tinanong niya kung may tinatakbuhan daw ba ko .. (di ako tanga para di ma-gets na sarili niya ang tinutukoy niyang tinatakbuhan ko.) Ang nakaka-ano dun .. sabi niya 'lagi daw niya kong nakikitang tumatakbo nitong mga nakaraang araw.' Iniisip ko kung kailan yun ... e naaalala ko lang naman na tumakbo ako nung Tuesday kasama si Sister. Tinanong ko siya kung kailan niya ko nakitang tumakbo .. sabi niya ba naman .. "parang di alam ..."

Tapos ano pa ba?? Ayun lang. Tapos sabi niya i-text ko daw siya sa sun niya at ibababa niya na daw ang telepono.

Bakit ako naiinis?? Malamang ... di ka ba maiinis na pagkatapos di magparamdam sayo ng isang tao .. at kung kailan tanggap mo na yun .. saka siya lilitaw... at ang malupit pa dun .. ikaw pa ang palalabasin niyang may kasalanan.

Tinanong niya rin pala ako ng ganito, "Bat parang may tinatakbuhan ka?? May problema ba??" Sabi ko, "Ano namang masama kung tumakbo ako?? Isa pa, wala akong tinatakbuhan .. tumatakbo ako pag may hinahabol."

Tingnan mo nga naman .. ngayon .. tulad ng dati .. ako nanaman ang sinisisi niya. Ako nanaman ang palalabasin niyang may kasalanan ... ako nanaman ang nag-iinarte. Hainako!!!!!!!!!!!!!! Nakakapikon talaga siya!!!!! Tapos gusto niya i-text ko siya?? Grabe a. Tapos tanong pa siya kung ba't di ko siya nirereplyan e ni blank message nga wala akong natatanggap galing sa kanya! Grabe talaga!!!!!!!!!!!!!!! At isa pa, wala siyang karapatang sabihin na ako yung di nagtetext at ako yung umiiwas at tumatakbo dahil nung Sabado .. imposibleng di niya ko nakita .. at grabe siya a. At nung Friday na nagkasalubong kami .............. T****** talaga!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Naaasar na talaga ako sa kanya. Grabe. Nakakasawa ang ugali. Hmmmmmmmm!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Tapos kani-kanina lang nagbukas ako ng FB... ito ang mga post na bumungad sakin mula sa page na "Natuto akong maglaro ng tanga-tangahan dahil mahal kita" napost ni Admin Frappe.

----------------------------------------------------
AYOKO NA TALAGA EH..
AYOKO NAAAAAA...
AYOKO NG MAGPAAPEKTO SA IYO..SA LAHAT NG GINAGAWA MO..SA LAHAT NG DESISYON MO..SA LAHAT LAHAT NG TUNGKOL SAYO..
AYOKO NA....PERO BAKIT NASASAKTAN PA RIN AKO..
GRRRRRR...GUSTO KO NA MAGALIT!!!

----------------------------------------------------
may isang tao talaga sa buhay natin..
na kayang-kayang BUUiN......at SIRAIN..
ang araw natin..
without them knowing it..

WALA KASI SILANG PAKIALAM SA NARARAMDAMAN MO..

-----------------------------------------------------
NAKAKAPANG-iNiT NG DUGO..
NAKAKAPANG-iNiT KA NG DUGO!...--*

--------------------------------------------------------

Ang galing e saktong sakto. Wala lang. Haizt!

Hindi naman ako naiinis dahil di siya nagtetext ng ilang araw e .. hindi ko naman kasi pwedeng i-demand sa kanya ang bagay na yun diba .. isa pa wala akong pakialam kung di siya magtext no ... naiinis ako kasi ako pa ngayon ang palalabasin niya (nanaman) na maarte .. e siya naman talaga yun. Buti sana kung magpaparamdam siya ... hindi siya maninisi. Eh grabe. Magmamalinis pa. Kaasar. Haiz!!!!!!!!

I'm free and I like it!

wala .. natatawa lang ako sa sarili ko. nakita ko kasi sa notifications ko kanina sa fb na nag-comment siya sa isa sa mga post ko. pero wala na dun ... malamang binura na niya. tapos ayun nga. syempre gulat na gulat ako kasi ibig sabihin binisita niya yung profile ko. pero hindi ito yung nakakatawa.

edi yun .. binuksan ko din ang profile niya. aba, kita na ang mga picture niya .. pero yung mga profile pictures lang. binuksan ko. nakita ko yung picture na kinainisan ko dati.hahahaha. pero san ka pa .. wala ng impact .. di ako na-hurt .. di ako nainis. tama lang. smooth na smooth pa rin ang mood ko. tinitigan ko pa nga e. wala talaga.

good for me?? yeah right!

so .. pano ba yan?? wala na talaga kong pakialam sa kanya.

I'M TOTALLY FREE!!!!!!!!!! :)

apektado ako .. and so?

a .. ayun .. kaninang umaga .. grabe mapaglaro talaga ang tadhana ... kung kailan hindi ko siya gustong makita .. dun ko siya nakikita .. at napaka-inevitable ng mga pagkakataong ganun .. as in wala na ... di na ko pwede magtago .. di na ko pwedeng umiwas .. dead end na .. na-corner na ko.

naalala ko dati nung sinabi niyang 'thank you, sorry and goodbye' .. ayoko na siyang makita non .. may pa-pray-pray pa ko kay God ... akala ko nakalusot na ko .. grabe bigla ko ba namang nakita sa coop kung saan kami dumaan .. feel ko na nun e .. sabi ko posible .. pero kasi parang hindi rin kasi baka andun nga siya sa loob .. tapos yung mga kasama ko nagpipilit na dun dumaan kasi may bibilhin sila .. grabe. nakaitim din siya nun .. kung ano yung suot niya kanina yun din ang saktong suot niya nung gabing yun. no choice talaga ko nun. ang o.a naman kasi kung aatras pa ko. ang nakakainis pa .. lahat ng kasama ko nilapitan siya .. at binati .. ako dire-diretso sa likod nung isa kong kasama para at least matakpan ko man lang ang sarili ko laban sa kanya .. takang taka sila kung bakit di kami nagpansinan .. tanong sila ng tanong sakin habang naglalakad ... ayoko ng sagutin ang mga tanong nila na may halong pang aasar kaya binilisan ko na lang ang paglakad ko.

wala lang .. naalala ko lang ang gabing yun. di rin niya ko pinansin. grabe. walang text ng ilang araw .. walang kahit na ano. parang ngayon lang. haha.

so ayun nga .. kaninang umaga. papunta kami nina Jodi, Joan, Geh at Arjay sa Kabihasnan (ok tulad nga ng sinabi ko babanggitin ko na ang mga pangalan nila mula ngayon.). so ayun nga .. magpapaprint kami ng picture. malayo pa lang siguro nasa tulay pa lang sila ng kasama niya .. kami kakaliko lang sa Le Colonial ... parang nakikilala ko na yung kasama niya. pero siya hindi. kaso naisip ko pwedeng siya yun kasi bff niya yun e. haha. aba tama nga ang aking hinala. siya nga. lalong tumaas ang mga balahibo ko sa katawan ng isa-isa .. una si Jodi, sunod si Joan, sunod si Arjay .. lahat sila sinabi nilang, 'ui si .....' (ok ayokong banggitin ang pangalan niya. naiinis kasi ako. pero hindi naman talaga. joke lang yun. haha.) pilit kong binabagalan ang lakad ko ,... para sana di namin sila maabutan .. kasi malamang papasok yun sa pinto papuntang coop .. kaso nagpang-abot pa rin. natatawa nga ko sa sarili ko e .. nakapikit ako habang papalapit sila ... as if naman may magagawa ang pagpikit ko diba. at ayun .. wala na .. lahat sila binati siya. gusto ko sanang magtago sa likod ni Jodi pero ayun .. nahawi .. alam mo yun .. sa harap ko sina Jodi at Joan tapos may space (ako yun) tapos sina Arjay at Geh sa likod ko .. walanghiya .. tapat na tapat sa kanya. Nginitian ko siya (sabi kasi sa librong binabasa ko, don't punish him. haha.) hmm.. ngumiti ba siya? parang hindi. parang ngumisi. haha. nakatingin siya sakin. ang kulit ng mata niya .. lalong lumiit. hanggang ngayon pala may sore eyes pa rin siya (di yun gagaling hangga't di niya ko binabati ... ang solusyon dun .. yung gatas ko sa labi. hahahaha! joke lang! XD) grabe siya. ni di man lang nag-hi sakin. isnab to the maximum leveling. grabean talaga. tapos yun tumuloy siya sa paglakad na parang di ako nakita .. inapiran lahat . maliban sakin .. tingnan mo naman ang ugali .. grabe. grabe talaga. buti naman walang nagtanong sakn kung bakit ganun. so ayun.

paglagpas .. siguro nasa tulay na kami .. di ko mapigilang mag-react... gusto kong sumigaw sa inis na rin siguro sa kanya .. para kong tanga .. pero di naman ako ganun kainis .. parang nagtataka lang talaga ko kung bakit ganun ... kasi wala naman akong ginagawa sa kanya ... (parang wala akong natutunan sa libro e no .. pero kahit na alam ko na kung bakit .,.. ang hirap pa rin e .. di maiwasang mag-react.) so ayun na nga .. hanggang sa nakarating sa kabihasnan .. hanggang sa nakabalik sa school .. iniisip ko yun. nakalimutan ko lang nung nawiwindang na kami ni Geh sa dokyu sa Filipino.

wala lang ..para 'kong tanga no .. affected masyado .. feelingera. e bakit ba? and so what kung apektado ako? ikaw ba di mawiwindang pagka ganun??

MAGKAKAAYOS PA KAYA KAMI???

ANO BA?? GALIT BA SIYA SAKIN??

HINDI KO NA ALAM ANG IISIPIN KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

last post.

wala .. parang naisip ko lang bigla na parang gusto ko na wag ng gumamit ng code names .. yung mismong names na lang ng mga tao ang gagamitin ko .. tutal wala namang ibang nakakabasa nito kundi ako .. at isa pa .. ang hirap mag-isip at ang hirap tandaan lahat ng code names nila. Maganda ba ang naisip ko?? oo maganda. (tanong ko, sagot ko. muntanga lang.) Sige .. sa susunod na mga post .. asahan na ang mga totoong pangalan ng mga tao.. except kay ano .. hahahaha! joke lang. pag siya wala na lang akong babanggiting pangalan .. panghalip na lang pwede na yun sa kanya. XD

di pa ko antok bakit ba?!

Ayun o .. kakatapos ko lang i-print yung ginawa kong dokyu sa Filipino namin tungkol sa mga special children. Grabe isipin mo yun ngayon ko lang tinapos e andali lang naman gawin kasi tagalog naman. Ang totoo niyan nung Wednesday pa ng gabi ko iyon binalak gawin pero ayun .. ilang araw nga akong naging antukin .. (siguro kasi ilang araw ng walang nag-iisip sakin XD) kaya ayun ... imbis na ginawa ko tinulog ko na lang at in-emote nung gabing yun. Tapos Thursday ng umaga, gumising ako ng maaga (7:00 am) at humarap agad sa computer para gawin sana yun .. pero wala .. tumunganga lang ako hanggang tanghali .. bukas ang computer .. dating gawi ..tinitigan ko lang. May iniisip kasi ako. (sana di nakatulog yung iniisip kong yun! siya ang dahilan kung bakit di ko nagawa yung dokyu. hahaha.) Tapos yun wala na kong nagawa kundi patayin ang computer pagkatapos tumawag ni Papa. Sinundo namin si Sam sa school niya. Tapos umuwi na kami sa Cavite. Nainis pa ko sa sinakyan kong jeep .. lumagpas ba naman dun sa pinarahan ko .. marunong pa sakin .. sa kanto niya daw ako ibababa e gago pala siya e ... naglakad pa tuloy ako ng malapit lang naman.. pero napagod pa rin ako lalo na't mabigat ang bag na dala ko. Akala niya kasi di ko alam na Gawaran Loob ang nasakyan ko .. abnormal. Kainis. Tapos yun .. pagdating sa bahay ... lunch. After lunch .. nanood kami ng news .. nakita ko sa tv yung nabasa ko sa yahoo kagabi yung tungkol sa piano na napadpad sa gitna ng dagat. Astig. Tapos ano na?? pasensya na kung walang hati-hati ng paragraph a .. nitatamad ako e. So ayun pumunta kami ni bunso sa bahay ni Lola para sana magpasama sa bahay nung special child na bahagi ng dokyu ko. Kailangan ko kasing magpapicture kasama siya. So ayun, habang naglalakad, nasalubong namin si Butty .. ayun galing daw siya dun sa bahay na pupuntahan namin kaya sinamahan niy ana lang kami doon. Ayun picture-picture. Natawa ako sa kapatid ko kasi naliligo yung special child nung dumating kami. Tapos pinalabas na siya ng mama niya at pinapunta sa kwarto para kumuha ng brief niya. Winarningan siya ni Butty na baka mabitawan niya ang towel niya na tinatakpan ang 'toot' niya. Ako, busy-busy-han sa pagtetext kunwari .. kasi alam kong may mangyayari. At di nga ako nagkamali. Lumabas bigla yung bata (11 years old na siya. imagine!) dala-dala niya yung brief niya at wala na yung twalya! As in .. nakahubad siya. At sa peripheral vision ko .. nakita ko kung gaano siya kalapit sakin .. at ... nakaharap at nakatingin siya sakin. Ayun dinala siya ng mama niya sa kwarto. haha. Ayos e no. Wala lang. Hindi naman ako natatawa .. o kung nakita ko man di na ko mabibigla ..di na bago .. hahaha. Pero ayun yung kapatid ko todo react parang ewan lang. Tapos nun, pumunta na kami kina Lola. Manghihiram sana ako ng libro sa Trigonometry kaso wala daw. So Psychology Book na lang. Tapos may pinahiram siya sakin .. libro siya na ang ganda .. naintindihan ko bigla kung bakit ganun si MP at alam ko na ang gagawin sa kanya. haha. Share ko next time yung natutunan ko sa book. So ayun nag-stay kami 'til 3pm.. ayaw pa nga umuwi ni bunso e .. pagdating sa bahay, natulog kami. Pagkagising ko gabi na .. so di na ko nakapaglinis ng mga bote (wala akong kita today. :( ) Ayun. Tapos nagkwentuhan kami ni Lola (pumunta siya sa bahay) tapos pag-alis niya naligo na ko. Umattend kami ng kapatid ko sa gawain. Ok naman. Paminsan-minsan bigla kong naaalala si ano ...nakakalimutan kong nasa gawain nga pala ako... pero nakinig ako a. Dami ko ngang natutunan e. Relate na relate kahit papano. hahaha. So ayun. dinner tapos umuwi na kami ni Papa dito sa LPC. Iwan sina mama at kapatid ko sa Cavite. Haizt. Naiwan ko yung cell phone ng kapatid ko ,,. andun pa naman yung picture. Asar. Babalikan ko pa tuloy. Sayang pamasahe. Tsk. So yun ..

Ito lang nangyari sa buong araw ko ... ok naman .. masaya naman ako. Wala naman akong inintay ngayong araw. (oi, ano yun? hahaha) Ang ibig kong sabihin ..wala naman akong inasahang mangyari ngayon kaya di ako masyadong na-disappoint. That's all folks.








[miss ko na talaga siya. ahai ... T.T]

laslas

Parang gusto ko maglaslas last, last week pa. Kaso hanggang ngayon di ko ginagawa. Bakit?

Kasi .. naaalala ko yung sinabi ni MP na kaya daw hindi natuloy na putulin niya yung communication namin noon dahil nga sa mga laslas ko sa braso ...

So naisip ko nung time na yun .. napipilitan lang siyang makipag-communicate sakin dahil feeling niya responsible siya sa ginawa ko.

Kaya ayoko ng maglaslas kahit gustong gusto ko na kasi .. pag nakita niya yun ... ganun nanaman .. ang what's worst ,.. baka isipin niya lalo na nakapadesperate ko na talaga .. baka isipin niya na kaya nanaman ako naglaslas para magpapansin sa kanya.

I remember nung tinatastas ko yung binurda kong pangalan niya sa panyo nitong kelan lang. Tinanong niya ko kung ano ginagawa ko. Sabi ko, "nagtatastas". Tapos nagbiro siya .. sabi niya "naglalaslas". Sabi ko naman, "tapos na". Sabi niya .. "alam ko di mo na gagawin yun."

So .. I have to stick with it.

Naisip ko nga .. sa legs na lang kaya or sa tiyan .. sa mga tagong part ako maglaslas. Pero wala. Wala na rin akong gana. Bagamat minsan pag sobrang stressed na talaga ko parang kailangan ko na talagang maglaslas.

Kaya malaki din ang naging impluwensya niya sakin kahit papano. Dahil sa kanya naiwasan ko ang isang di magandang bisyo .. ang paglalaslas.

early morning tears

Kaninang madaling araw ... nagising ako sa ingay ng alarm ng cell phone ko. Exactly 4:00 am ... same position as in nung huling nakamulat ang mata ko (nakadapa sa gilid ng kama tapos yung kamay ko naka-touch sa floor.) Yung cell phone ko naiwan ko pala sa lapag. (sa pagkakaalala ko nung gabi .. nahulog yung cellphone ko tapos kukunin ko sana kaso nakatulog na ko) So ayun nga. Pinatay ko ang alarm (buti inalarm ko .. sinabi ko pa naman kay Papa na ibababa ko ang phone.) Bumaba ako at ginising ko si Papa. Pag akyat ko higa ulit ako sa kama .. then I cried. I really, really cried. As in. May luha siya infairness ... I mean .. di ako nagdadrama lang basta-basta. Wanna know the reason why? Edi siya. Ano pa nga ba.

Naaalala ko, before ako nakatulog .. I texted him .. sabi ko .. "bro ... sori na .. . bati na tau .. ." then yun na nga .. nahulog na phone ko tapos nakatulog na ko. Then paggising ko .. NO REPLY kahit na blank message man lang! Worst!

Grabe talaga. Di ko na alam ang gagawin ko nung time na yun. So umiyak na lang ako. Di naman sa umaasa ako na makakatext ko siya or tatawag siya ... pero kasi .. yung di man lang niya pag-respond ... ibig sabihin we're not ok. And I hate it. I really hate it.

Ayun lang. Nakatulog ako sa kakaiyak. Haizt.

Lose - Gain

Kagabi ko pa ito iniisip. Actually nung Thursday pa .. tapos inisip ko rin nung Friday .. tapos mas inisip ko pa kahapon (Saturday) ... pero ngayong araw di ko na masyadong naisip .. ngayon na lang ulit.

So start tayo nung Thursday.

Magkausap kami over the phone Thursday night. Ok naman ang conversation .. at isa yun sa mga pinakamasaya kong gabi na kausap ko siya. Wala lang. Pero that night .. parang may something na nagsasabi sakin na, "wag mo munang ibababa ang phone .. habang gusto ka pa niya kausap go .. baka bukas biglang magbago ang lahat..." pero kahit na parang ang powerful nung voice na nagsabi nito .. pinili ko pa ring ibaba ang phone dahil naaawa na ko sa kanya .. antok na antok na talaga siya.

Friday.

Nag-umpisa na. Umaga. Medyo may tampuhan. Then that time, and that day ... marami ng nagsasabi sakin na magkaayos na daw sana kami ni Tralala. Di ko naman masyadong pinapansin kasi napakababaw ng issue tungkol samin ... dala lang ng kaartehan niya. So yun. Tapos nagpunta kami (Sapak, Tralala and I) nun sa Bamboo Organ. Tapos habang nakatayo kami in front of the church .. bigla kong naisip na .. what if magkabati na kami ni Tralala? Feeling ko may di magandang mangyayari. Basta parang nafi-feel ko na may lose-gain na magaganap. Pero di ko pa rin pinansin until nung gabi. Nung huling gabi na nagparamdam si MP sa akin. Nung gabing nag-iiiyak ako sa kwarto ,... parang tanga lang.

Saturday.

Ok na kami ni Tralala. And guess what ... di kami ok ni MP. Just like before. May lose-gain ngang naganap. I gained Tralala, Sapak, and even 'agent jack' and 'agent espie' (kasi diba antagal ko ring nawalan ng connection sa kanila and lagi ko silang di sinisipot) ... then .. I've lost MP. Once again. Grabe. I told Tralala last night na "alam mo ba, di rin naman ako ganun kasaya na ok na tayo ... naalala mo ba yung sinulat ko dati na nabasa mo? sabi ko dun ok ng mawala silang lahat wag lang ang isang tao .." Then she replied, "yeah i know ... ok lang yun ...o cge di wag na muna tayong magbati para ok kayo ... " Pero naisip ko, di kami pwedeng magkunwari na di kami ok kasi ok na kami ...as if naman pagbibigyan kami ng pagkakataon diba .. pero ang nakakatawa dun ... bakit kaya ganon?? pag ok na ko sa isa biglang nawawala yung isa .. can't i have them both?

Sunday.

Ngayon ko lang talaga naalala aya nga ito pinopost ko diba. Grabe. Wala lang. Nakakalungkot lang isipin. Hindi talaga lahat binibigay ni Lord. But if I'll be given a chance to choose ... siguro ..I'd choose .. him of course. Sige na ako na tanga .. ako na desperada .. but you know what .. with all my friends now .. siya lang ang nagbigay sakin ng time niya .. as in di birong time a .. and effort .. and kindness .. and everything .. and talagang tinuring niya akong kaibigan . Even his ears .. hindi ganun kadaling makinig sakin ... kasi wala akong kwentang kausap .. but then after all those things ... he remained ... hindi nga lang ngayon .. because of that one stupid mistake of mine.

I hope and I pray na maging ok na ang lahat tomorrow. haizt.

call waiting ...

wala .. naalala ko lang bigla. nung nakaraang linggo .. nabanggit nya na dati daw nung madalas pa siyang tumawag sakin .. nagtatanong daw ang asawa niya kung bakit sa tuwing tatawag siya e busy ang linya. hindi ko na tinanong kung ano ang sinagot niya ... ang sabi ko lang bigla .. "dapat kasi mag-call waiting ka."

ayun .. tulad ng inaasahan di niya alam yun. kaya yun sabi ko i-activate niya. ginawa niya naman .. tapos nung kinabukasan nung araw na yon .. sabi niya effective daw. tapos nung mga sumunod na araw pa .. madalas na kong naho-hold .. alam kong may kausap siya sa kabilang linya.

wala lang.. nai-share ko lang. naalala ko lang bigla. call waiting .. ang galing.

Lunes nanaman mamaya ... dapat masaya ako a ... :(

Tulad ng sinabi ko sa title ... Lunes nanaman mamaya ... dapat masaya ako. Kaso hindi e. Natatakot ako mag-Lunes. Hindi dahil si Mam RB e makikita ko nanaman ... (bagamat rason din yun pero secondary na lang.) hindi rin dahil Math nanaman ang subject namin ... hindi dahil 6pm ang dismissal ... kundi dahil ... Lunes na ... at alam ko ... at ramdam na ramdam ko .... di siya magpaparamdam.

Nakasanayan ko nanaman kasi na tuwing umaga maggi-greet siya ng good morning. Hindi naman sa inaantay ko yun pero kasi parang naging usual na yun. Tapos magkakatext kami .. o minsan pa tatawag siya. Pero bukas .... bukas ... :(

Isa pang kinakatakot ko e ... Lunes na ... mabilis nanaman ang araw .. tapos Martes nanaman. Martes. Terror day. Malaki ang tsansang magkita kami. Anong gagawin ko??? Gusto ko siyang kausapin .. pero paano kung di niya ko pansinin??

Dapat maging maayos na kami bago pa man mag-Tuesday.

Please naman Lord, please...

Diba sabi ko ayoko ng kaaway this year ... haizt. Lalo na siya .. ayoko siyang makaaway. Ayokong mawalan ng kaibigan.

God, please ... pakibulong naman sa kanya na maging ok na sana kami bukas ... please....