the last pieces of memories...

I opened my friendster account just to delete the memories of some people I've known before. I have to forget them. That's the only choice I have for now. i just hope someday, In God's time, we'll all be together again...we'll forget everything that had happened..I hope someday they'll forgive me..

These are some of their comments that they've sent to me before. Some are deleted....these are the only ones I've had here. These things are enough to hurt me.

4/27/2008 4:20 am

4/27/2008 4:15 am

• 
  

• 4/27/2008 4:01 am

  
  
  
• 4/27/2008 3:59 am

  
  

• 
  
• 10/27/2007 1:03 am

  
• 
  
• 
  
  10/27/2007 12:56 am
  

4/7/2007 12:14 am

Si Inna?! Well,..kilala ko sya bilang isang friend!! And do you know wat else?
I'll tell you:

-she's the most greatful friend I've ever known.
-beautiful girl
-smart
-mabait
-cute
-understanding
-and always there 4 me!! always be good!
I'm here 4 you always! Luv yah!!

Panginoon.

Dear God,

Maraming salamat po sa araw at buhay na ito na ipinahiram Niyo sa akin. Maraming salamat po sa mga biyayang aking natatanggap sa araw-araw. God, salamat po sa pagkakataong makasama ang aking mga kaibigan sa paaralan at maging masaya sa piling nila sa kabila ng isa-isa at unti unting pagkawala ng mga natatanging tao sa aking buhay. Alam ko pong may dahilan ang mga bagay na ito...pero umaasa po ako na loloobin NIyong maibalik ang mga nasira kong relasyon sa mga mahal kong kaibigan at pamliya. God, salamat po sa nakakapagod na araw na ito.,..ang pagod na nararamdaman ko ngayon sa mga oras na ito ang nagpapatunay na ako ay buhay at mapalad ako dahil hindi nasayang ang aking araw - nagamit ko ito ng wasto. Patawarin Niyo po ako sa aking mga paulit ulit na pagkakasala. Hindi po ako nangangakong hindi na magkakasala muli dahil ako po ay likas na makasalanan...pero nagpapasalamat po ako dahil nandyan Kayo para ipaalala sa akin na makasalanan man ako, karapat dapat pa rin akong mahalin. God, marami pong salamat dahil tinulungan Niyo po akong magpatawad...kahit na medyo nasasaktan pa rin ako sa mga nangyayari sa akin, nagawa ko naman pong patawarin ang mga nakasakit sa akin. God, sa Biyernes ko po inaasahang malaman ang resulta ng exam sa College of Divine Wisdom. Nawa po ay tulungan Niyo akong makapasa...ah hindi...inaangkin ko na pong ako ay makakapasa at makakapag-aral doon sa susunod na pasukan. God, malaking bagay po sa akin ang makapasok sa paaralang iyon. Please God, loobin Niyo po na ako ay makapasa. God, aaminin ko po,,,natatakot po akong baka hindi ako pumasa. Pero Lord, naniniwala po ako ng walang imposible sa Inyo basta magtitiwala ako ng buong puso. Ang resulta ng exam na iyon ay iniaalay ko po sa inyo maging ang aking buong sarili. Kayo na po ang bahala sa akin...susunod na lng po ako sa kung ano ang plano Niyong mangyari sa akin. God, nawa po ay muli kong masilayan ang Inyong mga ngiti mamayang umaga. I-bless Niyo po ang aming pamilya maging ang iba pang mga pamilya. Ingatan Niyo po kami mula sa mga tukso, sakit at kapahamakan. Patuloy Niyo po kaming pagpalain ng malakas na pangangatawan at karunungan na magagamit namin sa araw-araw. God, tulungan Niyo po akong tapusin ang mga proyektong meron kami sa school. Nawa po hindi mababa ang mga grado ko para makalipat na ako sa College of Divine Wisdom. Godm hipuin Niyo po ang mga puso ng mga taong may galit sa akin..at maging ang aking puso...upang hindi ito magsawang magpatawad. Lord, inaangkin ko na po...makakapag-aral ako sa College of Divine Wisdom sa darating na pasukan.

LORD I OFFER MY LIFE TO YOU!!!!! I LOVE YOU GOD!!!!!!!!!!!GOOD NIGHT!!!!!!!!!!!!!!!


I ask all of this in Jesus' name...Amen.!

<3Love,
♥Lady Kyu♥

di mapakali.

Ano ba yan..hindi ko alam kung ano bang gusto kong gawin...parang tanga lang ako...haizt!!!!!!!!!!!!

Hindi ako mapakali. Gusto kong gawin yung powerpoint ko kaso kumplikado pala yung naisip kong topic...yung about sa Phobias.

Super interesting ang topic na iyon sa akin...kaya naman nanlulumo akong isipin na hindi talaga reliable source ang internet...hindi ko malaman kung ano ba ang totoo at hindi. Isa pa, napakaraming mga phobias...as in! Hindi ko alam kung totoo sila lahat!

Sa totoo lang hindi naman talaga ako nag-aalala nung una..kaso nung biglang sumulpot ang totoong kulay ng 'fear of long words'...shet! Nagulo ang isip ko! Tapos sabay nakabasa pa ako ng iba't ibang haka-haka tungkol dito. Tapos idagdag mo pa ang samo't saring mga 'alternatives' o mas ok kung 'right terms' ng fears of long words.

Kaya ngayon parang gusto kong maghanap ng reliable source...ano pa nga ba kundi libro. Kaso, para naman akong tanga nun...masyado kong sineryoso ang phobias...e yung mga kaklase ko nga ni hindi nag-e-effort na gawin ang project na yun e..tapos ako magpapakabuang dito. Pero kasi para na rin ito sa ikabubuti at ikapapanatag ng kalooban ko..hindi kasi ako mapalakali pag naiisip kong may mali o may kulang sa mga gusto kong malaman. Kaya nga ito...hindi ko alam ang gagawin ko...nababaliw na ko dito kakaisip sa letcheng phobias na yan.

Wala namang problema sakin ang pagbabasa ng libro...kaso, san ako kukuha ng librong sumesentro sa phobias?? At isa pa, mas maganda kung ang source e yung lumang libro at latest na libro...para talagang astig ang datingan diba.

Tapos pagkatapos ko daw mag-effort mababa pa rin grade ko no...kasi di nagustuhan ni sir..hahaha!!!

Sakin, ok lang yun...(hindi ok pag mababa grade ko pero ok na rin kasi..)aa..gusto ko talagang alamin ang bagay na ito..ang kagustuhan kong ito ay labas na sa paghahangad kong mapaganda ang aking powerpoint presentation. Iba kasi tong nararamdaman ko e...at sa totoo lang ayokong pinalalampas ang ganitong mga pakiramdam kasi minsan lang sa tanang buhay ko ito mangyari,..as in,...at feel na feel kong henyo ako pag ganito.

Ayoko kasi ng nasasayang ang kakarangkot na oportunidad meron ang utak ko...minsan lang itong mag-isip ng mga kumplikadong bagay. Isa pa, kakaibang kaligayahan ang aking nadarama sa tuwing ako ay nakagagawa o nakakatapos ng isa ng research paper at nasagot nito ng kahit papaano ang aking mga katanungan..yun bang sapat na para itigil ko na ang pag-iisip at walang humpay na pagtatanong...

Pero sa huli, alam ko at nararamdaman kong hindi ako magtatagumpay sa bagay na ito. Gustuhin ko man, wala na akong sapat na oras at lalong wala akong sapat n a mapagkukunan ng impormasyon lalo pa ngayon at mahirap umasa sa utak ng internet. Gayunpaman, hindi ako titigil sa pangangarap na balang araw, tulad ng pagmimithi kong gawin ang natabunang thesis namin nina Pamelanie Leyco tungkol sa mga 'emo', ang bagay na ito ay akin ding malulutas ng mag-isa. At balang araw, maipamumukha ko sa aking sarili na kaya kong pag-aralan ang mga bagay-bagay ng hindi umaasa sa paaralan. Basta hindi lang ako tamarin.

Sana.

Adios!

naiinis nanaman ako.

Naalala ko nanaman yung notes ko sa Math. Naiinis nanaman ako.

Naiinis talaga ako kay Ate Vhie (hindi ko na itatago ang pangalan kasi naiinis talaga ako). Naalala ko nanaman kasi na nasa kanya ang most recent notes ko sa Math. Alam mo yun...naiinis ako kasi ang selfish niya..usapan namin ibabalik na niya LAHAT as in BUONG notes ko tapos hindi pala.

(Grabe, ito nanaman ako...balik nanaman!!)

Nakakainis lang kasi plano ko ng mag-review sa Math..kasi may quiz kami sa Tuesday,...pero wala...!!!

Gusto kong magmura sa galit pero kasi ako nanaman talo nito e...ako nanaman galit. Alam mo yun...I don't want to lose people just because of my uncontrolled emotions. Pero kasi nakakainis naman talaga e! Nakakagalit!

Tapos after nanaman nitong galit ko maaawa nanaman ako..na nakakainis kasi kahit gusto kong gilitan ng leeg at patayin ng walang habas ang taong nakakagalit sakin...hindi pwede. Isa pa, nasa isang kondisyon siya ngayon na dapat mong kontrolin ang lahat para lang maprotektahan siya.

Nakakainis. Nakakainis. Nakakainis.

Sana mabigyan ako ng pagkakataong masabi sa kanya ang lahat-lahat ng galit ko.

katakot.

Hay..kasalukuyan kong ginagawa ang project naming powerpoint presentation sa I.T...(at kakatapos ko lang makita ang mga pictures ni Maria Ozawa....xD)

Nakakainis...kasi ang ganda na ng plano ko sa powerpoint presentation na gagawin ko...gagawa sana ako ng interpretative music video..kaso naman...! Ayaw ni Sir...gusto niya yung as in report...kahit anong topic. Letche! Ang baduy naman..napaka-common..at ang nakakainis dun mahirap mag-isip ng specific topic.

Kaya ayun, nauwi ako sa Phobias. Hindi nga siya specific topic e..kainis talaga. Kailangan ko pa tuloy mag-search ng bonggang bongga..haizt!

Mali ata ako ng topic na pinili...kasi phobias diba...e ako mismo natatakot sa mga pinagse-search ko..haynako!

Pero no choice..ito ang interesting topic na napili ko. Hayaan mo na nga...basta may maipasa.

Hay...

I do love you...so I'm letting you go..T.T

how can I force myself to smile

when the tears continuously flow from my eyes

can I continue to lie and say I am all right

even if my heart is breaking

Just to see you smile for me one last time

I know you had to do things on your own

I tried to understand and yet it still pains me so

to respect your decision is to allow myself to hurt

BUT SINCE I LOVE YOU, I'M GOING TO LET YOU GO..

it pains me so much but for you…I’m willing to sacrifice

When you were about to leave I said I was fine

Even when my heart was slowly breaking

I tried my best to fake a smile for you cause I don’t want to be your burden

I held on until you turned your back and slowly walked away

then the tears I was holding fell silently

I can only stare at your back as you slowly disappeared from my sight

It was then that everything came sliding down at me

although you promised me you’ll be back for me

somehow the image of your slowly disappearing back told me you might not

I BELIEVE IN YOU but something tells me I SHOULDN'T HOPE ANYMORE

And so I watched, as the plane you rode completely disappeared

Several people have arrived and left but I could not get myself to walk away

I just stood there staring like an idiot at the clear blue sky

Waiting and hoping for a miracle of any kind, SILENTLY PRAYING THAT THIS IS JUST A DREAM

just a nightmare and that you were still here with me

A good half hour passed and I finally got myself to walk out of there

YOUR'E REALLY GONE… this is no nightmare

I wiped the tears off my eyes and forced myself to smile again

You are pursuing your dreams so I have to pursue mine

Let’s take our time improving ourselves until we finally reunite

I paused once more and stared at the sky then whispered the words I wasn’t able to tell you

TAKE CARE OF YOURSELF WHILE WE ARE APART
REMEMBER THAT THERE'S A GIRL WHO PATIENTLY WAITS FOR YOUR RETURN
COME BACK TO ME WHEN YOU ARE READY, WHEN YOU FEEL THAT YOU CAN BE PROUD OF YOURSELF
AND WHEN THAT TIME COMES...I'LL WELCOME YOU WITH OPEN ARMS


ui...emo!hahahaha!!hindi...actually di naman ako nakaka-relate dito...hindi ko naman kwento to kasi hindi naman ako iniwan..yung mga may kulay medyo..patama ko yun sa gusto ko sanang makabasa nito...lalo na yung mga all caps na kulay red...message ko sa kanya yun...si ano...hahaha!!pero imposibleng mabasa niya to...hay...

paano ka sasama e ni di ka nga niyayaya?

Hay nako..medyo badtrip ako kanina nung pauwi na ko galing school. After kasi ng values namin, nagkumpulan sina Ate Shell, Romeo, Taray Queen pati si Betty Boobs. Edi umepal na lang din kami ni Nosebleed Ever kasi 'friends' nga e diba. Pinag-usapan lang yung rason kung bakit ayaw ng pumasok ni Taray Queen. Actually, nagkukunwari lang akong nakikinig para wala silang masabi..pero ang totoo hindi ko talaga naririnig ang main point o idea. Tapos naglabas ng hair clips si Taray Queen na kulay red, pink at white at pinamigay sa amin, tig-dalawang pairs...red and pink akin. Pero hindi ito ang ikukwento ko talaga.

Tapos nun, napag-usapan nila yung tungkol sa gala nila bukas. Ang alam ko, magpapagupit sila sabay-sabay. Tapos niyaya nila si Betty Boobs kasi daw matagal na daw hindi nasama sa mga galaan nila. Syempre tamang tango naman si Betty, sign na pumapayag siya. Nabadtrip lang ako nung tinanong ako ni Taray Queen kung sasama ba ako. Sabi ko hindi. And I mean it. Tapos sabi nila...bakit?? and whatsoever...pero di ko na-feel na sincere sila sa pagtatanong nila ng bakit. Wala akong sinagot.

Ang totoo, wala akong balak sumama ng malaman kong isasama nila si Betty. Una, hindi kami magkapalagayan ng loob. Pangalawa at higit sa lahat, silang 4 ang totoong magkakaibigan mula pa first sem..sabit lang ako at nahiwalay lang si Betty. So kung sasama ako, malamang mao-o.p lang ako. At ayoko ng ganun. Ayoko ng maulit pang muli ang sinapit ko nung first sem.

Well, hindi ko pinagsisisihan ang desisyon kong di sumama. Makakatipid ako tsaka makakapagpahinga. Isa pa, HINDI NAMAN AKO NIYAYAYA E TAPOS ANG ASSUMING KO NAMANG ISIPIN NA SASAMA AKO.

Tapos nung bumili ng puto si Ate Shell nung naglalakad na kami pauwi, tinanong uli ako ni Taray Queen. Sabi ko, hindi...for beautiful girls only. Isa pa yung dahilan. Kung sasama ako magmumukha lang akong katulong nung 4 kasi maaayos silang mga nilalang...ako..pangit. Tama na ang araw-araw na torture ng pagharap sa salamin..hangga't maaari at hangga't kaya ko iiwas ako sa mga bagay na ikasasama lang ng loob ko at magpapamukha lang sa akin na tao ako pero ang itsura ko hindi.

Ayun tapos nung asa jeep na ko malapit sa bahay, nagtext si Taray Queen, tinatanong ulit kung sure ba daw talaga akong di sasama. Sabi ko oo. Para daw kasi sa grupo namin yun, bonding moment. E parang nawalan na kasi ako ng gana kasi bago pa tong linggong to, nagpaplano na kaming maggala nga sama-sama...kaso parang nagdadalawang-isip pa nun si Tarray Queen at pagkatapos nun buong linggo na naming hindi pinag-usapan ang tungkol dun. Tapos ngayon parang ako pa lumalabas na tanga dahil di ko alam ang lakad bukas.

Hay nako..wala lang...wala naman akong anything na against sa kanila...nababadtrip lang talaga ako...at gusto ko lang ipagkalat dito...yun lang.

entrance exam.

Ngaung araw na ito ang entrance exam ko sa CDW...sa makatuwid, kanina.

Inihatid namin ang kapatid ko sa paaralan niya ng parehong oras ng paghatid namin sa kanya pero sa pagkakataong ito, kinailangan namin siyang iwan ng maaga kasama ang iilang unang dumating sa school nila (trivia: early bird lagi ang kapatid ko sa school...sarado pa gate andun na siya...este...kami pala.XD). Kailangan kasi bago mag-8:30 ng umaga nasa CDW na kami.

Mga 7:30 nandun na kami...kakaunti lang tao. Maya-maya dumating na yung magbibigay ng exam. As usual Filipino time..sabi 8:30 start ng exam pero 9:00 na kasi nag-orientation pa at inikot pa ang buong school building.

Exam. Disappointed ako kasi share-share kami ng questionnaires. Nahirapan akong gumalaw. Isa pa nakakaasar yung katabi ko kasi ang bilis niyang sumagot sa Math! ampft! Tapos sa English di namin natapos kasi 100 items tapos 30 minutes lang..partida may reading comprehension pa yun.

It was all ruined.

Hindi ako kinabahan buong araw, hindi rin naman ako na-satisfy sa nagawa ko. Ang nasagutan ko lang ata ng walang kahirap-hirap doon e yung Theology. Yung Science kontodo hula ako!

Hindi ko laam kung naong mukha ang maihaharap ko sa Mama ko noong Lunch Break. Disappointed talaga ako sa sarili ko. Ngayon ko mas na-feel na bobo talaga ako..na wala akong binatbat. Sabi ni Mama kain daw ako sa McDo after ng exam...pero tumanggi ako. napilitan nga lang akong inumin yung Royal ng binili niya sa tindahan ee..para sakin kasi hindi ko deserve yung mga bagay na yun lalo pa't hindi ako sure kung papasa ba ako.

Nakaka-guilty. Masyado kong nasayang yung opportunity. Pag di ako pumasa, masasayang ko ang oras na sana kasama pa ng kapatid ko yung mama ko sa school niya. Masasayang ko ang pamasahe. Masasayang ko ang oras ni Mama na ginugol niya sa paghihintay sa akin at sa pagbibigay sa akin ng moral support imbis na pinahinga at tinulog niya na lang yun sa bahay. Masasayang ko ang pagod ni Mama. Masasayang ko ang mga pangarap nila Papa at Mama para sakin. Masasayang ko ang pagkakataong matulungan silang mabawasan akg mga bayarin nila at gastusin sa akin.

Kaya nga kanina sinolve ko yung grade ko..kung sakaling makakuha man ako ng 75% sa entrance exam..pasado pa rin kaso mababa na...pero ayos lang. Basta ang main goal ko makapasok sa paaralang iyon.

Ngayon lang as in this time lang ako nakaramdam ng kaba..kasi kung iiimagine mo talaga yung performance ko kanina...milagro ang kailngan ko para pumasa.

PERO NANINIWALA AKONG MAY AWA ANG DIYOS

Gusto ko sa school na yun kasi una, makakatulong nga talaga siya sa aming pamilya. Mahirap humanap ng Catholic School na pang mahirap. Tsaka hindi na ako matatagtag sa biyahe. Gusto ko rin mag-grow at magbago...at yun ang naisip kong paraan. Kailangan ko uling mapalapit kay God. Wala ng Sir MelO o Lola para lagi akong i-guide kay God. Tsaka gusto talagang mag-aral sa Catholic School.

KAYA KAILANGAN PUMASA AKO!!!!!!!!!! IDADAAAN KO NA LANG TO SA MATINDING DASALAN...WALANG IMPOSIBLE SA DIYOS...ALAM KONG GUGUSTUHIN NIYANG DOON AKO MAG-ARAL!!!!!!

Prayer:

God, marami pong salamat dahil binigyan Niyo ako ng pagkakataong makilala ang CDW. Alam Mo po God, sobrang nabigyan po ako ng pag-asa nung nalaman kong magbubukas ang College na yun. Malaki po ang maitutulong nun sa pamilya namin pati sa aking sarili. God, alam Niyo naman po kung gaano ko kagusto dun...please God ipasa Niyo naman po ako sa exam. Nakita Niyo naman po yung ginawa ko kanina...talagang pinilit ko pong tapusin yung exam. God Please nagmamakaawa po ako sa Inyo..ngayon Niyo po ako pagbigyan sa hiling ko...ito po talaga ang gusto ko..naniniwala po akong walang imposible sa Inyo..

I-aanounce po sa radio ang makakapasa within this week....kung maririnig man po ng mga magulang ko ang pangalan ko na babanggitin ...iyon na po ang magiging pinakamalaking regalo ko sa kanila. Tsaka God, ipinapangako ko po...kung makakapasa ako pagbubutihan ko talaga ang pag-aaral ko.

God, I know it's your plan, I put my trust in your hands....Amen.

Hanap Tao.

Ayos talaga ang teknolohiya...partikular na ang internet. Sabi nga nila, "walang imposible sa internet".

Na-isip ko bigla kani-kanina lang na kunin ang class pictures ko at hagilapin sa Facebook ang mga natatanging tae a este tao sa mga litratong iyon. Masipag kong hinalughog ang Facebook para makita lang ang mga pagmumuka nila.

Marami akong nakita...may ilan din namang di ko na mahagilap pa...sa mga nakita ko...nahalata ko ang mga pagbabago...at...naramdaman kong...MATANDA NA NGA AKO.

Yung mga dati kong kaklase..ang gaganda at ang gugwapo na ngayon..malayong malayo na ang narating ng trasformation nila...hindi tulad ko. Talagang nag-improve sila..may ilan pa nga na di ko na makilala dahil nag-iba na talaga ang itsura. Grabe. Antagal ko na nga pala silang hindi nakikita.

May ilan naman sa litratong hawak ko (class picture) ang hindi ko na maalala pa ang apelyido...kaya di ko mahanap. Sayang naman. Grabe ang hina na talaga ng memory ko...kahit yung classmate ko nito lang 4th year high school di ko na maalala..e close pa naman kami nun..naku! Natsansingan na namin ang isa't isa....tapos siya pa nalimutan ko..

Yung iba hindi ko in-add kasi sabi ng isip ko, 'hindi pa ako handang magpatawad..' pero ang totoo 'natatakot akong harapin kayo kasi baka galit pa din pala tayo'.

Masaya ako sa aking mga nakita..hindi naman ako masyadong nakaramdam ng insecurity. Hmm..may nakita din akong mga nakaraang guro...schoolmates...lalo na yung mga batang paslit pa lang nung grumaduate ako ng elementary.,...naku mga dalaga't binata na ngayon at mas sosyal pa saken.

Syempre ang finale yung... (ano ba tamang term? ayokong sabihin na naging kami e nakakadiri...XD) ..ahh...yung profile ni frog...alam niyo na kung sino yung hinayupak na yun. Ampanget niya!!!!!!!!!!!!!!!!! NAKAKADIRI!!!!!!!!!!!!!!!! Nasusuka akong isipin na naging kami nun tapos...basta!!!!!!!!!!!!!!!kadiri talaga!!!!!!!!Anlaking mama na niya ngayon tapos antaba na niya...hahahaha!!!!!!!!!!!!!!

May nakita akong picture dun na kuha mula sa taas yung sa ulo....tapos may ka-kiss siyang girl (di ako affected sorry!)...naalala ko lang...nung naging kami...nagrerequest siya ng kiss,.hindi ako pumayag kasi hindi naman namin alam kung san namin gagawin...hahaha...wala lang..nakakatuwa lang na hindi kami nagkiss...kasi siya lang di ko nakiss.hahahaha!!!!

Hay...grabe..anlaki talaga ng nagagawa ng internet. Kinokonekta ka nito sa kahit na sino...kakilala o hindi, kaklase mo man nung grade 1 o kakakilala mo lang kanina sa daan...

May kanya-kanya na kaming mundo ngayon...ano na ba ang nagawa ko??? Ba't parang wala pang nangyayari sa buhay ko??wahahaha!!hay..

AMPANGET NIYA TALAGA. XD

cry.

Astig. Ang ganda nga ng A Walk To Remember. Nakakahiya mang aminin pero oo, ngayon ko lang napanood yun. Hindi kasi ako mahilig sa mga films...at kung nanonood man ako, HINDI ROMANCE. Bitter kasi akong tao pagdating sa love simula ng....haha! Ayoko ng love stories. Kahit sa mga librong binabasa ko ayoko. Pero pag naman mga love making a este love stories na hango sa true life o kaya naman kwento ng pag-ibig ng isang karaniwang tao...yun pinagtitiyagaan ko..pero hindi talaga ayoko talaga ng love stories. Bukod sa inaantok ako at nakokornihan (lalo na sa mga gawang Filipino) e naiiyak din ako. Ayoko pa naman ng ganun. Hindi kasi ako naiiyak ng dahil sa storya mismo (maliban sa ilang pelikula tulad nitong AWTR)...naiiyak ako kasi..naaalala ko si ano...(ano ba wala naman e feeler lang ako!joke!)

Ayun...syempre naiyak ako..pero infairness talagang nagustuhan ko ang film na iyon. Isang karagdagang impormasyon pa para sa inyo...pinapatulan ko ang romance films na tragedy o nagtatapos ng may namamatay na isa o sila mang dalawa. Para sa akin yun ang may sense. Alam kong common na rin yun pero iba kasi talaga ang impact kapag may nawawala sa dulo. Lalo na pag di mo pa alam ang storya talaga..yung tipong inaasahan mong magkakatuluyan sila tapos biglang wow...namatay si pogi...naku anlupit ng impact saken ng mga ganyan.

Yung mga katulad nung kay Kim at Gerald, yung Paano Na Kaya...ayun ayoko nun pero tinry ko siyang panuorin. Try lang. Para mas maintindihan niyo...ito..magbabayad na ko sa cashier sa ticket booth...nagbago bigla isip ko. Ganun. Ang korny kasi. Halata na mangyayari. Isa pa, super common story..mag bestfriend...naging sila...mahal ni best si best niya...hay...walang kakwenta kwenta.

Ayun, sana pagdating nila Mama at Papa hindi na maga ang mata ko..hahahaha!! Nakakaiyak talaga...haizt!

pogi!

hmm..wala gusto ko lang i-share na kanina nung pauwi na kami ng aking kapatid sa Cavite, may nakatabi akong high school student sa jeep. Grabe anlakas ng dating! Ang pogi tapos maputi...tama lang ang height niya para mataasan ako..tapos ang bango pa!!!

waaaaaaaahhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!

grabe ang saya-saya ko talaga...hahahaha!!minsan ang ako humanga sa lalaki...at para saken yung hinahangaan ko the best talaga...

kaso kaninang tanghali bago kami matulog sabi ko sa kapatid ko ang gwapo nga nung katabi ko tapos crush ko..sabi ba naman niya kaya daw tingin ng tingin saken yun kasi iniisip na nadami ko daw tigidig sa mukha...grabe na-disappoint talaga ako sa sinabi niya!! dahil don hindi ko na crush yung guy kasi as usual parang tanga lang nanaman ako nun...ang gwapo nun, pangit ako.tama nga ang sinabi ng kapatid ko..

pero magkapera lang talaga ako..lahat ng pagbabagong kailangan kong gawin sa sarili ko gagawin ko..

patutunayan ko na sa susunod na may titingin saken, may mas maganda na silang dahilan kung ba't di maalis ang tingin nila sa akin..

at gagawin ko ang lahat lumuwa lang ang mata ng maldita kong tita pag nakita niya ko..

masasabi niya sa sarili niya na lahat ng pinagsasasabi niya na panlalait at mga pinagdudukdukan niyang kapalaran ko ee mali..at magsisisi din siya.

pag nangyari yon...hindi ko alam.

gaganda din ako..di man ngayon...pero bukas!

bow.:)

hopeless romantic...

Hopeless Romantic:

1: A person who daydreams about romantic occasions and dreams of chances where he/she will be able to perform a romantic act to their love, yet never gets the chance to.

2: This person is in love with love. They believe in fairy tales and love. They're not to be confused as stalkers or creepy because that's not what a hopeless romantic is. All hopeless romantics are idealists, the sentimental dreamers, the imaginative, and the fanciful when you get to know them. They often live with rose colored glasses on. They make love look like an art form with all the romantic things they do for their special someone.

3. A hopeless romantic is not the same as a hopeless flirter. A hopeless romantic dreams of who they will spend the rest of their life with and what the two of them will do together. They want to be romanced with sweet simple things and the thoughtful amazing surprises. They dream of being loved but also loving somebody. They don't just want somebody to hold them, they also want to hold someone. They realize that love isn't just about one person but both people, they are hopelessly in love with being loved AND loving back.

4. Someone that thinks of love passionately.

5. A hopeless romantic is one who looks for the a singular person on this world that makes their world come together. They are indeed looking for the man or woman of their dreams. As a result, they prefer not to live in reality. The hopeless romantic knows the reality of love is that reality has no business being in love. This is why they will often perform grandiose gestures that may be seen as unsettling or borderline crazy to non-romantics. But to the fellow few romantics, these same gestures will be adored as beautifully and obscenely quixotic. And such is the "hope" of the hopeless romantic- to not only find the one who loves receiving such love, but loves giving such love. And the true hopeless romantic would always rather give than receive. Because they know then and only then, will there be true love.


http://www.connectingsingles.com/forum_0_64538_1/definition_of_a_hopeless_romantic.htm

ok na ko..:)

Hayun..medyo ok naman ang araw na ito..masaya naman ako..

nakipag-bonding ako the whole day kay Meeeee.... Then pinapansin na ko ni Mama. Hmm..ok na rin kami ni Haiti. Nakabili na ko ng charger tapos may connector na rin ako para masaya.

Kaso ang panget lang ngayong araw naubusan ako ng pera..as in lagas ang 400 pesos ko. Haizt. Pano na ko bibili ng libro niyan..balak ko pa naman this week na. Ipon ulit.

Hmm..ayun lang..

POW**

HAY NAKO MATUTULOG NA NGA KO..!! NAGKAKANDA-GATAS-GATAS NA ANG BUHAY KO!!!!!!!!!!!!!!AMP!!!!!!!!!!!!!!!!!!

charger ko!!!!!!!!!!

NAKAKAASAR YUNG KUYA KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SIRA NA YUNG CHARGER KO!!!!!!!!!!!!!!!!
E SIYA LANG NAMAN HUMIRAM NON!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
NAKAKAINIS TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
AYAW PA NYANG AMININ NA NASIRA NIYA O BKA NAMAN PINALITAN NIYA YUN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SABI NA EE..MAY KUTOB AKO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
FEELING KO SA PAGIGING MABUTI KONG TAO MAY MANGYAYARING DI MAGANDA SA AKIN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SHET!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
LIFE'S UNFAIR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
NAGING MAPAGBIGAY NA NGA AKO NASIRAAN PA AKO NG GAMIT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
BUTI NA LANG DI MASYADONG LOBAT YUNG PHONE KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
PERO PANO NA BUKAS??????????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
NAKAKAINIS TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
AT MUKHANG WALA PANG BALAK PALITAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ASAR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
PANU NA TO????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
WALA AKONG CHARGER BUKAS??????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
KAINIS TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
BWISET!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
WALA PA NAMAN AKONG PERA PAMBILI NG BAGO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SIRA PA PATI YUN HEADSET KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
POW** TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
AYOKO NA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ASAR NA ASAR NA TALAGA KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

panggabi lang siya ee..

Hay nako..si Witch Robbie...!! Gabi na siya pumunta dito..kanina mga 9:00 siguro yun..alanganing oras ba naman! akala ko kung ano namang gagawin..namimiss lang pala ako..XD

Ayun, naappreciate ko naman ang effort niya...kasama niya ang kanyang mas nakababatang kapatid. nagka-kwentuhan lang kami sandali.

Wala lang...kasi gabi na diba..di ako prepared!haha...pero oks naman. naiintindihan ko..monster siya e..panggabi lang.hahahahahaha!!

T_T

Wala lang..naiyak lang ako..narinig ko kasi si Papa na umuubo...nalulungkot ako kasi may nararamdaman siyang di maganda...nagigising siya bigla sa gitna ng pagtulog niya dahil minsan inaatake siya ng hika niya..nahihirapan siya..

ayoko ng ganun si Papa, si Mama o si Sam..ayoko ng may nagkakasakit sa aming pamilya..

God, pagalingin Mo na po si Papa..mahal na mahal ko po siya...

paano ba'ng gagawin ko??

Nakakainis naman ang facebook..kasi binuksan ko yung sa kapatid ko..tapos yun ayaw ng ma-log out..nawawala yung log out na dapat kong i-click..kainis..sayang yung tinanim ko sa farmville kanina pa dapat yun...pero ok lang..ok na nga lang..haizt!

kakatamad!!!

Ewan ko ba wala ako sa mood ngayon..may maganda pa naman akong post sana..kainis kasi...parang tanga ako...pag masipag mag-isip ang utak ko saka naman tinatamad ang kamay ko..partida magtatype na lang aa...haizt..ewan! pati nga mag-facebook? grabe tamad na tamad ako..nakakainis kasing isipin na may pasok bukas..haizt..hay nako talaga.!!!

good night na nga. hay nako, ang bad ko pala today...super lumalabas na si ako..as in ang lakas kong manlait at mang-asar kanina..sana lang di sila napikon...please God I'm begging you!!hahahaha!!

I'm so insane.amp.

philophobia. . .

Isang taon, (nagbilang sa daliri...) at anim na buwan na rin mula ng mag-disintegrate (kahit panget basta magamit lang yung word) kami ni REJA. Matagal na kung tutuusin..pag may nagtatanong nga kung may special someone ako, proud akong sasagot na wala pero nahihiya akong sumagot sa follow-up question na bakit.Kasi hindi naman dahil walang nanliligaw saken ang dahilan...kundi dahil hanggang ngayon kinukulong ko pa rin ang sarili ko sa isang taong wala naman.

Kanina, nagkausap kami ni Ate Shell habang naglalakad palabas ng Festi. Pinuri ko siya dahil ang lakas niya..I mean, kakaiba siya dahil kahit na bago lang sila nag-break ng ex niya (one month na ata..) ok na siya..nasasaktan man siya at nag-emo..iniisip niya naman ang positive sides ng nangyari sa kanila. Sabi nga niya sa akin, "Ikaw, malay mo..pag-nainlove ka..." parang ganyan ang sinabi niya. Sa isip-isip ko.."Kung alam mo lang..isa ako sa mga taong emo-emohan kasi di matanggap ang pagkawala ni ex.."

May enemy ako (enemy = trustworthy friend) na nagtanong minsan sa akin kung kamusta na ang love life ko. Sabi ko hanggang ngayon hindi ko pa kayang makipagrelasyon sa kahit na kanino. Nag-attempt na rin naman ako..actually after nga ni REJA may naging boyfriend ako pero kasi, feeling ko tuwing nakikipag-MU ako sa iba, parang nagtataksil ako sa kanya..which is wrong ayon sa aking enemy. Hindi daw ako dapat ma-guilty dahil hindi ako ang nagtaksilkundi siya.

Si REJA, hindi ko siya malimutan. Nahihirapan talaga ako sa totoo lang. Ayoko siyang kalimutan. Hanggang ngayon kasi umaasa pa kong meron pa..kasi yun ang sabi niya...ang problema lang naman kasi hindi na pwede. Pero sabi niya sa akin pwede pa kung gugustuhin ko lang daw...ok lang sana..sa totoo lang ginawa ko na nung una..naging selfish na ko para sa aming dalawa...pero hindi ee...hindi kami o yung girl ang kawawa..kundi yung batang involve.

Sabi ng aking bsbf na si Irah, philophobic na daw ako..pero syempre di naman totoo yun...ginamit lang niya yun para exaggerated ang dating. Hinanap ko sa internet ang ibig sabihin nun, (pasensya na hindi ako matalino, hindi ko alam ang ibig sabihin nun) hmm..napag-alaman kong iyon pala ay fear of love or falling in love ...

(nagbabasang aminadong di niya alam: meron pala nun?
nagbabasang ayaw aminin sa sarili na hindi alam yun: sus yun lang di pa alam!
nagbabasang alam talaga: oo meron nun, congrats alam mo na...)

Hindi naman siya direktang ibig sabihin na takot kang ma-inlove sa opposite sex..kasi maraming sitwasyon ang philiphobia at applicable ito sa iba't ibang klase ng nilalang sa mundo. Isa pa, hindi talaga siya pwedeng iugnay sa akin dahil sa tingin ko hindi naman ako ganun kalala. Pero nakuha ko ang point ng mahal kong bsbf..sabi niya, natatakot akong magmahal ng iba dahil may pumipigil pa sa kin. Ako naman e, nagkakagusto pa naman sa iba, kaso pag kaharap ko na, tapos yung tipong kulang na lang talaga sagutin ko siya...nakakaramdam ako ng matinsing kaba at kung ano sa dibdib ko..para akong lalagnatin..nasusuka ko minsan tapos nanlalamig ang pawis ko. Then, I'll end up losing that guy.

But still, at the end of the day...I feel good pa rin kasi iniisip ko wala ng asungot...di ako nagkasala kay REJA ang whatsoever.

Pero naisip ko...isn't it unfair for me? Para kasing masyado akong nagdadamot sa sarili ko. You know what, I have done so many things para lang di ako malink kung kani-kanino. I don't accept friendship from anyone and I even lead myself to my worst appearance so that no one would like me,,,and I think it's effective..in some ways.

I'm not beautiful...and now, I made myself more ugly than ever! See how it affected me??

Emotions.Physical Attributes.My social life.

IT'S ALL RUINED!

chat.chat.

akii : wui

lady kyu : oi

akii : musta

lady kyu : ok lang buhay p naman..kaw??

akii : ako rin buhay din

tingnan mo pic ko id sa f---

hahahaha

lady kyu : may bago na?

akii : wala pa e

lady kyu : oo nakita ko na yun...yun pa din ba itsura mo ngayon??

wala bang latest picture??

akii : ayaw mo ba

lady kyu : hahah...bat wala pa? di ka mabenta?

anong ayaw ko??

akii : ayaw mo na ganun pa rin itsura ko

syempre nag matured ng onti lng nmn

lady kyu : hindi naman...

di ko lang maalala mukha mo...

haha...

matangkad ka na?

akii : nyeh

lady kyu : haha..

akii : anu may bf na ba

lady kyu : wala pa...

hindi rin mabenta

akii : aw ang sarap maging single noh

lady kyu : hahaha

akii : aus ba

lady kyu : oo masarap nga talaga..

malaya..

malayang lumandi sa iba!

hahahaha!!

akii : nyeh!!! gaya gaya ka ah!!!!! hehehe

lady kyu : so nanlalandi ka rin ng iba??!!

akii : sa babae oo pero sa lalaki indi noh!!!! hehehee

lady kyu : hahaha!!!

good!!

akii : hehehe :0

toto ba yan

lady kyu : wag masyadong malandi aa..hahaha

akii : hehehe wui gift ko

lady kyu : bakit bday mo??

akii : indi mag vavalentines na eh :)

lady kyu : aa..

anong gusto mong gift??

akii : pede ng kiss hahahah!!!! joke

lady kyu : hahahaha!!aus aa...

may date ka??

akii : wla kaw

lady kyu : wala din ... friends lang.hehe..

akii : parehas lng tau eh

pa rehas lng tau

lady kyu : aa..haha..ok lang un masaya naman ee..

akii : sa bagay

shet...mga tsong...kapit kamay tayo..nakakaiyak to..!!

MARRIAGE

When I got home that night as my wife served dinner, I held her hand and said, I've got something to tell you. She sat down and ate quietly. Again I observed the hurt in her eyes.

Suddenly I didn't know how to open my mouth. But I had to let her know what I was thinking. I want a divorce.. I raised the topic calmly.

She didn't seem to be annoyed by my words, instead she asked me softly, why?

I avoided her question. This made her angry. She threw away the chopsticks and shouted at me, you are not a man! That night, we didn't talk to each other. She was weeping. I knew she wanted to find out what had happened to our marriage. But I could hardly give her a satisfactory answer; she had lost my heart to Dew. I didn't love her anymore. I just pitied her!

With a deep sense of guilt, I drafted a divorce agreement which stated that she could own our house, our car, and 30% stake of my company.

She glanced at it and then tore it into pieces. The woman who had spent ten years of her life with me had become a stranger. I felt sorry for her wasted time, resources and energy but I could not take back what I had said for I loved Dew so dearly. Finally she cried loudly in front of me, which was what I had expected to see. To me her cry was actually a kind of release. The idea of divorce which had obsessed me for several weeks seemed to be firmer and clearer now.

The next day, I came back home very late and found her writing something at the table. I didn't have supper but went straight to sleep and fell asleep very fast because I was tired after an eventful day with Dew.

When I woke up, she was still there at the table writing. I just did not care so I turned over and was asleep again.

In the morning she presented her divorce conditions: she didn't want anything from me, but needed a month's notice before the divorce.
She requested that in that one month we both struggle to live as normal a life as possible. Her reasons were simple: our son had his exams in a month's time and she didn't want to disrupt him with our broken marriage.

This was agreeable to me. But she had something more, she asked me to recall how I had carried her into out bridal room on our wedding day.

She requested that everyday for the month's duration I carry her out of our bedroom to the front door ever morning.. I thought she was going crazy. Just to make our last days together bearable I accepted her odd request.

I told Dew about my wife's divorce conditions.. . She laughed loudly and thought it was absurd. No matter what tricks she applies, she has to face the divorce, she said scornfully..

My wife and I hadn't had any body contact since my divorce intention was explicitly expressed. So when I carried her out on the first day, we both appeared clumsy. Our son clapped behind us, daddy is holding mummy in his arms. His words brought me a sense of pain. From the bedroom to the sitting room, then to the door, I walked over ten meters with her in my arms. She closed her eyes and said softly; don't tell our son about the divorce. I nodded, feeling somewhat upset. I put her down outside the door. She went to wait for the bus to work. I drove alone to the office.

On the second day, both of us acted much more easily. She leaned on my chest. I could smell the fragrance of her blouse. I realized that I hadn't looked at this woman carefully for a long time.. I realized she was not young any more. There were fine wrinkles on her face, her hair was graying! Our marriage had taken its toll on her. For a minute I wondered what I had done to her.

On the fourth day, when I lifted her up, I felt a sense of intimacy returning. This was the woman who had given ten years of her life to me.

On the fifth and sixth day, I realized that our sense of intimacy was growing again. I didn't tell Dew about this. It became easier to carry her as the month slipped by. Perhaps the everyday workout made me stronger.

She was choosing what to wear one morning. She tried on quite a few dresses but could not find a suitable one. Then she sighed, all my dresses have grown bigger. I suddenly realized that she had grown so thin, that was the reason why I could carry her more easily.

Suddenly it hit me... she had buried so much pain and bitterness in her heart. Subconsciously I reached out and touched her head.

Our son came in at the moment and said, Dad, it's time to carry mum out. To him, seeing his father carrying his mother out had become an essential part of his life. My wife gestured to our son to come closer and hugged him tightly. I turned my face away because I was afraid I might change my mind at this last minute. I then held her in my arms, walking from the bedroom, through the sitting room, to the hallway. Her hand surrounded my neck softly and naturally. I held her body tightly; it was just like our wedding day.

But her much lighter weight made me sad. On the last day, when I held her in my arms I could hardly move a step. Our son had gone to school. I held her tightly and said, I hadn't noticed that our life lacked intimacy.

I drove to office.... jumped out of the car swiftly without locking the door. I was afraid any delay would make me change my mind...I walked upstairs. Dew opened the door and I said to her, Sorry, Dew, I do not want the divorce anymore.

She looked at me, astonished, and then touched my forehead.. Do you have a fever? She said. I moved her hand off my head. Sorry, Dew, I said, I won't divorce. My marriage life was boring probably because she and I didn't value the details of our lives, not because we didn't love each other any more. Now I realize that since I carried her into my home on our wedding day I am supposed to hold her until death do us apart.

Dew seemed to suddenly wake up. She gave me a loud slap and then slammed the door and burst into tears. I walked downstairs and drove away.

At the floral shop on the way, I ordered a bouquet of flowers for my wife. The salesgirl asked me what to write on the card. I smiled and wrote, I'll carry you out every morning until death do us apart.

That evening I arrived home, flowers in my hands, a smile on my face, I run up stairs, only to find my wife in the bed - dead.

The small details of your lives are what really matter in a relationship. It is not the mansion, the car, property, the money in the bank. These create an environment conducive for happiness but cannot give happiness in themselves. So find time to be your spouse's friend and do those little things for each other that build intimacy. Do have a real happy marriage!

If you don't share this, nothing will happen to you.

If you do, you just might save a marriage.


Many of life's failures are people who did not realize how close they were to success when they gave up.

A CHRIST-CENTERED MARRIAGE IS A MARRIAGE THAT IS SURE TO LAST A LIFETIME.

Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder. Matthew 19:6

ehemm...

Antok na ko kaya babye na...tagal ko ng nagko-computer..baka di ko na to magamit bukas...hahahaha!!

Hirap ng walang pera.

May gusto kasi akong libro na di ko mabili..pag-iipunan ko na lang.

Naiyak ako sa jeep kanina sa di ko malamang dahilan.
Ewan ko ba, nitong mga nakaraang araw nadedepress ako ng walang dahilan.

Di pa ako inaantok.
Pero kakasabi ko lang sa taas na inaantok na ko..ano ba talaga??

May kung anong di ko malaman akong nararamdaman sa puso ko.
Namimiss ko na kasi si...hmm..sana magka-chat uli kami..

Nakakamiss ang may lovelife.
Kasi naman namimiss ko ang nag-iisang gusto kong lovelife na wala na ngayon saken..

Nakakainis ang mga taong naging bahagi ng aking nakaraan.
Mga plastik kasi..pero at least ngayon na-sort out ko na sila..kung sino ang mapagkakatiwalaan at kung sino ang mga traydor...

Ang sarap mabuhay.
Kahit na unfair ang mundo.

Isang Makulay at Magandang Gabi sa Ating Lahat!

(ay, haha,, mornyt na pala!! GOOD MORNYT!)

frustrated.

haizt!!!watta very bad feeling!!!!!!!

hindi ko alam kung ano tong nararamdaman ko...naiinis ako, nagagalit...ewan!!!

andami ko kasing nalaman ee..

1.) na-tag ako sa facebook sa isang walang kwentang litrato. kuha ito ng isang napakasamang bangungot sa buhay ko. syempre, nag-comment ang iba pang na-tag doon. nabasa ko ang komento ni bratinella, at tupang ina naman, sabi niya, alam na niya kung sino ang nagsabi ng stuff about kay matandang hukluban...!!!hai nako!! daming alam...!!

2.) sa Baguio nag-ft ang mga kambing. bwiset.

3.) basta badtrip tong araw na to!!!

best ka jan patayin kita ee!!!!

hai nako!! nakakainis! kani-kanina lang..nagbukas ako ng fs..(nagbabakasakaling may nakakaalala pa sakin dun, sa kasamaang palad, wala..!!)

ayun, edi chorva chorva lang..tapos naisip kong buksan yung profile ng kapatid ni cookie monster. nakita ko dun yung mga pic niya at nakakatawa ang mga itsura niya lalo na nung grad niya nung 4th year. after nun binuksan ko na din yung profile ni cookie monster. hai nako, hindi na ko magpapaligoy-ligoy pa, nabasa ko ang mga tupang inang comment sa kanya nung hinayupak na ewan ko kung sino ba yun..nakakapikon...ambisyosa..bwiset..hahaha..joke lang. grabe mag-react no..hindi, wala naman sakin yun..sus..wala naman akong pakialam kay cookie monster ee..ang ginawa ko lang naman e pinuno ko ng comment ko yung profile niya...hahaha...kainis kasi..hmp.

ayun lang,, shet, lalong sumakit ulo ko aa..tutulog na nga ko!hmp!

goodnight!!!!!!!!!!!!!!!

i'm sick..huhu.. :'(

hai nako..ang sakit pa din ng ulo ko..tapos ngayon nahawa pa pati likod ng leg ko tsaka mga braso..haizt...

ansama talaga ng pakiramdam ko...ewan ko ba..

pero infairness,, eto pa rin me..nag iinternet pa din!!

ayun o, wala akong magawa sa ngayon..iniintay ko lang matapos ang pagtatanim ko sa farmville..

ano ba yan..nadedepress nanaman ako..sa di malamang dahilan..aa..nadedepress ako kasi wala nanaman akong friends...siguro kailangan ko munang bumili ulit ng kaibigan.,..kaso pinag-iipunan ko pa yung pangarap kong kaibigan ee...apat sila..500 isa...hmp!kaya kong pag ipunan yun!hahahaha!!

indecent proposal...

actually hindi ko talaga alam ibig sabihin nung title..naririnig ko lang yan sa mga bakla ee...wala lang....parang ang sarap lang i-title.

anyways...

nagkachat nanaman uli kami ni akii...hahaha...ayos sa code name aa..una muna si gerryl look alike..e tinatamad akong makipagchat sa kanya kaya di magana ang sagot ko..eto nga o..(pumunta sa facebook at tiningnan..)

ay, wala na pala..hahaha..

yun nga..

tapos si akii na..

ito naman ang napag-usapan namin..

akii : ehem musta na

lady kyu 9:44pm : ok naman

ikw msta naman??

akii 9:44pm : may bago ako

lady kyu 9:44pm : bagong??

emoticons??

hahaha..

akii : Uo

lady kyu 9:45pm : di nga??

akii : e2 (^^^)

lady kyu : joke ko lang yon

akii : (^^^)

yan oh

lady kyu : hindi naman bago yan e

ginwa mo na yan noon

akii : bkt

lady kyu : hahaha..

bagong ano nga??

akii : un nga

gusto gf

bago

lady kyu : ok

ok

ano??

akii : hahahha

wala na kayo nung gf mo??

akii : bagong gf gusto mo sabi ko para sakin

lady kyu : wait lang slow ako ee..

akii : ayaw mo ata e!!!! di pa ksi ligal

lady kyu : haha..

gusto mo ng bagong gf?

ano ba??

diba meron ka ngayon??

akii : uo

wala na nga kmi e!!!

lady kyu : aa..

akii : nahuli ni mader

lady kyu : kelan pa??

akii : kaw meron na ba

lady kyu : sino ikaw??
di ka pa pde??

hahahaha...

ako??

wala na...

hahaha...

akii : di

kaw meron ka ng bf

sabi ko\

lady kyu : wala nga

akii : ?

no time for lovelife

lady kyu : hindi naman sa ganun..

haha...

akii : studys ba muna

lady kyu : di legal yung sa gf mo??

hindi no...

akii : uo

nahuli siya ng mader nya

lady kyu : aa...

aa..

wawa aman..

kaw kasi e.

bad!

hahaha...

ganu kayo katagal??

akii : 3 months

hehehe

lady kyu : aa...

mahal mo ba??

akii : sayng nga e!!! gusto mo ikaw na lng hehehe

lady kyu : hahaha...

baliw ka nanaman!

+-+

after nyan bigla ba namang nag-sign out??!! bastos na bata...hahaha..hay nako...hindi ko naman sineseryoso yung sinabi niya..actually natatawa pa nga ako...hahaha,,baliw na bata..mga lalaki talaga oo!! buti na lang hindi ako yung tipong tulad ni Malno na desperada..hahaha..kung ganun ako malamang sa malamang nagfi-feeling ako ngayon dito..hahahaha!

pero salamat na rin sa time ni akii..may na-realize kasi ako...oo nga no..wala pa kong boyfriend. ilang weeks na lang..isang taon na kong single..and I love it!!haha!!

pero naisip ko rin..hindi ba parang tanga na ko?? kasi kaya single pa din ako kasi feeling kosi Yen pa rin..I mean..ewan ko. basta. pag may nakaka-M.U ako feeling ko nagtataksil ako sa kanya..pero last Friday nagka-usap na rin kami ng mas matino at nag-close na ang lahat..so..malaya na ko..

wala lang..siguro dapat na din akong mag-entertain ng bago.,..matagal na rin ee..tsaka bata pa ko para ikulong ang sarili ko sa isang tao..pero ewan ko..naiisip ko pa din siya e..but if ever meron..why not diba..basta ba mapera at maipagmamalaki...hahahaha!!

ayun o! baliw nanaman ako..pero salamat na rin kay akii..ngayon may bago nanaman akong topic sa prayer journal ko.. (sosyal! 150 pesos bili ko dun..yung commemorative collection..yung kay Cory Aquino...naks talaga!!hahahaha!!)

stressed.

hay nako...grabe naman tong araw na to..ewan ko ba pero parang pagod na pagod ako...nagsanib-pwersa ata lahat ng pagod ko nitong linggong to ee..

nakakainis kasi matagal pa kong makakapag-rest..sa Sunday pa..sino ba kasing nagpauso ng pasok sa araw ng Sabado??!!badtrip a!

ayun o..sa totoo lang, napipikit pikit na ko dito sa antok..matutulog na nga ee..napapost lang saglit..na-miss ko ee..

hay, try ko ng maging active ulit...

sana mahaba tulog ko...kelan kaya ako makakatulog ng 24 hours straight tapos paggising ko di na ko pagod at antok??

ASA PA KO!!!

hahahaha!

ok lang..naisip ko rin na maganda ng gising kasi nakikita ko ang mga gusto at di ko gustong makita, nagagawa ko ang mga gusto at di ko gustong gawin, at higit sa lahat...WALA LANG..MASARAP LANG MABUHAY...!!

shet, malapit na Valentines..ANO NAMAN???!!

hahahaha!!


cge na gud nyt na,,...niaantok na talaga ko..sana magising ako tomorrow..kung hindi man.,...


I MAY REST IN PEACE!!

(tae kinilabutan ako dun a!!)

si neneng.

..butil-butil ang pawis ni neneng habang papasok sa isang maliit kwarto. ang kwartong ito ay sapat na para sa 2 hanggang 3 tao kung nakatayo, 2 para sa nakabaluktot. kinakabahan siya habang unti unting natatanaw sa unti-unti rin niyang pagpinid ng pinto ang isang haring naghihintay sa kanyang pagdating. pagkakita pa lamang niya rito'y alam na niya ang kanyang gagawin. walang sali-salita, walang anumang utos na maririnig mula sa hari, hinubad niya ang kanyang salawal, at agad siyang pumwesto sa kanya, pwestong handang handa na para sa isang bakbakan. kinakabahan si neneng. ang malalamig na pawis ay marahang dumadaloy sa kanyang katawan. ang init ng katawan niya'y sabay ding umeeksena. nag-umpisa na ang palabas. sa reaksyon ng mukha ni neneng habang ginagawa ang kanyang tungkulin ay mababakas ang matinding kahirapan. napapakagat pa siya sa kanyang mga labi habang medyo napapapikit. nakagagawa na rin siya ng kakaibang tunog na di niya mapigil dahil sa di malamang nadarama mula sa loob. medyo napapaluha pa siya sa hirap. "kaunti na lang..malapit na.." sa isip niya. makaraan ang isang mabilisang aksyon, maya-maya lang ay inilabas na ang nagpapahirap sa kanya. sa wakas, biglang umaliwalas ang mukha ni neneng. ang mga pawis ay nananatili sa kanyang mukha, pagod man ang dalaga, maaaninag sa kanyang mukha ang labis na kaligayahan. nakaraos na rin siya. nadama niya ang labis na sarap matapos niyang sandaling matikman ang hirap at sakit ng pagtae. bukas muli siyang babalik sa kwartong maliit na kung tawagin ay banyo...kung saan siya hinihintay ng haring inidoro.


-wakas-

kayo na bahalang mag-isip kung kaya ko bang gawin to o hindi..

My Christmas and New Year Experience

The hustle and bustle of the day can't stop me from shopping
At nighttime, the children's carols keep me remembering
Early in the morning I wake up wholeheartedly
Oh! Christmas is now coming!

The cold and sweet breeze of the yuletide season marks the start
Of the mountain of gifts and nourishments made
And the sparkling lights and the Christmas tree
With my whole family celebrating the savior's day

Then after His birth now follows an end
An adjournment welcomed in the happiest ways
Tables with round delectable foods
With no fireworks but with showering coins and ear-splitting music

The days of years have gone so fast
But I'll never forget how it made me this like
And now a new year comes
A new beginning, a new self, a new I



+++

Tula ito na ginawa ko kagabi sa jeep habang nakikipagkwentuhan kay Ate Shell sa may Alabang. Sinave ko lang yan sa drafts sa aking cell phone. Pagdating sa bahay, tinype ko ito at pinaprint naman sa school na para hindi malukot dahil sa haba ng aking biyahe.

Pagdating sa classroom, kaming mga pumasok sa klase ay binasa ito isa-isa sa harap. Proud na proud pa ko kasi nga di ako tumulad sa 'iba' na copy-paste lang ang mga tula.

Noong naglalakad pa kami mula sa computer shop na pinanggalingan namin, bali, apat kaming magkakasama nun..si Taray Queen, ako, si Cheater Tolerator pati si Ampon Pala, binati namin ang isa't isa dahil di nga kami nanduga. Tapos nung nakaupo na kami sa room, si Taray Queen binasa yung tula ko, for the 2nd time around once more, tinanong niya ako kung ako ang gumawa ng tula sa itaas (kung tanga ka basahin mo ulit...oi, di niya babasahin yan!di siya tanga!). Syempre sabi ko oo, e ako naman talaga e. Binasa ko din sabay isip kung ano bang problema sa ginawa kong tula.

Maya-maya, pinasa na namin tapos isa-isa ng pinagtatawag ng Prof. namin ang mga may-akda ng kani-kanilang mga tula. Naasar pa nga ako sa isa naming kaklase ee..si Upuan..pano, siya lang sa aming lahat ang gumawa ng 2 letcheng tula, e poocha ewan ko ba kung anong instruction ang napakinggan nun..sabi ba naman niya, ang pinapagawa daw kasi sa amin, 1 tungkol sa ginawa noong Christmas at New Year at isa namang na-experience...e anak ng supot, isang tula pa nga lang hirap na hirap ka ng gawin 30 minutes bago dumating yung prof. 2 pa kaya?? Tsaka halos pareho lang naman ang masasabi mo sa dalawa...e yun nga, kaming lahat na natira bukod sa nag-iisang tanga, ang pagkakaintindi at pagkakarinig sa instruction, sa IISANG tula, nakalagay ang ginawa at experiences noong Christmas at New Year. Aba, ito hindi ka pa maniniwala, ang prof ko na graduate sa Pamantasan ng California, at ngayo'y nagte-take ng kanyang Doctoral (tama ba Doctoral? naku sana di ito mabasa ng prof ko,..pagtatawanan ako nung baklang yun) ay pinanigan ang nag-iisang Upuan na yun kesa sa aming napakarami na pare-pareho ang gawa bukod sa kaming lahat ay nahahati sa dalawang kategorya (ang gumawa ng orihinal o copy-paste lang, tapos bilang sub-category, kung nagsasabi ng totoo o hindi. xD).

Hay, nako talaga....

Tapos ako na ang tinawag. Abot noo pa ang ngiti ko sa sobrang tuwa na babasahin ko na sa harap ng mga unggoy ang aking gawa, ang pinaghirapan at pinagpawisan pati pinagpuyatan ko noong gabing nagdaan. Tapos...biglang...naputol pa ang aking performance dahil kinailangang mauna muna ang hinayupak na si Bad Breath dahil kuno may sayaw pa siya and whatsoever. Ok lang.

Pagkatapos niya, oras na para ako'y magpakitang gilas. Totoo na ito, wala ng atrasan pa. Sa sobrang saya ko, nakalimutan ko pang banggitin ang title. Kaya kinailangan kong ipahiya ang sarili ko, pinutol ko bigla ang aking linya sabay sabi ng "joke!". Ayan, inulit ko, tapos sinabi ang title. Bago pala ako nag-umpisa, tinanong niya ako kung ako ang may gawa ng aking tula. Lahat kasi kami tinanong, sabi niya maging honest kami sa kanya. May ilang umamin, may ilang hindi. Wala akong pakialam sa kanila, ang mahalaga naging tapat ako at wala akong dapat ikahiya sa ginawa ko.

Ang aking tuwa ay unti unting napapalitan ng kalungkutan, pero hindi ko ito pinahalata bagamat ang aking ngiti ay inaamin kong nabawasan. Bakit? Dahil napapataas ang kanyang kilay sa ilang mga salitang binitawan ko, at sa bawat salitang ito, may kung anong gesture siya na nagpapahiwatig na ang aking ginawa ay sa tingin niya'y nagpapatunay na ang tula ay di akin. ito ang mga salitang kanyang napuna:

nourishments

adjournment

Ayan lang ang naaalala ko kasi hindi ko na siya nagagawa pang tingnan pagkatapos kong makita ang kanyang bawat reaksyon. Sayang, buong galing ko pa namang dineliver ang tula. Sa bawat pag-glance ko sa audience, shet, ibang iba dating. Kaso, mapait talaga ang kapalaran ng mga tulad kong di kagandahan. Ayun, di man lang ako pinanood ng maayos nung prof kong bakla. Daldal siya ng daldal kung kani-kanino habang nagpe-perform ako. Ganun ba ang isang professional??

Tapos yun, tanungan portion na..hindi ko na ita-type yung mga tinanong kasi nakakatamad...hay, kainis talaga.

Tapos, there is this girl na maganda lang naman dahil maputi siya..and she's none other than...Ms. Betty Boobs. Naiinis ako sa kanya since first sem with no particular reason. I just don't feel her. There's something about her that makes me feel annoyed. (ayan napapa-english na ko asar talaga!) Ayun nga, alam mo yun, ginaya niya ang pagdedeliver ko ng tula, yung gestures ko, everything! And you know what, titig na titig sa kanya ang bakla, and he-she praised her as if she's the best in all the world. Kaasar talaga as in. And when he-she asked her if it's an original composition of hers, aba, nagpacute pa nung sinabing oo. E nakita ko yun sa computer shop nung nagpa-print kami ee, ngarag na ngarag..di malaman kung ano bang gagawin para i-revise ang nakitang tula sa Internet. Kainis.

Well, ayun, napaluha lang naman ako the moment my butt touched the chair. Naiinis kasi ako. Sabi kasi ni Ding, nahahalata niya daw sa words na ginamit kung orig o hindi. Yes he's right..but also wrong. Hello, siya lang ba ang pwedeng gumamit ng ibang salita bukod sa mga usual na ginagamit? Sabi niya kasi yung mga words daw na ginamit ko hindi daw ginagamit at maiisip ng isang estudyante. Ha????????????? Gago ba siya????!!!! E hindi naman malalim yung mga ginamit kong salita e..palibhasa kasi siya, masyadong bilib sa sarili, feeling niya siya na pinakamagaling sa mundo. KAASAR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

hinding hindi ko malilimutan at palalampasin ang insidenteng ito. Sayang, hinahangaan ko pa naman siya,, tapos yun pala sa mga simpleng bagay hindi niya napapairal ang pagiging mautak at propesyunal niya. Ha! Sabihin na niyang marami na siyang maipagmamalaki at ako wala pa...so what? May utak nga siya wala namang nagmamahal sa kanya..!!

12:09 AM

ayun...gising pa rin ako..sakto kakatapos lang mag-print ng sandamukal na panlagay sa mga ipamimigay namin sa Pasko. Grabe napakabuti talaga ni Lord, biruin mo nung magpiprint ako para sa project ko wala, di ko nagamit. Tapos kani-kanina lang namomroblema ako kung paanong gagawin ko bukas kasi wala namang internet shop na bukas ng alas-5 ng umaga. Parang yung pag-aalala ko lang kung paano ako bibili ng bagong ink. Pero astig, alam niyo bang nakapag-print ako ngayon ng (binilang muna ang mga kopya..) ..ng 28 pages!!lahat clear copy!! astig!!

alam mo yun, Life's unfair but GOD is GOOD!!

buti na lang. matutuwa nito bukas si Papa. kahit late na akong magpapahinga ok na ok naman. Di pa naman ako niaantok e.

Kaso, goodluck sa akin bukas sa exam namin sa values. wala pa naman akong kaalam alam doon. sana tulungan ako ulit ni Lord.

Lord, I love YOU so much!

Happy Birthday!c:

kami lang ni Papa dito sa bahay kasi yung Mama at kapatid ko nasa kabila naming bahay (naks!). Magsisimba kasi ako mamaya lang..tapos si Papa mamamalengke so sabay kami. Shet makikita ko nanaman si Phil, sabi kasi ni Mama sa Almanza ako magsimba para bumili ng puto bungbong kay Lola. Kahit na mas gwapo si Matthew kay Phil mas type ko pa din yung huli kasi basta mas malakas ang dating niya para sa akin.

typing maniac

yo! hahaha!! sinubukan ko lang yung typing maniac na nakita kong nilalaro ng isang school mate sa internet shop sa Munti. ayos, nakakapressure siya infiarness. nagkamali pa nga ako kanina kasi ang sinearch ko typing master.haha. tinamad din ako after 3 tries. una kong rank 72-mammoth, taz naging 52-homo sapiens taz last naging 48-homo sapiens. ok na rin.c:

1 hour late ang oras sa fone ko bakit??

hayun o! Good Morning nga pala..

Kanina ang sarap ng tulog ko tapos naramdaman ko biglang bumukas ang mata ko. At well, maaga pa nun kasi naririnig ko pang nasa baba ang kapatid ko. Maya-maya may umakyat, kaatid ko. ginising ba naman ako sabi baba na daw ako. Eh diba gising na ko pero di niya ako kita kasi nasa taas ang kama ko (sosyal kami eh double deck!). Tapos sabi ko, "Bakit kailangan pa kong gumising?" Sabi niya, "Kasi aalis na kami." Sabi ko, "Ano ngayon?" Sabi niya, "Isara mo ang gate." Grabe magsasara lang pala gigisingin pa ko eh dati pag gusto kong magpagising di nila ako ginigising at sila na mismo ang nagla-lock ng gate. Sumakit bigla ulo ko nung bumangon ako. Biglaan kasi e. Pagbaba ko nakapikit pa ako kahit nakapaghilamos na ako. Umalis na din sila agad. Ako naman akyat agad tapos natulog ako uli. Pagtingin ko sa oras sa cell phone ko past 7 pa lang. Sabi ko ang aga pa. Tapos konting higa pa. Maya maya bumangon na ko mga 7:30 sa oras sa cell phone ko nun. Agad kong binuksan ang computer, tulad ng lagi, ni hindi pa ako naghihilamos. Malamang kasi kanina ko pa ginawa yun at kung dito ka sa bahay namin nakatira e siguradong tatamarin ka ng gawin yun dahil bababa ka pa sa kakaiba naming hagdan.

Pagbukas ko ng computer ang dami kopang plano. Kasi nga ang aga pa kaya maglalaro muna ako ng bonggang bongga. Kaso may nangyari. Laking gulat ko ng makita kong ang oras sa computer ko ay 8:38 na! Naalala kong kagabi hinulaan ko ang oras sa phone ko kasi nagpalit ako ng sim. Kaya walang dudang tama ang nasa computer. Tae. Sira plano ko a.

Well, wala na kong magagawa, ganun talaga. Eto laro-laro. Bumaba ako saglit kanina para "i-comfort" ang sarili ko. Tapos nun nakita kong may note si Mama sa table. Binigyan niya ako ng pambayad sa school at pambili ng pentel na pinapabili ni Papa kahapon na di ko binili dahil wala naman silang binigay na pera. Ayun, naisip ko lang na buti naman nakaramdam siya dahil wala talaga akong balak na bumili ng di nila ako binibigyan ng pera. Naku, sawa na ako sa kanila.

tired.afraid.sad.

Grabe. Isang napakatinding Physical and Emotional Stress night para sa ating lahat.

Ayoko mang magwakas ang araw ko sa ganitong paraan e wala naman akong magagawa kasi ganito talaga e.

tired.

Pagod ako. Una, kulang ako sa tulog (kahit na maaga akong natulog kagabi..mga 12 md). Pangalawa, sa biyahe, back and fort. Tapos sa school. Ang init tapos nakakaasar pa kasi ang haba ng vacant wala namang maayos na pahingahan sa school.Sobrang sakit ng ulo ko mula pa kanina at antok na antok na ako.

afraid.

Natatakot ako. Ilang sandali na lang kasi darating na sila Mama, Papa at kapatid ko. Pagdating nila panigurado galit pa rin si Mama dahil ng kahapon. Katulad kaninang umaga, Pinagalitan niya agad ako tapos puro siya dabog. Nakakainis kasi ang aga-aga ganun siya. Buti na lang di ako gaanong minalas bagamat nung umaga medyo di talaga maganda na ang simula ng araw ko kahit sa school. bumawi naman ako ng kaunti nung hapon. Di ko na lang inisip yung mga nangyayari para di ako Badtrip.(ayan na dumating na sila.)

sad.

nakakalungkot kasi kanina sa values yung topic namin about sa family. Proud na proud pa akong nagkwento tungkol sa family ko pero deep inside nako. tapos nilagay ko pa dun sa sinagutan kong papel na mahalaga ang aking pamilya dahil sila ang dahilan kung bakit nais ko pang mabuhay sa mundo. taliwas ito sa mga pahayag ko kahapon.

"memories"

Kanina, nagmomoment ako sa jeep habang papunta ako ng school.
Naalala ko kasi noong elementary..malandi ako. Kunwari pa kong tinatanggalan ng lisa ang crush kong wala namang lisa (tawagin na lang natin siya sa nickname na bestfriend ni boyfriend).
ayun nga edi nag-daydream lang naman ako sa jeep..tapos naalala ko habang hinahaplos ko yung ulo niya..I mean yung buhok niya..tapos nakayuko siya sa desk yung nagna-nap. nakatulog siya tapos inantok din ako (malandi ako ee) tapos ayun nakatulog kami pareho..magkatabi.. yihee!!
kinikilig ako!! nakaupo kami nun sa separate na upuan pero as in close taz tulog kami pareho yung ulo namin nasa desk.

tapos kanina nung nasa may mga puno kami nakatambay kami nina Ate Jean, Juliet at ako kasi ba naman 1 1/2 hours ang vacant namin..nanunood ako ng mga educ students na naglalaro ng volleyball sa quadrangle (education week ata samen ngayon e) tapos naalala ko nung last time na naglaro ako ng volleyball nung highschool. as in last talaga yun. kalaro ko nun sina ..aa...basta. di ko na maalala. ang naaalala ko lang sina Boom na Boom, Basyo, Utangera, si Lady no Butt, bsta sila sila..grabe ang saya ko nung gabing yun..kahit na di na namin makita ang bola tuloy pa rin. syempre huli na ee,, gagraduate na kami ilang araw matapos nun.

nakakalungkot na masaya na nakakatawa minsan na nakakaiyak. Mixed emotions talaga pag naaalala mo yung mga memories mo kasama ang mga natatanging tao sa buhay mo. alam mo yun. ang sarap na hindi. Masarap balikan kasi masaya, hindi kasi alam mong walang pag-asa. hay, ganun lang talaga ang buhay.

Kaya nga nung high school talagang nag-ipon ako ng memories. Siguro ang pagsisisihan ko..college life kasi ang dami kong nasayang na panahon ngayon. Pero ayos lang. First year pa lang ako, marami pang mangyayari. Pwede ko pang baguhin.

:)

Welcome to me..

hay..salamat naman!! sa wakas!! after 1 week nagamit ko na uli tong computer ko.

grabe!!

daming nangyari..November na nga e di ko pa nakukwento..

hay, namiz ko to..

sayang di ako nakapanood ngayon ng Survivor Philippines Palau at Shining Inheritance..

ampogi pa naman ni Francis tsaka nakakakilig na si Juan!!

ok lang..kaso bukas hindi ko din mapapanood kasi andun ako kapiling ni JJ ko!!!OMG!!

hahaha!!

haizt..sana maganda ang araw ko bukas..matuloy kaya ang balak namin?

sana din..di nakakadismaya ang grades ko!!huhuhu!!

kinakabahan ako..GOD, Help Me!!!

good night na..tomorrow na lang ulit..

facebook

hay nako..ayun, laro-laro..sabi na e magha-hang nanaman tong pc ko sa cafe world ee..amp!

wait!!!!!!!!!1

hay, buti na lang nag-log in uli ako..may pledge pala ako..kanina ko pa iniisip to ee..

simula ngayon magpe-pledge na ko..ito yung una..

kung sasabihin niyong gagawin ko pa din to kasi madali lang naman mag-post dito at wala namang nakakita saken,

sabi ni Papa Jack, pag nag-promise ka na, pag ginawa mo na ulit, may babagabag na sayo kasi may binitawan ka ng words..at naniniwala ako dun.

ok..

my first pledge:

DI NA KO MAGMUMURA.

nasimulan ko na siya kanina, medyo mahirap pero kaya naman. napansin ko lang na sanay na sanay na pala ako magmura kasi parang every sentence na lang ako nagpipigil.

Please pray for me..help me pray for my change..sabi nga ni Obing..for the better.

good night!

ilocano..

anu ba yan si Papa Jack! (salawahan ako pasensya na.) di maintindihan ang pinagsasasabi!

naalala ko, si -----, Ilocano sila..hay..naaalala pa niya kaya ako??

sana hindi. joke!

WSU

tapos na ang Wanted Sweetheart,, andito pa din ako..at ang mga kalat ko..

amp!

nagko-confess na ko e nabura naman! tapos di pa effective ang undo. baka ayaw lang ipaalam ang experience ko..haha. sige, bye na nga. tulog na ko. tomorrow na ulet!

hamburdey!

happy birthday Papa Gio!!