niaantok na ko pero madami pa kong gustong ikwento..

...kaso kasi maaga akong papasok bukas kasi baka at malamang sa malamang eh yun na ang huli naming pagkikita ni crush ko (except na lang pag dinalaw ko pa siya sa 'Lroom'). Hay, di ko na nga pala siya crush no. hahahaha. Siguro bukas pag nakita ko yun matatawa ako. Ang post ko nga sa fb ko e "papasok ako ng maaga bukas kasi last day ko na siyang makikita". Parang tanga talaga. Tapos nung nakaraang gabi ata yun yung initials naman niya post ko. Grabe parang tanga. Hayaan mo na crush lang naman. Tsaka tapos na my gosh!hahaha!!!he's married (period).

ulol

Hay nako kanina pa ko mukhang tanga....alam mo yun..na-eexcite akong makita kung nag-reply na si crush ko sa email...pero wala. Tapos naisip ko kanina habang nakahiga ako sa kama na i-search ko kaya kung may fb siya...kaso naisip ko pano kung may picture sila ng asawa niya dun edi hurt ako...ayun nawala na feelings ko di ko na siya crush. parang tanga lang.

10 powerful ways to deal with anger.. (Sri Chinmoy Inspiration)

1. When you are angry say nothing.

If we speak in anger we will definitely aggravate the situation and quite likely hurt the feelings of others. If we speak in anger we will find that people respond in kind, creating a spiral of negative anger. If we can remain outwardly silent it gives time for the emotion of anger to leave us.

“When angry count to ten before you speak. If very angry, count to one hundred. “

- Thomas Jefferson

2. Be indifferent to those who seek to make us angry.

Some people may unfortunately take a malicious pleasure in trying to make you mad. However, if we can feel indifferent to them and their words; if we feel it is beyond our dignity to even acknowledge them, then their words and actions will have no effect. Also, if we do not respond in any way to their provocation, they will lose interest and not bother us in the future.

3. Use reason to stop anger.

When we feel anger coming to the fore try to take a step back and say to yourself “This anger will not help me in any way. This anger will make the situation worse.” Even if part of us remains angry our inner voice is helping us to distance our self from the emotion of anger.

4. Look kindly upon Others.

Another visualisation, suggested by spiritual teacher Paramhansa Yogananda, is to see the anger-rousing agent as a 5 year old child. If you think of the other person as a helpless 5 year old child your compassion and forgiveness will come to the fore. If your baby brother accidentally stabbed you, you would not feel anger and desire to retaliate. Instead, you would just feel he is just too young to know any better. This exercise may be particularly useful for close members of the family who at times evoke your anger.

5. Value Peace more than anger.

If we value peace of mind as our most important treasure we will not allow anger to remain in our system. As Sri Chinmoy says:

“You may have every right to be angry with someone, but you know that by getting angry with him you will only lose your precious peace of mind..”

6. Always try to understand those who are cross.

Don’t worry about feeling the need to defend yourself from their criticisms. If you can remain detached and calm they may begin to feel guilty about venting their anger on you. Inspired by your example of calmness, they will seek subconsciously to do the same.

7. Focus on Something Completely Different.

Suppose someone has done something to make you angry. Think about something which will make you happy. The best antidote to negativity is to focus on the positive.

8. Breathe Deeply.

The simple act of breathing deeply will help considerably with removing anger.

9. Meditation.

Practise meditation regularly to bring your inner peace to the fore. If we can have an inner access to our inner peace we will be able to draw upon this during testing times. – How to Meditate

10. Smile

When we smile we defuse many negative situations. To smile is offer goodwill to others. Smiling costs nothing but can effectively defuse tense situations.

Photo credit: Ranjit Swanson, Sri Chinmoy Centre Galleries

ayoko!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

May crush ako. Pero ayoko siyang maging crush. Kanina pinipigilan ko pa sarili ko...aaa...last week pa pala...pero wala e...yun na e...crush ko na siya..kahit bading siya....yan nanaman....nagkaka-crush nanaman ako sa taong di pwede.

Bading
May asawa
Malayo ang estado ng buhay sa kin
May anak na
Taken na
Same sex pa

Grabe...patong patong na kasalanan ko aa...haha..sana di ako ma-inlove sa kanya...kasi dagdag siya sa listahan. haha., pero di yan..aalis na ko sa school na yun...di na kami magkikita T_T. Joke! Me pag-iyak?hahahaha!!

Basta ayoko. Kanina ko pa hinahampas ang dibdib ko (yung chest a...hindi breast..flat na nga hahampasin ko pa..). Ayoko magkagusto kahit kanino. Kay phantom love lang. Joke!


Ah basta,.wag lang sa kanya...di ito pwede.
Sabagay crush lang naman...ako naman assuming masyado love agad nasa isip...pero kasi diba...di naman imposible..basta!!!


Good night na nga...antok lang to...lasing na lasing na ko sa antok.

Kaya ko. KAYA KO.

Haha!!!!Ang saya ko ngayong araw na ito...ngayon lang kasi ako nakatapos ng isang presentableng powerpoint presentation.Proud ako kasi as in todo effort ako dun. Talagang pinagpuyatan ko siya kagabi para matapos at piangkagastusan ko talaga siya infairness to me ha!

And worth it naman dahil nakakuha ako ng 98% na grade. Bawing bawi ang pagod sa mga papuri pa lang ng mga kaklase ko. Ang sarap pala ng ganitong feeling...yung may natatapos kang gawin at alam mo sa sarili mong ginawa mo yun at di ka umasa sa iba.

Kaya ko pala.
KAYA KO PALA.
KAYA KO PALA.
KAYA KO PALA.

Sarap talaga! Buti na lang individual yun. Pag groupings kasi, wala, wala akong naa-achieve...wala akong maipagmalaki na kaya kong gawin sa sarili ko...hindi kasi ako pansinin sa grupo e. Tagasunod lang. Kaya ko pala. Astig. Iba talaga nagagawa pag di ka tinatamad. Buti na lang natututo na kong mag-prioritize ngayon. Ang saya ko talaga!!!!!!!!!!!!!

gahaman? selfish?

Kanina, final examination namin sa Values. Si Taray Queen diba katabi ko yun. Sabi niya sakin before mag-start ang exam, magtatanong daw siya sa akin kasi nung time lang na yun siya nag-start mag-review. Sabi ko pareho lang kami pero kung magtatanong siya, I'll try my very best.

Tapos yun exam na. Maya-maya narinig ko si Betty Boobs na nasa harap ko that time na nagtatanong kay Mam kung ano ba sagot sa #10 sa identification. Si Mam naman nagbibigay ng clue...sinabi niya kay Betty na ni-lesson namin yun. Ako, syempre alam ko yun. Si Betty ayun feeling madadala sa ganda si Mam...feeling close. Tapos nagtanong siya kay Taray Queen. Sinabi naman ni Taray Queen yung sagot. Nainis ako. Kasi ayoko kay Betty. Pero di yun ang rason. Ang reason is, nainis ako dahil sinabi ni Taray Queen kay Betty yung sagot...di ba siya nag-iisip? Mamaya ma-perfect pa ni Betty yung exam dahil sa kanya. Pero di ko siya masisisi..kasi mas malapit siya kay Betty..tingin ko nga pag nag-away kami nun...ako kawawa kasi silang lahat kampi dun. By the way, ayun na nga..tapos na ko mag-exam so nag-nap ako. Narinig ko si Taray Queen na nagtatanong. Hindi ako umiimik kasi inis nga ko diba...akala ko sakin siya nagtatanong. After ng exam kinuwento niya sa amin na..ayaw naman daw talaga niyang ibigay ang sagot kay Betty, kaso naisip niya parang paunang bayad niya yun kay Betty. Nagsabi siya ng sagot, so expect niya na tutulungan din siya ni Betty. Nung nagtanong siya ng example kay Betty (hindi siya nagtatanong ng sagot...laging example pero parang ganun na rin ang kalalabasan nun...). At alam niyo ba? Hindi siya pinansin nito. Hindi daw siya binigyan ng example. Nakita ko sa mukha niya ang matinding disappointment lalo pa't malapit niya ngang kaibigan si Betty. Di na siya nag-react pagkatapos niya magkwento...halatang pigil ang salita at gustong sabihin dahil yung dalawa naming kasama, bale silang tatlo na tangi kong kasama...e...malapit talaga dun kay Betty. Pati yung 2 di nakapag-react..nagkakapaan pa kung may magsasalita against kay Betty. Ako wala na lang. Patay malisya. Kasi ayoko mag-comment...ako kawawa...ayaw nila ng nasasaktan ng iba si Betty. Bahala sila. Basta...ang akin..ganun ba ang kaibigan nila? Sila,...handa silang magsakripisyo para sa kanya,...handa silang suungin ang mga away para lang ipagtanggol si Betty,,na ni minsan hindi naman sila inisip. Hay ewan!

natabunan ako nung nagsabog ng kagandahan kaya wala akong nasalo ni isang patak..

Ang galing naman...natutuwa talaga akong tingnan ang profile ng isang girl na itech sa facebook. Schoolmate ko siya nung highschool, bale first year college ako ngayon, 4th year high siya. Dati yung batang yun simple lang makapal ang kilay, di mo aakalaing gaganda siya ng bonggang bongga. As in iba na talaga siya ngayon..anlaking transformation. Tinatawag pa nga siyang wolverine pero ngayon...shet..ganda talaga!!

Tangkad...sexy...ganda...ano pa bang hahanapin mo sa kanya?

Sa isang photo album niya sa facebook nakalagay..."You can never be me"..e bago ko mabasa yun..naisip ko sana maging kasing ganda niya ako..naisip ko na kung sakaling magpaparetoke ako gusto ko katulad niya. Pero totoo ang sabi niya. I CAN NEVER BE LIKE HER. NEVER IN MY DREAMS. NEVER IN REALITY.

Wala lang, ang galing nila kasi nasalo na nila ang lahat ng kagandahan...pero bat ako hindi? wala? Ang nasalo ko puro kapangitan...pangit ugali, walang utak, walang talent, at higit sa lahat...WALANG GANDA.

Kahit man lang ganda na lang ee..buhay ka na...tingnan mo yung kaklase ko ngayong college...halos di pumasok pero buhay na buhay. Ganda kasi.
Kahit hindi na siya mag-aral kasi kikita naman siya sa modelling.
Hindi na niya kailangan maghanap ng lalaki kasi lalaki na mismo lumalapit sa kanya.. (fortunately, ako hindi ko naman kinailangan ever in my life na maghabol ng lalaki....haha...). Tapos hindi na niya kailangan pang magpaka-good girl..kahit pa talakera siya ok lang...kasi isang tahimik niya lang ok na, mabait na ulit image niya.
Isa pa, hindi siya nahihirapang mag-gain ng respeto mula sa isang tao kasi basta maganda ka, daig mo pa matanda sa respetong dapat ibigay sayo.
Tapos, yung mga magaganda, lahat ng konsiderasyon nasa kanila. Katulad nung iba kong classmate...may isa dun absent ng absent pero wag ka...lagi mataas grade nun. Pero bakit pag ako, araw araw at on time ako pumasok, nagkakanda kuba kuba na likod ko kakahabol sa klase..at sa paghihintay sa oras sa gitna ng 3 oras na vacant..pero wala...wala pa rin. Kulang pa din effort ko...NG GANDA.
Ano pa ba???
Yung mga magaganda kahit anong itsura nila maganda pa rin sila. Ewan ko ba...sila lang ang may karapatang magsuklay at di magsuklay...mag-make-up at di mag-make-up. Manamit ng kahit na ano...sila lang. Pag pangit ka tulad ko..di pwede yun.
Yung magaganda, sila lang ang may karapatang tumapak sa entabladong puno ng ilaw at tinitingala ng madla. Pag pangit, naku..ni humipo dun di pwede. Buti nga pag graduation nakakatikim ka pa ng stage e. Dun lang.

Hay...basta...andaming konsiderasyo at benepisyo ng pagiging maganda. Investment na, pension pa. Ganun lang yung. Pag maganda ka, insured ka na. Pag pangit ka pa, asa ka pa......

Buti pa ang kapatid ko...ilang taon na lang mula ngayon...masasali na siya sa parada ng mga mgaganda...at ako, mananatili habangbuhay sa likod niya. Habangbuhay kong titiisin ang panlalait ng aking tita. Ang hinayupak kong tita.

Kung magkakaroon man ako ng next life, sana maganda na ko...mayaman pa. Pa-experience naman.!

currently downloading mp3s

Hayun o...naaliw akong magdownload ng mga kanta..kasi kailangan kong mag download nung sa sayaw namin bukas e tatlo lang yun (dr. jones, barbie girl at shalala lala). Kaya yun naisip ko maghanap pa ng ibang songs para masaya. Kaso naparami ata download ko..haha...yaan mo na..pagkakasyahin ko...:)

Sana gumana sa cd player namin pati bukas sana gumana din.

Irah : Sabi ni Kuya miss ka na niya...

Lady Kyu : Pakisabi na lang mahal ko siya...

Irak : Korni niyo friend! (sabay batok)

Lady Kyu : (Iyak...T_T)


Hanggang Dito Nalang - Jimmy Bondoc


akala ko'y habang buhay tayo
akala ko hanggang dulo
kay haba pa ng kalsada
dito nga ba tayo bababa?

kung ganito na nga ba’ng usapan
kung dito na ang hangganan
dapat sigurong iwasan ang mga minsang kamustahan
mga nakasanayan dapat nang kalimutan
upang di tayo magkasakitan

hanggang dito nalang
hanggang dito nalang
ikaw ba ang nagbago o ako o tayo?
Baka..tayo…
hanggang dito nalang
hanggang dito nalang
kung tunay ang paalam
wag ka nang magparamdam
dahil humihirap lang
hanggang dito nalang

akala ko’y habambuhay ang awit
akala ko’y hanggang langit
kay haba pa ng kantahan
dito na ba tayo tatantan
kung ganito na nga ba’ng tadhana
sara'ng pinto at bintana
dapat sigurong iwasan ang pagkatok sa’ting nakaraan
mga nakaugalian dapat nang pagbawalan
sunugin na ang mga larawan

hanggang dito nalang
hanggang dito nalang
ikaw ba ang nagbago o ako o tayo?
Baka..tayo…
hanggang dito nalang
hanggang dito nalang
kung tunay ang paalam
wag ka nang magparamdam
dahil humihirap lang
hanggang dito nalang

ang ganda na sana
bakit biglang nag iba?
Ikaw ba ang nagbago o ako o tayo?
Palagay ko’y tayo
hanggang dito nalang
hanggang dito nalang
kung tunay ang paalam
wag ka nang magparamdam
dahil humihirap lang
kung tunay ang paalam
wag ka nang magparamdam
dahil humihirap lang
kung tunay ang paalam
wag ka nang magparamdam
dahil humihirap lang
hanggang dito nalang

IF YOUR GIFT IS NOT PACKAGED THE WAY YOU WANT IT, IT'S BECAUSE IT IS BETTER PACKAGED THE WAY IT IS!

As I read the story of the diamond ring I posted earlier, tears ran down my face as I remember what happened last Christmas. Every year, my father keep on giving me greeting cards on different occasions. Because we're not rich, I thought it was the only thing my father could give me. One time before Christmas, I asked him why he kept on giving me cards instead of money or things I wanted. He just smiled but I can feel he's offended with my question. I never asked about it again after that day. I hate to see my father sad about me. Christmas eve came. I came home excitedly, and as I entered our sala, I saw 3 same wrapped gifts in our Christmas tree. I immediately grabbed the one where my name is written...oh! That 3 gifts are for my Kuya, younger sister and I. As I handed the gift, I felt a little bit sad because it is weightless..I mean..it is so light and when I started shaking it, it added to my disappointment because it's clear that the box inside is empty. I just laughed out loud when my father asked me to guess what's inside of what he calls "The Secret Box/Gift". I know for sure it has nothing inside. My brother's box had his shorts inside it because I was asked to open his box and put inside it the shorts. That was when I really thought the box for me and my sister is empty. Christmas came. We celebrated it happily like never before. After our celebration, we got inside our house to open the gifts. The last gift I get is my father's gift. I keep on telling my father that I know it's empty. On my mind I thought, my father is so poor all he can give us now is an empty box wrapped in a Christmas wrapper. I even told him he only wasted 3 whole Christmas wrappers for the empty gifts. But then I thanked him for it. Suddenly, my sister shouted and told me the box had money on it. When I checked mine, I saw 20 peso bills in one corner of the gift. And that's the secret of the gift. I was so happy to see and to have P400.00 all in all.

On the story, the woman left because she thought her husband did not gave her the gift she wanted. At the end, she regret everything she did because what she wanted is in wrapped in the bible given to her by her husband.

Now, the reason why I cried is that I actually can relate myself to the story. I was a very materialistic girl that I happen to be disappointed to my father because I wanted something. I admit, I am really guilty right now.

IF YOUR GIFT IS NOT PACKAGED THE WAY YOU WANT IT, IT'S BECAUSE IT IS BETTER PACKAGED THE WAY IT IS! ALWAYS APPRECIATE LITTLE THINGS; THEY USUALLY LEAD YOU TO BIGGER THINGS.

This is the best lesson I've learned tonight. Thank you God for letting me know this. I love you...

the diamond ring...T_T

A married lady was expecting a birthday gift from her husband. For many months she had admired a beautiful diamond ring in a showroom, and knowing her husband could afford it, she told him that was all she wanted.

As her birthday approached, this lady awaited signs that her husband had purchased the diamond ring ... finally, on the morning of her birthday, her husband called her into his study. Her husband told her how proud he was to have such a good wife, and told her how much he loved her. He handed her a beautiful
wrapped gift box. Curious, the wife opened the box and found a lovely, leather-bound Bible, with the wife's name embossed in gold. Angrily, she raised her voice to her husband and said, 'With all your money you give me a Bible? And stormed out of the house, leaving her husband.

Many years passed and the married lady was very successful in business. She managed to settle for a more beautiful house and a wonderful family, but realized her ex-husband was very old, and thought perhaps she should go to visit him. She had not seen him for many years. But before she could make arrangements, she received a telegram telling her that her ex-husband had passed away, and willed all of his possessions to her. She needed to come back immediately and take care of things.

When she arrived at her ex-husband's house, sudden sadness and regret filled her heart. She began to search through her ex-husband's important papers and saw the still new Bible, just as she had left it years ago.

With tears, she opened the Bible and began to turn the pages. Her ex-husband had carefully underlined a verse, Matt 7:11, 'And if you, being evil know how to give good gifts to your children, how much more shall your Heavenly Father which is in heaven, give to those who ask Him?'

As she read those words, a tiny package dropped from the back of the Bible. It had a diamond ring with her name engraved on it, the same diamond ring which she saw at the showroom. On the tag was the date of her birth, and the words...'LUV U ALWAYS'...

How many times do we miss God's blessings because they are not packaged as we expected? I trust you enjoyed this. Pass it on to others.
Do not spoil what you have by desiring what you have not; but remember that what you now have was once among the things you only hoped for.

IF YOUR GIFT IS NOT PACKAGED THE WAY YOU WANT IT, IT'S BECAUSE IT IS BETTER PACKAGED THE WAY IT IS! ALWAYS APPRECIATE LITTLE THINGS; THEY USUALLY LEAD YOU TO BIGGER THINGS.

With God, nothing on earth is imposible...!!!!!!!!!!

I was in Cupang, Muntinlupa City, having our house-to-house interview for our CWTS (actually, I'm with my friends that time chatting...we have finished the interview alread☺) when I received a message from my sister that I passed the admission examination in the College of Divine Wisdom. When I read that, I don't want to believe but what I actually did is that I jumped in happiness and shouted that I passed! My friends congratulate me. I was so happy!!! My dream came true! God willed that I pass there. I can't tell what I'm feeling right now. All I know is that I can't believe I can do it...but most especially, I want to thank GOD for helping me. For giving me the positive thinking that I can pass. That I will pass. And now, I'm only waiting for the enrollment. Ah...such a wonderful experience and achievement as well. I gained trust on my self. Thanks God. I offer this success to YOU. I will use this opportunity to change for the better...ahh...I really miss studying in a Catholic School. I'm so excited. I wish I'll have more friends there.

THANK YOU GOD!!!!!!!!!!!!!!!!

Hindi ko malimutan ang karumal dumal na sinapit ng aking binder..

Kanina tinapos ko na yung notes ko na matagal ng naaagnas sa mga scratch papers ko. Yun malamang nahirapan ako kasi nga hiwa-hiwalay na ang mga fillers ko dahil sa kulang kulang na mga pins nito. At dahil dun naiinis nanaman ako...(inis day ba ngayon??)

Nakakainis...ako tuloy naperperwisyo...nagmagandang loob ka na nga ikaw pa minamalas...hay..buti na lang hindi ko nakita buong araw yung taong may gawa nun sa binder ko...

hindi ko malilimutan ang ginawa niyang ito...!!

he's getting on my nerves..!!!

Kanina sa jeep sa may Starmall sa Alabang...nasa may dulo ako sa entrance ng jeep nakasakay sa left side. Tapos may nanay na nasa harap ko...kaming 2 lang sa jeep. Maya-maya nagdatingan ang mga sasakay tapos may nagtanong na huklubang matanda kung Zapote daw ba yung jeep na yun. Sabi ko hindi ko alam. Aba sabi ba naman ng hinayupak.., "Sinakyan mo di mo alam??". Alam mo yun nagpanting tenga ko...e kanina wala ako sa sarili ko....kasi may iniisip ako..so na-badtrip ako bigla at nakalimutan kong matanda siya...sabi ko ng buong pagtataray "Ba't di mo alamin sa dispatcher...tsaka jan lang naman ako baba no ano bang pake ko sayo". Nakakainis. Alam kong mali ako sa pagkakataong yon..pero kasi nakakabwisit siya...nag comment pa...talagang na-HB ako kanina...gusto ko ngang lumipat ng jeep e pero naisip ko bat ako lilipat e matandang hukluban naman yun...tapos yun pala mauuna pa sakin bumaba yung bwisit na yun...akala ko naman diretsong Zapote...kung umasta kala mo di pwedeng sumakay ng papuntang Baclaran...tsaka antanga niya rin...may malaking signage don na Zapote/Baclaran. Gago siya. Sarap murahin e kaso naka-uniform ako kanina tsaka matanda siya...kainis.

Malno ka talagang hayop ka....!!!!!!!!!!!!!!!

Hay nako naaasar nanaman ako kay Malno! Hindi ko maintindihan yung babaeng yun! Hindi na nga kami classmate napeperwisyo pa din ako. Binabara ko nga lagi ee. Sabi ba naman niya kanina, kasi nag-aaya siya mag-internet e di ko malaman kung may klase ba kami nung mga oras na yun kasi di mahagilap yung prof namin na bigla bigla na lang susulpot...aba sabi ba naman wag muna ako pumasok para samahan muna siyang mag-internet...kainis!! sabi ko nga, "Hoy gaga di ko pagpapalit subject ko sa mga lalaki mo..." pero dapat ang sasabihin ko, "Hoy gaga di ko ipagpapalit subject ko sa kalandian mong hayop kang pangit ka". Kainis kasi. Nakakaasar siya. Alam mo yun. Basta lalaki...active siya tapos lahat gagawin niya...e titingnan lang naman niya yung mga picture ng mga lalaking crush niya sa internet na hindi naman siya type dahil muka siyang tood. Feel na feel pa niyang maganda siya e ampayat payat niya as in flattest chested siya....tapos tahimik pa sobra yun kinaiinisan sa kanya ng lahat e. Tapos nalaman ko di nagawa ng mga assignment, essays, lahat! di nagpapasa...tapos sabi ni Bana (kasi nakapagchikahan kami kanina naman!:)) nagagalit pa daw pag pinapaalalahanan nilang gumawa dahil sayang ang grade...sabi niya kailangan daw ako ni Malno...Tangina niyang Malno siya! bat ako magsasayang ng effort pilitin ang taong ayaw tulungan ang sarili niya? Tapos magtataka siya at magpapasama pag incomplete siya tapos magpapatulong asikasuhin ang mga putangina niyang mga requirements...kainis talaga!!!!!!!!!!!!!!!! Pero sa kalandian nako!!!!!!!!!!! Di bagay sa kanya lumandi no!!!!!!!!!!!!!! Nakakainis talaga siya!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Tapos pinipilit akong mag internet na at magprint ng pictures ng mga lalaking crush niya sa school tapos wala pala siyang pera at nangungutang pa sakin...di ko nga pinautang kahit me pera ako...duh?! nag-iipon ako...tapos ipapautang ko sa walang kwentang dahilan? buti sana kung valid ang reason niya e hindi naman...kainis!!!!!!!!!!!!!nanggigigil ako sa kanya!!!!!!!!!!!!!!!!!Ugali niya!!!!!!!!!!!!!!!!hindi ko na siya tutulungan pag sumabit nanaman siya sa grades niya...napakalandi!!!!!!!!!!!! Ako pa sinabihang malandi noon e siya nga to.....stalker pa....kakadiri kung ako lalaki pinatay ko na yun...Tapos kanina nakita namin sa internet yung pix ng crush niya na classmate namin nung first sem.. may kasamang magandang girl sa pic...aba selos daw siya...kapal ng muka...dapat lang siya magselos kasi wala siya kahit sa burnik nung babaeng yun. Kainis talaga!!!!!!!!!!!!!!! Naaasar ako sa kanya!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

goodbye...may you live in peace...

I don't regret erasing all your contact numbers...your comments on my web pages....all of my connections with you...even with this blog....I even don't regret and won't regret erasing you in my heart...

I can live without you...

At first I was afraid of losing you 'coz I thought you're the only one I have..

But I was wrong...

I have lots of them other than you...

And if I don't have anyone else...

I won't mind about it...

I've already experienced living alone...

You said you don't care??

I as well don't care...

You know what, I'll tell the truth..

It hurts to know that we've been and we have to get through this...

But if it's the only way I won't hurt you anymore...

Then let it be..

I don't mind sacrificing my happiness for somebody else,,

I love and I think I'm destined to sacrifice for someone else...

Sacrifice....then got nothing....

Well, Let me tell you this...

I LOVE YOU AS I LOVE YOU BEFORE..
I CARE FOR YOU..

I thought you understand me...

But I was wrong...

Now I know...

No one in this world could ever stand being with me,...

No can can love me...

Thanks.

For everything.

Your patience is really amazing.

Don't worry...

I know God has given you a reward for being patient with my attitude...

And you know what's that reward?

YOUR FREEDOM.
AND YOUR
YOUR HAPPINESS.

And you know what...?

I prayed to God for you to have it...

And now it's in your hands..

And I can feel how much you enjoy it.,..

It pains me right now..

For this moment...

I even cried in front of so many strangers in a jeepney a while ago...

My tears can't wait home...

But I promise...

It would be the last time I'll cry for you...

Congratulations my dear!

Hope you'll enjoy your life...

Having me out of your life...

Forget everything about me..

If you want to live peacefully...

Thank you again.

Thank you for this pain.

I love it.

'coz I was born to be lonely...

I don't deserve happiness in my life...

I know you know that...

'coz you know me more than anyone else...

I know you'll agree with that...

Don't worry...

Soon I'll be gone...

REALLY GONE..

And if it happens all the people in this world could breath normally..

And I know you'll be one of "them" who'll be extremely happy..

It won't take too long...

I'm still gathering some courage to do it,,..

Continue hurting me with your words...

So I won't think twice someday...

If I decided to disobey God's commandment..

I told you...

I could do anything...

Even sacrifice my own happiness and life...

For those that I love...

And you're one of them..

the last pieces of memories...

I opened my friendster account just to delete the memories of some people I've known before. I have to forget them. That's the only choice I have for now. i just hope someday, In God's time, we'll all be together again...we'll forget everything that had happened..I hope someday they'll forgive me..

These are some of their comments that they've sent to me before. Some are deleted....these are the only ones I've had here. These things are enough to hurt me.

4/27/2008 4:20 am

4/27/2008 4:15 am

• 
  

• 4/27/2008 4:01 am

  
  
  
• 4/27/2008 3:59 am

  
  

• 
  
• 10/27/2007 1:03 am

  
• 
  
• 
  
  10/27/2007 12:56 am
  

4/7/2007 12:14 am

Si Inna?! Well,..kilala ko sya bilang isang friend!! And do you know wat else?
I'll tell you:

-she's the most greatful friend I've ever known.
-beautiful girl
-smart
-mabait
-cute
-understanding
-and always there 4 me!! always be good!
I'm here 4 you always! Luv yah!!

Panginoon.

Dear God,

Maraming salamat po sa araw at buhay na ito na ipinahiram Niyo sa akin. Maraming salamat po sa mga biyayang aking natatanggap sa araw-araw. God, salamat po sa pagkakataong makasama ang aking mga kaibigan sa paaralan at maging masaya sa piling nila sa kabila ng isa-isa at unti unting pagkawala ng mga natatanging tao sa aking buhay. Alam ko pong may dahilan ang mga bagay na ito...pero umaasa po ako na loloobin NIyong maibalik ang mga nasira kong relasyon sa mga mahal kong kaibigan at pamliya. God, salamat po sa nakakapagod na araw na ito.,..ang pagod na nararamdaman ko ngayon sa mga oras na ito ang nagpapatunay na ako ay buhay at mapalad ako dahil hindi nasayang ang aking araw - nagamit ko ito ng wasto. Patawarin Niyo po ako sa aking mga paulit ulit na pagkakasala. Hindi po ako nangangakong hindi na magkakasala muli dahil ako po ay likas na makasalanan...pero nagpapasalamat po ako dahil nandyan Kayo para ipaalala sa akin na makasalanan man ako, karapat dapat pa rin akong mahalin. God, marami pong salamat dahil tinulungan Niyo po akong magpatawad...kahit na medyo nasasaktan pa rin ako sa mga nangyayari sa akin, nagawa ko naman pong patawarin ang mga nakasakit sa akin. God, sa Biyernes ko po inaasahang malaman ang resulta ng exam sa College of Divine Wisdom. Nawa po ay tulungan Niyo akong makapasa...ah hindi...inaangkin ko na pong ako ay makakapasa at makakapag-aral doon sa susunod na pasukan. God, malaking bagay po sa akin ang makapasok sa paaralang iyon. Please God, loobin Niyo po na ako ay makapasa. God, aaminin ko po,,,natatakot po akong baka hindi ako pumasa. Pero Lord, naniniwala po ako ng walang imposible sa Inyo basta magtitiwala ako ng buong puso. Ang resulta ng exam na iyon ay iniaalay ko po sa inyo maging ang aking buong sarili. Kayo na po ang bahala sa akin...susunod na lng po ako sa kung ano ang plano Niyong mangyari sa akin. God, nawa po ay muli kong masilayan ang Inyong mga ngiti mamayang umaga. I-bless Niyo po ang aming pamilya maging ang iba pang mga pamilya. Ingatan Niyo po kami mula sa mga tukso, sakit at kapahamakan. Patuloy Niyo po kaming pagpalain ng malakas na pangangatawan at karunungan na magagamit namin sa araw-araw. God, tulungan Niyo po akong tapusin ang mga proyektong meron kami sa school. Nawa po hindi mababa ang mga grado ko para makalipat na ako sa College of Divine Wisdom. Godm hipuin Niyo po ang mga puso ng mga taong may galit sa akin..at maging ang aking puso...upang hindi ito magsawang magpatawad. Lord, inaangkin ko na po...makakapag-aral ako sa College of Divine Wisdom sa darating na pasukan.

LORD I OFFER MY LIFE TO YOU!!!!! I LOVE YOU GOD!!!!!!!!!!!GOOD NIGHT!!!!!!!!!!!!!!!


I ask all of this in Jesus' name...Amen.!

<3Love,
♥Lady Kyu♥

di mapakali.

Ano ba yan..hindi ko alam kung ano bang gusto kong gawin...parang tanga lang ako...haizt!!!!!!!!!!!!

Hindi ako mapakali. Gusto kong gawin yung powerpoint ko kaso kumplikado pala yung naisip kong topic...yung about sa Phobias.

Super interesting ang topic na iyon sa akin...kaya naman nanlulumo akong isipin na hindi talaga reliable source ang internet...hindi ko malaman kung ano ba ang totoo at hindi. Isa pa, napakaraming mga phobias...as in! Hindi ko alam kung totoo sila lahat!

Sa totoo lang hindi naman talaga ako nag-aalala nung una..kaso nung biglang sumulpot ang totoong kulay ng 'fear of long words'...shet! Nagulo ang isip ko! Tapos sabay nakabasa pa ako ng iba't ibang haka-haka tungkol dito. Tapos idagdag mo pa ang samo't saring mga 'alternatives' o mas ok kung 'right terms' ng fears of long words.

Kaya ngayon parang gusto kong maghanap ng reliable source...ano pa nga ba kundi libro. Kaso, para naman akong tanga nun...masyado kong sineryoso ang phobias...e yung mga kaklase ko nga ni hindi nag-e-effort na gawin ang project na yun e..tapos ako magpapakabuang dito. Pero kasi para na rin ito sa ikabubuti at ikapapanatag ng kalooban ko..hindi kasi ako mapalakali pag naiisip kong may mali o may kulang sa mga gusto kong malaman. Kaya nga ito...hindi ko alam ang gagawin ko...nababaliw na ko dito kakaisip sa letcheng phobias na yan.

Wala namang problema sakin ang pagbabasa ng libro...kaso, san ako kukuha ng librong sumesentro sa phobias?? At isa pa, mas maganda kung ang source e yung lumang libro at latest na libro...para talagang astig ang datingan diba.

Tapos pagkatapos ko daw mag-effort mababa pa rin grade ko no...kasi di nagustuhan ni sir..hahaha!!!

Sakin, ok lang yun...(hindi ok pag mababa grade ko pero ok na rin kasi..)aa..gusto ko talagang alamin ang bagay na ito..ang kagustuhan kong ito ay labas na sa paghahangad kong mapaganda ang aking powerpoint presentation. Iba kasi tong nararamdaman ko e...at sa totoo lang ayokong pinalalampas ang ganitong mga pakiramdam kasi minsan lang sa tanang buhay ko ito mangyari,..as in,...at feel na feel kong henyo ako pag ganito.

Ayoko kasi ng nasasayang ang kakarangkot na oportunidad meron ang utak ko...minsan lang itong mag-isip ng mga kumplikadong bagay. Isa pa, kakaibang kaligayahan ang aking nadarama sa tuwing ako ay nakagagawa o nakakatapos ng isa ng research paper at nasagot nito ng kahit papaano ang aking mga katanungan..yun bang sapat na para itigil ko na ang pag-iisip at walang humpay na pagtatanong...

Pero sa huli, alam ko at nararamdaman kong hindi ako magtatagumpay sa bagay na ito. Gustuhin ko man, wala na akong sapat na oras at lalong wala akong sapat n a mapagkukunan ng impormasyon lalo pa ngayon at mahirap umasa sa utak ng internet. Gayunpaman, hindi ako titigil sa pangangarap na balang araw, tulad ng pagmimithi kong gawin ang natabunang thesis namin nina Pamelanie Leyco tungkol sa mga 'emo', ang bagay na ito ay akin ding malulutas ng mag-isa. At balang araw, maipamumukha ko sa aking sarili na kaya kong pag-aralan ang mga bagay-bagay ng hindi umaasa sa paaralan. Basta hindi lang ako tamarin.

Sana.

Adios!

naiinis nanaman ako.

Naalala ko nanaman yung notes ko sa Math. Naiinis nanaman ako.

Naiinis talaga ako kay Ate Vhie (hindi ko na itatago ang pangalan kasi naiinis talaga ako). Naalala ko nanaman kasi na nasa kanya ang most recent notes ko sa Math. Alam mo yun...naiinis ako kasi ang selfish niya..usapan namin ibabalik na niya LAHAT as in BUONG notes ko tapos hindi pala.

(Grabe, ito nanaman ako...balik nanaman!!)

Nakakainis lang kasi plano ko ng mag-review sa Math..kasi may quiz kami sa Tuesday,...pero wala...!!!

Gusto kong magmura sa galit pero kasi ako nanaman talo nito e...ako nanaman galit. Alam mo yun...I don't want to lose people just because of my uncontrolled emotions. Pero kasi nakakainis naman talaga e! Nakakagalit!

Tapos after nanaman nitong galit ko maaawa nanaman ako..na nakakainis kasi kahit gusto kong gilitan ng leeg at patayin ng walang habas ang taong nakakagalit sakin...hindi pwede. Isa pa, nasa isang kondisyon siya ngayon na dapat mong kontrolin ang lahat para lang maprotektahan siya.

Nakakainis. Nakakainis. Nakakainis.

Sana mabigyan ako ng pagkakataong masabi sa kanya ang lahat-lahat ng galit ko.

katakot.

Hay..kasalukuyan kong ginagawa ang project naming powerpoint presentation sa I.T...(at kakatapos ko lang makita ang mga pictures ni Maria Ozawa....xD)

Nakakainis...kasi ang ganda na ng plano ko sa powerpoint presentation na gagawin ko...gagawa sana ako ng interpretative music video..kaso naman...! Ayaw ni Sir...gusto niya yung as in report...kahit anong topic. Letche! Ang baduy naman..napaka-common..at ang nakakainis dun mahirap mag-isip ng specific topic.

Kaya ayun, nauwi ako sa Phobias. Hindi nga siya specific topic e..kainis talaga. Kailangan ko pa tuloy mag-search ng bonggang bongga..haizt!

Mali ata ako ng topic na pinili...kasi phobias diba...e ako mismo natatakot sa mga pinagse-search ko..haynako!

Pero no choice..ito ang interesting topic na napili ko. Hayaan mo na nga...basta may maipasa.

Hay...

I do love you...so I'm letting you go..T.T

how can I force myself to smile

when the tears continuously flow from my eyes

can I continue to lie and say I am all right

even if my heart is breaking

Just to see you smile for me one last time

I know you had to do things on your own

I tried to understand and yet it still pains me so

to respect your decision is to allow myself to hurt

BUT SINCE I LOVE YOU, I'M GOING TO LET YOU GO..

it pains me so much but for you…I’m willing to sacrifice

When you were about to leave I said I was fine

Even when my heart was slowly breaking

I tried my best to fake a smile for you cause I don’t want to be your burden

I held on until you turned your back and slowly walked away

then the tears I was holding fell silently

I can only stare at your back as you slowly disappeared from my sight

It was then that everything came sliding down at me

although you promised me you’ll be back for me

somehow the image of your slowly disappearing back told me you might not

I BELIEVE IN YOU but something tells me I SHOULDN'T HOPE ANYMORE

And so I watched, as the plane you rode completely disappeared

Several people have arrived and left but I could not get myself to walk away

I just stood there staring like an idiot at the clear blue sky

Waiting and hoping for a miracle of any kind, SILENTLY PRAYING THAT THIS IS JUST A DREAM

just a nightmare and that you were still here with me

A good half hour passed and I finally got myself to walk out of there

YOUR'E REALLY GONE… this is no nightmare

I wiped the tears off my eyes and forced myself to smile again

You are pursuing your dreams so I have to pursue mine

Let’s take our time improving ourselves until we finally reunite

I paused once more and stared at the sky then whispered the words I wasn’t able to tell you

TAKE CARE OF YOURSELF WHILE WE ARE APART
REMEMBER THAT THERE'S A GIRL WHO PATIENTLY WAITS FOR YOUR RETURN
COME BACK TO ME WHEN YOU ARE READY, WHEN YOU FEEL THAT YOU CAN BE PROUD OF YOURSELF
AND WHEN THAT TIME COMES...I'LL WELCOME YOU WITH OPEN ARMS


ui...emo!hahahaha!!hindi...actually di naman ako nakaka-relate dito...hindi ko naman kwento to kasi hindi naman ako iniwan..yung mga may kulay medyo..patama ko yun sa gusto ko sanang makabasa nito...lalo na yung mga all caps na kulay red...message ko sa kanya yun...si ano...hahaha!!pero imposibleng mabasa niya to...hay...

paano ka sasama e ni di ka nga niyayaya?

Hay nako..medyo badtrip ako kanina nung pauwi na ko galing school. After kasi ng values namin, nagkumpulan sina Ate Shell, Romeo, Taray Queen pati si Betty Boobs. Edi umepal na lang din kami ni Nosebleed Ever kasi 'friends' nga e diba. Pinag-usapan lang yung rason kung bakit ayaw ng pumasok ni Taray Queen. Actually, nagkukunwari lang akong nakikinig para wala silang masabi..pero ang totoo hindi ko talaga naririnig ang main point o idea. Tapos naglabas ng hair clips si Taray Queen na kulay red, pink at white at pinamigay sa amin, tig-dalawang pairs...red and pink akin. Pero hindi ito ang ikukwento ko talaga.

Tapos nun, napag-usapan nila yung tungkol sa gala nila bukas. Ang alam ko, magpapagupit sila sabay-sabay. Tapos niyaya nila si Betty Boobs kasi daw matagal na daw hindi nasama sa mga galaan nila. Syempre tamang tango naman si Betty, sign na pumapayag siya. Nabadtrip lang ako nung tinanong ako ni Taray Queen kung sasama ba ako. Sabi ko hindi. And I mean it. Tapos sabi nila...bakit?? and whatsoever...pero di ko na-feel na sincere sila sa pagtatanong nila ng bakit. Wala akong sinagot.

Ang totoo, wala akong balak sumama ng malaman kong isasama nila si Betty. Una, hindi kami magkapalagayan ng loob. Pangalawa at higit sa lahat, silang 4 ang totoong magkakaibigan mula pa first sem..sabit lang ako at nahiwalay lang si Betty. So kung sasama ako, malamang mao-o.p lang ako. At ayoko ng ganun. Ayoko ng maulit pang muli ang sinapit ko nung first sem.

Well, hindi ko pinagsisisihan ang desisyon kong di sumama. Makakatipid ako tsaka makakapagpahinga. Isa pa, HINDI NAMAN AKO NIYAYAYA E TAPOS ANG ASSUMING KO NAMANG ISIPIN NA SASAMA AKO.

Tapos nung bumili ng puto si Ate Shell nung naglalakad na kami pauwi, tinanong uli ako ni Taray Queen. Sabi ko, hindi...for beautiful girls only. Isa pa yung dahilan. Kung sasama ako magmumukha lang akong katulong nung 4 kasi maaayos silang mga nilalang...ako..pangit. Tama na ang araw-araw na torture ng pagharap sa salamin..hangga't maaari at hangga't kaya ko iiwas ako sa mga bagay na ikasasama lang ng loob ko at magpapamukha lang sa akin na tao ako pero ang itsura ko hindi.

Ayun tapos nung asa jeep na ko malapit sa bahay, nagtext si Taray Queen, tinatanong ulit kung sure ba daw talaga akong di sasama. Sabi ko oo. Para daw kasi sa grupo namin yun, bonding moment. E parang nawalan na kasi ako ng gana kasi bago pa tong linggong to, nagpaplano na kaming maggala nga sama-sama...kaso parang nagdadalawang-isip pa nun si Tarray Queen at pagkatapos nun buong linggo na naming hindi pinag-usapan ang tungkol dun. Tapos ngayon parang ako pa lumalabas na tanga dahil di ko alam ang lakad bukas.

Hay nako..wala lang...wala naman akong anything na against sa kanila...nababadtrip lang talaga ako...at gusto ko lang ipagkalat dito...yun lang.

entrance exam.

Ngaung araw na ito ang entrance exam ko sa CDW...sa makatuwid, kanina.

Inihatid namin ang kapatid ko sa paaralan niya ng parehong oras ng paghatid namin sa kanya pero sa pagkakataong ito, kinailangan namin siyang iwan ng maaga kasama ang iilang unang dumating sa school nila (trivia: early bird lagi ang kapatid ko sa school...sarado pa gate andun na siya...este...kami pala.XD). Kailangan kasi bago mag-8:30 ng umaga nasa CDW na kami.

Mga 7:30 nandun na kami...kakaunti lang tao. Maya-maya dumating na yung magbibigay ng exam. As usual Filipino time..sabi 8:30 start ng exam pero 9:00 na kasi nag-orientation pa at inikot pa ang buong school building.

Exam. Disappointed ako kasi share-share kami ng questionnaires. Nahirapan akong gumalaw. Isa pa nakakaasar yung katabi ko kasi ang bilis niyang sumagot sa Math! ampft! Tapos sa English di namin natapos kasi 100 items tapos 30 minutes lang..partida may reading comprehension pa yun.

It was all ruined.

Hindi ako kinabahan buong araw, hindi rin naman ako na-satisfy sa nagawa ko. Ang nasagutan ko lang ata ng walang kahirap-hirap doon e yung Theology. Yung Science kontodo hula ako!

Hindi ko laam kung naong mukha ang maihaharap ko sa Mama ko noong Lunch Break. Disappointed talaga ako sa sarili ko. Ngayon ko mas na-feel na bobo talaga ako..na wala akong binatbat. Sabi ni Mama kain daw ako sa McDo after ng exam...pero tumanggi ako. napilitan nga lang akong inumin yung Royal ng binili niya sa tindahan ee..para sakin kasi hindi ko deserve yung mga bagay na yun lalo pa't hindi ako sure kung papasa ba ako.

Nakaka-guilty. Masyado kong nasayang yung opportunity. Pag di ako pumasa, masasayang ko ang oras na sana kasama pa ng kapatid ko yung mama ko sa school niya. Masasayang ko ang pamasahe. Masasayang ko ang oras ni Mama na ginugol niya sa paghihintay sa akin at sa pagbibigay sa akin ng moral support imbis na pinahinga at tinulog niya na lang yun sa bahay. Masasayang ko ang pagod ni Mama. Masasayang ko ang mga pangarap nila Papa at Mama para sakin. Masasayang ko ang pagkakataong matulungan silang mabawasan akg mga bayarin nila at gastusin sa akin.

Kaya nga kanina sinolve ko yung grade ko..kung sakaling makakuha man ako ng 75% sa entrance exam..pasado pa rin kaso mababa na...pero ayos lang. Basta ang main goal ko makapasok sa paaralang iyon.

Ngayon lang as in this time lang ako nakaramdam ng kaba..kasi kung iiimagine mo talaga yung performance ko kanina...milagro ang kailngan ko para pumasa.

PERO NANINIWALA AKONG MAY AWA ANG DIYOS

Gusto ko sa school na yun kasi una, makakatulong nga talaga siya sa aming pamilya. Mahirap humanap ng Catholic School na pang mahirap. Tsaka hindi na ako matatagtag sa biyahe. Gusto ko rin mag-grow at magbago...at yun ang naisip kong paraan. Kailangan ko uling mapalapit kay God. Wala ng Sir MelO o Lola para lagi akong i-guide kay God. Tsaka gusto talagang mag-aral sa Catholic School.

KAYA KAILANGAN PUMASA AKO!!!!!!!!!! IDADAAAN KO NA LANG TO SA MATINDING DASALAN...WALANG IMPOSIBLE SA DIYOS...ALAM KONG GUGUSTUHIN NIYANG DOON AKO MAG-ARAL!!!!!!

Prayer:

God, marami pong salamat dahil binigyan Niyo ako ng pagkakataong makilala ang CDW. Alam Mo po God, sobrang nabigyan po ako ng pag-asa nung nalaman kong magbubukas ang College na yun. Malaki po ang maitutulong nun sa pamilya namin pati sa aking sarili. God, alam Niyo naman po kung gaano ko kagusto dun...please God ipasa Niyo naman po ako sa exam. Nakita Niyo naman po yung ginawa ko kanina...talagang pinilit ko pong tapusin yung exam. God Please nagmamakaawa po ako sa Inyo..ngayon Niyo po ako pagbigyan sa hiling ko...ito po talaga ang gusto ko..naniniwala po akong walang imposible sa Inyo..

I-aanounce po sa radio ang makakapasa within this week....kung maririnig man po ng mga magulang ko ang pangalan ko na babanggitin ...iyon na po ang magiging pinakamalaking regalo ko sa kanila. Tsaka God, ipinapangako ko po...kung makakapasa ako pagbubutihan ko talaga ang pag-aaral ko.

God, I know it's your plan, I put my trust in your hands....Amen.

Hanap Tao.

Ayos talaga ang teknolohiya...partikular na ang internet. Sabi nga nila, "walang imposible sa internet".

Na-isip ko bigla kani-kanina lang na kunin ang class pictures ko at hagilapin sa Facebook ang mga natatanging tae a este tao sa mga litratong iyon. Masipag kong hinalughog ang Facebook para makita lang ang mga pagmumuka nila.

Marami akong nakita...may ilan din namang di ko na mahagilap pa...sa mga nakita ko...nahalata ko ang mga pagbabago...at...naramdaman kong...MATANDA NA NGA AKO.

Yung mga dati kong kaklase..ang gaganda at ang gugwapo na ngayon..malayong malayo na ang narating ng trasformation nila...hindi tulad ko. Talagang nag-improve sila..may ilan pa nga na di ko na makilala dahil nag-iba na talaga ang itsura. Grabe. Antagal ko na nga pala silang hindi nakikita.

May ilan naman sa litratong hawak ko (class picture) ang hindi ko na maalala pa ang apelyido...kaya di ko mahanap. Sayang naman. Grabe ang hina na talaga ng memory ko...kahit yung classmate ko nito lang 4th year high school di ko na maalala..e close pa naman kami nun..naku! Natsansingan na namin ang isa't isa....tapos siya pa nalimutan ko..

Yung iba hindi ko in-add kasi sabi ng isip ko, 'hindi pa ako handang magpatawad..' pero ang totoo 'natatakot akong harapin kayo kasi baka galit pa din pala tayo'.

Masaya ako sa aking mga nakita..hindi naman ako masyadong nakaramdam ng insecurity. Hmm..may nakita din akong mga nakaraang guro...schoolmates...lalo na yung mga batang paslit pa lang nung grumaduate ako ng elementary.,...naku mga dalaga't binata na ngayon at mas sosyal pa saken.

Syempre ang finale yung... (ano ba tamang term? ayokong sabihin na naging kami e nakakadiri...XD) ..ahh...yung profile ni frog...alam niyo na kung sino yung hinayupak na yun. Ampanget niya!!!!!!!!!!!!!!!!! NAKAKADIRI!!!!!!!!!!!!!!!! Nasusuka akong isipin na naging kami nun tapos...basta!!!!!!!!!!!!!!!kadiri talaga!!!!!!!!Anlaking mama na niya ngayon tapos antaba na niya...hahahaha!!!!!!!!!!!!!!

May nakita akong picture dun na kuha mula sa taas yung sa ulo....tapos may ka-kiss siyang girl (di ako affected sorry!)...naalala ko lang...nung naging kami...nagrerequest siya ng kiss,.hindi ako pumayag kasi hindi naman namin alam kung san namin gagawin...hahaha...wala lang..nakakatuwa lang na hindi kami nagkiss...kasi siya lang di ko nakiss.hahahaha!!!!

Hay...grabe..anlaki talaga ng nagagawa ng internet. Kinokonekta ka nito sa kahit na sino...kakilala o hindi, kaklase mo man nung grade 1 o kakakilala mo lang kanina sa daan...

May kanya-kanya na kaming mundo ngayon...ano na ba ang nagawa ko??? Ba't parang wala pang nangyayari sa buhay ko??wahahaha!!hay..

AMPANGET NIYA TALAGA. XD

cry.

Astig. Ang ganda nga ng A Walk To Remember. Nakakahiya mang aminin pero oo, ngayon ko lang napanood yun. Hindi kasi ako mahilig sa mga films...at kung nanonood man ako, HINDI ROMANCE. Bitter kasi akong tao pagdating sa love simula ng....haha! Ayoko ng love stories. Kahit sa mga librong binabasa ko ayoko. Pero pag naman mga love making a este love stories na hango sa true life o kaya naman kwento ng pag-ibig ng isang karaniwang tao...yun pinagtitiyagaan ko..pero hindi talaga ayoko talaga ng love stories. Bukod sa inaantok ako at nakokornihan (lalo na sa mga gawang Filipino) e naiiyak din ako. Ayoko pa naman ng ganun. Hindi kasi ako naiiyak ng dahil sa storya mismo (maliban sa ilang pelikula tulad nitong AWTR)...naiiyak ako kasi..naaalala ko si ano...(ano ba wala naman e feeler lang ako!joke!)

Ayun...syempre naiyak ako..pero infairness talagang nagustuhan ko ang film na iyon. Isang karagdagang impormasyon pa para sa inyo...pinapatulan ko ang romance films na tragedy o nagtatapos ng may namamatay na isa o sila mang dalawa. Para sa akin yun ang may sense. Alam kong common na rin yun pero iba kasi talaga ang impact kapag may nawawala sa dulo. Lalo na pag di mo pa alam ang storya talaga..yung tipong inaasahan mong magkakatuluyan sila tapos biglang wow...namatay si pogi...naku anlupit ng impact saken ng mga ganyan.

Yung mga katulad nung kay Kim at Gerald, yung Paano Na Kaya...ayun ayoko nun pero tinry ko siyang panuorin. Try lang. Para mas maintindihan niyo...ito..magbabayad na ko sa cashier sa ticket booth...nagbago bigla isip ko. Ganun. Ang korny kasi. Halata na mangyayari. Isa pa, super common story..mag bestfriend...naging sila...mahal ni best si best niya...hay...walang kakwenta kwenta.

Ayun, sana pagdating nila Mama at Papa hindi na maga ang mata ko..hahahaha!! Nakakaiyak talaga...haizt!

pogi!

hmm..wala gusto ko lang i-share na kanina nung pauwi na kami ng aking kapatid sa Cavite, may nakatabi akong high school student sa jeep. Grabe anlakas ng dating! Ang pogi tapos maputi...tama lang ang height niya para mataasan ako..tapos ang bango pa!!!

waaaaaaaahhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!

grabe ang saya-saya ko talaga...hahahaha!!minsan ang ako humanga sa lalaki...at para saken yung hinahangaan ko the best talaga...

kaso kaninang tanghali bago kami matulog sabi ko sa kapatid ko ang gwapo nga nung katabi ko tapos crush ko..sabi ba naman niya kaya daw tingin ng tingin saken yun kasi iniisip na nadami ko daw tigidig sa mukha...grabe na-disappoint talaga ako sa sinabi niya!! dahil don hindi ko na crush yung guy kasi as usual parang tanga lang nanaman ako nun...ang gwapo nun, pangit ako.tama nga ang sinabi ng kapatid ko..

pero magkapera lang talaga ako..lahat ng pagbabagong kailangan kong gawin sa sarili ko gagawin ko..

patutunayan ko na sa susunod na may titingin saken, may mas maganda na silang dahilan kung ba't di maalis ang tingin nila sa akin..

at gagawin ko ang lahat lumuwa lang ang mata ng maldita kong tita pag nakita niya ko..

masasabi niya sa sarili niya na lahat ng pinagsasasabi niya na panlalait at mga pinagdudukdukan niyang kapalaran ko ee mali..at magsisisi din siya.

pag nangyari yon...hindi ko alam.

gaganda din ako..di man ngayon...pero bukas!

bow.:)

hopeless romantic...

Hopeless Romantic:

1: A person who daydreams about romantic occasions and dreams of chances where he/she will be able to perform a romantic act to their love, yet never gets the chance to.

2: This person is in love with love. They believe in fairy tales and love. They're not to be confused as stalkers or creepy because that's not what a hopeless romantic is. All hopeless romantics are idealists, the sentimental dreamers, the imaginative, and the fanciful when you get to know them. They often live with rose colored glasses on. They make love look like an art form with all the romantic things they do for their special someone.

3. A hopeless romantic is not the same as a hopeless flirter. A hopeless romantic dreams of who they will spend the rest of their life with and what the two of them will do together. They want to be romanced with sweet simple things and the thoughtful amazing surprises. They dream of being loved but also loving somebody. They don't just want somebody to hold them, they also want to hold someone. They realize that love isn't just about one person but both people, they are hopelessly in love with being loved AND loving back.

4. Someone that thinks of love passionately.

5. A hopeless romantic is one who looks for the a singular person on this world that makes their world come together. They are indeed looking for the man or woman of their dreams. As a result, they prefer not to live in reality. The hopeless romantic knows the reality of love is that reality has no business being in love. This is why they will often perform grandiose gestures that may be seen as unsettling or borderline crazy to non-romantics. But to the fellow few romantics, these same gestures will be adored as beautifully and obscenely quixotic. And such is the "hope" of the hopeless romantic- to not only find the one who loves receiving such love, but loves giving such love. And the true hopeless romantic would always rather give than receive. Because they know then and only then, will there be true love.


http://www.connectingsingles.com/forum_0_64538_1/definition_of_a_hopeless_romantic.htm

ok na ko..:)

Hayun..medyo ok naman ang araw na ito..masaya naman ako..

nakipag-bonding ako the whole day kay Meeeee.... Then pinapansin na ko ni Mama. Hmm..ok na rin kami ni Haiti. Nakabili na ko ng charger tapos may connector na rin ako para masaya.

Kaso ang panget lang ngayong araw naubusan ako ng pera..as in lagas ang 400 pesos ko. Haizt. Pano na ko bibili ng libro niyan..balak ko pa naman this week na. Ipon ulit.

Hmm..ayun lang..

POW**

HAY NAKO MATUTULOG NA NGA KO..!! NAGKAKANDA-GATAS-GATAS NA ANG BUHAY KO!!!!!!!!!!!!!!AMP!!!!!!!!!!!!!!!!!!

charger ko!!!!!!!!!!

NAKAKAASAR YUNG KUYA KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SIRA NA YUNG CHARGER KO!!!!!!!!!!!!!!!!
E SIYA LANG NAMAN HUMIRAM NON!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
NAKAKAINIS TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
AYAW PA NYANG AMININ NA NASIRA NIYA O BKA NAMAN PINALITAN NIYA YUN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SABI NA EE..MAY KUTOB AKO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
FEELING KO SA PAGIGING MABUTI KONG TAO MAY MANGYAYARING DI MAGANDA SA AKIN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SHET!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
LIFE'S UNFAIR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
NAGING MAPAGBIGAY NA NGA AKO NASIRAAN PA AKO NG GAMIT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
BUTI NA LANG DI MASYADONG LOBAT YUNG PHONE KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
PERO PANO NA BUKAS??????????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
NAKAKAINIS TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
AT MUKHANG WALA PANG BALAK PALITAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ASAR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
PANU NA TO????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
WALA AKONG CHARGER BUKAS??????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
KAINIS TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
BWISET!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
WALA PA NAMAN AKONG PERA PAMBILI NG BAGO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SIRA PA PATI YUN HEADSET KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
POW** TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
AYOKO NA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ASAR NA ASAR NA TALAGA KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

panggabi lang siya ee..

Hay nako..si Witch Robbie...!! Gabi na siya pumunta dito..kanina mga 9:00 siguro yun..alanganing oras ba naman! akala ko kung ano namang gagawin..namimiss lang pala ako..XD

Ayun, naappreciate ko naman ang effort niya...kasama niya ang kanyang mas nakababatang kapatid. nagka-kwentuhan lang kami sandali.

Wala lang...kasi gabi na diba..di ako prepared!haha...pero oks naman. naiintindihan ko..monster siya e..panggabi lang.hahahahahaha!!

T_T

Wala lang..naiyak lang ako..narinig ko kasi si Papa na umuubo...nalulungkot ako kasi may nararamdaman siyang di maganda...nagigising siya bigla sa gitna ng pagtulog niya dahil minsan inaatake siya ng hika niya..nahihirapan siya..

ayoko ng ganun si Papa, si Mama o si Sam..ayoko ng may nagkakasakit sa aming pamilya..

God, pagalingin Mo na po si Papa..mahal na mahal ko po siya...

paano ba'ng gagawin ko??

Nakakainis naman ang facebook..kasi binuksan ko yung sa kapatid ko..tapos yun ayaw ng ma-log out..nawawala yung log out na dapat kong i-click..kainis..sayang yung tinanim ko sa farmville kanina pa dapat yun...pero ok lang..ok na nga lang..haizt!

kakatamad!!!

Ewan ko ba wala ako sa mood ngayon..may maganda pa naman akong post sana..kainis kasi...parang tanga ako...pag masipag mag-isip ang utak ko saka naman tinatamad ang kamay ko..partida magtatype na lang aa...haizt..ewan! pati nga mag-facebook? grabe tamad na tamad ako..nakakainis kasing isipin na may pasok bukas..haizt..hay nako talaga.!!!

good night na nga. hay nako, ang bad ko pala today...super lumalabas na si ako..as in ang lakas kong manlait at mang-asar kanina..sana lang di sila napikon...please God I'm begging you!!hahahaha!!

I'm so insane.amp.

philophobia. . .

Isang taon, (nagbilang sa daliri...) at anim na buwan na rin mula ng mag-disintegrate (kahit panget basta magamit lang yung word) kami ni REJA. Matagal na kung tutuusin..pag may nagtatanong nga kung may special someone ako, proud akong sasagot na wala pero nahihiya akong sumagot sa follow-up question na bakit.Kasi hindi naman dahil walang nanliligaw saken ang dahilan...kundi dahil hanggang ngayon kinukulong ko pa rin ang sarili ko sa isang taong wala naman.

Kanina, nagkausap kami ni Ate Shell habang naglalakad palabas ng Festi. Pinuri ko siya dahil ang lakas niya..I mean, kakaiba siya dahil kahit na bago lang sila nag-break ng ex niya (one month na ata..) ok na siya..nasasaktan man siya at nag-emo..iniisip niya naman ang positive sides ng nangyari sa kanila. Sabi nga niya sa akin, "Ikaw, malay mo..pag-nainlove ka..." parang ganyan ang sinabi niya. Sa isip-isip ko.."Kung alam mo lang..isa ako sa mga taong emo-emohan kasi di matanggap ang pagkawala ni ex.."

May enemy ako (enemy = trustworthy friend) na nagtanong minsan sa akin kung kamusta na ang love life ko. Sabi ko hanggang ngayon hindi ko pa kayang makipagrelasyon sa kahit na kanino. Nag-attempt na rin naman ako..actually after nga ni REJA may naging boyfriend ako pero kasi, feeling ko tuwing nakikipag-MU ako sa iba, parang nagtataksil ako sa kanya..which is wrong ayon sa aking enemy. Hindi daw ako dapat ma-guilty dahil hindi ako ang nagtaksilkundi siya.

Si REJA, hindi ko siya malimutan. Nahihirapan talaga ako sa totoo lang. Ayoko siyang kalimutan. Hanggang ngayon kasi umaasa pa kong meron pa..kasi yun ang sabi niya...ang problema lang naman kasi hindi na pwede. Pero sabi niya sa akin pwede pa kung gugustuhin ko lang daw...ok lang sana..sa totoo lang ginawa ko na nung una..naging selfish na ko para sa aming dalawa...pero hindi ee...hindi kami o yung girl ang kawawa..kundi yung batang involve.

Sabi ng aking bsbf na si Irah, philophobic na daw ako..pero syempre di naman totoo yun...ginamit lang niya yun para exaggerated ang dating. Hinanap ko sa internet ang ibig sabihin nun, (pasensya na hindi ako matalino, hindi ko alam ang ibig sabihin nun) hmm..napag-alaman kong iyon pala ay fear of love or falling in love ...

(nagbabasang aminadong di niya alam: meron pala nun?
nagbabasang ayaw aminin sa sarili na hindi alam yun: sus yun lang di pa alam!
nagbabasang alam talaga: oo meron nun, congrats alam mo na...)

Hindi naman siya direktang ibig sabihin na takot kang ma-inlove sa opposite sex..kasi maraming sitwasyon ang philiphobia at applicable ito sa iba't ibang klase ng nilalang sa mundo. Isa pa, hindi talaga siya pwedeng iugnay sa akin dahil sa tingin ko hindi naman ako ganun kalala. Pero nakuha ko ang point ng mahal kong bsbf..sabi niya, natatakot akong magmahal ng iba dahil may pumipigil pa sa kin. Ako naman e, nagkakagusto pa naman sa iba, kaso pag kaharap ko na, tapos yung tipong kulang na lang talaga sagutin ko siya...nakakaramdam ako ng matinsing kaba at kung ano sa dibdib ko..para akong lalagnatin..nasusuka ko minsan tapos nanlalamig ang pawis ko. Then, I'll end up losing that guy.

But still, at the end of the day...I feel good pa rin kasi iniisip ko wala ng asungot...di ako nagkasala kay REJA ang whatsoever.

Pero naisip ko...isn't it unfair for me? Para kasing masyado akong nagdadamot sa sarili ko. You know what, I have done so many things para lang di ako malink kung kani-kanino. I don't accept friendship from anyone and I even lead myself to my worst appearance so that no one would like me,,,and I think it's effective..in some ways.

I'm not beautiful...and now, I made myself more ugly than ever! See how it affected me??

Emotions.Physical Attributes.My social life.

IT'S ALL RUINED!

chat.chat.

akii : wui

lady kyu : oi

akii : musta

lady kyu : ok lang buhay p naman..kaw??

akii : ako rin buhay din

tingnan mo pic ko id sa f---

hahahaha

lady kyu : may bago na?

akii : wala pa e

lady kyu : oo nakita ko na yun...yun pa din ba itsura mo ngayon??

wala bang latest picture??

akii : ayaw mo ba

lady kyu : hahah...bat wala pa? di ka mabenta?

anong ayaw ko??

akii : ayaw mo na ganun pa rin itsura ko

syempre nag matured ng onti lng nmn

lady kyu : hindi naman...

di ko lang maalala mukha mo...

haha...

matangkad ka na?

akii : nyeh

lady kyu : haha..

akii : anu may bf na ba

lady kyu : wala pa...

hindi rin mabenta

akii : aw ang sarap maging single noh

lady kyu : hahaha

akii : aus ba

lady kyu : oo masarap nga talaga..

malaya..

malayang lumandi sa iba!

hahahaha!!

akii : nyeh!!! gaya gaya ka ah!!!!! hehehe

lady kyu : so nanlalandi ka rin ng iba??!!

akii : sa babae oo pero sa lalaki indi noh!!!! hehehee

lady kyu : hahaha!!!

good!!

akii : hehehe :0

toto ba yan

lady kyu : wag masyadong malandi aa..hahaha

akii : hehehe wui gift ko

lady kyu : bakit bday mo??

akii : indi mag vavalentines na eh :)

lady kyu : aa..

anong gusto mong gift??

akii : pede ng kiss hahahah!!!! joke

lady kyu : hahahaha!!aus aa...

may date ka??

akii : wla kaw

lady kyu : wala din ... friends lang.hehe..

akii : parehas lng tau eh

pa rehas lng tau

lady kyu : aa..haha..ok lang un masaya naman ee..

akii : sa bagay

shet...mga tsong...kapit kamay tayo..nakakaiyak to..!!

MARRIAGE

When I got home that night as my wife served dinner, I held her hand and said, I've got something to tell you. She sat down and ate quietly. Again I observed the hurt in her eyes.

Suddenly I didn't know how to open my mouth. But I had to let her know what I was thinking. I want a divorce.. I raised the topic calmly.

She didn't seem to be annoyed by my words, instead she asked me softly, why?

I avoided her question. This made her angry. She threw away the chopsticks and shouted at me, you are not a man! That night, we didn't talk to each other. She was weeping. I knew she wanted to find out what had happened to our marriage. But I could hardly give her a satisfactory answer; she had lost my heart to Dew. I didn't love her anymore. I just pitied her!

With a deep sense of guilt, I drafted a divorce agreement which stated that she could own our house, our car, and 30% stake of my company.

She glanced at it and then tore it into pieces. The woman who had spent ten years of her life with me had become a stranger. I felt sorry for her wasted time, resources and energy but I could not take back what I had said for I loved Dew so dearly. Finally she cried loudly in front of me, which was what I had expected to see. To me her cry was actually a kind of release. The idea of divorce which had obsessed me for several weeks seemed to be firmer and clearer now.

The next day, I came back home very late and found her writing something at the table. I didn't have supper but went straight to sleep and fell asleep very fast because I was tired after an eventful day with Dew.

When I woke up, she was still there at the table writing. I just did not care so I turned over and was asleep again.

In the morning she presented her divorce conditions: she didn't want anything from me, but needed a month's notice before the divorce.
She requested that in that one month we both struggle to live as normal a life as possible. Her reasons were simple: our son had his exams in a month's time and she didn't want to disrupt him with our broken marriage.

This was agreeable to me. But she had something more, she asked me to recall how I had carried her into out bridal room on our wedding day.

She requested that everyday for the month's duration I carry her out of our bedroom to the front door ever morning.. I thought she was going crazy. Just to make our last days together bearable I accepted her odd request.

I told Dew about my wife's divorce conditions.. . She laughed loudly and thought it was absurd. No matter what tricks she applies, she has to face the divorce, she said scornfully..

My wife and I hadn't had any body contact since my divorce intention was explicitly expressed. So when I carried her out on the first day, we both appeared clumsy. Our son clapped behind us, daddy is holding mummy in his arms. His words brought me a sense of pain. From the bedroom to the sitting room, then to the door, I walked over ten meters with her in my arms. She closed her eyes and said softly; don't tell our son about the divorce. I nodded, feeling somewhat upset. I put her down outside the door. She went to wait for the bus to work. I drove alone to the office.

On the second day, both of us acted much more easily. She leaned on my chest. I could smell the fragrance of her blouse. I realized that I hadn't looked at this woman carefully for a long time.. I realized she was not young any more. There were fine wrinkles on her face, her hair was graying! Our marriage had taken its toll on her. For a minute I wondered what I had done to her.

On the fourth day, when I lifted her up, I felt a sense of intimacy returning. This was the woman who had given ten years of her life to me.

On the fifth and sixth day, I realized that our sense of intimacy was growing again. I didn't tell Dew about this. It became easier to carry her as the month slipped by. Perhaps the everyday workout made me stronger.

She was choosing what to wear one morning. She tried on quite a few dresses but could not find a suitable one. Then she sighed, all my dresses have grown bigger. I suddenly realized that she had grown so thin, that was the reason why I could carry her more easily.

Suddenly it hit me... she had buried so much pain and bitterness in her heart. Subconsciously I reached out and touched her head.

Our son came in at the moment and said, Dad, it's time to carry mum out. To him, seeing his father carrying his mother out had become an essential part of his life. My wife gestured to our son to come closer and hugged him tightly. I turned my face away because I was afraid I might change my mind at this last minute. I then held her in my arms, walking from the bedroom, through the sitting room, to the hallway. Her hand surrounded my neck softly and naturally. I held her body tightly; it was just like our wedding day.

But her much lighter weight made me sad. On the last day, when I held her in my arms I could hardly move a step. Our son had gone to school. I held her tightly and said, I hadn't noticed that our life lacked intimacy.

I drove to office.... jumped out of the car swiftly without locking the door. I was afraid any delay would make me change my mind...I walked upstairs. Dew opened the door and I said to her, Sorry, Dew, I do not want the divorce anymore.

She looked at me, astonished, and then touched my forehead.. Do you have a fever? She said. I moved her hand off my head. Sorry, Dew, I said, I won't divorce. My marriage life was boring probably because she and I didn't value the details of our lives, not because we didn't love each other any more. Now I realize that since I carried her into my home on our wedding day I am supposed to hold her until death do us apart.

Dew seemed to suddenly wake up. She gave me a loud slap and then slammed the door and burst into tears. I walked downstairs and drove away.

At the floral shop on the way, I ordered a bouquet of flowers for my wife. The salesgirl asked me what to write on the card. I smiled and wrote, I'll carry you out every morning until death do us apart.

That evening I arrived home, flowers in my hands, a smile on my face, I run up stairs, only to find my wife in the bed - dead.

The small details of your lives are what really matter in a relationship. It is not the mansion, the car, property, the money in the bank. These create an environment conducive for happiness but cannot give happiness in themselves. So find time to be your spouse's friend and do those little things for each other that build intimacy. Do have a real happy marriage!

If you don't share this, nothing will happen to you.

If you do, you just might save a marriage.


Many of life's failures are people who did not realize how close they were to success when they gave up.

A CHRIST-CENTERED MARRIAGE IS A MARRIAGE THAT IS SURE TO LAST A LIFETIME.

Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder. Matthew 19:6

ehemm...

Antok na ko kaya babye na...tagal ko ng nagko-computer..baka di ko na to magamit bukas...hahahaha!!

Hirap ng walang pera.

May gusto kasi akong libro na di ko mabili..pag-iipunan ko na lang.

Naiyak ako sa jeep kanina sa di ko malamang dahilan.
Ewan ko ba, nitong mga nakaraang araw nadedepress ako ng walang dahilan.

Di pa ako inaantok.
Pero kakasabi ko lang sa taas na inaantok na ko..ano ba talaga??

May kung anong di ko malaman akong nararamdaman sa puso ko.
Namimiss ko na kasi si...hmm..sana magka-chat uli kami..

Nakakamiss ang may lovelife.
Kasi naman namimiss ko ang nag-iisang gusto kong lovelife na wala na ngayon saken..

Nakakainis ang mga taong naging bahagi ng aking nakaraan.
Mga plastik kasi..pero at least ngayon na-sort out ko na sila..kung sino ang mapagkakatiwalaan at kung sino ang mga traydor...

Ang sarap mabuhay.
Kahit na unfair ang mundo.

Isang Makulay at Magandang Gabi sa Ating Lahat!

(ay, haha,, mornyt na pala!! GOOD MORNYT!)