charger ko!!!!!!!!!!

NAKAKAASAR YUNG KUYA KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SIRA NA YUNG CHARGER KO!!!!!!!!!!!!!!!!
E SIYA LANG NAMAN HUMIRAM NON!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
NAKAKAINIS TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
AYAW PA NYANG AMININ NA NASIRA NIYA O BKA NAMAN PINALITAN NIYA YUN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SABI NA EE..MAY KUTOB AKO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
FEELING KO SA PAGIGING MABUTI KONG TAO MAY MANGYAYARING DI MAGANDA SA AKIN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SHET!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
LIFE'S UNFAIR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
NAGING MAPAGBIGAY NA NGA AKO NASIRAAN PA AKO NG GAMIT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
BUTI NA LANG DI MASYADONG LOBAT YUNG PHONE KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
PERO PANO NA BUKAS??????????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
NAKAKAINIS TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
AT MUKHANG WALA PANG BALAK PALITAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ASAR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
PANU NA TO????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
WALA AKONG CHARGER BUKAS??????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
KAINIS TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
BWISET!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
WALA PA NAMAN AKONG PERA PAMBILI NG BAGO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SIRA PA PATI YUN HEADSET KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
POW** TALAGA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
AYOKO NA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ASAR NA ASAR NA TALAGA KO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

panggabi lang siya ee..

Hay nako..si Witch Robbie...!! Gabi na siya pumunta dito..kanina mga 9:00 siguro yun..alanganing oras ba naman! akala ko kung ano namang gagawin..namimiss lang pala ako..XD

Ayun, naappreciate ko naman ang effort niya...kasama niya ang kanyang mas nakababatang kapatid. nagka-kwentuhan lang kami sandali.

Wala lang...kasi gabi na diba..di ako prepared!haha...pero oks naman. naiintindihan ko..monster siya e..panggabi lang.hahahahahaha!!

T_T

Wala lang..naiyak lang ako..narinig ko kasi si Papa na umuubo...nalulungkot ako kasi may nararamdaman siyang di maganda...nagigising siya bigla sa gitna ng pagtulog niya dahil minsan inaatake siya ng hika niya..nahihirapan siya..

ayoko ng ganun si Papa, si Mama o si Sam..ayoko ng may nagkakasakit sa aming pamilya..

God, pagalingin Mo na po si Papa..mahal na mahal ko po siya...

paano ba'ng gagawin ko??

Nakakainis naman ang facebook..kasi binuksan ko yung sa kapatid ko..tapos yun ayaw ng ma-log out..nawawala yung log out na dapat kong i-click..kainis..sayang yung tinanim ko sa farmville kanina pa dapat yun...pero ok lang..ok na nga lang..haizt!

kakatamad!!!

Ewan ko ba wala ako sa mood ngayon..may maganda pa naman akong post sana..kainis kasi...parang tanga ako...pag masipag mag-isip ang utak ko saka naman tinatamad ang kamay ko..partida magtatype na lang aa...haizt..ewan! pati nga mag-facebook? grabe tamad na tamad ako..nakakainis kasing isipin na may pasok bukas..haizt..hay nako talaga.!!!

good night na nga. hay nako, ang bad ko pala today...super lumalabas na si ako..as in ang lakas kong manlait at mang-asar kanina..sana lang di sila napikon...please God I'm begging you!!hahahaha!!

I'm so insane.amp.

philophobia. . .

Isang taon, (nagbilang sa daliri...) at anim na buwan na rin mula ng mag-disintegrate (kahit panget basta magamit lang yung word) kami ni REJA. Matagal na kung tutuusin..pag may nagtatanong nga kung may special someone ako, proud akong sasagot na wala pero nahihiya akong sumagot sa follow-up question na bakit.Kasi hindi naman dahil walang nanliligaw saken ang dahilan...kundi dahil hanggang ngayon kinukulong ko pa rin ang sarili ko sa isang taong wala naman.

Kanina, nagkausap kami ni Ate Shell habang naglalakad palabas ng Festi. Pinuri ko siya dahil ang lakas niya..I mean, kakaiba siya dahil kahit na bago lang sila nag-break ng ex niya (one month na ata..) ok na siya..nasasaktan man siya at nag-emo..iniisip niya naman ang positive sides ng nangyari sa kanila. Sabi nga niya sa akin, "Ikaw, malay mo..pag-nainlove ka..." parang ganyan ang sinabi niya. Sa isip-isip ko.."Kung alam mo lang..isa ako sa mga taong emo-emohan kasi di matanggap ang pagkawala ni ex.."

May enemy ako (enemy = trustworthy friend) na nagtanong minsan sa akin kung kamusta na ang love life ko. Sabi ko hanggang ngayon hindi ko pa kayang makipagrelasyon sa kahit na kanino. Nag-attempt na rin naman ako..actually after nga ni REJA may naging boyfriend ako pero kasi, feeling ko tuwing nakikipag-MU ako sa iba, parang nagtataksil ako sa kanya..which is wrong ayon sa aking enemy. Hindi daw ako dapat ma-guilty dahil hindi ako ang nagtaksilkundi siya.

Si REJA, hindi ko siya malimutan. Nahihirapan talaga ako sa totoo lang. Ayoko siyang kalimutan. Hanggang ngayon kasi umaasa pa kong meron pa..kasi yun ang sabi niya...ang problema lang naman kasi hindi na pwede. Pero sabi niya sa akin pwede pa kung gugustuhin ko lang daw...ok lang sana..sa totoo lang ginawa ko na nung una..naging selfish na ko para sa aming dalawa...pero hindi ee...hindi kami o yung girl ang kawawa..kundi yung batang involve.

Sabi ng aking bsbf na si Irah, philophobic na daw ako..pero syempre di naman totoo yun...ginamit lang niya yun para exaggerated ang dating. Hinanap ko sa internet ang ibig sabihin nun, (pasensya na hindi ako matalino, hindi ko alam ang ibig sabihin nun) hmm..napag-alaman kong iyon pala ay fear of love or falling in love ...

(nagbabasang aminadong di niya alam: meron pala nun?
nagbabasang ayaw aminin sa sarili na hindi alam yun: sus yun lang di pa alam!
nagbabasang alam talaga: oo meron nun, congrats alam mo na...)

Hindi naman siya direktang ibig sabihin na takot kang ma-inlove sa opposite sex..kasi maraming sitwasyon ang philiphobia at applicable ito sa iba't ibang klase ng nilalang sa mundo. Isa pa, hindi talaga siya pwedeng iugnay sa akin dahil sa tingin ko hindi naman ako ganun kalala. Pero nakuha ko ang point ng mahal kong bsbf..sabi niya, natatakot akong magmahal ng iba dahil may pumipigil pa sa kin. Ako naman e, nagkakagusto pa naman sa iba, kaso pag kaharap ko na, tapos yung tipong kulang na lang talaga sagutin ko siya...nakakaramdam ako ng matinsing kaba at kung ano sa dibdib ko..para akong lalagnatin..nasusuka ko minsan tapos nanlalamig ang pawis ko. Then, I'll end up losing that guy.

But still, at the end of the day...I feel good pa rin kasi iniisip ko wala ng asungot...di ako nagkasala kay REJA ang whatsoever.

Pero naisip ko...isn't it unfair for me? Para kasing masyado akong nagdadamot sa sarili ko. You know what, I have done so many things para lang di ako malink kung kani-kanino. I don't accept friendship from anyone and I even lead myself to my worst appearance so that no one would like me,,,and I think it's effective..in some ways.

I'm not beautiful...and now, I made myself more ugly than ever! See how it affected me??

Emotions.Physical Attributes.My social life.

IT'S ALL RUINED!

chat.chat.

akii : wui

lady kyu : oi

akii : musta

lady kyu : ok lang buhay p naman..kaw??

akii : ako rin buhay din

tingnan mo pic ko id sa f---

hahahaha

lady kyu : may bago na?

akii : wala pa e

lady kyu : oo nakita ko na yun...yun pa din ba itsura mo ngayon??

wala bang latest picture??

akii : ayaw mo ba

lady kyu : hahah...bat wala pa? di ka mabenta?

anong ayaw ko??

akii : ayaw mo na ganun pa rin itsura ko

syempre nag matured ng onti lng nmn

lady kyu : hindi naman...

di ko lang maalala mukha mo...

haha...

matangkad ka na?

akii : nyeh

lady kyu : haha..

akii : anu may bf na ba

lady kyu : wala pa...

hindi rin mabenta

akii : aw ang sarap maging single noh

lady kyu : hahaha

akii : aus ba

lady kyu : oo masarap nga talaga..

malaya..

malayang lumandi sa iba!

hahahaha!!

akii : nyeh!!! gaya gaya ka ah!!!!! hehehe

lady kyu : so nanlalandi ka rin ng iba??!!

akii : sa babae oo pero sa lalaki indi noh!!!! hehehee

lady kyu : hahaha!!!

good!!

akii : hehehe :0

toto ba yan

lady kyu : wag masyadong malandi aa..hahaha

akii : hehehe wui gift ko

lady kyu : bakit bday mo??

akii : indi mag vavalentines na eh :)

lady kyu : aa..

anong gusto mong gift??

akii : pede ng kiss hahahah!!!! joke

lady kyu : hahahaha!!aus aa...

may date ka??

akii : wla kaw

lady kyu : wala din ... friends lang.hehe..

akii : parehas lng tau eh

pa rehas lng tau

lady kyu : aa..haha..ok lang un masaya naman ee..

akii : sa bagay

shet...mga tsong...kapit kamay tayo..nakakaiyak to..!!

MARRIAGE

When I got home that night as my wife served dinner, I held her hand and said, I've got something to tell you. She sat down and ate quietly. Again I observed the hurt in her eyes.

Suddenly I didn't know how to open my mouth. But I had to let her know what I was thinking. I want a divorce.. I raised the topic calmly.

She didn't seem to be annoyed by my words, instead she asked me softly, why?

I avoided her question. This made her angry. She threw away the chopsticks and shouted at me, you are not a man! That night, we didn't talk to each other. She was weeping. I knew she wanted to find out what had happened to our marriage. But I could hardly give her a satisfactory answer; she had lost my heart to Dew. I didn't love her anymore. I just pitied her!

With a deep sense of guilt, I drafted a divorce agreement which stated that she could own our house, our car, and 30% stake of my company.

She glanced at it and then tore it into pieces. The woman who had spent ten years of her life with me had become a stranger. I felt sorry for her wasted time, resources and energy but I could not take back what I had said for I loved Dew so dearly. Finally she cried loudly in front of me, which was what I had expected to see. To me her cry was actually a kind of release. The idea of divorce which had obsessed me for several weeks seemed to be firmer and clearer now.

The next day, I came back home very late and found her writing something at the table. I didn't have supper but went straight to sleep and fell asleep very fast because I was tired after an eventful day with Dew.

When I woke up, she was still there at the table writing. I just did not care so I turned over and was asleep again.

In the morning she presented her divorce conditions: she didn't want anything from me, but needed a month's notice before the divorce.
She requested that in that one month we both struggle to live as normal a life as possible. Her reasons were simple: our son had his exams in a month's time and she didn't want to disrupt him with our broken marriage.

This was agreeable to me. But she had something more, she asked me to recall how I had carried her into out bridal room on our wedding day.

She requested that everyday for the month's duration I carry her out of our bedroom to the front door ever morning.. I thought she was going crazy. Just to make our last days together bearable I accepted her odd request.

I told Dew about my wife's divorce conditions.. . She laughed loudly and thought it was absurd. No matter what tricks she applies, she has to face the divorce, she said scornfully..

My wife and I hadn't had any body contact since my divorce intention was explicitly expressed. So when I carried her out on the first day, we both appeared clumsy. Our son clapped behind us, daddy is holding mummy in his arms. His words brought me a sense of pain. From the bedroom to the sitting room, then to the door, I walked over ten meters with her in my arms. She closed her eyes and said softly; don't tell our son about the divorce. I nodded, feeling somewhat upset. I put her down outside the door. She went to wait for the bus to work. I drove alone to the office.

On the second day, both of us acted much more easily. She leaned on my chest. I could smell the fragrance of her blouse. I realized that I hadn't looked at this woman carefully for a long time.. I realized she was not young any more. There were fine wrinkles on her face, her hair was graying! Our marriage had taken its toll on her. For a minute I wondered what I had done to her.

On the fourth day, when I lifted her up, I felt a sense of intimacy returning. This was the woman who had given ten years of her life to me.

On the fifth and sixth day, I realized that our sense of intimacy was growing again. I didn't tell Dew about this. It became easier to carry her as the month slipped by. Perhaps the everyday workout made me stronger.

She was choosing what to wear one morning. She tried on quite a few dresses but could not find a suitable one. Then she sighed, all my dresses have grown bigger. I suddenly realized that she had grown so thin, that was the reason why I could carry her more easily.

Suddenly it hit me... she had buried so much pain and bitterness in her heart. Subconsciously I reached out and touched her head.

Our son came in at the moment and said, Dad, it's time to carry mum out. To him, seeing his father carrying his mother out had become an essential part of his life. My wife gestured to our son to come closer and hugged him tightly. I turned my face away because I was afraid I might change my mind at this last minute. I then held her in my arms, walking from the bedroom, through the sitting room, to the hallway. Her hand surrounded my neck softly and naturally. I held her body tightly; it was just like our wedding day.

But her much lighter weight made me sad. On the last day, when I held her in my arms I could hardly move a step. Our son had gone to school. I held her tightly and said, I hadn't noticed that our life lacked intimacy.

I drove to office.... jumped out of the car swiftly without locking the door. I was afraid any delay would make me change my mind...I walked upstairs. Dew opened the door and I said to her, Sorry, Dew, I do not want the divorce anymore.

She looked at me, astonished, and then touched my forehead.. Do you have a fever? She said. I moved her hand off my head. Sorry, Dew, I said, I won't divorce. My marriage life was boring probably because she and I didn't value the details of our lives, not because we didn't love each other any more. Now I realize that since I carried her into my home on our wedding day I am supposed to hold her until death do us apart.

Dew seemed to suddenly wake up. She gave me a loud slap and then slammed the door and burst into tears. I walked downstairs and drove away.

At the floral shop on the way, I ordered a bouquet of flowers for my wife. The salesgirl asked me what to write on the card. I smiled and wrote, I'll carry you out every morning until death do us apart.

That evening I arrived home, flowers in my hands, a smile on my face, I run up stairs, only to find my wife in the bed - dead.

The small details of your lives are what really matter in a relationship. It is not the mansion, the car, property, the money in the bank. These create an environment conducive for happiness but cannot give happiness in themselves. So find time to be your spouse's friend and do those little things for each other that build intimacy. Do have a real happy marriage!

If you don't share this, nothing will happen to you.

If you do, you just might save a marriage.


Many of life's failures are people who did not realize how close they were to success when they gave up.

A CHRIST-CENTERED MARRIAGE IS A MARRIAGE THAT IS SURE TO LAST A LIFETIME.

Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder. Matthew 19:6

ehemm...

Antok na ko kaya babye na...tagal ko ng nagko-computer..baka di ko na to magamit bukas...hahahaha!!

Hirap ng walang pera.

May gusto kasi akong libro na di ko mabili..pag-iipunan ko na lang.

Naiyak ako sa jeep kanina sa di ko malamang dahilan.
Ewan ko ba, nitong mga nakaraang araw nadedepress ako ng walang dahilan.

Di pa ako inaantok.
Pero kakasabi ko lang sa taas na inaantok na ko..ano ba talaga??

May kung anong di ko malaman akong nararamdaman sa puso ko.
Namimiss ko na kasi si...hmm..sana magka-chat uli kami..

Nakakamiss ang may lovelife.
Kasi naman namimiss ko ang nag-iisang gusto kong lovelife na wala na ngayon saken..

Nakakainis ang mga taong naging bahagi ng aking nakaraan.
Mga plastik kasi..pero at least ngayon na-sort out ko na sila..kung sino ang mapagkakatiwalaan at kung sino ang mga traydor...

Ang sarap mabuhay.
Kahit na unfair ang mundo.

Isang Makulay at Magandang Gabi sa Ating Lahat!

(ay, haha,, mornyt na pala!! GOOD MORNYT!)

frustrated.

haizt!!!watta very bad feeling!!!!!!!

hindi ko alam kung ano tong nararamdaman ko...naiinis ako, nagagalit...ewan!!!

andami ko kasing nalaman ee..

1.) na-tag ako sa facebook sa isang walang kwentang litrato. kuha ito ng isang napakasamang bangungot sa buhay ko. syempre, nag-comment ang iba pang na-tag doon. nabasa ko ang komento ni bratinella, at tupang ina naman, sabi niya, alam na niya kung sino ang nagsabi ng stuff about kay matandang hukluban...!!!hai nako!! daming alam...!!

2.) sa Baguio nag-ft ang mga kambing. bwiset.

3.) basta badtrip tong araw na to!!!

best ka jan patayin kita ee!!!!

hai nako!! nakakainis! kani-kanina lang..nagbukas ako ng fs..(nagbabakasakaling may nakakaalala pa sakin dun, sa kasamaang palad, wala..!!)

ayun, edi chorva chorva lang..tapos naisip kong buksan yung profile ng kapatid ni cookie monster. nakita ko dun yung mga pic niya at nakakatawa ang mga itsura niya lalo na nung grad niya nung 4th year. after nun binuksan ko na din yung profile ni cookie monster. hai nako, hindi na ko magpapaligoy-ligoy pa, nabasa ko ang mga tupang inang comment sa kanya nung hinayupak na ewan ko kung sino ba yun..nakakapikon...ambisyosa..bwiset..hahaha..joke lang. grabe mag-react no..hindi, wala naman sakin yun..sus..wala naman akong pakialam kay cookie monster ee..ang ginawa ko lang naman e pinuno ko ng comment ko yung profile niya...hahaha...kainis kasi..hmp.

ayun lang,, shet, lalong sumakit ulo ko aa..tutulog na nga ko!hmp!

goodnight!!!!!!!!!!!!!!!

i'm sick..huhu.. :'(

hai nako..ang sakit pa din ng ulo ko..tapos ngayon nahawa pa pati likod ng leg ko tsaka mga braso..haizt...

ansama talaga ng pakiramdam ko...ewan ko ba..

pero infairness,, eto pa rin me..nag iinternet pa din!!

ayun o, wala akong magawa sa ngayon..iniintay ko lang matapos ang pagtatanim ko sa farmville..

ano ba yan..nadedepress nanaman ako..sa di malamang dahilan..aa..nadedepress ako kasi wala nanaman akong friends...siguro kailangan ko munang bumili ulit ng kaibigan.,..kaso pinag-iipunan ko pa yung pangarap kong kaibigan ee...apat sila..500 isa...hmp!kaya kong pag ipunan yun!hahahaha!!

indecent proposal...

actually hindi ko talaga alam ibig sabihin nung title..naririnig ko lang yan sa mga bakla ee...wala lang....parang ang sarap lang i-title.

anyways...

nagkachat nanaman uli kami ni akii...hahaha...ayos sa code name aa..una muna si gerryl look alike..e tinatamad akong makipagchat sa kanya kaya di magana ang sagot ko..eto nga o..(pumunta sa facebook at tiningnan..)

ay, wala na pala..hahaha..

yun nga..

tapos si akii na..

ito naman ang napag-usapan namin..

akii : ehem musta na

lady kyu 9:44pm : ok naman

ikw msta naman??

akii 9:44pm : may bago ako

lady kyu 9:44pm : bagong??

emoticons??

hahaha..

akii : Uo

lady kyu 9:45pm : di nga??

akii : e2 (^^^)

lady kyu : joke ko lang yon

akii : (^^^)

yan oh

lady kyu : hindi naman bago yan e

ginwa mo na yan noon

akii : bkt

lady kyu : hahaha..

bagong ano nga??

akii : un nga

gusto gf

bago

lady kyu : ok

ok

ano??

akii : hahahha

wala na kayo nung gf mo??

akii : bagong gf gusto mo sabi ko para sakin

lady kyu : wait lang slow ako ee..

akii : ayaw mo ata e!!!! di pa ksi ligal

lady kyu : haha..

gusto mo ng bagong gf?

ano ba??

diba meron ka ngayon??

akii : uo

wala na nga kmi e!!!

lady kyu : aa..

akii : nahuli ni mader

lady kyu : kelan pa??

akii : kaw meron na ba

lady kyu : sino ikaw??
di ka pa pde??

hahahaha...

ako??

wala na...

hahaha...

akii : di

kaw meron ka ng bf

sabi ko\

lady kyu : wala nga

akii : ?

no time for lovelife

lady kyu : hindi naman sa ganun..

haha...

akii : studys ba muna

lady kyu : di legal yung sa gf mo??

hindi no...

akii : uo

nahuli siya ng mader nya

lady kyu : aa...

aa..

wawa aman..

kaw kasi e.

bad!

hahaha...

ganu kayo katagal??

akii : 3 months

hehehe

lady kyu : aa...

mahal mo ba??

akii : sayng nga e!!! gusto mo ikaw na lng hehehe

lady kyu : hahaha...

baliw ka nanaman!

+-+

after nyan bigla ba namang nag-sign out??!! bastos na bata...hahaha..hay nako...hindi ko naman sineseryoso yung sinabi niya..actually natatawa pa nga ako...hahaha,,baliw na bata..mga lalaki talaga oo!! buti na lang hindi ako yung tipong tulad ni Malno na desperada..hahaha..kung ganun ako malamang sa malamang nagfi-feeling ako ngayon dito..hahahaha!

pero salamat na rin sa time ni akii..may na-realize kasi ako...oo nga no..wala pa kong boyfriend. ilang weeks na lang..isang taon na kong single..and I love it!!haha!!

pero naisip ko rin..hindi ba parang tanga na ko?? kasi kaya single pa din ako kasi feeling kosi Yen pa rin..I mean..ewan ko. basta. pag may nakaka-M.U ako feeling ko nagtataksil ako sa kanya..pero last Friday nagka-usap na rin kami ng mas matino at nag-close na ang lahat..so..malaya na ko..

wala lang..siguro dapat na din akong mag-entertain ng bago.,..matagal na rin ee..tsaka bata pa ko para ikulong ang sarili ko sa isang tao..pero ewan ko..naiisip ko pa din siya e..but if ever meron..why not diba..basta ba mapera at maipagmamalaki...hahahaha!!

ayun o! baliw nanaman ako..pero salamat na rin kay akii..ngayon may bago nanaman akong topic sa prayer journal ko.. (sosyal! 150 pesos bili ko dun..yung commemorative collection..yung kay Cory Aquino...naks talaga!!hahahaha!!)

stressed.

hay nako...grabe naman tong araw na to..ewan ko ba pero parang pagod na pagod ako...nagsanib-pwersa ata lahat ng pagod ko nitong linggong to ee..

nakakainis kasi matagal pa kong makakapag-rest..sa Sunday pa..sino ba kasing nagpauso ng pasok sa araw ng Sabado??!!badtrip a!

ayun o..sa totoo lang, napipikit pikit na ko dito sa antok..matutulog na nga ee..napapost lang saglit..na-miss ko ee..

hay, try ko ng maging active ulit...

sana mahaba tulog ko...kelan kaya ako makakatulog ng 24 hours straight tapos paggising ko di na ko pagod at antok??

ASA PA KO!!!

hahahaha!

ok lang..naisip ko rin na maganda ng gising kasi nakikita ko ang mga gusto at di ko gustong makita, nagagawa ko ang mga gusto at di ko gustong gawin, at higit sa lahat...WALA LANG..MASARAP LANG MABUHAY...!!

shet, malapit na Valentines..ANO NAMAN???!!

hahahaha!!


cge na gud nyt na,,...niaantok na talaga ko..sana magising ako tomorrow..kung hindi man.,...


I MAY REST IN PEACE!!

(tae kinilabutan ako dun a!!)

si neneng.

..butil-butil ang pawis ni neneng habang papasok sa isang maliit kwarto. ang kwartong ito ay sapat na para sa 2 hanggang 3 tao kung nakatayo, 2 para sa nakabaluktot. kinakabahan siya habang unti unting natatanaw sa unti-unti rin niyang pagpinid ng pinto ang isang haring naghihintay sa kanyang pagdating. pagkakita pa lamang niya rito'y alam na niya ang kanyang gagawin. walang sali-salita, walang anumang utos na maririnig mula sa hari, hinubad niya ang kanyang salawal, at agad siyang pumwesto sa kanya, pwestong handang handa na para sa isang bakbakan. kinakabahan si neneng. ang malalamig na pawis ay marahang dumadaloy sa kanyang katawan. ang init ng katawan niya'y sabay ding umeeksena. nag-umpisa na ang palabas. sa reaksyon ng mukha ni neneng habang ginagawa ang kanyang tungkulin ay mababakas ang matinding kahirapan. napapakagat pa siya sa kanyang mga labi habang medyo napapapikit. nakagagawa na rin siya ng kakaibang tunog na di niya mapigil dahil sa di malamang nadarama mula sa loob. medyo napapaluha pa siya sa hirap. "kaunti na lang..malapit na.." sa isip niya. makaraan ang isang mabilisang aksyon, maya-maya lang ay inilabas na ang nagpapahirap sa kanya. sa wakas, biglang umaliwalas ang mukha ni neneng. ang mga pawis ay nananatili sa kanyang mukha, pagod man ang dalaga, maaaninag sa kanyang mukha ang labis na kaligayahan. nakaraos na rin siya. nadama niya ang labis na sarap matapos niyang sandaling matikman ang hirap at sakit ng pagtae. bukas muli siyang babalik sa kwartong maliit na kung tawagin ay banyo...kung saan siya hinihintay ng haring inidoro.


-wakas-

kayo na bahalang mag-isip kung kaya ko bang gawin to o hindi..

My Christmas and New Year Experience

The hustle and bustle of the day can't stop me from shopping
At nighttime, the children's carols keep me remembering
Early in the morning I wake up wholeheartedly
Oh! Christmas is now coming!

The cold and sweet breeze of the yuletide season marks the start
Of the mountain of gifts and nourishments made
And the sparkling lights and the Christmas tree
With my whole family celebrating the savior's day

Then after His birth now follows an end
An adjournment welcomed in the happiest ways
Tables with round delectable foods
With no fireworks but with showering coins and ear-splitting music

The days of years have gone so fast
But I'll never forget how it made me this like
And now a new year comes
A new beginning, a new self, a new I



+++

Tula ito na ginawa ko kagabi sa jeep habang nakikipagkwentuhan kay Ate Shell sa may Alabang. Sinave ko lang yan sa drafts sa aking cell phone. Pagdating sa bahay, tinype ko ito at pinaprint naman sa school na para hindi malukot dahil sa haba ng aking biyahe.

Pagdating sa classroom, kaming mga pumasok sa klase ay binasa ito isa-isa sa harap. Proud na proud pa ko kasi nga di ako tumulad sa 'iba' na copy-paste lang ang mga tula.

Noong naglalakad pa kami mula sa computer shop na pinanggalingan namin, bali, apat kaming magkakasama nun..si Taray Queen, ako, si Cheater Tolerator pati si Ampon Pala, binati namin ang isa't isa dahil di nga kami nanduga. Tapos nung nakaupo na kami sa room, si Taray Queen binasa yung tula ko, for the 2nd time around once more, tinanong niya ako kung ako ang gumawa ng tula sa itaas (kung tanga ka basahin mo ulit...oi, di niya babasahin yan!di siya tanga!). Syempre sabi ko oo, e ako naman talaga e. Binasa ko din sabay isip kung ano bang problema sa ginawa kong tula.

Maya-maya, pinasa na namin tapos isa-isa ng pinagtatawag ng Prof. namin ang mga may-akda ng kani-kanilang mga tula. Naasar pa nga ako sa isa naming kaklase ee..si Upuan..pano, siya lang sa aming lahat ang gumawa ng 2 letcheng tula, e poocha ewan ko ba kung anong instruction ang napakinggan nun..sabi ba naman niya, ang pinapagawa daw kasi sa amin, 1 tungkol sa ginawa noong Christmas at New Year at isa namang na-experience...e anak ng supot, isang tula pa nga lang hirap na hirap ka ng gawin 30 minutes bago dumating yung prof. 2 pa kaya?? Tsaka halos pareho lang naman ang masasabi mo sa dalawa...e yun nga, kaming lahat na natira bukod sa nag-iisang tanga, ang pagkakaintindi at pagkakarinig sa instruction, sa IISANG tula, nakalagay ang ginawa at experiences noong Christmas at New Year. Aba, ito hindi ka pa maniniwala, ang prof ko na graduate sa Pamantasan ng California, at ngayo'y nagte-take ng kanyang Doctoral (tama ba Doctoral? naku sana di ito mabasa ng prof ko,..pagtatawanan ako nung baklang yun) ay pinanigan ang nag-iisang Upuan na yun kesa sa aming napakarami na pare-pareho ang gawa bukod sa kaming lahat ay nahahati sa dalawang kategorya (ang gumawa ng orihinal o copy-paste lang, tapos bilang sub-category, kung nagsasabi ng totoo o hindi. xD).

Hay, nako talaga....

Tapos ako na ang tinawag. Abot noo pa ang ngiti ko sa sobrang tuwa na babasahin ko na sa harap ng mga unggoy ang aking gawa, ang pinaghirapan at pinagpawisan pati pinagpuyatan ko noong gabing nagdaan. Tapos...biglang...naputol pa ang aking performance dahil kinailangang mauna muna ang hinayupak na si Bad Breath dahil kuno may sayaw pa siya and whatsoever. Ok lang.

Pagkatapos niya, oras na para ako'y magpakitang gilas. Totoo na ito, wala ng atrasan pa. Sa sobrang saya ko, nakalimutan ko pang banggitin ang title. Kaya kinailangan kong ipahiya ang sarili ko, pinutol ko bigla ang aking linya sabay sabi ng "joke!". Ayan, inulit ko, tapos sinabi ang title. Bago pala ako nag-umpisa, tinanong niya ako kung ako ang may gawa ng aking tula. Lahat kasi kami tinanong, sabi niya maging honest kami sa kanya. May ilang umamin, may ilang hindi. Wala akong pakialam sa kanila, ang mahalaga naging tapat ako at wala akong dapat ikahiya sa ginawa ko.

Ang aking tuwa ay unti unting napapalitan ng kalungkutan, pero hindi ko ito pinahalata bagamat ang aking ngiti ay inaamin kong nabawasan. Bakit? Dahil napapataas ang kanyang kilay sa ilang mga salitang binitawan ko, at sa bawat salitang ito, may kung anong gesture siya na nagpapahiwatig na ang aking ginawa ay sa tingin niya'y nagpapatunay na ang tula ay di akin. ito ang mga salitang kanyang napuna:

nourishments

adjournment

Ayan lang ang naaalala ko kasi hindi ko na siya nagagawa pang tingnan pagkatapos kong makita ang kanyang bawat reaksyon. Sayang, buong galing ko pa namang dineliver ang tula. Sa bawat pag-glance ko sa audience, shet, ibang iba dating. Kaso, mapait talaga ang kapalaran ng mga tulad kong di kagandahan. Ayun, di man lang ako pinanood ng maayos nung prof kong bakla. Daldal siya ng daldal kung kani-kanino habang nagpe-perform ako. Ganun ba ang isang professional??

Tapos yun, tanungan portion na..hindi ko na ita-type yung mga tinanong kasi nakakatamad...hay, kainis talaga.

Tapos, there is this girl na maganda lang naman dahil maputi siya..and she's none other than...Ms. Betty Boobs. Naiinis ako sa kanya since first sem with no particular reason. I just don't feel her. There's something about her that makes me feel annoyed. (ayan napapa-english na ko asar talaga!) Ayun nga, alam mo yun, ginaya niya ang pagdedeliver ko ng tula, yung gestures ko, everything! And you know what, titig na titig sa kanya ang bakla, and he-she praised her as if she's the best in all the world. Kaasar talaga as in. And when he-she asked her if it's an original composition of hers, aba, nagpacute pa nung sinabing oo. E nakita ko yun sa computer shop nung nagpa-print kami ee, ngarag na ngarag..di malaman kung ano bang gagawin para i-revise ang nakitang tula sa Internet. Kainis.

Well, ayun, napaluha lang naman ako the moment my butt touched the chair. Naiinis kasi ako. Sabi kasi ni Ding, nahahalata niya daw sa words na ginamit kung orig o hindi. Yes he's right..but also wrong. Hello, siya lang ba ang pwedeng gumamit ng ibang salita bukod sa mga usual na ginagamit? Sabi niya kasi yung mga words daw na ginamit ko hindi daw ginagamit at maiisip ng isang estudyante. Ha????????????? Gago ba siya????!!!! E hindi naman malalim yung mga ginamit kong salita e..palibhasa kasi siya, masyadong bilib sa sarili, feeling niya siya na pinakamagaling sa mundo. KAASAR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

hinding hindi ko malilimutan at palalampasin ang insidenteng ito. Sayang, hinahangaan ko pa naman siya,, tapos yun pala sa mga simpleng bagay hindi niya napapairal ang pagiging mautak at propesyunal niya. Ha! Sabihin na niyang marami na siyang maipagmamalaki at ako wala pa...so what? May utak nga siya wala namang nagmamahal sa kanya..!!

12:09 AM

ayun...gising pa rin ako..sakto kakatapos lang mag-print ng sandamukal na panlagay sa mga ipamimigay namin sa Pasko. Grabe napakabuti talaga ni Lord, biruin mo nung magpiprint ako para sa project ko wala, di ko nagamit. Tapos kani-kanina lang namomroblema ako kung paanong gagawin ko bukas kasi wala namang internet shop na bukas ng alas-5 ng umaga. Parang yung pag-aalala ko lang kung paano ako bibili ng bagong ink. Pero astig, alam niyo bang nakapag-print ako ngayon ng (binilang muna ang mga kopya..) ..ng 28 pages!!lahat clear copy!! astig!!

alam mo yun, Life's unfair but GOD is GOOD!!

buti na lang. matutuwa nito bukas si Papa. kahit late na akong magpapahinga ok na ok naman. Di pa naman ako niaantok e.

Kaso, goodluck sa akin bukas sa exam namin sa values. wala pa naman akong kaalam alam doon. sana tulungan ako ulit ni Lord.

Lord, I love YOU so much!

Happy Birthday!c:

kami lang ni Papa dito sa bahay kasi yung Mama at kapatid ko nasa kabila naming bahay (naks!). Magsisimba kasi ako mamaya lang..tapos si Papa mamamalengke so sabay kami. Shet makikita ko nanaman si Phil, sabi kasi ni Mama sa Almanza ako magsimba para bumili ng puto bungbong kay Lola. Kahit na mas gwapo si Matthew kay Phil mas type ko pa din yung huli kasi basta mas malakas ang dating niya para sa akin.

typing maniac

yo! hahaha!! sinubukan ko lang yung typing maniac na nakita kong nilalaro ng isang school mate sa internet shop sa Munti. ayos, nakakapressure siya infiarness. nagkamali pa nga ako kanina kasi ang sinearch ko typing master.haha. tinamad din ako after 3 tries. una kong rank 72-mammoth, taz naging 52-homo sapiens taz last naging 48-homo sapiens. ok na rin.c:

1 hour late ang oras sa fone ko bakit??

hayun o! Good Morning nga pala..

Kanina ang sarap ng tulog ko tapos naramdaman ko biglang bumukas ang mata ko. At well, maaga pa nun kasi naririnig ko pang nasa baba ang kapatid ko. Maya-maya may umakyat, kaatid ko. ginising ba naman ako sabi baba na daw ako. Eh diba gising na ko pero di niya ako kita kasi nasa taas ang kama ko (sosyal kami eh double deck!). Tapos sabi ko, "Bakit kailangan pa kong gumising?" Sabi niya, "Kasi aalis na kami." Sabi ko, "Ano ngayon?" Sabi niya, "Isara mo ang gate." Grabe magsasara lang pala gigisingin pa ko eh dati pag gusto kong magpagising di nila ako ginigising at sila na mismo ang nagla-lock ng gate. Sumakit bigla ulo ko nung bumangon ako. Biglaan kasi e. Pagbaba ko nakapikit pa ako kahit nakapaghilamos na ako. Umalis na din sila agad. Ako naman akyat agad tapos natulog ako uli. Pagtingin ko sa oras sa cell phone ko past 7 pa lang. Sabi ko ang aga pa. Tapos konting higa pa. Maya maya bumangon na ko mga 7:30 sa oras sa cell phone ko nun. Agad kong binuksan ang computer, tulad ng lagi, ni hindi pa ako naghihilamos. Malamang kasi kanina ko pa ginawa yun at kung dito ka sa bahay namin nakatira e siguradong tatamarin ka ng gawin yun dahil bababa ka pa sa kakaiba naming hagdan.

Pagbukas ko ng computer ang dami kopang plano. Kasi nga ang aga pa kaya maglalaro muna ako ng bonggang bongga. Kaso may nangyari. Laking gulat ko ng makita kong ang oras sa computer ko ay 8:38 na! Naalala kong kagabi hinulaan ko ang oras sa phone ko kasi nagpalit ako ng sim. Kaya walang dudang tama ang nasa computer. Tae. Sira plano ko a.

Well, wala na kong magagawa, ganun talaga. Eto laro-laro. Bumaba ako saglit kanina para "i-comfort" ang sarili ko. Tapos nun nakita kong may note si Mama sa table. Binigyan niya ako ng pambayad sa school at pambili ng pentel na pinapabili ni Papa kahapon na di ko binili dahil wala naman silang binigay na pera. Ayun, naisip ko lang na buti naman nakaramdam siya dahil wala talaga akong balak na bumili ng di nila ako binibigyan ng pera. Naku, sawa na ako sa kanila.

tired.afraid.sad.

Grabe. Isang napakatinding Physical and Emotional Stress night para sa ating lahat.

Ayoko mang magwakas ang araw ko sa ganitong paraan e wala naman akong magagawa kasi ganito talaga e.

tired.

Pagod ako. Una, kulang ako sa tulog (kahit na maaga akong natulog kagabi..mga 12 md). Pangalawa, sa biyahe, back and fort. Tapos sa school. Ang init tapos nakakaasar pa kasi ang haba ng vacant wala namang maayos na pahingahan sa school.Sobrang sakit ng ulo ko mula pa kanina at antok na antok na ako.

afraid.

Natatakot ako. Ilang sandali na lang kasi darating na sila Mama, Papa at kapatid ko. Pagdating nila panigurado galit pa rin si Mama dahil ng kahapon. Katulad kaninang umaga, Pinagalitan niya agad ako tapos puro siya dabog. Nakakainis kasi ang aga-aga ganun siya. Buti na lang di ako gaanong minalas bagamat nung umaga medyo di talaga maganda na ang simula ng araw ko kahit sa school. bumawi naman ako ng kaunti nung hapon. Di ko na lang inisip yung mga nangyayari para di ako Badtrip.(ayan na dumating na sila.)

sad.

nakakalungkot kasi kanina sa values yung topic namin about sa family. Proud na proud pa akong nagkwento tungkol sa family ko pero deep inside nako. tapos nilagay ko pa dun sa sinagutan kong papel na mahalaga ang aking pamilya dahil sila ang dahilan kung bakit nais ko pang mabuhay sa mundo. taliwas ito sa mga pahayag ko kahapon.

"memories"

Kanina, nagmomoment ako sa jeep habang papunta ako ng school.
Naalala ko kasi noong elementary..malandi ako. Kunwari pa kong tinatanggalan ng lisa ang crush kong wala namang lisa (tawagin na lang natin siya sa nickname na bestfriend ni boyfriend).
ayun nga edi nag-daydream lang naman ako sa jeep..tapos naalala ko habang hinahaplos ko yung ulo niya..I mean yung buhok niya..tapos nakayuko siya sa desk yung nagna-nap. nakatulog siya tapos inantok din ako (malandi ako ee) tapos ayun nakatulog kami pareho..magkatabi.. yihee!!
kinikilig ako!! nakaupo kami nun sa separate na upuan pero as in close taz tulog kami pareho yung ulo namin nasa desk.

tapos kanina nung nasa may mga puno kami nakatambay kami nina Ate Jean, Juliet at ako kasi ba naman 1 1/2 hours ang vacant namin..nanunood ako ng mga educ students na naglalaro ng volleyball sa quadrangle (education week ata samen ngayon e) tapos naalala ko nung last time na naglaro ako ng volleyball nung highschool. as in last talaga yun. kalaro ko nun sina ..aa...basta. di ko na maalala. ang naaalala ko lang sina Boom na Boom, Basyo, Utangera, si Lady no Butt, bsta sila sila..grabe ang saya ko nung gabing yun..kahit na di na namin makita ang bola tuloy pa rin. syempre huli na ee,, gagraduate na kami ilang araw matapos nun.

nakakalungkot na masaya na nakakatawa minsan na nakakaiyak. Mixed emotions talaga pag naaalala mo yung mga memories mo kasama ang mga natatanging tao sa buhay mo. alam mo yun. ang sarap na hindi. Masarap balikan kasi masaya, hindi kasi alam mong walang pag-asa. hay, ganun lang talaga ang buhay.

Kaya nga nung high school talagang nag-ipon ako ng memories. Siguro ang pagsisisihan ko..college life kasi ang dami kong nasayang na panahon ngayon. Pero ayos lang. First year pa lang ako, marami pang mangyayari. Pwede ko pang baguhin.

:)

Welcome to me..

hay..salamat naman!! sa wakas!! after 1 week nagamit ko na uli tong computer ko.

grabe!!

daming nangyari..November na nga e di ko pa nakukwento..

hay, namiz ko to..

sayang di ako nakapanood ngayon ng Survivor Philippines Palau at Shining Inheritance..

ampogi pa naman ni Francis tsaka nakakakilig na si Juan!!

ok lang..kaso bukas hindi ko din mapapanood kasi andun ako kapiling ni JJ ko!!!OMG!!

hahaha!!

haizt..sana maganda ang araw ko bukas..matuloy kaya ang balak namin?

sana din..di nakakadismaya ang grades ko!!huhuhu!!

kinakabahan ako..GOD, Help Me!!!

good night na..tomorrow na lang ulit..

facebook

hay nako..ayun, laro-laro..sabi na e magha-hang nanaman tong pc ko sa cafe world ee..amp!

wait!!!!!!!!!1

hay, buti na lang nag-log in uli ako..may pledge pala ako..kanina ko pa iniisip to ee..

simula ngayon magpe-pledge na ko..ito yung una..

kung sasabihin niyong gagawin ko pa din to kasi madali lang naman mag-post dito at wala namang nakakita saken,

sabi ni Papa Jack, pag nag-promise ka na, pag ginawa mo na ulit, may babagabag na sayo kasi may binitawan ka ng words..at naniniwala ako dun.

ok..

my first pledge:

DI NA KO MAGMUMURA.

nasimulan ko na siya kanina, medyo mahirap pero kaya naman. napansin ko lang na sanay na sanay na pala ako magmura kasi parang every sentence na lang ako nagpipigil.

Please pray for me..help me pray for my change..sabi nga ni Obing..for the better.

good night!

ilocano..

anu ba yan si Papa Jack! (salawahan ako pasensya na.) di maintindihan ang pinagsasasabi!

naalala ko, si -----, Ilocano sila..hay..naaalala pa niya kaya ako??

sana hindi. joke!

WSU

tapos na ang Wanted Sweetheart,, andito pa din ako..at ang mga kalat ko..

amp!

nagko-confess na ko e nabura naman! tapos di pa effective ang undo. baka ayaw lang ipaalam ang experience ko..haha. sige, bye na nga. tulog na ko. tomorrow na ulet!

hamburdey!

happy birthday Papa Gio!!

no time..

hindi ko talaga (sa totoo lang) maintindihan kung bakit ngayon e kulang na kulang ang 24 hours para sa lahat ng tao. Kahit ako ramdam ko ang krisis na yan. kani-kanina nga lang, naisip ko na kulang pa ang 24 hours para lang aa,, yun nga, naisip kong kulang pa ang 24 hours para ma-access ang facebook ko. yung as in magagawa ko ang lahat ng gusto ko, na dapat sana kahit pang isang oras lang pero dahil nga sa di mo maintindihan kung marami ba o sadyang wala lang katapusan kasi kulang pa isang buong araw mo para matapos yun. dapat wala ka pang break nun kahit umihi.

kaya nga, masyado ng mabilis ang oras ngayon.

doon tayo sa mas simpleng bagay, ang araw-araw na buhay. ako, pag Monday, ginigising ako ni Mama ng 4:30 AM. bumabangon naman ako agad. 10 minutes bago ako makababa kasi aayusin ko pa higaan ko tapos tatahakin ko pa ang aming hagdan. pagbaba, diretso ako sa cr, (mabait kasi Mama ko, ready na lahat, mainit na ang tubig sa balde, bukas na ang shampoo at conditioner ko, yung towel ko nakababa na, maliligo na lang ako. swerte ko talaga.). tapos aa,, mga 5 minutes muna ako uupo sa bowl, tatantsahin ko muna ang init ng tubig, isasawsaw ko ang kamay ko sa balde para magising ako at pag yun na nga, gising na ko, mag-uumpisa na ong maligo. mga 5:30 AM tapos na ko niyan, magbibihis na ko ng sando muna tapos short. bubuksan ko na ang tv taz magchacharge ng fone. kakain ng masarap na breakfast na syempre pinrepare ng Mama ko. naalala ko nga minsan nakahimay na yung ulam ko. bait talaga ni Mama. taz yun, mga 6:00 AM aalis na ko (syempre naka-uniform na ko tapos nagsipilyo, nagpowder..). tapos pagdating ng school, (7:30 AM), umpisa na ng sampung oras ng pagsasayang ng panahon ko sa loob ng paaralang yun. mga 5:30 PM, wow! favorite ko yan! as in kumakaripas na ako ng takbo niyan palabas. kahit wala na kong kasama ok lang. dadating ako ng bahay mga 7:30 PM. magbibihis ako, maghuhugas ng iilang mga plato at baso, magwawalis, magbubukas ng tv. ang nakakainis, 9:00 PM na e yun lang ang nagawa ko, ni di ko man lang nagagawa ang mga gusto ko. di man lang ako nakapag-internet. tapos dadating na sina Mama. kakain na kami. magdadasal ng night prayer tapos matutulog na sila..11:00 PM, tapos na ang mga palabas na gusto ko, makikinig na ko ng Wanted Sweetheart. di na ko nakapag-internet. makikita ko na lang ang sarili kong aakyat at hihiga sa kama, iniisip kung ano bang makabuluhang bagay ang nagawa ko sa araw na yun. hindi naman sa sinasabi kong walang kwenta ang mga ginagawa ko araw-araw, sabi nga nila, dapat nating i-appreciate lalo na yung mga routines natin, hindi yung taken for granted lang katulad ng ginagawa ko. pero ang point ko dito is, natatapos ang araw, ng di ko pa tapos lahat ng kailangan kong gawin. may listahan ako lagi ng mga dapat kong gawin, at pagkalipas ng isang linggo, santambak pa rin, iilan lang ang may markang nagawa ko na.

tumatanda na nga ako. katulad nila, hinahabol ko na rin ang oras. sabi ng kaibigan ko kanina nung ka-chat ko siya, "wala na kong time para magpahinga." nagulat ako. walang time magpahinga?? san ka naman nakakita non? akala ko mga katulad lang ni Manny Villar ang ganun, pero pati pala kabataan ngayon ganun na rin. nagrereview siya kanina para sa finals nila bukas. grabe. may mas malala pa pala sa akin. kung ako nakakatulog pa ng kahit 3 hours, siya e wala, wala ng time kahit na simpleng pahinga lang. di ko alam kung ano ba magiging reaction ko. para sakin kasi di siya magandang sabihin. hindi siya makatwiran. hindi.

linggo, pinaniniwalaang rest day. noong unang panahon (para saken matagal na kasi yun), pag linggo, family day yan. walang traba-trabaho, pahinga to! pero ngayon, Pasko na lang ata ang family day, o minsan nga hindi pa. marami na kasi sating naniniwala ngayon na pag nagpahinga ka ng isang araw isang malaking kawalan ito. kawalan na pala ngayon ang magpahinga. kaya hindi mo rin maitatangging pabata ng pabata ang namamatay ngayon e. kasalanan to ng mga assignments(haha!xD)!!

assignment, assignment, SUNTUKAN

hay...di pa nama ako pagod pero naiinis ako kasi gumagawa ako ng napakadaming assignment ngayon para lang naman sa iisang subject..English.

nakakaasar kasi tambak, e di ko pa memorize masyado yung piece sa Filipino na bukas ko na ilalahad sa klase, tapos may long quiz kami sa Earth Science..ampness!!

pero di talaga ako nag-aalala sa mga yan, naisip ko kasi nasasayang oras ko sa paggawa ng assignment. imbes na pa-inter-internet na lang ako e naubos na oras ko kakakopya ng mga lesson na grade 1 pa lang diniscuss na. di na kasi ako sanay gumawa ngayon ng assignment. alam niyo naman na yung POOR study habit ko noong high school. ngayon, aba, nagawa na ko ng assignment,, kulang kasi resources sa school, dami kong kaagaw at nahihiya akong magsulat dun kasi pag nabasa nila taz mali..naku! dati, nasanay akong sa school na gumagawa ng homework...nadala ko rin sya siguro nung Prelim nitong first year- first sem ko sa College pero nagbago ito. bagamat meron kaming isa't kalahating oras na break sa tanghali, sinisikap ko na ngayong tapusin sa bahay ang mga panira ng araw na mga takda. kasi pag sa school ko ginagawa, 1 hour and 20 minutes akong tatambay at mag-iisip ng kahit na ano. after 5 minutes mapagpapasyahan kong magtatatakbo paakyat ng library para mag-research, mababadtrip konti kasi wala doon ang hinahanap ko at maiisip kong asa libro ko yun nung hiogh school na lubos kong pagsisisihan pagbalik ko ng classroom. pero di naman ako nawawalan ng assignment. laging may paraan. pero maipagmamalaki kong di ako nangongopya ng assignment. isang beses lang ako napilitang kumopya dahil isa lang sa aming lahat ang meron..pero di na naulit yun.

hmm..naalala ko tuloy yung talumpati ko nung 4th year high school ako. bagamat tungkol sa 'kahalagahan' ng high school yun (tungkol lang sa experience sa assignments, projects..mga nagbibigay ng stress sa studies.), di pa rin ako natutuwa sa mga assignments at kung anu ano pang mga pahirap sa school. baduy kasi ee. hindi. aa. kasi pahirap siya. ganun lang yun. lahat naman ng tao ayaw ng nahihirapan diba. sasabihin may maganda ding dulot yan..pero ganun din yun, pahirap pa rin. pwede ka namang matuto ng di nahihirapan diba. pero sabi nga nila, ito raw ay "inevitable". oo na sige na.

ayan, tapos na ang shining inheritance, at napagpasyahan ko ng di na ituloy ang pagsusulat ko. tinatamad na ko ee. dami kaya! bukas na lang, gigising naman ako ng maaga e.

assignment..naku!

out of time again and again and again!

kakatapos ko lang kumain ng kanin at monggo (tanghalian ko) at magbasa ng (ooppsss!!). haizt! wala nanaman akong nagawa. ay meron pala, nakapagbukas naman ako ng facebok ni sam at naasikaso ang kanyang Zoe. tapos natapos ko panuorin ang "How Great Is Our God" ni Louie Giglio. amazing!! talagang di ako magsasawang panuorin yun! grabe, astig talaga! nakakaiyak at nakakakilabot siya..kasi totoo.

well, ewan ko kung ano gagawin ko..uuwi na nga ko (sa Cavite), gabi na eee..haiztt!!!

badtrip sira

natapos nga ko wala naman akong ink!!!grrr!!!!!

tapos na last part!

ayun oh!! tapos na ko sa last part, ang evaluation!!wooohoooo!! I love it!!

pero

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

\

/

V

yun pa lang ang natatapos ko.

yung summary, insights, at reaction, wala pa.

kainis. mga mahihirap na ang natira..panu na to?!

kaya ko to..God help me!

ayun oh..shet kinakabahan ako...kasi yung research paper ko sa Psychology now ko lang gagawin..kaya ko kaya to? kasi naman ee..lagpas one month na binigay ngayon ko lang gagawin..amp! pressure!haha!

pero, eto enjoy pa din..pakinig kinig lang ng Wanted Sweetheart ni Papa Dan.

God, please help me!

buti na lang di ako gaanong stressed ngayon..kaya pang gumana ng utak ko..wag lang akong antukin agad..haizt!

shining inheritance

aa..ang cute ni Juan habang naiyak siya sa presinto..haizt..

ang pogi din ni Francis!shet!!

in a hurry

ah, kauuwi ko lang galing sa investiture ng kapatid ko sa GSP sa school nila., 1 hour na lang papasok na ko kaso madami pa kong gagawin..di pa ko tapos kumain..haizt!!

wala na talaga akong balak magbukas ng computer kaso napilitan ako ee..di muna ako nagbukas ng facebook at fs kasi in a hurry na nga ee..hai, kakatapos ko lang magbasa ng isa nanamang kwentong nakakapagpaangat!(oi, anu yun?!) basta..

kinakabahan ako.ibabalik ko na kasi ang librong hiniram ko sa library na dapat overnight lang pero pangatlong araw na ngayon. sana lang walang multa kasi wala akong pera..hai nako talaga..

naku, thursday nanaman pala..ayoko pumasok kasi schedule ko ngayon para sa hands-on. badtrip nanaman ako mamaya kat Batchi. naku! wala pa nga pala akong assignment sa IT..haizt!!

tameme nanaman ako nito mamaya sa school..panniiiiiiiiiiiiiiiiiis na paniiiiiiiiiiiiiiiiiis na ang laway ko araw araw na lang!

waaa!! di ko mapapanuod ang Eat Bulaga ngayon yung On the Spot!! tae asar talaga!! pero di na ko magwiwish ng bagyo ngayon..baka..mawala na pati Christmas vacation ko..amp!

nitatamad na ko, tomorrow na nga lang!

sinisipag pa ang kamay kong mag-type pati ang utak kong dumaldal. sa totoo lang tambak dito ang mga sinabi ng utak ko..kaso promise sakit na talaga ng binti ko tsaka alam niyo yun, tinatamad talaga ko. deh, nagiguilty lang ako kanina kasi di nakapag-computer ang kapatid ko. yaan niyo, may first move na ko ng change..at yun ay..siya na ang may-ari ng computer every sunday!!!wooohooo!!yun lang kasi ang araw na andito siya ee..kaya yun!!

mabait na ko pramiz.

i love you all!!

i love Papa Dan!!

I love Papa Jack!!

haha..

wild confessions na!!!

oi!!

wanted sweetheart university orientation on Saturday, Oct. 10!!

kita kits nalang!

wooooohooooo...!!!

sakit ng binti ko chooooopppeeeerrrrr!!!!

i'm currently listening in Barangay LS 97.10

Wanted Sweetheart ni Papa Dan..!!

hehehe...

nakikinig ako ng pagpeplay niya ng kanyang harmonica...

sakit ng binti ko..ampness!!

wala daw pasok?????

Wala daw pasok 'til Tuesday???

my gosh!!

sana wala nga!!!

sorry pero kailangan talaga kasi mahalagang mapanood ko sina Papa Dan at Papa Jack sa Sweet Life!!!

kainis kasi..

pag me pasok madadaanan ng pesteng sked ko yung show!!!

waaahhhhhhhhh!!!!

ilabdem!

pogi!xD

starring: MALNO

hahahahahahaha!garabeh talaga! taena! napapamura tuloy ako! grabe, biglang sumakit tiyan ko dun a! hahaha! parang gagu lang..nakakamiss daw si LAN! Taena! anong karapatan niyang sabihin yun?! hahahaha!! wow aa,, close ba sila? taena! sumakit tiyan ako talaga sa ewan!hahaha!hai..

[4:00 pm] yan na, susunod na naming klase ang computer..makikita ko nanaman si bobo version dito sa PLMun. grabe. palalampasin ko na lang yung nangyare. tutal malapit ng matapos ang 1st sem at inaasahan kong di na siya ang prof ko sa next sem. pero gayunpaman umiisip pa rin ako ng paraan kung paano ko ipapaalam sa kanya ang pagkakamali niya para naman di na madagdagan pa ng mga kauri ang batch na to. mga kawawang nilalang. natututo ng kamalian. ewan. bahala na.

[4:15 pm] haha, ansama ko talaga. naisip ko kasi habang patago kong kinakain ang black chosolate ko na pag napansin nitong si Malno at humingi siya, sasabihin ko sa kanya, "ayoko nga mahal ito e!" o kaya di ko siya papansinin..hahaha! kapal kasi ng mukha niya e! taena e ampanget naman niya! sabi niya feeling niya may crush sa kanya ang isa dito sa section namin e tingnan niya nga itsura niya sa salamin! ampanget niya kaya!

tapos sabi niya feel na feel niya daw ang college e mukha nga siyang tanga! tapos sabi ba naman nya pang high school sapatos ko kasi walang takong!gago! di ba niya alam na mahal tong sapatos ko?! palibhasa yung kanya sa bangketa lang. buti nga sira na ngayon!

naku! gigil na gigil ako sa kanya!! nabubwisit ako sa kanya kasi ansama niya!! ngayon lang ako naging ganito kasama sa isang tao, panong hindi e mas malala pa siya saken!

tapos ag kapal ng mukha niyang magpasama saken, e pag ako nga andami pa niyang satsat! tapos ang kapal niya manghingi saken ng papel lalo na yng galing na kame sa tindahan di pa siya bumili kasi meron naman daw ako!ha! ano ako supplier??! taena kala mo may pinatagong papel saken e! at ang malala, nagtetest siya para lang humingi ng sagot during exams! kapal talaga ng mukha!grabe! kala naman niya makakatikim siya ng sagot saken!LUL!

[5pm] ang korni talaga! grabe!!hai nako! gusto ko ng umalis dito! mga walang kwenta mga tao dito! mga bwisit! mga baduy! mga malas! lahat na ng pedeng itawag!haizt!

[hango ito mula sa aking cell phone, ang aking walking diary sa paaralan. nais kong humingi ng tawad kay God kasi sobra na talaga ang galit ko kanina at wala akong ibang paraan para ilabas ito. alam kong mali itong paraang ginamit ko, pasensya na. wala talaga akong talent pagdating sa anger management..]

selos ako grabeh!!

hay nako! selos ako kanina sa wanted sweetheart! ultimate crush pala ni Papa Dan si Mariz Umali. tapos nung naka-usap niya ito sa phone..naku!! nawala ba naman sa sarili..azar!

eto,, kasalukuyang nakikinig sa Wild COnfessions ni Papa Jack.

hay...

ok na ko..

ayos ba??

haha..

di na ko badterp agad.

kasi nagmamadali ako ee..madami akong kailangan sabihin pero wala kasi akong time.

ayun. ikukwento ko mga nangyari kanina.

second day ng aming university week ngayon. plano ko na talagang umalis ng bahay ng 9am kasi attendance lang naman talaga ang ipupunta ko doon.

so ayun na.

kasi nung nakaraang gabi ewan ko ba bakit sobrang pagod ako. maaga akong natulog. di na ko nagcomputer, nilampasan ko yung favorite kong panuorin sa tv, di na ko nakinig ng radio. natulog na ko.

tapos kaninang umaga, ginising ako ng kapatid ko. 6am non. ayun e antok pa ko so tulog ulit. bumangon na ko mga 7am.

baba. tapos sinilip ko yung mga natatakpang mga lalagyan sa table. ham at egg. tapos sa kabila yema na ginawa ni Papa nung gabi. ano una kong inentertain?? syempre yung yema. yun ang almusal ko. sarap! habang nanunuod ako ng tv. tapos kumain na ako ng breakfast. tapos nun prepare ng gamit. ligo habang nagpiprint ng pinagawa ni Papa na prayer. tapos yun. bago ako naligo hinanda ko muna yung damit na susuotin ko. shit! wala akong pantalon. hanap naman ako. naalala ko bigla na pinalagay ko yun sa bag ng kapatid ko. naku!! nadala nya yun sa school niya sigurado ako! una kong plano puntahan siya sa school kaso tinatamad ako. so naghanap na lang ako ng ibang pantalon kasi naalala kong may naiwan pa ako pink na pantalon. nakita ko naman. sinukat ko. tapos bigla kong nakita yung six pocket kong pantalon. gusot pero ok na. pinlantsa ko. tapos habang nagpapantsa ako, nagtext kaklase ko. e wala akong load. lumabas ako para magpaload. kaso yung dalawang pinakamalapit na tindahan sa amin wala pa daw silang pang load. kainis. bumalik ako sa bahay. natakot ako nung nakita kong naiwan ko palang natiwangwang ang nakasaksak na plantsa. buti na lang hindi nasunog yung pinapatungan nitong towel.

tapos naligo na ako. rush. late na kasi ako sa usapan namin nung kaklase ko. tapos yun. alis na ko. natural na araw. iba lang suot ko. pero astig kasi di ako kinakabahan tulad ng araw araw at di ako nangarap na sana walang pasok. diretso sa metro. ayos! bukas na! bibili sana ako ng battery para sa aking digital camera kaso..nadala ako ng mga paa ko sa mcdo. #7 tapos upsize ng fries at float. favorite!! gamit ko pera na kinupit ko sa alkansya namin ng kapatid ko. kahit na sobrang busog na ko grabe. ayun. sakay ng jeep. ayos ulit may jeep na sa terminal. kaso medyo me katagalan akong naghintay, parang paghihintay ko sa hinayupak na computer na to..pero di ako nabadtrip kasi di naman ako nagmamadali tapos may kinakain pa ako. ayun. umandar naman siya kahiot di pa puno. may nakatabi nga pala ako kanina, high school student siya. nagulat ako kasi pinaliit na version siya ni Anno!! pero well, mas pogi pa rin NAMAN!! si Anno. haha.

baba sa 'vicar' kung tawagin nila. diretso sa bahay ng kaklase ko (di ko siya friend, si malnourished yun). siya lang pala mag-isa kasi ala parents niya. walktrip kami papuntang school. habang makasama kami, napaplastikan ako sa sarili ko kasi di ko naman talaga siya gusto. ayoko ng ganung feeling. gusto ko ng sabihin sa kanya kaso hahanap p ako ng tsempo. hay..

pagdating sa 'bundok' kung tawagin ay nakasabay pa namin ang isa pa naming kaklaseng si Baki Girl. ayun. wentuhan. punta sa room kung san nakatambay ang mga kaklase namin. as expected, boring. puro tambay lang. buti nga yung attendance namin para sa 3 subject na. kasi kung hindi tutunganga pa ako doon hanggang hapon para lang hintayin ang pinakahuling attendance. nagpalipas muna ako sandali ng oras. kopya ng mga kowts sa fone ni Malnourished..tapos nung nagyaya ng magsikain..bumaba na kami..umuwi na ako. ayoko kaya silang kasama. boring. puro kalandian lang alam nila. kaya nga natatawa ako kay Malnourished ee..ang tigas kasi niya..nakakayanan niyang tumagal kapiling sila e di naman siya pinapansin. buti pa ko kinakausap. pero ayoko talagang magsayang ng oras kasama ang mga tulad nila. ayos. mainit pero excited na ko super!!

edi ayun na. naglakad na ko sa may bundok..haggard pero swak na swak pa din. tapos pagdating ko sa my sakayan, andaming tao. uwian na kasi ng highschool. di yun alam ko na kasi ang strategy e. kaya nga ayoko na rin sumabay sa mga classmates ko kasi mas madaling sumakay kapag mag-isa lang. pumuwesto ako sa harap ng jeep, tapos tulad ng inaasahan ko, tatawagin ako ngayon nung nagbabantay tapos sasabihin niya pwede pa ako may tatlo pa daw. may isang slot pa para sa unahan. pero kahit gusto ko dun syempre pa-humble pa ko. tapos yun e biglang may umupo sa unahan tapos naubusan na ako ng slot sa likod..so nag-stay ako dun sa gilid..di na ko bumalik sa pila kasi kasalanan naman ni manong kung bakit ako nandon. sabi niya sa kabila na lang ako. eh sakto bumaba yung nasa unahan na isa. edi yun.

ang init. nakikita ko kung gaano ka-haggard ang sarili ko sa salamin. gustuhin ko mang mag-ayos e di ko magawa kasi mahirap gumalaw sa pwesto ko.. kalahati lang kasi ng pwet ko nakaupo sa upuan. hiya nga ko ng konti sa katabi kong lalaking high school..pero di masyado kasi di naman siya gwapo. ayun. nakarating ako ng bayanan, wala na akong inuupuan. buti na lang bumaba na siya dun. nakapag-powder na rin ako.

ang init talaga. pero oks na oks lang. bumaba ako sa may palengke na..doon sumakay ako ng town center. pagdating ko sa ATC ayun may nakasabay akong babaeng naka-yellow dun sa bandang sakayan ng papuntang samen. bago yun nakita ko yung tatay ng 'pamilyang yellow' pero di ko siya binati. ayoko nga. whichever! hay nako..tapos yun nga may dumating na sasakyan. e naka-headset ako. di ko narinig pero feel ko ng yun na nga yung sasakyan ko. tinanong ko yung babaeng naka-yellow kung yun nga. sabi niya oo. e wala pang tao sa loob kaya di muna ako pumasok.. tapos maya-maya may dumating ng isa pang babae. dun din siya. tapos sabi ba naman nung naka-yellow sakin, "tara na." ayos! parang magkasama lang kami!! pero ok lang sakin yun..sweet nga e.

sa loob di kami magkatabi. di naman kami close e. nakikita ko sa peripheral vision ko (tama ba??) na natingin siya sa akin. ako patay malisya. concentrate sa paglalaro ng sudoku sa cell phone ko. nagulantang ako ng makita ko sa labas yung kapitbahay namin. di ko siya pinansin. di ko siya tiningnan. pero alam kong tiningnan niya ako. pero mas nagulantang ako sa isang lalaking dugyot na tumabi sa akin. badtrip. ambaho niya. amoy lumang mantika. kainis. tapos andikit pa niya sa akin. kainis talaga. nakakahilo!!! kaya naman todo takip ako ng mukha!!! tapos nilalayo ko sa kanya katawan ko kasi baka kumapit. pano naman kasi maluwag pa naman. papansin. tapos badtrip din yung nasa harap ko bumahing pa. letche. aircon pa naman.

pero may mas badtrip. nung nasa harapan na kami ng isang pribadong paaralan malapit na sa bababaan ko, may tomboy na pumara. di ko narinig ang mga sinabi niya kasi nga naka-headset ako. pero kasi diba binuksan na yung pinto..nagulat ako sa pagsigaw niya ng kanina pa daw siya pumapara and whatsoever..tapos yun medyo matagal bago siya bumaba. as in nagsisisigaw siya sa loob ng sasakyan, sabi nung isang ale pinagmumura niya pa yung driver. yung driver naman buti na lang mahinahon. nag-sorry siya ng buong galang sa tibo. taz yun, galit na galit na bumaba yung tomboy. natawa ako kasi ang korni ng dahilan ng galit niya eh. pero tang ina!!! binagsak yung pinto!! e asa dulo ako,, tae ansakit nung tumama sa tuhod ko! kaasar. gusto ko ngang buksan uli yung pinto at sigawan siya e. kaso me nangyari. pagbaba niya andami pa rin niyang sinasabi. ang malupit pa dun nagmumura siya ng walang tigil. hindi ko naman naririnig pero mababasa mo ng klarong klaro sa labi niya ang mga mura niya. tapos yun aalis na sana kami kaso talagang di niya tinigilan yung driver. napikon tuloy. bumaba siya. doon pa lang naka-sense na ako ng "suntukan!" (sa isip ko yan ang kanta kahit naka-headset ako..yung tono niyang yung madalas tono sa school pag may away..xD) tapos yun nagsagutan, nagmurahan. badtrip. antagal nila,, ang yabang pa ng tomboy binabalandra pa ang fone niya. naiinis na rin ako kasi nga yung katabi mabaho. tapos nung sumakay na yung driver, aba sinundan ni tibo naghamon ng suntukan. tapos nag-bad finger pa siya. parang tanga talaga siya!!! naaasar ako sa kanya!! ang yabang!! buti na lang di sila nagsuntukan. kasi bugbog sarado yung tibo for sure pero patay si manong kasi baka makasuhan siya. naiinis talaga ako sa tomboy na yun. hanggang ngayon naaalala ko pa yung paghahamon niya. palibhasa mataba. tapos umalis na kami. huminto kami sa malapit na terminal na mga 10 meters lang ang layo. nakita pala ng mga tao dun yung nangyari. at last!! saya ko!! bumaba na si baho doon!! parang nagdiwang ang ilong ko! tapos yun bumaba na ako kasabay nung kapitbahay namin pati yung babaeng naka-yellow na taga doon din pala sa amin. tumakbo ako pauwi. wala lang. excited lang ako matulog. kaso di rin ako nakatulog agad e. napasarap ang kwentuhan namin ni mama. tungkol sa nangyari sa akin sa van pati yung nakakatawang ginagawa ng kapatid ko at papa ko tuwing may project. taz un. maliligo sana ako kaso nakatulog ako. hirap nga e kasi nakapantalon pa ako. di komportable.

paggising ko, nakita ko ang kapatid kong gumagawa ng assignment niya. kinain ko yung baon kong lunch na di ko nakain kasi nga nakatulog ako. tapos ginawa ko yung project ng kapatid ko sa arts habang kumakain ng nilagang saging na saba. hindi ako magaling sa arts pero maning mani lang ang ginawa ko.

tapos ayun uwi na kami sa bahay. naligo na ako noong gabing iyon. umangkas ako kay Papa. sayang di ko nasimulan ang stairway to heaven.

amp.

badtrip.

kainis! hay naku!!! ok na ee..good mood na ko ee...pero kanina lang yon!! nakakaasar nanaman tong computer na to!!! alam niyo kanina pa kong 11:15pm nagbukas nito para pagkatapos sana nung pinapanuod ko kanina e ok na..nakaapat o limang restart na ata ako ngayon lang siya gumana!!! bwiset talaga!!! asar!!! badtrip!!! edi sana andami ko ng nagawa, naipost...excited pa naman ako!! bwisit talaga!!! asar!!!!!